இந்தியாவின் வளர்ந்த இந்தியா இலக்கை மின் ஆளுகை எவ்வாறு முன்னேற்றுகிறது? -கண்ணன் கே

 இந்தியா 2047-ஆம் ஆண்டிற்குள் வளர்ந்த இந்தியா (Viksit Bharat) இலக்கை நோக்கி நகர்ந்து கொண்டிருக்கும் வேளையில், மின் ஆளுகை (e-governance) எதிர்காலத்தை வடிவமைப்பதில் ஒரு முக்கிய அங்கமாக உருவெடுத்துள்ளது. ஆனால், மின் ஆளுமை இந்த பார்வைக்கு எந்த வழிகளில் பங்களிக்கிறது மற்றும் அதன் மாற்றும் திறனை உணர்த்துவதில் அது என்ன சவால்களை எதிர்கொள்கிறது?


இந்தியா 2047-ஆம் ஆண்டிற்குள் வளர்ந்த இந்தியா இலக்கை அடைவதில் உறுதியாக இருக்கும் வேளையில், கூட்டுறவு கூட்டாட்சி (collaborative federalism) தொழில்நுட்ப ஒருங்கிணைப்பு மூலம் நிர்வாகத்தை வலுப்படுத்தும் முயற்சிகள் அதிக வேகத்தைப் பெற்றுள்ளன. பிரதமர் நரேந்திர மோடி தலைமையில் நடைபெற்ற தேசிய ஜனநாயக கூட்டணி முதலமைச்சர்கள் மாநாட்டின்போது, ​​பயனுள்ள நிர்வாகம் மற்றும் சிறந்த நடைமுறைகளுக்கான அர்ப்பணிப்பு மீண்டும் வலியுறுத்தப்பட்டது. இந்த நோக்கத்தில், டிஜிட்டல் கருவிகள் மூலம் வெளிப்படைத்தன்மை, செயல்திறன் மற்றும் குடிமக்களை மையமாகக் கொண்ட சேவை வழங்கலை ஊக்குவிக்க உதவுவதால், மின்-ஆளுமை ஒரு பயனுள்ள கருவியாக உருவெடுத்துள்ளது.


மின்-ஆளுகை (E-governance) அல்லது மின்னணு ஆளுகை (electronic governance) என்பது அரசாங்கங்கள் பொது சேவைகளை வழங்க, தகவல் மற்றும் தொடர்பை வழங்க, பரிவர்த்தனைகளை நடத்த மற்றும் ஆட்சியில் செயலூக்கமான குடிமக்கள் பங்கேற்பை ஊக்குவிக்க இணையம் மற்றும் பிற தகவல் மற்றும் தொடர்பு தொழில்நுட்ப (Information and Communication Technology (ICT)) கருவிகள் போன்ற டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பங்களைப் பயன்படுத்துவதைக் குறிக்கும். மின்னணு ஆளுகையின் மிக முக்கியமான இலக்கு வெளிப்படைமை, பொறுப்புக்கூறல் மற்றும் பதிலளிக்கும் தன்மையை மேம்படுத்துவதாகும்.


மின்-ஆளுகையின் இறுதி நோக்கம், பயனுள்ள, பங்கேற்பு மற்றும் உள்ளடக்கிய நிர்வாக அமைப்பை உருவாக்குவதன் மூலம் அரசுக்கும் சமூகத்திற்கும் இடையிலான இடைவெளியைக் குறைப்பதாகும். சேவைகளுக்கான ஒற்றை சாளர அணுகலை உருவாக்குதல், பல்வேறு துறைகளுக்கு இடையே எளிமைப்படுத்தப்பட்ட தொடர்பு மற்றும் ஒருங்கிணைப்பு, நிகழ்நேர தகவல் பரப்புதல் மற்றும் குடிமக்கள் கருத்து மற்றும் குறை தீர்க்கும் தளங்கள் போன்ற மின்-ஆளுமையின் பல்வேறு அம்சங்கள் மூலம் இந்த இலக்கு செயல்படுத்தப்படுகிறது. இந்த அம்சங்கள் தடையற்ற, திறமையான மற்றும் பயனர் நட்பு நிர்வாக சுற்றுச்சூழல் அமைப்பை உருவாக்குகின்றன.


மின்-ஆளுகையின் கோட்பாடுகள்


மின்-ஆளுகையின் கோட்பாடுகள், எளிமையான, அறநெறி நிறைந்த, பொறுப்புக்கூறக்கூடிய, பதிலளிக்கக்கூடிய மற்றும் வெளிப்படையான (Simple, Moral, Accountable, Responsive, and Transparent (SMART)) என்ற கருத்தின் அடிப்படையில், மின்ஆளுமையின்  மக்கள், செயல்முறை, தொழில்நுட்பம் மற்றும் வளங்கள் வெற்றி என்ற நான்கு அடிப்படை தூண்களில் தங்கியுள்ளது. மக்கள் மின்-ஆளுகை முன்முயற்சிகளின் பயனாளிகளாகவும், உந்து சக்தியாகவும் உள்ளனர். டிஜிட்டல் கல்வியறிவு, தகவமைப்புத் திறன் மற்றும் புதிய டிஜிட்டல் தளங்களைப் பயன்படுத்த பொதுமக்களின் விருப்பம் ஆகியவை அனைத்து மின்-ஆளுகை அமைப்புகளின் அணுகல் மற்றும் தாக்கத்தில் நேரடி தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன.


செயல்முறைக் கூறு (process component) என்பது அரசாங்க நடைமுறைகளை மிகவும் திறமையான, வெளிப்படையான மற்றும் குடிமக்களை மையமாகக் கொண்டதாக மாற்ற மறுவடிவமைப்பு செய்தல் மற்றும் மறுவடிவமைப்பு செய்வதைக் குறிக்கிறது. தொழில்நுட்பம் அனைத்து மின்-ஆளுகை வழிமுறைகளின் அடித்தளமாக செயல்படுகிறது. நிர்வாக செயல்பாடுகளின் டிஜிட்டல் மாற்றத்திற்குத் தேவையான அனைத்து உள்கட்டமைப்பு மற்றும் கருவிகளை வழங்குகிறது. வளங்கள் நிதி மூலதனம் மற்றும் மனித நிபுணத்துவம் மற்றும் நுண்ணறிவு இரண்டையும் குறிக்கின்றன. இவை இரண்டும் மின்-ஆளுகை திட்டங்களை செயல்படுத்துவதற்கும் நிலைத்தன்மைக்கும் முக்கியமானவை. 

குறிப்பாக, மின்-ஆளுகையின் நோக்கம் வெறும் சேவை வழங்கலுக்கு அப்பாற்பட்டது. இது பல தொடர்பு வழிகள் மூலம் பல்வேறு நிறுவனங்களுடன் அரசாங்கத்தின் நேரடித் தொடர்பை செயல்படுத்துகிறது:


— அரசாங்கத்திலிருந்து குடிமகனுக்கு (Government-to-Citizen (G2C)) அணுகுமுறை இணையவழி கட்டணம் செலுத்துதல், சான்றிதழ் மற்றும் அனுமதி விண்ணப்பங்கள் போன்ற சேவைகள் வழியாக பொதுமக்களுடன் நேரடித் தொடர்பை செயல்படுத்துகிறது.


— அரசாங்கத்திலிருந்து வணிகத்திற்கு (Government-to-Business (G2B)) இணைப்பு அரசாங்கத்திற்கும் வணிகங்களுக்கும் இடையிலான தொடர்புகள் மற்றும் பரிவர்த்தனைகளை எளிதாக்குகிறது. உரிமம் வழங்குதல், அனுமதிகள் மற்றும் பிற ஒப்பந்தங்கள் போன்ற செயல்முறைகளை எளிதாக்குகிறது.


— அரசாங்கத்திலிருந்து அரசாங்கத்திற்கு (Government-to-Government (G2G)) என்பது அரசாங்கத்தின் பல்வேறு பிரிவுகளுக்கு இடையேயான தகவல், தரவு மற்றும் பிற தகவல்தொடர்புகளின் பரிமாற்றமாகும். G2G தொடர்பு என்பது துறைகளுக்கு இடையேயான செயல்திறனை கணிசமாக மேம்படுத்தியுள்ளது மற்றும் பல அரசு அமைப்புகளின் ஒப்புதல்கள் தேவைப்படும் முயற்சிகளில் ஏற்படும் தாமதங்களை நிவர்த்தி செய்துள்ளது.


— அரசாங்கத்திலிருந்து பணியாளர் வரையிலான (Government-to-Employee (G2E)) தொடர்பு பாதை, அரசு ஊழியர்களுக்கான சேவைகள் மற்றும் தகவல்தொடர்புகளை நிர்வகிக்க தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்துகிறது. சம்பளம், இடமாற்றங்கள், பதவி உயர்வுகள் மற்றும் விடுப்பு வழங்குதல் போன்ற மனிதவள மேலாண்மை, பயிற்சியை எளிதாக்குதல் போன்றவை அடங்கும். இவ்வாறு, மின்னணு ஆளுகையின் வருகையும், அது உருவாக்கிய பாதைகளும், அரசாங்கங்கள் தங்கள் குடிமக்களுடனும் நிர்வாகத்தின் பல்வேறு கிளைகளுடனும் தொடர்பு கொள்ளும் விதத்தை மாற்றியுள்ளன. இருப்பினும், இந்த மாற்றம் பல ஆண்டுகளாக உருவாகியுள்ளது. இது முக்கிய நிறுவன மற்றும் தொழில்நுட்ப முன்னேற்றங்களால் குறிக்கப்படுகிறது.


மின்-ஆளுகை என்ற கருத்தும், அரசுக்கும் குடிமக்களுக்கும் இடையிலான தொடர்புகளை மாற்றும் அதன் திறனும் பின்னர் தோன்றினாலும், மின்-ஆளுகை நோக்கிய இந்தியாவின் பயணம் 1970-களில் அரசு அலுவலகங்களின் கணினிமயமாக்கலில் இருந்து காணப்படுகிறது. 1976-ல் தேசிய தகவல் மையம் (National Informatics Centre (NIC)) நிறுவப்பட்டது. பொது நிர்வாகத்தில் ICT-ஐ ஒருங்கிணைப்பதற்கான அடித்தளத்தை அமைத்தது. 1980-கள் மற்றும் 1990-களில், அரசாங்க செயல்முறைகளின் தானியங்கிமயமாக்கல் மற்றும் நிர்வாக அலுவலகங்களின் வலையமைப்பில் இந்தியா நிலையான முன்னேற்றத்தைக் கண்டது.


2006-ஆம் ஆண்டு தேசிய மின்-ஆளுகைத் திட்டம் (National e-Governance Plan (NeGP)) தொடங்கப்பட்டதன் மூலம் ஒரு முக்கிய திருப்புமுனை ஏற்பட்டது. இந்த திட்டம் 27 திட்டம் பயன்முறை திட்டங்கள் (Mission Mode Projects (MMPs)) மூலம் அரசாங்க சேவைகளை பொதுமக்களுக்கு மேலும் அணுகக்கூடியதாக மாற்றுவதை நோக்கமாகக் கொண்டது. இது பரந்த அளவிலான அரசாங்க செயல்பாடுகளை உள்ளடக்கியது. தேசிய மின்-ஆளுகைத் திட்டத்தின் ஒரு முக்கியமான மற்றும் வெற்றிகரமான கூறு பொது சேவை மையங்களை (Common Service Centers (CSCs)) நிறுவுவதாகும். இது இந்த சேவைகளுக்கான பொது அணுகலை மேம்படுத்த உதவியது. 2015-ஆம் ஆண்டில், e-Kranti, அல்லது NeGP 2.0, தொடங்கப்பட்டது. இது டிஜிட்டல் இந்தியா, Mobile First மற்றும் Cloud First போன்ற முயற்சிகளில் கவனம் செலுத்தி மேலும் டிஜிட்டல் மயமாக்கலுக்கான மற்றொரு கட்டமைப்பை வழங்கியது.


குறிப்பாக டிஜிட்டல் இந்தியா திட்டம், நிர்வாகம் மற்றும் அதிகாரமளிப்புக்கான டிஜிட்டல் உள்கட்டமைப்பை மேம்படுத்துவதில் முக்கியப் பங்கு வகித்துள்ளது. இந்த திட்டத்தின் கீழ் பல முதன்மை முயற்சிகள் இந்தியாவில் மின்-ஆளுகை சூழ்நிலையை வடிவமைத்துள்ளன. உலகின் மிகப்பெரிய பயோமெட்ரிக் அடையாள அமைப்பான ஆதார், நலன்புரி விநியோக செயல்முறையை நெறிப்படுத்தியுள்ளது மற்றும் கசிவுகளைக் குறைத்துள்ளது. புதிய யுக ஆளுமைக்கான ஒருங்கிணைந்த மொபைல் பயன்பாடு (Unified Mobile Application for New-age Governance (UMANG)) தளம் பல்வேறு அரசு சேவைகளை அணுகுவதற்கான ஒற்றை சாளரத்தை வழங்குகிறது.


அனைத்து கிராம பஞ்சாயத்துகளையும் அதிவேக பிராட்பேண்ட் மூலம் இணைப்பதை நோக்கமாகக் கொண்ட பாரத்நெட் முன்முயற்சி, அதன் முழு செயல்படுத்தலுக்குப் பிறகு கிராமப்புற-நகர்ப்புற டிஜிட்டல் இடைவெளியை கணிசமாகக் குறைக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. அரசாங்க மின்-சந்தை (Government e-Marketplace (GeM)) பொது கொள்முதலில் வெளிப்படைத்தன்மையைக் கொண்டு வந்துள்ளது. அதே நேரத்தில் மின்-நீதிமன்றங்கள் மற்றும் மின்-அலுவலகம் போன்ற முயற்சிகள் பல்வேறு களங்களில் செயல்திறன் மற்றும் பொறுப்புணர்வை அதிகரித்துள்ளன. பல்வேறு மாநில அரசுகளும் உள்ளூர் மட்டத்தில் மின்-ஆளுமை முயற்சிகளை செயல்படுத்தியுள்ளன. இந்த முயற்சிகள் மின்-ஆளுகையின் மாற்றும் திறனை நிரூபித்துள்ளன. சில சவால்கள் இல்லாமல் இல்லை என்றாலும்.


மின்-ஆளுமை அமைப்பை நிறுவுவது பல நன்மைகளைத் தந்துள்ளது. டிஜிட்டல் தளங்கள் அதிகாரிகளிடமிருந்து தன்னிச்சையான நடவடிக்கைகளை கணிசமாகக் குறைத்துள்ளன, அரசாங்க செயல்பாட்டை மிகவும் திறந்த மற்றும் வெளிப்படையானதாக ஆக்குகின்றன. இது குடிமக்கள் அரசு அலுவலகங்களுக்கு நேரில் செல்லாமல் உரிமங்கள், சான்றிதழ்கள் மற்றும் மானியங்கள் போன்ற முக்கிய சேவைகளைப் பெறவும், நேரத்தையும் வளங்களையும் மிச்சப்படுத்தவும் உதவியுள்ளது. இருப்பினும், சில சவால்கள் இல்லாமல் இல்லை.


நேரடி நன்மை பரிமாற்றம் (Direct Benefit Transfer (DBT)) வழிமுறை, அரசாங்கங்களிலிருந்து மானியங்கள் மற்றும் பிற கொடுப்பனவுகள் நோக்கம் கொண்ட பயனாளிகளைச் சென்றடைவதை உறுதிசெய்துள்ளது. செலவுகளைத் தவிர்க்கிறது மற்றும் நிதி உள்ளடக்கத்தை ஊக்குவிக்கிறது. மேலும், மின்னணு ஆளுகை, பெண்கள், ஒடுக்கப்பட்ட சமூகங்கள் மற்றும் கிராமப்புற மக்கள் உட்பட சமூகத்தின் ஒடுக்கப்பட்ட பிரிவினருக்கு அரசாங்கத் திட்டங்களில் பங்கேற்கவும் பயனடையவும், அதன் மூலம் டிஜிட்டல் உள்ளடக்கம் மூலம் அதிகாரமளிப்பதில் பங்களிக்கவும் புதிய வழிகளை வழங்கியுள்ளது.


அதன் பல நன்மைகள் இருந்தபோதிலும், மின்னணு ஆளுகை சில முக்கியமான சவால்களை எதிர்கொள்கிறது. சர்வதேச பொருளாதார உறவுகள் குறித்த இந்திய ஆராய்ச்சி கவுன்சிலால் (Indian Council for Research on International Economic Relations (ICRIER)) வெளியிடப்பட்ட இந்தியாவின் டிஜிட்டல் பொருளாதார நிலை (India’s Digital Economy (SIDE)) அறிக்கை 2025, இந்தியா உலகின் மூன்றாவது பெரிய டிஜிட்டல்மயமாக்கப்பட்ட பொருளாதாரமாக இருந்தாலும், தனிநபர் டிஜிட்டல்மயமாக்கலின் (per capita digitalisation) அடிப்படையில் 28-வது இடத்தில் உள்ளது என்பதைக் குறிக்கிறது. டிஜிட்டல் உள்கட்டமைப்பிற்கான அணுகல் இல்லாததால் மின்-ஆளுகையின் அணுகல் மற்றும் நேர்மறையான தாக்கங்கள் கட்டுப்படுத்தப்படும் கிராமப்புறங்களில், ஒரு பெரிய டிஜிட்டல் இடைவெளியின் நிலைத்தன்மையை இது எடுத்துக்காட்டுகிறது.


கூடுதலாக, உணர்திறன் வாய்ந்த தரவுகளின் டிஜிட்டல் மயமாக்கல் சைபர் பாதுகாப்பு, தனியுரிமை மற்றும் தரவு பாதுகாப்பு குறித்த கவலைகளை எழுப்புகிறது. குடிமக்கள் மற்றும் அரசு பணியாளர்கள் இருவரிடையேயும் குறைந்த அளவிலான டிஜிட்டல் கல்வியறிவு, மின்-ஆளுகை தளங்களின் பயனுள்ள பயன்பாட்டைக் கட்டுப்படுத்தும் மற்றொரு காரணியாகும். முதன்மையாக ஆங்கிலம் மற்றும் இந்தியில் இயங்கும் பெரும்பாலான தளங்கள் இந்தி/ஆங்கிலம் அல்லாதவர்கள் வரையறுக்கப்பட்ட அணுகலைக் கொண்டிருக்க காரணமாகின்றன. மேலும், அதிகாரத்துவத்திற்குள் ஏற்படும் மாற்றத்திற்கான எதிர்ப்பு, குறைக்கப்பட்ட மின்சாரம் மற்றும் மோசமான இணைப்பு போன்ற தொழில்நுட்ப சிக்கல்களுடன், நாடு முழுவதும் மின்-ஆளுகையின்  செயல்படுத்தலையும் பாதிக்கிறது.


முன்னோக்கிய வழி என்ன?


மின்-ஆளுகையின் முழுத் திறனையும் அடைய, பல முனை அணுகுமுறை அவசியமாகத் தெரிகிறது. தொலைதூரப் பகுதிகளில் இணைப்பு மூலம் டிஜிட்டல் பிளவைக் குறைப்பதற்கான முயற்சிகள் மற்றும் இணையம் மற்றும் டிஜிட்டல் சாதனங்களுக்கான மலிவு அணுகலை உறுதி செய்தல் ஆகியவை காலத்தின் தேவையாகும். குடிமக்கள் மற்றும் அதிகாரிகள் இருவருக்கும் இலக்கு பயிற்சித் திட்டங்கள் மூலம் டிஜிட்டல் கல்வியறிவை வளர்ப்பது மின்-ஆளுகைசெயல்முறையை முன்னேற்ற உதவும். BHASHINI மற்றும் பன்மொழி தளங்களின் வளர்ச்சி போன்ற முயற்சிகள் டிஜிட்டல் கல்வியறிவை அதிகரிப்பதற்கும் மொழியியல் தடைகளைத் குறைப்பதற்கும் முக்கியமான படிகளாக இருக்கும்.


மேலும், குடிமக்களின் கருத்துக்களுக்கான வழிகளை நிறுவுவது, நிர்வாக செயல்முறையை ஜனநாயகப்படுத்தவும், அதை மேலும் உள்ளடக்கியதாக மாற்றவும் உதவும். நிலையான மின்-ஆளுகை சுற்றுச்சூழல் அமைப்பை உறுதி செய்வதற்காக தொழில்நுட்ப முன்னேற்றங்களுடன் வேகத்தில் செல்லும் வழக்கமான திறன் மேம்பாடு மற்றும் கொள்கை சீர்திருத்தங்களுக்கான தேவையும் உள்ளது.


சுருக்கமாக, மின்-ஆளுகையை நோக்கிய இந்தியாவின் இயக்கம், வெளிப்படையான, பொறுப்புணர்வுள்ள மற்றும் குடிமக்களை மையமாகக் கொண்ட நிர்வாக அமைப்புக்கான அதன் உறுதிப்பாட்டிற்கு சான்றாகும். 2047-ஆம் ஆண்டுக்குள் வளர்ந்த இந்தியா (Viksit Bharat) என்ற இலக்கை நோக்கி நாடு நகரும்போது, ​​இந்திய நிர்வாகத்தின் எதிர்காலத்தை வடிவமைப்பதில் மின்-ஆளுகை ஒரு முக்கிய தூணாக இருக்கும்.



Original article:
Share:

பாரத் வானிலை முன்கணிப்பு அமைப்பு என்பது என்ன? -பிரியா குமாரி சுக்லா

 முக்கிய  அம்சங்கள்:


• திங்கட்கிழமை, பாரத் வானிலை முன்கணிப்பு அமைப்பு (Bharat Forecasting System (BFS)) அதிகாரப்பூர்வமாக புதுதில்லியில் இந்திய வானிலை ஆய்வு மையத்திடம் ஒப்படைக்கப்படவுள்ளது. இந்த மழைக்காலம் தொடங்கி இந்திய ஆய்வு வானிலை மையம் இந்த மாதிரியை செயல்படுத்தும். புனேவை தளமாகக் கொண்ட இந்திய வெப்பமண்டல வானிலை ஆய்வு நிறுவனம் (Institute of Tropical Meteorology (IITM)) உருவாக்கிய BFS, 6 கிமீ x 6 கிமீ இடம்சார்ந்த தெளிவுத்திறனை வழங்குகிறது. இது உயர் தெளிவுத்திறன் கொண்ட முதல் வானிலை மாதிரியாக அமைகிறது. உண்மையில், வானிலை மாதிரியாளர்கள் இந்த தெளிவுத்திறனை 3 கிமீ மற்றும் 1 கிமீ என மேம்படுத்தும் பணியில் ஈடுபட்டுள்ளனர்.


• உலகளவில், வானிலை முன்னறிவிப்பாளர்கள் சமீபத்திய வளிமண்டல அல்லது கடல்சார் ஆரம்ப நிலைமைகளை தரவு ஊட்டங்களாக இணைத்து பல மாதிரிகளை இயக்குகிறார்கள். இந்த மாதிரிகளை இயக்க அவர்கள் உயர் செயல்திறன் கொண்ட கணினிகளைப் பயன்படுத்துகிறார்கள். அவை வெளியீட்டை வழங்குகின்றன. அதன் விளக்கம் வானிலை முன்கணிப்புகளாக வழங்கப்படுகிறது.


• தற்போது, இந்திய வானிலை ஆய்வு மையம் மழைக்கால திட்டத்தின் கீழ் உருவாக்கப்பட்ட இணைந்த வானிலை முன்கணிப்பு அமைப்பை (Coupled Forecasting System (CFS)) இயக்குகிறது. CFS-ன் உண்மையான மாதிரி கட்டமைப்பு அமெரிக்காவை தளமாகக் கொண்ட தேசிய சுற்றுச்சூழல் கணிப்பு மையத்தால் உருவாக்கப்பட்டது. இந்திய பயன்பாட்டிற்காக, பல்வேறு இடம்சார்ந்த மற்றும் தற்காலிக தீர்மானங்களுக்கான இந்திய பருவமழைப் பகுதிக்கான முன்கணிப்புகளை வழங்குவதற்காக இது மாற்றியமைக்கப்பட்டது. கூடுதலாக, இது உலகளாவிய முன்கணிப்பு அமைப்பையும் (Global Forecasting System (GFS)) இயக்குகிறது. இது ஒரு இணைக்கப்பட்ட மாதிரி (கடல் மற்றும் வளிமண்டல அளவுருக்களில் காரணிகள்), சில மணிநேரங்கள், ஐந்து நாட்கள், ஒரு மாதம் முதல் ஒரு பருவம் வரையிலான நேர அளவுகளில் வானிலை முன்கணிப்புகளை வெளியிடுகிறது.


• “பாரத் வானிலை முன்கணிப்பு அமைப்பு (Bharat Forecasting System (BFS)) என்பது உள்நாட்டிலேயே உருவாக்கப்பட்ட இந்தியாவின் முதல் வானிலை மாதிரியாகும். இது ஒரு நிர்ணயிக்கும் மாதிரி, அதாவது, இது ஒரு ஒற்றை மாதிரி அடிப்படையிலான வெளியீடாக இருக்கும்,” என்று முன்னர் IITM-ன் மூத்த வானிலை மாதிரியாளர் பார்த்தசாரதி முகோபாத்யாய் கூறினார்.


உங்களுக்குத் தெரியுமா?


• இந்திய வானிலை ஆய்வு மைய வலைத்தளத்தின்படி, 1875-ஆம் ஆண்டில், இந்திய அரசு இந்திய வானிலை ஆய்வு மையத்தை நிறுவியது. நாட்டின் அனைத்து வானிலை ஆய்வுப் பணிகளையும் ஒரு அதிகாரத்தின் கீழ் கொண்டு வந்தது. 1864-ஆம் ஆண்டில் ஒரு பேரழிவு தரும் வெப்பமண்டல சூறாவளி (tropical cyclone) கல்கத்தாவைத் தாக்கியது. அதைத் தொடர்ந்து 1866 மற்றும் 1871-ஆம் ஆண்டுகளில் பருவமழை தோல்வியடைந்தது. H. F. Blanford இந்திய அரசாங்கத்திற்கு வானிலை அறிக்கையாளராக நியமிக்கப்பட்டார். ஆய்வகங்களின் முதல் தலைமை இயக்குனர் சர் ஜான் எலியட் ஆவார். அவர் மே 1889-ல் கல்கத்தா தலைமையகத்தில் நியமிக்கப்பட்டார். இந்திய வானிலை ஆய்வு மையத்தின் தலைமையகம் பின்னர் சிம்லாவிற்கும், பின்னர் பூனாவிற்கும் இறுதியாக புது டெல்லிக்கும் மாற்றப்பட்டது.


• இந்திய வானிலை ஆய்வு மையம் புதன்கிழமை ஜனவரி 15-ஆம் தேதியன்று 150-ஆண்டு சேவையை நிறைவு செய்தது.


• 2024-ஆம் ஆண்டில், இந்திய வானிலை ஆய்வு மையம் தனது 150-வது ஆண்டில் அடியெடுத்து வைத்தபோது, ​​அது மௌசம் திட்டத்தைத் (Mission Mausam) தொடங்கியது: வானிலை மாதிரி துல்லியத்தை மேம்படுத்துவதோடு, நிலம், கடல் மற்றும் துருவங்களில் வானிலை ஆய்வுத் துறையின் வானிலை கண்காணிப்பு வலையமைப்பை மேம்படுத்துவதற்கான ஒரு பிரத்யேக திட்டமாகும்.


—முதல் கட்டம், 2026 வரை திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. ரூ.2,000 கோடி பொருளாதார செலவினத்துடன், கண்காணிப்பு வலையமைப்பை மேம்படுத்த முக்கிய திட்டங்கள் உள்ளன என்று இந்திய வானிலை ஆய்வு மையம் தெரிவித்துள்ளது.


• கடந்த பத்தாண்டுகளில், அனைத்து வகையான கடுமையான வானிலை நிகழ்வுகளின் முன்கணிப்பு துல்லியமும் 2014 உடன் ஒப்பிடும்போது 50 சதவீதம் அதிகரித்துள்ளதாக இந்திய வானிலை ஆய்வு மையம் தெரிவித்துள்ளது. 2017-ஆம் ஆண்டில், வானிலை முன்கணிப்புகள் ஒரு நாள் முன்னதாகவே துல்லியமாக இருந்தன. இப்போது, ஐந்து நாட்களுக்கு முன்பே கணிக்க முடியும். நிர்வாகிகள் மற்றும் பேரிடர் மேலாளர்களுக்கு மீட்பு மற்றும் மறுவாழ்வுத் திட்டங்களைத் திட்டமிட போதுமான நேரத்தை வழங்குகிறது.


• சூறாவளிகளின் வளர்ச்சியை முன்னறிவிப்பதில், இந்திய வானிலை ஆய்வு மையம் 2014-ல் 1-3 நாட்களுக்கு எதிராக ஒரு வாரத்திற்கு முன்பே அதைச் செய்வதில் தேர்ச்சி பெற்றுள்ளது. துல்லியத்தின் மற்ற மேம்பாடுகளில் (24 மணிநேரம் வரை) அதிக மழைப்பொழிவு (சுமார் 80 சதவீதம்), இடியுடன் கூடிய மழை (சுமார் 86 சதவீதம்), வெப்ப அலைகள் மற்றும் குளிர் அலைகள் (சுமார் 88 சதவீதம்) ஆகியவை அடங்கும்.


• வானிலை தரவு முன்னறிவிப்பை மேம்படுத்துவதற்கான மையமாக உள்ளது. மேலும், வானிலை ஆய்வு மையம் இடைவெளிகளை நிரப்ப திட்டமிட்டுள்ளது. குறிப்பாக, அணுகல் இயல்பாகவே கடினமாக இருக்கும் பகுதிகளிலிருந்து கூடுதல் தரவுகளைச் சேகரிக்க இந்திய வானிலை ஆய்வு மையம் செயல்பட்டு வருகிறது


• அதன் 150-வது ஆண்டு விழாவில், இந்திய வானிலை ஆய்வு மையம் பஞ்சாயத்து மௌசம் சேவா, மௌசம் கிராம் ஆகியவற்றை ஒவ்வொரு பருவமும் ஒவ்வொரு வீட்டுப் பருவமும் (Har Har Mausam Har Ghar Mausam) போன்ற புதிய சேவைகளை அறிமுகப்படுத்தியது. மேலும், உள்நாட்டு முடிவு ஆதரவு அமைப்பை அறிமுகப்படுத்தியது. சிறந்த முன்கணிப்புகளை வழங்க வானிலை மற்றும் சமூகத் தரவு இரண்டையும் பயன்படுத்தும் ஒரு அமைப்பையும் அவர்கள் உருவாக்கினர். 2013-ஆம் ஆண்டில், இந்திய வானிலை ஆய்வு மையத்திடம் 13 டாப்ளர் ரேடார்கள் இருந்தன. இப்போது, ​​39 டாப்ளர் ரேடார்கள் உள்ளன. இந்திய வானிலை ஆய்வு மையம் மௌசம் திட்டத்தின் கீழ், அடுத்த இரண்டு ஆண்டுகளில் 50 டாப்ளர் ரேடார்களை  சேர்க்க திட்டமிட்டுள்ளது.


Original article:
Share:

சுயசார்பு இந்தியாவைப் பற்றியதுமான ஒரு நடவடிக்கை -சஞ்சீவ் பூரி, சந்திரஜித் பானர்ஜி

 ஆபரேஷன் சிந்தூர் என்பது இந்தியாவின் பொருளாதார மற்றும் தொழில்நுட்ப பின்னடைவை உறுதி செய்வதற்கான ஒரு தசாப்த கால கவனத்தின் சரிபார்ப்பாகும்.


கடந்த பத்து ஆண்டுகளில், இந்தியா பொருளாதாரம், தொழில்நுட்பம் மற்றும் ராஜதந்திர களங்களில் பல்வேறு மாற்றங்களை சந்தித்துள்ளது. பிரதமர் நரேந்திர மோடியின் தலைமை இந்த வளர்ச்சியின் மையமாக இருந்துள்ளது. இந்தியா ஒரு பெரும் பொருளாதார நாடு மட்டுமல்லாமல் 21-ஆம் நூற்றாண்டில் ஒரு ராஜதந்திர மற்றும் தொழில்நுட்ப சக்தியாகவும் இருக்க வேண்டும் என்ற அவரது நம்பிக்கையால் ஆதரிக்கப்பட்டுள்ளது. அவரது தலைமையின் கீழ், இந்தியா உலகளவில் ஈடுபாடு கொண்ட வலுவான சுயசார்பு மற்றும் நெகிழ்ச்சித்தன்மை வாய்ந்த நாடாக உருவெடுத்துள்ளது.


தொழில்துறை மறுமலர்ச்சி, புதுமைக்கான பாதை


2014-ல் "மேக் இன் இந்தியா” (Make in India) தொடங்கப்பட்டபோது, அது ஒரு முன்னுதாரண மாற்றத்தை அடையாளம் காட்டியது. இந்தியா இனி உலகளாவிய உற்பத்தி மதிப்புச் சங்கிலியில் ஒரு செயலற்ற பங்கேற்பாளராக இருக்க விரும்பவில்லை. மாறாக, ஒரு உற்பத்தி வல்லரசாக மாறுவதில் தனது பார்வையை அமைத்தது. இந்தக் கொள்கை வணிகத்தின் எளிமையை மேம்படுத்துதல், ஒப்புதல்களை எளிமையாக்குதல், மற்றும் உள்நாட்டு மற்றும் நேரடி வெளிநாட்டு முதலீடுகளை ஊக்குவித்தல் ஆகியவற்றை நோக்கமாகக் கொண்ட பெரிய சீர்திருத்தங்களை அறிமுகப்படுத்தியது. மின்னணுவியல், பாதுகாப்பு மற்றும் வாகனத் துறைகள் புதுப்பிக்கப்பட்ட ஆர்வத்தைக் கண்டன. உற்பத்தி-இணைக்கப்பட்ட ஊக்கத்தொகை (Production-Linked Incentive (PLI)) திட்டங்கள் இந்தியாவின் உற்பத்தி மையமாக அதன் மீதான கவனத்தை மேலும் அதிகரித்தன.


2020-ஆம் ஆண்டில், அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட ஆத்மநிர்பர் பாரத் அபியான் (சுயசார்பு இந்தியா திட்டம்) இந்த உத்வேகத்தை வலுப்படுத்தியது. இந்தியாவை தன்னிறைவு பெறச் செய்வது மட்டுமல்லாமல், நவீன மற்றும் திறமையான மதிப்புச் சங்கிலிகளுடன், அதன் சொந்த திறனால் இயக்கப்படும் அதே வேளையில், அதிநவீன உற்பத்தியில் உலகளாவிய கலங்கரை விளக்கமாக மாறுவதற்கான நடவடிக்கைக்கான தீவிர அழைப்பாக இது இருந்தது. இது முக்கிய ராஜதந்திர பகுதிகளில் இறக்குமதிகளை இந்தியா சார்ந்திருப்பதைக் குறைக்கும். பாதுகாப்பு உற்பத்தி, மின்னணுவியல், குறைமின்கடத்திகள், மருந்துகள் மற்றும் முக்கியமான கனிமங்கள் ஆகியவற்றில் திறன்களை அதிகரிப்பதில் இந்த திட்டம் கவனம் செலுத்துகிறது. இவை வெறும் பொருளாதாரத் துறைகள் மட்டுமல்ல; அவை ராஜதந்திர முக்கியத்துவம் மற்றும் தேச பாதுகாப்பிற்கும் முக்கியமானவை.


இந்தியா அதன் தொழில்துறை மறுமலர்ச்சிக்கு இணையாக, ஒரு உலகளாவிய புதிய தலைவராகவும் உருவெடுத்துள்ளது. இப்போது, உலகின் மூன்றாவது புத்தொழில் நிறுவன சூழல் அமைப்பைக் (start-up ecosystem) கொண்டுள்ளது. நிதித்தொழில்நுட்பம் முதல் வேளாண்தொழில்நுட்பம், சுகாதார தொழில்நுட்பம் முதல் கல்வித்தொழில்நுட்பம் வரை, இந்திய புத்தொழில் நிறுவனங்கள் உள்ளூர் சவால்களை தீர்ப்பது மட்டுமல்லாமல் உலகளவில் போட்டியிடுகின்றன. முக்கியமாக, புத்தொழில் நிறுவன சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு தொழில்நுட்பம், இணையப் பாதுகாப்பு, செயற்கை நுண்ணறிவு (Artificial Intelligence (AI)) மற்றும் விண்வெளி தொழில்நுட்பத்தில் ராஜதந்திர பங்களிப்புகளை செய்யத் தொடங்கியுள்ளது.


இந்தியாவின் பொருளாதார மாற்றம் உலகளாவிய ஈடுபாடுகள் மற்றும் ராஜதந்திர கூட்டாண்மைகளால் வலுப்படுத்தப்படுகிறது. அமெரிக்கா-இந்தியா ராஜதந்திர தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி உறவை மாற்றுதல் (Transforming the Relationship Utilizing Strategic Technology (TRUST)) முன்முயற்சி மற்றும் இந்தியா-பிரான்ஸ் சாலை வரைபட திட்டம் போன்ற ஒத்துழைப்புகள் செயற்கை நுண்ணறிவு, குவாண்டம் மற்றும் பாதுகாப்பு தொழில்நுட்பத்தில் ஒத்துழைப்பை மேம்படுத்துகின்றன.


இந்தியாவில் தயாரிக்கப்பட்டது மீதான கவனம் (Made in India)


இந்தியாவில் தயாரிக்கப்பட்ட திட்டத்திற்கு மதிப்பளிக்கும் தருணமாக ஆபரேஷன் சிந்தூர் அமைந்தது. உள்நாட்டு பாதுகாப்பு தொழில்நுட்பங்களைப் பயன்படுத்தி துல்லியமாகவும் நம்பிக்கையுடனும் தாக்கும் இந்தியாவின் திறனை இந்த நடவடிக்கை வெளிப்படுத்தியது. இந்த நடவடிக்கை எல்லையைத் தாண்டிய அச்சுறுத்தல்களை தடுத்து நிறுத்தியது மட்டுமல்லாமல், இந்தியா ஒரு சார்பு ஆயுத இறக்குமதியாளரிலிருந்து உலகத் தரம் வாய்ந்த பாதுகாப்பு உபகரணங்களை உற்பத்தி செய்யும் நாடாக படிப்படியாக மாறுவதையும் குறிக்கிறது. இந்தியாவின் பாதுகாப்பு ஏற்றுமதி 2025-ஆம் நிதியாண்டில் ரூ.23,622 கோடியாக உயர்ந்து, 80 நாடுகளை நெருங்கி, 2029-ஆம் ஆண்டுக்குள் ரூ. 50,000 கோடியைத் தொடும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இந்த ஏற்றுமதிகளில் தனியார் துறையின் பங்களிப்பு ரூ. 15,233 கோடியாகும்.


ஆபரேஷன் சிந்தூர் பயன்படுத்தப்பட்ட பெரும்பாலான உபகரணங்கள் மேக் இன் இந்தியா [Make in India] மற்றும் ஆத்மநிர்பர் பாரத் [Atmanirbhar Bharat] முன்முயற்சிகளின் கீழ் உருவாக்கப்பட்டவை என்பதை நாங்கள் புரிந்துகொள்கிறோம். எனவே, இந்த நடவடிக்கை பிரதமரின் கீழ், பொருளாதார மற்றும் தொழில்நுட்ப மீள்தன்மையின் மீது பத்தாண்டு காலமாக கவனம் செலுத்தியதற்கான ஒரு உறுதிப்படுத்தலாக அவரது செயல்பாடு அமைந்தது.


இன்றைய உலகில், தேசிய சக்தி என்பது தொழில்நுட்பத் தலைமையால் மட்டுமே வரையறுக்கப்படுகிறது. செயற்கை நுண்ணறிவு, குவாண்டம் கணினி, உயிரித்தொழில்நுட்பம் மற்றும் விண்வெளி அமைப்புகள் போன்ற எதிர்கால-முக்கியமான தொழில்நுட்பங்களைக் கட்டுப்படுத்தாத நாடுகள் நீண்டகால ராஜதந்திர பாதிப்புக்கு ஆளாகின்றன. இந்தியா இதை சரியாக அங்கீகரித்து இந்தப் பகுதிகளில் தீவிரமாக முதலீடு செய்கிறது. தேசிய குவாண்டம் பணி (National Quantum Mission) மற்றும் இந்தியா குறைக்கடத்தி பணி போன்ற அரசு முன்முயற்சிகள் மேம்பட்ட ஆராய்ச்சி மற்றும் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சிக்கான மையமாக நாட்டை நிலைநிறுத்துகின்றன. சந்திரயான் மற்றும் ககன்யான் பணிகள் உட்பட இந்திய விண்வெளி ஆராய்ச்சி அமைப்பின் (Indian Space Research Organisation (ISRO)) சாதனைகள் இந்தியாவின் விண்வெளி திறன்களின் அனுபவத்தை பிரதிபலிக்கின்றன. இருப்பினும், தொழில்நுட்பத் தலைமை அரசாங்க முயற்சிகளை மட்டுமே நம்பி இருக்க முடியாது. இது தொழில்துறை, கல்வித்துறை மற்றும் புத்தொழில் நிறுவனங்களை உள்ளடக்கிய ஒரு தேசிய முயற்சியாக இருக்க வேண்டும்.


உலகளாவிய சிறப்பை நோக்கிய இந்தப் பயணத்தில் இந்தியத் தொழில்துறை தனது முயற்சிகளை அதிகரிக்கவும், அரசாங்கத்துடன் தீவிரமாக ஒத்துழைக்கவும் ஒத்துழைப்பதில் உறுதியாகவுள்ளது. சமீபத்திய நிகழ்வுகளைக் கருத்தில் கொண்டு, பாதுகாப்பான மற்றும் மீள்தன்மை கொண்ட எதிர்காலத்தை உருவாக்குவதற்கும், எல்லைப்புற தொழில்நுட்பத்தில் இந்தியாவின் முன்னணி நிலையை வலுப்படுத்துவதற்கும் இன்னும் பயனுள்ள வகையில் பங்களிக்க புதிய எல்லைகளை ஆராய்வதற்கான தொழில்துறையின் உறுதியை வலுப்படுத்துவது முக்கியம்.


தொழில்துறை குறைமின்கடத்திகள், சுத்தமான தொழில்நுட்பம், அடுத்த தலைமுறை நடமாட்டம், பாதுகாப்பு மற்றும் மின்னணுவியல் போன்ற பல்வேறு முக்கியமான துறைகளில் உயர்-தொழில்நுட்பத் திறன்களை கட்டமைக்க உதவுகிறது. முக்கியமான கூறுகளை வழங்குவதன் மூலமும் செயற்கைக்கோள் மற்றும் ஏவுகணை வாகன வளர்ச்சியை ஆதரிப்பதன் மூலமும் இந்தியாவின் விண்வெளி வெற்றிக்கு தொழில்துறை குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்பு செய்துள்ளது. மேம்பட்ட தொழில்நுட்பங்களை உருவாக்குவதன் மூலமும், உள்நாட்டு உற்பத்தியை ஆதரிப்பதன் மூலமும், ஏவுகணைகள், ட்ரோன்கள் மற்றும் போர் தளங்கள் போன்ற அமைப்புகளுக்கான கூட்டு முயற்சிகளில் ஒத்துழைப்பதன் மூலமும் இந்தியாவின் பாதுகாப்பு திறன்களை மேம்படுத்த உதவுகிறது.


முதலீடுகள், புதுமை மற்றும் ஒத்துழைப்பின் மூலம் இந்தியாவின் செயற்கை நுண்ணறிவு திறன்களை கட்டமைப்பதில் இந்தியத் தொழில்துறை முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. இது 22 மொழிகளில் செயற்கை நுண்ணறிவால் இயக்கும் நிகழ்நேர மொழி மொழிபெயர்ப்புக்கான பாஷினி [Bhashini] போன்ற முன்முயற்சிகளை ஆதரிக்கிறது மற்றும் செயற்கை நுண்ணறிவால் இயக்கும் வளர்ச்சிக்கான திறமையான பணியாளர்களை உறுதிப்படுத்தி, தொழில்வல்லுநர்களுக்கு பயிற்சி அளிக்க FutureSkills Prime போன்ற திட்டங்களை தொழில்துறை ஆதரிக்கிறது.


எதிர்காலத்தில், தனியார் துறை ஆராய்ச்சி மற்றும் வளர்ச்சியில் (Research and Development (R&D)) தனது முதலீடுகளை அதிகரிக்க வேண்டும். தொழில்நுட்பத்தில் இந்தியா வேகமாக வளர உதவும் வகையில் உலகளாவிய தொழில்நுட்ப நிறுவனங்களுடன் வலுவான கூட்டாண்மைகளையும் உருவாக்க வேண்டும்.


தொழில்துறை, கல்வித்துறை மற்றும் பொது ஆராய்ச்சி நிறுவனங்களுக்கு இடையிலான ஒத்துழைப்புகள் மிக முக்கியமானவை. மேலும் இவற்றை ஊக்குவிப்பதில் தொழில்துறை முன்னிலை வகிக்க வேண்டும். இந்த ஒத்துழைப்புகள் மூலம், ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாடு மற்றும் புதுமைகளுக்கு உதவுவது மட்டுமல்லாமல், புதுமை மற்றும் உற்பத்தியை இயக்கக்கூடிய தொழில்துறைக்குத் தயாராகவும் பயிற்சி பெற்ற பொறியாளர்கள், விஞ்ஞானிகள் மற்றும் திறமையான தொழில்நுட்ப வல்லுநர்களின் நிலையான எதிர்கால திட்டங்களை உருவாக்குவதற்கும் பங்களிக்க வேண்டும்.


இந்தியாவுக்கு ஒரு முன்னணிப் பங்கு


இந்தியா இன்று ஒரு வரையறுக்கப்பட்ட கட்டத்தில் நிற்கிறது. பொருளாதார மீள்தன்மை, உற்பத்தி வலிமை, புதுமை சார்ந்த வளர்ச்சி மற்றும் உலகளாவிய கண்ணோட்டத்துடன், இந்தியா எட்டவில்லை. அது எதிர்காலத்தை வடிவமைக்கிறது. பிரதமரின் தலைமை ஒரு வலுவான அடித்தளத்தை அமைத்துள்ளது. மேலும் வளர்ந்த இந்தியாவிற்கான (Viksit Bharat) நோக்கமுள்ள பயணம் தொழில்துறை நடவடிக்கைக்கு அழைப்பு விடுக்கும். "சுயசார்பு இந்தியாவின் கொள்கையாக மாறியது மட்டுமல்லாமல், அது எங்கள் ஆர்வமாகவும் மாறிவிட்டது" என்று பிரதமர் கூறினார். இந்திய தொழில்துறை கூட்டமைப்பு (Confederation of Indian Industry (CII)) இந்த ஆர்வத்தை ஆதரிக்கவும், எதிர்காலத்தில் இந்தியா இன்னும் அதிகமாக வளரவும் உதவ விரும்புகிறது.


இந்தியா இப்போது உலகளாவிய புதுமையின் அடுத்த தலைமை தாங்க வேண்டும். அதன் தொழில்துறை, கல்வி மற்றும் ராஜதந்திர அமைப்புகளில் தொழில்நுட்ப லட்சியத்தை கொண்டிருக்க வேண்டும். ஒரு வலுவான, பாதுகாப்பான, சுயசார்பு மற்றும் உலகளவில் மதிக்கப்படும் இந்தியா உருவாக்கப்பட வேண்டும் என்ற பார்வை தெளிவாக உள்ளது.


சஞ்சீவ் பூரி, இந்திய தொழில்துறை கூட்டமைப்பு (Confederation of Indian Industry (CII)) தலைவராக உள்ளார். சந்திரஜித் பானர்ஜி இந்திய தொழில்துறை கூட்டமைப்பின் (CII) தலைமை இயக்குனராக உள்ளார்.


Original article:
Share:

சென்னையில், பேரிடர் மேலாண்மைக்காக நகர அளவிலான ஆணையத்தை தமிழ்நாடு அரசு அமைத்துள்ளது. -டென்னிஸ் எஸ். ஜேசுதாசன்

 மாநில அதிகார அமைப்பால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட பேரிடர் மேலாண்மைத் திட்டங்களை தயாரித்து செயல்படுத்துவதற்கு இந்த ஆணையம் பொறுப்பாகும்.


தமிழ்நாடு அரசு, பேரிடர் மேலாண்மைச் சட்டம், 2005-ன் பிரிவு 41A-ன் கீழ், 7 உறுப்பினர்களைக் கொண்ட சென்னை நகர நகர்ப்புற பேரிடர் மேலாண்மை ஆணையத்தை (Chennai City Urban Disaster Management Authority (CCUDMA)) அமைத்துள்ளது.


பெரு நகர சென்னை மாநகராட்சியின் (Greater Chennai Corporation (GCC)) ஆணையர் தலைவராகவும், சென்னை மாவட்ட ஆட்சியர் துணைத் தலைவராகவும் சென்னை நகர நகர்ப்புற பேரிடர் மேலாண்மை ஆணையத்தில் இருப்பார்கள்.


சென்னை காவல் ஆணையர், பெரு நகர சென்னை மாநகராட்சியின் துணை ஆணையர் (பணிகள்), பெரு நகர சென்னை மாநகராட்சியின் நகர் சுகாதார அதிகாரி, சென்னை பெருநகர வளர்ச்சி ஆணையத்தின் (Chennai Metropolitan Development Authority (CMDA)) தலைமை செயல் அதிகாரி, மற்றும் சென்னை பகுதி நீர்வள துறையின் தலைமை பொறியாளர், சென்னை பகுதி ஆகியோர் குழுவின் உறுப்பினர்களாக இருப்பார்கள்.


வருவாய் மற்றும் பேரிடர் மேலாண்மை துறை கடந்த வாரம் இது தொடர்பாக அரசாணை வெளியிட்டது. முதலமைச்சரை தலைவராகக் கொண்ட மாநில அளவிலான பேரிடர் மேலாண்மை அதிகார அமைப்பு, அந்தந்த மாவட்ட ஆட்சியர்களை தலைவர்களாகக் கொண்ட மாவட்ட அளவிலான பேரிடர் மேலாண்மை அதிகார அமைப்புகளும் ஏற்கனவே இருந்தாலும், மாநில தலைநகருக்கு "நகர்ப்புற பேரிடர்களுக்கு" குறிப்பாக நகர அளவிலான குழு அமைக்கப்படுவது இதுவே முதல்முறையாகும்.


மக்களவை மற்றும் மாநிலங்களவை இரண்டாலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட பேரிடர் மேலாண்மை (திருத்தம்) மசோதா, 2024-ஐ தொடர்ந்து சென்னைக்கான குழு உருவாக்கப்பட்டது. மாநில தலைநகர்கள் மற்றும் மாநகராட்சி கொண்ட அனைத்து நகரங்களுக்கும் (டெல்லி மற்றும் சண்டிகர் யூனியன் பிரதேசத்தைத் தவிர) "தனி நகர்ப்புற பேரிடர் மேலாண்மை ஆணையத்தை" உருவாக்குவதை இந்த மசோதா நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.


சட்டத்தின் படி, மாநில அதிகார அமைப்பால் அங்கீகரிக்கப்பட வேண்டிய பேரிடர் மேலாண்மை திட்டத்தை தயாரித்தல் மற்றும் நடைமுறைப்படுத்துதலுக்கு நகர்ப்புற அதிகார அமைப்பு பொறுப்பாக இருக்கும்.


சென்னையின் நிலப்பரப்பு மற்றும் ஒழுங்கற்ற காலநிலை காரணமாக புயல்கள், கனமழையால் ஏற்படும் வெள்ளம், மேக வெடிப்பு, பூகம்பங்கள் மற்றும் சுனாமி போன்ற பேரிடர்கள் நகரத்தை பாதிக்கச் செய்துள்ளதாக, 2024-ஆம் ஆண்டு பெரு நகர சென்னை மாநகராட்சி தயாரித்த நகர பேரிடர் மேலாண்மை முன்னோக்கு திட்டம் (Disaster Management Perspective Plan) தெரிவிக்கிறது.


சென்னையில் சில பகுதிகள் சராசரி கடல் மட்டத்திற்கு கீழே இருப்பதாகவும், இது கனமழையின் போது ஏற்படும் வெள்ளப்பெருக்கை (inundation) திறம்பட நிர்வகிப்பதில் சவால்களை ஏற்படுத்துவதாகவும் இந்தத் திட்டம் அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகிறது.



Original article:
Share:

கர்ப்பத்திற்கு முன் இரத்த சோகையை தடுக்கவும் - ம்ருத்யுஞ்சய பெல்லாட்

 பல பெண்கள் தங்கள் கர்ப்பத்தை இரத்த சோகையுடன் தொடங்குகிறார்கள். இது அவர்களில் பெரும்பாலோருக்கு இருப்பது தெரியாது. இது மாற வேண்டும்.


கிட்டத்தட்ட நாற்பது ஆண்டுகால எனது பணியில், ஒரு தொடர்ச்சியான உண்மை வெளிப்படுகிறது. பல பெண்கள் ஏற்கனவே கண்டறியப்படாத இரத்த சோகையுடன் (undiagnosed anaemia) போராடி தங்கள் கர்ப்பத்தைத் தொடங்குகிறார்கள். இந்தியாவில், மக்கள் பெரும்பாலும் கர்ப்பம் மற்றும் பிரசவத்தின் போது மட்டுமே மகப்பேறு ஆரோக்கியத்தைப் பற்றி சிந்திக்கிறார்கள். 


ஆனால், ஒரு பெண்ணின் ஆரோக்கியம் என்பது மிகவும் கர்ப்பம் தொடங்குவதற்கு முன்னதாகவே முக்கியமானதாக உள்ளது. ஒரு பெண் கருத்தரிக்கும் நேரத்தில் எவ்வளவு ஆரோக்கியமாக இருக்கிறார் என்பதை பொறுத்துதான் அவருடைய கர்ப்பம் மற்றும் அவருடைய குழந்தையின் ஆரோக்கியம் அமைகிறது. இருப்பினும், இந்தியாவில் குழந்தைகளைப் பெறக்கூடிய 57% க்கும் அதிகமான பெண்களுக்கு இரத்த சோகை உள்ளது. 


இது கண்டறியப்படவில்லை அல்லது சிகிச்சையளிக்கப்படவில்லை என்பதுதான் நிதர்சனம். இந்த பெண்கள் பெரும்பாலும் சோர்வாக, தலைச்சுற்றலாக, பலவீனமாக உணர்கிறார்கள். ஆனால் இந்த அறிகுறிகள் பெரும்பாலும் சாதாரணமாக புறக்கணிக்கப்படுகின்றன. இந்த பெண்கள் கர்ப்பமாகும்போது, ​​அவர்களின் ஹீமோகுளோபின் அளவு மிகவும் குறைவாக இருக்கும். 


இது முன்கூட்டியே பிறக்கும் வாய்ப்பு, குறைந்த எடை கொண்ட குழந்தைகள் மற்றும் தாய்க்கு கடுமையான உடல்நலப் பிரச்சினைகள் ஆகியவற்றை அதிகரிக்கிறது. இந்த சிக்கல்களில் இளம்பேற்றுக் குளிர்காய்ச்சல் (pre-eclampsia) மற்றும் பிறப்புக்குப் பிறகு அதிக இரத்தப்போக்கு போன்ற நிலைமைகள் அடங்கும். இந்த பிரச்சினைகள் அனைத்தும் தாய் மற்றும் குழந்தை இருவருக்கும் நோய் மற்றும் இறப்பு அபாயத்தை ஏற்படுத்தும் நிலையை அதிகரிக்கின்றன.


இளம்பேற்றுக் குளிர்காய்ச்சல் : (Preeclampsia) என்பது கர்ப்ப காலத்தில் ஏற்படும் ஒரு தீவிரமான இரத்த அழுத்த நிலை. இதில், உயர் இரத்த அழுத்தம் மற்றும் சிறுநீரில் அதிக புரதம் இருப்பது இதன் முக்கிய அறிகுறிகளாகும். ப்ரீ-எக்லாம்ப்சியா கர்ப்பத்தின் 20 வாரங்களுக்குப் பிறகு பொதுவாக ஏற்படும்.


மகப்பேறு ஆரோக்கியத்தை மேம்படுத்துவதற்கான முயற்சிகள் இந்தியாவில் மகப்பேறு இறப்பு விகிதத்தை 100,000 நேரடி பிறப்புகளுக்கு 93 ஆகக் குறைக்க உதவியுள்ளன. இருப்பினும், இந்த முன்னேற்றத்தைத் தொடரவும், அதை விரைவுபடுத்தவும், நமது அணுகுமுறையை மாற்ற வேண்டும். மகப்பேறு இறப்புகளை இன்னும் குறைக்கவும், நிலையான வளர்ச்சி இலக்குகளை அடையவும், கர்ப்ப காலத்தில் கவனிப்பில் கவனம் செலுத்துவதை விட இன்னும் அதிகமாக மேற்கொள்ள வேண்டும். 


நாம் மிகவும் முன்னதாகவே நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும். இரத்த சோகை தடுப்பு மற்றும் மேலாண்மையை (anaemia prevention and management) உண்மையில் மேம்படுத்த, கர்ப்பத்திற்கு முன் ஆரோக்கியத்தில் கவனம் செலுத்த வேண்டும். “தாய்மைக்கு நீங்கள் தயாரா?” என்று மட்டும் கேட்பதற்குப் பதிலாக, “உங்கள் உடல் கர்ப்பத்திற்குத் தயாரா?” என்றும் நாம் கேட்க வேண்டும்.


ஒரு விரிவான அணுகுமுறை


பல ஆண்டுகளாக, அருந்தக்கூடிய இரும்பு-ஃபோலிக் அமிலம் (Iron-Folic Acid (IFA)) குறைநிரப்பிகள் (supplementation) இரத்த சோகையைத் தடுப்பதற்கும் சிகிச்சையளிப்பதற்கும் முக்கிய வழியாகும். இருப்பினும் இந்த அருந்தக்கூடிய சப்ளிமெண்ட்கள் உதவுவதுடன், அவற்றுக்கும் பிரச்சினைகள் உள்ளன. பல பெண்கள் குமட்டல், தளர்வான மலம், மலச்சிக்கல் மற்றும் உணவு ஏற்பில் தொய்வு போன்ற பக்க விளைவுகளை அனுபவிக்கின்றனர். இதன் காரணமாக, பல பெண்கள் சிகிச்சையை சரியாகப் பின்பற்றுவதில்லை. மேலும், நீண்ட காலமாக இரத்த சோகை உள்ள பெண்களுக்கு, கர்ப்பம் பெரும்பாலும் அருந்தக்கூடிய சப்ளிமெண்ட்களை மட்டுமே பயன்படுத்தி இரும்பு அளவை முழுமையாக மீட்டெடுக்க மிகக் குறுகிய காலமாகும். இதன் விளைவாக, குழந்தைக்கு குறைந்த இரும்புச் சத்து கடத்தப்படுகிறது, இது குழந்தைக்கு இரத்த சோகையை ஏற்படுத்தும்.


மிதமான முதல் கடுமையான இரத்த சோகையை நிர்வகிக்கவும், கர்ப்ப காலத்திலும் அதற்குப் பிறகும் அது மோசமடைவதைத் தடுக்கவும் நமக்கு ஒரு சிறந்த முறை தேவை. நரம்பு வழியாக செலுத்தப்படும் ஃபெரிக் கார்பாக்சிமால்டோஸ் (Intravenous Ferric Carboxymaltose (IV FCM)) ஒரு பாதுகாப்பான மற்றும் மிகவும் பயனுள்ள வழியாகும். இது அருந்தக்கூடிய இரும்புச்சத்து (oral iron) போலல்லாமல், IV FCM இரும்புச்சத்தை நேரடியாக இரத்த ஓட்டத்தில் கடத்துகிறது. இது விரைவாக ஹீமோகுளோபின் மற்றும் இரும்புச்சத்தின் அளவை அதிகரிக்கிறது. ஹெப்சிடின் அளவு (Hepcidin levels) அதிகமாக இருக்கும்போது கூட IV FCM நன்றாக வேலை செய்கிறது. இது அருந்தக்கூடிய இரும்புச்சத்து சரியாக வேலை செய்வதைத் தடுக்கும்.


இரும்புச்சத்து குறைபாடு இரத்த சோகை (Iron Deficiency Anemia (IDA)) இரத்த சோகைக்கு மிகவும் பொதுவான காரணமாகும். ஆனால் அது மட்டுமே காரணம் அல்ல. வைட்டமின் B12 குறைபாடு பெரும்பாலும் புறக்கணிக்கப்படுகிறது. வைட்டமின் B12 இரத்த சிவப்பணுக்களை உருவாக்க உதவுகிறது மற்றும் நரம்பு செயல்பாட்டை ஆதரிக்கிறது என்பதால் இது முக்கியமானதாகப் பார்க்கப்படுகிறது. இனப்பெருக்க வயதுடைய பெண்களில் கிட்டத்தட்ட 49% பேருக்கு வைட்டமின் B12 குறைபாடு இருப்பதாக ஒரு ஆய்வு காட்டுகிறது. இந்தக் குறைபாடு இரத்த சோகையை பாதிக்கிறது மற்றும் பிறப்பு குறைபாடுகளை ஏற்படுத்தும். போதுமான வைட்டமின் B12 இல்லாமல், இரும்புச்சத்து சப்ளிமெண்ட்களை மட்டும் எடுத்துக்கொள்வது இரத்த சோகையை முழுமையாக சரிசெய்ய முடியாது.


ஹைப்போ தைராய்டிசம் (hypothyroidism) அல்லது ஹைப்பர் தைராய்டிசம் (hyperthyroidism) போன்ற தைராய்டு பிரச்சனைகளும் இரத்த சோகையை மறைக்கலாம் அல்லது மோசமாக்கலாம். இந்த தைராய்டு பிரச்சனைகள் கருவின் வளர்ச்சியை பாதிக்கலாம். பல இந்தியப் பெண்களுக்கு கர்ப்பத்தின் பிற்பகுதி வரை தங்களுக்கு கர்ப்பகால நீரிழிவு நிலை (gestational diabetes status) இருப்பது தெரியாது. கர்ப்பத்திற்கு முன்பே தைராய்டு செயல்பாடு, இரத்த சர்க்கரை மற்றும் வைட்டமின் பி12 அளவை சரிபார்ப்பது தாய் மற்றும் குழந்தையின் ஆரோக்கியத்தை மேம்படுத்தும்.


ஊசி மூலம் செலுத்தக்கூடிய வைட்டமின் பி12 மற்றும் ஃபோலேட்டை IV இரும்புச்சத்துடன் சேர்த்துப் பயன்படுத்துவது சிறந்தது. இது சிகிச்சைக்கு ஏற்ற இரத்த சோகையைத் தடுக்க உதவுகிறது.


கருத்தடைக்கு முந்தைய ஆரோக்கியத்தை (preconception health) மையமாகக் கொண்ட அணுகுமுறைக்கு மாறுவதற்கு சமூக ஈடுபாடு தேவை. குடும்பங்கள் சுகாதார முடிவுகளில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. அவர்கள் கருத்தரிப்பதற்கு முந்தைய சுகாதார பரிசோதனைகளை ஊக்குவிக்க வேண்டும். அங்கீகாரம் பெற்ற சமூக சுகாதார ஆர்வலர்கள் மற்றும் அங்கன்வாடி பணியாளர்கள் தற்போதுள்ள தாய் மற்றும் குழந்தை சுகாதார திட்டங்களில் கருத்தரிப்பதற்கு முந்தைய சுகாதார கல்வியை சேர்க்க வேண்டும். இந்த பணியாளர்கள் சமூகங்களுக்கு நெருக்கமானவர்கள். ஆதலால், முன்கூட்டிய பரிசோதனை ஏன் முக்கியமானது என்பதை விளக்க இது அவர்களுக்கு ஒரு சிறந்த நிலையை அளிக்கிறது. இந்தப் பரிசோதனைகள், பிரசவத்திற்கு முந்தைய வருகைகளைப் போலவே முக்கியமானவை என்பதைப் பெண்கள் புரிந்துகொள்ள உதவுகின்றன. இரண்டும் உயிருக்கு ஆபத்தான சிக்கல்களைத் தடுக்க உதவுகின்றன.



ஒரு சமூகக் கட்டாயம்


மகப்பேறு ஆரோக்கியத்தை மேம்படுத்துவது என்பது ஒரு மருத்துவ வேலை மட்டுமல்ல. இது சமூகம் ஒன்றாகச் செய்ய வேண்டிய ஒன்று. குடும்பங்கள், சுகாதார அமைப்புகள், கொள்கை வகுப்பாளர்கள் மற்றும் சமூகங்கள் ஒத்துழைப்புடன், முன்கூட்டியே மற்றும் நிலையான அர்ப்பணிப்புடன் செயல்பட வேண்டும். கருத்தரிப்பதற்கு முன்பு இரத்த சோகை மற்றும் பிற குறைபாடுகளை நிவர்த்தி செய்யத் தவறுவது பெண்களுக்கு மட்டுமல்ல, பிறப்பதற்கு முன்பே திறன் தொடங்கும் எதிர்கால சந்ததியினருக்கும் தீங்கு விளைவிக்கும்.


கருத்தரிப்பதற்கு முந்தைய பரிசோதனைகளை இயல்பாக்குவதன் மூலம், IV FCM போன்ற புதிய சிகிச்சைகளையும் நாம் அடிக்கடி பயன்படுத்த வேண்டும். அதே நேரத்தில், தற்போதைய அருந்தக்கூடிய  இரும்பு மற்றும் ஃபோலிக் அமிலம் (IFA) திட்டங்களை மேம்படுத்த வேண்டும். பெண்கள் இந்த அருந்தக்கூடிய  சப்ளிமெண்ட்களை எவ்வளவு அடிக்கடி எடுத்துக்கொள்கிறார்கள் என்பதை மாற்றுவதும் இதில் அடங்கும். தினமும், ஒரு நாள் விட்டு ஒரு நாள் அல்லது வாரத்திற்கு இரண்டு முறை இதை பயன்படுத்த வேண்டும். இதையெல்லாம் செய்வதன்மூலம், இந்தியாவில் உள்ள ஒவ்வொரு தாயும் பாதுகாப்பான, ஆரோக்கியமான மற்றும் கண்ணியமான கர்ப்பத்தைப் பெற முடியும்.


செயல்பட வேண்டிய நேரம் இது. எந்தவொரு பெண்ணும் இரத்த சோகையுடன் கர்ப்பத்தைத் தொடங்கக்கூடாது அல்லது தடுக்கக்கூடிய காரணங்களால் இரத்த சோகைக்கு ஆளாகக்கூடாது. எந்த ஒரு பெண்ணும் பிரசவம் தொடங்கியதை விட பலவீனமாக பிரசவத்தை விட்டுவிடக்கூடாது. முன்கூட்டிய கவனிப்பு பிறப்புக்கு முந்தைய கவனிப்பைப் போலவே வழக்கமானதாக இருக்க வேண்டும் - இது விருப்பமானது அல்ல, அது அவசியம். ஆரோக்கியமான, புத்திசாலித்தனமான அடுத்த தலைமுறையை உருவாக்க, தாய்மார்கள் கர்ப்பத்தின் தொடக்கத்திலிருந்தே ஆரோக்கியமாக இருக்க வேண்டும்.


மிருத்யுஞ்சயா பெல்லட், பேராசிரியர், மகளிர் மருத்துவம் மற்றும் மகப்பேறியல் துறை, ஜவஹர்லால் நேரு மருத்துவக் கல்லூரி, பெல்காம், கர்நாடகா.


Original article:
Share:

அதிக பங்கு : மாநில மற்றும் ஒன்றிய வரிகள் பற்றி…

 ஜிஎஸ்டி முறையை அறிமுகப்படுத்திய பிறகு, ஒன்றிய வரிகளில் மாநிலங்கள் அதிக பங்கைப் பெற வேண்டும்


பிரதமர் நரேந்திர மோடி வார இறுதியில் புது தில்லியில் நடைபெற்ற நிதி ஆயோக் 10வது நிர்வாகக் குழுக் கூட்டத்தில் மாநில முதலமைச்சர்களிடம் விடுத்த அறிவுரையானது, நாட்டை முன்னோக்கி நகர்த்துவதற்கு "டீம் இந்தியா"வாக (Team India) ஒன்றிய அரசும் மாநிலங்களும் இணைந்து நல்லுணர்வுடன் பணியாற்ற வேண்டும் என்று அவர் வலியுறுத்தினார். ஆனால், அது யதார்த்தத்தை பொய்யாக்குகிறது. மத்திய-மாநில உறவு தற்போது ஒருதலைப்பட்சமாக உள்ளது, மாநிலங்கள் அதன் நிகழ்ச்சி நிரலைப் பின்பற்றுவதற்கு மத்திய அரசு பெரும்பாலும் அழுத்தத்தையும் சில சமயங்களில் சிறிய சலுகைகளையும் (கேரட் முறை) பயன்படுத்துகிறது.


carrot method : "கேரட் முறை" பெரும்பாலும் ஒரு உத்தியைக் குறிக்கிறது. அங்கு ஒரு நபர் அல்லது குழுவை ஒரு செயலைச் செய்யத் தூண்டுவதற்கு வெகுமதிகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.


மாநிலங்கள் தேசிய அளவில் தங்கள் உண்மையான மற்றும் தீவிரமான பிரச்சினைகளை வெளிப்படுத்த கடினமாகி வருகின்றன. ஏனென்றால், நிதி ஆயோக் நிர்வாகக் குழு (NITI Aayog Governing Council) மற்றும் சரக்கு மற்றும் சேவை வரி (Goods and Services Tax (GST) Council) கவுன்சில் போன்ற கூட்டாட்சி அமைப்புகள் அடிக்கடி கூடுவதில்லை என்பதால், தேசிய அளவில் தங்கள் உண்மையான மற்றும் தீவிரமான குறைகளை வெளிப்படுத்துவது மாநிலங்களுக்கு கடினமாகி வருகிறது. நிர்வாகக் குழு (Governing Council) வருடத்திற்கு ஒரு முறை மட்டுமே கூடுவது ”தேசிய வளர்ச்சி முன்னுரிமைக்காக பகிரப்பட்ட பார்வையை” உருவாக்குவதை முக்கிய நோக்கமாகக் கொண்ட ஒரு குழுவிற்கு ஒரு முறை கூடுவது போதுமானதாக இல்லை. ஜிஎஸ்டி கவுன்சில் ஐந்து மாதங்களுக்கும் மேலாகக் கூடவில்லை. இருப்பினும் விதிகள் மூன்று மாதங்களுக்கு ஒரு முறையாவது கூட வேண்டும் என்று கூறுகின்றன. சனிக்கிழமை போலவே, மாநிலங்கள் தேசிய அளவில் பேச வாய்ப்பு கிடைக்கும்போது, ​​பெரும்பாலானவை தங்கள் சொந்த பிரச்சினைகள் அல்லது சாதனைகளில் கவனம் செலுத்துகின்றன. வேறு வழியில்லாததால் அவர்கள் இதைச் செய்கிறார்கள். இதன் பொருள் அவர்கள் 'டீம் இந்தியா'வாக இணைந்து பணியாற்றுவதில் அதிக கவனம் செலுத்துவதில்லை. இருப்பினும், சில முதலமைச்சர்கள் தேசிய வளர்ச்சியை ஊக்குவிக்கும் முயற்சியில், தங்கள் சொந்த மாநிலங்களுக்கு அப்பால் சிந்திக்க தொடங்குகிறார்கள். 


ஒரு உதாரணம் ஆந்திரப் பிரதேச முதல்வர் என். சந்திரபாபு நாயுடு அரசின் திட்டம். மூன்று மாநிலக் குழுக்களை உருவாக்க அவர் பரிந்துரைத்தார். ஒவ்வொரு குழுவும் வெவ்வேறு பிரச்சினைகளில் கவனம் செலுத்தும். மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வளர்ச்சி மற்றும் முதலீடுகள், இந்தியாவின் இளம் மக்களை ஒரு சாதகமாகப் பயன்படுத்துதல் மற்றும் நிர்வாகத்தை மேம்படுத்த தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்துதல் ஆகியவை இந்தப் பிரச்சினைகளில் அடங்கும்.


அனைத்து மாநிலங்களையும் கொண்ட ஒரு பெரிய குழுவை நிர்வகிப்பது மிகவும் கடினமாக இருந்தால், சிறிய மாநிலக் குழுக்களை உருவாக்குவது, மாநிலங்களை ஈடுபடுத்த ஒன்றியத்திற்கு ஒரு நல்ல வழியாகும்.


இந்தியா முழுவதும் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்க பரிந்துரையானது, தற்போதைய 41% என்ற விதிமுறையிலிருந்து, ஒன்றிய அரசு தனது வரி வருவாயில் 50%-ஐ மாநிலங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும் என்று தமிழ்நாடு முதலமைச்சர் மு.க. ஸ்டாலின் கேட்டுக்கொண்டார். இந்த கருத்துக்கு கூடுதல் விவாதம் தேவை.


ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு ஜிஎஸ்டியால் ஏற்படும் இழப்புகளுக்கு மாநிலங்களுக்கு ஈடுசெய்வதாக ஒன்றியம் உறுதியளித்தபோது, ​​இந்த நேரத்தில் மாநிலங்கள் தங்கள் சொந்த வரி வருவாயை அதிகரிக்கும் என்று எதிர்பார்த்தது. முன்னேற்றம் சீரற்றதாக உள்ளது. சில மாநிலங்கள் மற்றவற்றைவிட மிகச் சிறப்பாகச் செயல்பட்டன. இருப்பினும், ஒட்டுமொத்த முன்னேற்றம் குறிப்பிடக்கூடியளவில் முக்கியமானது.


மாநிலங்களின் சொந்த வரி வருவாய், அவர்களின் மொத்த மாநில உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (GSDP) ஒரு சதவீதமாக, 2017-18-ல் 6.6%-லிருந்து 2024-25-ல் 7.2% ஆக அதிகரித்துள்ளது.


இருப்பினும், ஜிஎஸ்டி எதிர்பார்ப்புகளை பூர்த்தி செய்யவில்லை. ஜிஎஸ்டியின் நிகர வருவாய் சமீபத்தில் தான் ஜிஎஸ்டிக்கு முந்தைய மறைமுக வரி வருவாயை விட அதிகமாகிவிட்டது. மாநிலங்களின் சொந்த வரிகளில் பலவற்றை ஜிஎஸ்டி மாற்றியமைத்ததால், ஒன்றிய வரிகளில் மாநிலங்களுக்கு அதிக பங்கை வழங்குவதை ஒன்றிய அரசு தீவிரமாக பரிசீலிப்பது நியாயமானதாகத் தெரிகிறது.


Original article:
Share:

பள்ளிகளில் டிஜிட்டல் இடைவெளியைக் குறைக்க வேண்டும். -அமர் பட்நாயக்

 கிராமப்புறங்களில் உள்ள பெரும்பாலான பள்ளிகளில் வலுவான டிஜிட்டல் உள்கட்டமைப்பு, இணைய அணுகல் இல்லை என்பதை கல்வி அமைச்சக தரவு காட்டுகிறது.


இந்தியாவின் கல்வி முறை பல காரணங்களுக்காக விமர்சனங்களை எதிர்கொள்கிறது. அதில் உள்ள ஒரு பெரிய பிரச்சனை பள்ளிகளில் அடிப்படை வசதிகள் மற்றும் நல்ல உள்கட்டமைப்பு இல்லாதது. இது பல மாணவர்கள் பள்ளியைவிட்டு வெளியேறுவதற்கு காரணமாகிறது. மற்றொரு முக்கியமான பிரச்சினை இந்திய பள்ளிகளில் வளர்ந்து வரும் டிஜிட்டல் இடைவெளி.


சமீபத்தில், கல்வி அமைச்சகம் UDISE+ 2023-24 அறிக்கையை வெளியிட்டது, இது பள்ளி உள்கட்டமைப்பில் உள்ள இடைவெளியை, குறிப்பாக டிஜிட்டல் இடைவெளிகளை எடுத்துக்காட்டுகிறது. சுமார் 53% பள்ளிகளில் மட்டுமே செயல்படும் கணினிகள் உள்ளன. மேலும் சுமார் 54% பள்ளிகளில் இணைய அணுகல் உள்ளது என்று அறிக்கை காட்டுகிறது.


முந்தைய அறிக்கைகள் பள்ளிகளில் டிஜிட்டல் உள்கட்டமைப்பு பல ஆண்டுகளாக ஒரு சவாலாக உள்ளது என்பதைக் காட்டுகின்றன. 2021-22-ஆம் ஆண்டில், சுமார் 45% பள்ளிகளில் மட்டுமே கணினிகள் இருந்தன. சுமார் 34% பள்ளிகளில் இணையம் இருந்தது. இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இறுதியாக டிசம்பர் 2024-ல் வெளியிடப்பட்ட 2022-23 மற்றும் 2023-24ஆம் ஆண்டுகளுக்கான தரவைப் பகிர்வதை கல்வி அமைச்சகம் தாமதப்படுத்தியது.


கிராமப்புற பள்ளிகளில் டிஜிட்டல் அணுகலில் ஏற்பட்ட சிறிய அதிகரிப்பு ஏமாற்றமளிக்கிறது. மத்திய மற்றும் மாநில அரசுகளின் நிதி அதிகரித்த போதிலும் பாதிக்கும் மேற்பட்ட பள்ளிகளில் இன்னும் நவீன டிஜிட்டல் கருவிகள் இல்லை. இதன் பொருள் பல மாணவர்கள் கற்றலுக்கு ஆன்லைன் வளங்களைப் பயன்படுத்த முடியாது.


தொற்றுநோய் காலத்தில், Child Rights and You (CRY) என்ற தன்னார்வ தொண்டு நிறுவனம் நடத்திய இணைய கணக்கெடுப்பில், பெரும்பாலான குழந்தைகளுக்கு இணைய வகுப்புகளுக்கான அணுகல் இல்லை என்பது கண்டறியப்பட்டது. தொற்றுநோய்க்குப் பிறகும், பல குழந்தைகளுக்கு இன்னும் டிஜிட்டல் அணுகல் இல்லை. பள்ளிகள் ஒரு கலப்பின கற்றல் மாதிரியைப் பயன்படுத்துகின்றன, இது மாணவர்கள் நல்ல தரமான கல்வியை எளிதாக அணுக உதவுகிறது.


ஒட்டுமொத்தமாக டிஜிட்டல் அணுகல் அதிகரித்து வந்தாலும், நகர்ப்புற மற்றும் கிராமப்புற பள்ளிகளுக்கு இடையிலான இடைவெளி இன்னும் அதிகரித்து வருகிறது. நாடாளுமன்றத்தில் கேட்டபோது, ​​கல்வி அமைச்சகம், நகர்ப்புற பள்ளிகளை விட கிராமப்புற பள்ளிகளில் 29 சதவீதம் குறைவான இணைய இணைப்பு இருப்பதாகக் கூறியது. மேலும், 68.7 சதவீத நகர்ப்புற பள்ளிகளில் டிஜிட்டல் உள்கட்டமைப்பு உள்ளது. அதே நேரத்தில் 44.9 சதவீத கிராமப்புற பள்ளிகளில் மட்டுமே உள்ளது. நகர்ப்புற மற்றும் கிராமப்புற பள்ளிகளுக்கு இடையே 23.8 சதவீத இடைவெளி இருப்பதை இது காட்டுகிறது. நகர்ப்புற மற்றும் கிராமப்புற பள்ளிகளுக்கு இடையேயான வளங்களில், குறிப்பாக வலுவான டிஜிட்டல் உள்கட்டமைப்பில் உள்ள வேறுபாட்டை அரசாங்கம் முழுமையாக அங்கீகரிக்கவில்லை அல்லது சரிசெய்யவில்லை என்பதே இதற்குக் காரணம்.


தீவிரமான சுமையாக மாறுதல்


டிஜிட்டல் இந்தியா பிரச்சாரத்தின் ஒரு பகுதியாக இருக்கும் டிஜிட்டல் இந்தியா பள்ளித் திட்டம் (Digital India Campaign), மோசமான இணைய இணைப்புகள் காரணமாக கிராமப்புற பள்ளிகளில் பெரிதும் உதவவில்லை. 2011ஆம் ஆண்டில் தொடங்கப்பட்ட பாரத்நெட் திட்டம் (BharatNet Project), 630,000 கிராமப்புற கிராமங்களுக்கு அதிவேக இணையத்தை வழங்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டது. இலக்கு பல முறை மாற்றப்பட்டுள்ளது. 2020 ஆம் ஆண்டில், மே 12, 2023ஆம் ஆண்டுக்குள் 600,000 கிராமங்களை இணைப்பதே திட்டம். ஆனால், அக்டோபர் 2024ஆம் ஆண்டுக்குள், இந்த திட்டத்தின் மூலம் 214,283 கிராமங்களில் மட்டுமே இணையம் இருந்தது. இப்போது, ​​இந்த திட்டம் 2025ஆம் ஆண்டுக்குள் முடிவடையும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.


தொடர்பு அமைச்சகத்தின் கூற்றுப்படி, மார்ச் 31, 2024 நிலவரப்படி, 100 பேருக்கு தொலைபேசி இணைப்புகளின் எண்ணிக்கை (தொலைபேசி அடர்த்தி) நகரங்களில் 133.72%-ஆகவும், கிராமப்புறங்களில் 59.19%-ஆகவும் உள்ளது. இது நகரங்களுக்கும் கிராமங்களுக்கும் இடையே 74.53 சதவீத புள்ளிகளின் பெரிய வித்தியாசத்தைக் காட்டுகிறது. இந்தியாவில் ஒட்டுமொத்த சராசரி தொலைதொடர்பு அடர்த்தி 85.69% ஆகும்.


மற்றொரு முக்கியமான பிரச்சினை கிராமப்புறங்களிலும் அவற்றின் பள்ளிகளிலும் மின்சாரம் வழங்குவது. UDISE+ அறிக்கையின்படி, 89.7% பள்ளிகளில் மின்சாரம் செயல்பாட்டில் உள்ளது. ஆனால், மின் இணைப்பு இழப்பு காரணமாக கிராமப்புறங்களில் அடிக்கடி மின் தடை ஏற்படுகிறது. ஒரு பள்ளியில் நிலையான மின்சாரம் அல்லது குடிநீர் போன்ற அடிப்படை வசதிகள் இல்லையென்றால், அதில் நல்ல டிஜிட்டல் கருவிகளும் இருக்காது. டிஜிட்டல் கருவிகள் இருந்தாலும், நம்பகமான மின்சாரம் இல்லாமல் அவை வேலை செய்யாது.


எனவே, மின்சாரம் மற்றும் தண்ணீர் போன்ற அடிப்படை வசதிகள் இல்லாததை சரிசெய்வது முதல் படியாகும். அதன் பிறகுதான் கிராமப்புற பள்ளிகளில் டிஜிட்டல் உள்கட்டமைப்பை அரசாங்கம் மேம்படுத்த முடியும்.


முன்னேற்றம்


தற்போது, ​​இந்தியா தனது மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 3 சதவீதத்தை மட்டுமே கல்விக்காக செலவிடுகிறது. இந்த குறைந்த செலவினத்தின் காரணமாக, கல்வித் துறை பல சிக்கல்களை எதிர்கொள்கிறது. அவற்றில் டிஜிட்டல் அணுகலில் அதிகரித்து வரும் இடைவெளியும் அடங்கும். நிபுணர்களும் தொழில்துறைத் தலைவர்களும் கல்வி பட்ஜெட்டை மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 6 சதவீதமாக அதிகரிக்க வேண்டும் என்று அடிக்கடி கேட்டுக் கொண்டுள்ளனர். இந்த அதிகரிப்பு 1998 மற்றும் 2020-ஆம் ஆண்டுகளில் இந்தியாவின் தேசிய கல்விக் கொள்கையிலும் பரிந்துரைக்கப்பட்டுள்ளது.


கிராமப்புறங்கள் மற்றும் கிராமப்புற பள்ளிகளில் டிஜிட்டல் இடைவெளியைக் குறைக்க, உள்ளூர் மட்டத்தில் செயல்படும் அரசு சாரா நிறுவனங்களுடன் அரசாங்கம் இணைந்து பணியாற்றலாம். இந்த அரசு சாரா நிறுவனங்கள் மின்சாரப் பற்றாக்குறை போன்ற அடிப்படைப் பிரச்சினைகளைப் புரிந்துகொள்கின்றன. இது கிராமப்புற பள்ளிகளில் டிஜிட்டல் அணுகலை எவ்வாறு மேம்படுத்துவது என்பதை அரசாங்கத்திற்குத் திட்டமிட உதவும். அரசு சாரா நிறுவனங்கள் பயிற்சி அளிப்பதன் மூலமும், டிஜிட்டல் கல்வியை மிகவும் மலிவு மற்றும் பயனுள்ளதாக மாற்றுவதன் மூலமும் இந்த முயற்சிகளை ஆதரிக்க முடியும்.


அமர் பட்நாயக் முன்னாள் CAG அதிகாரி, ஒடிசாவைச் சேர்ந்த ராஜ்யசபா உறுப்பினர் மற்றும் ஒரு வழக்கறிஞர் ஆவார்.


Original article:
Share: