ஒரு குழந்தை தனது தாயின் சான்றிதழ் அடிப்படையில் இதர பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பு சான்றிதழைப் பெற முடியுமா? உச்சநீதிமன்றம் முடிவு செய்ய உள்ளது. -அமால் ஷேக்

 ஒற்றைத் தாயின் குழந்தைக்கு இதர பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பு (Other Backward Class (OBC)) சான்றிதழ்களைப் பெறுவதற்கான வழிகாட்டுதல்கள் தொடர்பான மனுவை உச்ச நீதிமன்றம் ஜூலை 22 அன்று விசாரிக்க உள்ளது.


தற்போதுள்ள வழிகாட்டுதல்களின்படி, தந்தை அல்லது தந்தைவழி இரத்த உறவினர்களின் சான்றிதழ் அடிப்படையில் பெறப்பட்ட இதர பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பு சான்றிதழின் நகலை விண்ணப்பப் படிவத்துடன் இணைக்க வேண்டும். இது அரசியலமைப்பின் 14 மற்றும் 21-வது பிரிவுகளால் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ள தனது குழந்தையின் சமத்துவ உரிமை (right to equality) மற்றும் தனிப்பட்ட சுதந்திரத்தையும் (personal liberty) மீறுவதாக அவர் கூறினார்.



ஜூன் 23 அன்று உச்சநீதிமன்றம், தனித்து வாழும் தாய்மார்களின் குழந்தைகளுக்கு இதர பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினர் சான்றிதழ்களை வழங்குவதில் வழிகாட்டுதல்கள் இல்லாததைக் குறிப்பிட்டு, ஜூலை 22-ஆம் தேதி விசாரணைக்கு பட்டியலிட்டுள்ளது.


நீதிபதிகள் K.V. விஸ்வநாதன் மற்றும் N. கோடிஸ்வர் சிங் ஆகியோரடங்கிய பிரிவு நீதிபதிகள் அமர்வு, இதர பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பு சான்றிதழ் வைத்திருக்கும் ஒரு தனித்தாய் தனது சொந்த நிலையின் அடிப்படையில் தனது குழந்தைக்கு இதர பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பு சான்றிதழ் வழங்குவதற்கான மனுவை விசாரித்தது. சாதிச் சான்றிதழ்களுக்கு தந்தையின் தரப்பைப் பின்பற்றும் விதிகளை மாற்றுமாறு கேட்கப்பட்டது. இந்த வழக்கு பிரிவு 14-ன் கீழ் பாலின சமத்துவம் (gender equality) குறித்த கேள்விகளை எழுப்புகிறது.


இந்த வழக்கு எதைப் பற்றியது?


இதர பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பு அந்தஸ்துள்ள ஒற்றைத் தாயான மனுதாரர், தனது குழந்தைக்கு இதர பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பு சான்றிதழ் வழங்குவது தொடர்பாக டெல்லி வருவாய்த் துறையின் தற்போதைய வழிகாட்டுதல்களை எதிர்த்து ஜூன் 23 அன்று உச்ச நீதிமன்றத்தை அணுகினார். இதர பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பு சமூகத்தைச் சேர்ந்த ஒற்றைத் தாயாக, வழிகாட்டுதல்கள் தனது குழந்தை தனது சாதியைப் பெற அனுமதிக்க வேண்டும் என்று அவர் வாதிட்டார்.


தற்போதுள்ள வழிகாட்டுதல்களின்படி, விண்ணப்பப் படிவத்துடன் தந்தை அல்லது தந்தை வழி உறவினர்களிடமிருந்து இதர பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பு சான்றிதழின் நகல் இணைக்கப்பட வேண்டும். இது தனது குழந்தையின் சமத்துவ உரிமையையும் தனிப்பட்ட சுதந்திரத்தையும் முறையே பிரிவு 14 மற்றும் 21 ஆகியவற்றின் கீழ் மீறுவதாக அவர் கூறினார்.


சமூக நீதி மற்றும் அதிகாரமளித்தல் அமைச்சகத்தின் சார்பில் ஆஜரான கூடுதல் சொலிசிட்டர் ஜெனரல் S.D. சஞ்சய், (ரமேஷ்பாய் தபாய் நாய்கா VS குஜராத் மாநிலம்) வழக்கில் 2012ஆம் ஆண்டு உச்சநீதிமன்ற தீர்ப்பிலிருந்து வழிகாட்டுதல்களைப் பெறலாம் என்று நீதிமன்றத்தில் தெரிவித்தார். இந்த வழக்கு பட்டியல் சாதியினர்/ பட்டியல் பழங்குடியினர் மற்றும் பட்டியல் சாதியினர்/ பட்டியல் பழங்குடியினர் அல்லாத நபர்களுக்கு இடையே, குறிப்பாக கலப்பு திருமணங்களிலிருந்து பிறந்த குழந்தைகளின் சாதி அங்கீகாரத்தை பற்றியது.


ஒவ்வொரு சூழ்நிலையும் மாறுபடும், அதன் உண்மைகளின் அடிப்படையில் மதிப்பிடப்பட வேண்டும் என்று உச்சநீதிமன்றம் அப்போது கூறியது. ஒரு பொதுவான கொள்கையாக, வேறு சாதியைச் சேர்ந்த ஆணை மணந்த பெண் தனது கணவனின் சாதியை எடுத்துக்கொள்ள முடியாது என்று தீர்ப்பளித்தது. இருப்பினும், அத்தகைய கலப்புத் திருமணத்திலிருந்து பிறக்கும் குழந்தை பொதுவாக தந்தையின் சாதியைப் பெறுகிறது.


சாதிமறுப்புத் திருமணத்திலோ அல்லது பழங்குடியினருக்கும் பழங்குடியினரல்லாதவருக்கும் இடையிலான திருமணத்திலோ, குழந்தைக்கு தந்தையின் சாதி இருப்பதாக ஒரு அனுமானம் இருக்கலாம். சாதி மறுப்புத் திருமணத்திலோ அல்லது பழங்குடியினருக்கும் பழங்குடியினரல்லாதவருக்கும் இடையிலான திருமணத்திலோ, கணவர் ஒரு உயர் சாதியைச் சேர்ந்தவர் என்றால் இந்த அனுமானம் வலுவாக இருக்கலாம். ஆனால், இந்த விதி இறுதியானது அல்ல. குழந்தை இன்னும் ஒரு பட்டியல் சாதி அல்லது பட்டியல் பழங்குடியினத்தைச் சேர்ந்த தனது தாயால் வளர்க்கப்பட்டதற்கான ஆதாரத்தைக் காட்ட முடியும்.


பெற்றோர் பிரிந்து சென்றாலோ அல்லது விவாகரத்து செய்தாலோ, பட்டியல் சாதியினர்/ பட்டியல் பழங்குடியின சாதி சேர்ந்த தாயால் வளர்க்கப்பட்டால், குழந்தை தனது தாயின் சாதியை ஏற்றுக்கொள்ளலாம். 


இந்த வழக்கில் நீதிமன்றங்கள் எவ்வாறு தீர்ப்பளித்துள்ளன?


வெவ்வேறு நீதிமன்றங்கள் தற்போது நடைமுறையில் உள்ள தந்தை வழி பரம்பரை விதியைக் கருத்தில் கொண்டு, இதர பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பு (Other Backward Class (OBC)) சான்றிதழ் வழங்கப்படுவதால் குழந்தையின் நல்வாழ்வில் முன்னேற்றம் ஏற்படுவதற்கான ஆதாரங்களைக் கோரியுள்ளன.


2019ஆம் ஆண்டு ரூமி சவுத்ரி VS டெல்லி அரசு வழக்கில், டெல்லி உயர் நீதிமன்றம் அரசாங்கத்தின் சாதிச் சான்றிதழ் விதிகளுக்கு எதிரான ஒரு சவாலை விசாரித்தது. ஒரு பட்டியல் சாதியைச் சேர்ந்த இந்திய விமானப்படை அதிகாரியான ரூமி, ஒரு முன்னேறிய சாதியைச் சேர்ந்த ஒருவரை மணந்தார். அவர் தனது இரண்டு மகன்களையும் ஒற்றைத் தாயாக வளர்த்தார்; எனவே, அவர்கள் தான் சேர்ந்த அதே சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பதைச் சான்றளிக்கும் சான்றிதழைப் பெற அவர்களுக்கு உரிமை உண்டு என்று அவர் கூறினார். சாதிச் சான்றிதழ் கோரிய அவரது கோரிக்கையை நிர்வாக நீதிபதி நிராகரித்தார். நீதிபதியின் இந்த உத்தரவை உயர் நீதிமன்றம் உறுதி செய்தது.


இந்த முடிவு 2020-ல் மேல்முறையீடு செய்யப்பட்டது, இதில் டெல்லி உயர் நீதிமன்றத்தின் பிரிவு நீதிபதிகள் அமர்வு, குழந்தைகள் தங்கள் தாயின் சாதியால் உண்மையான சிரமங்களை எதிர்கொண்டதாக நிரூபிக்க முடிந்தால் மட்டுமே அதைச் செய்ய முடியும் என்று கூறியது. தாயால் தனது குழந்தைகளுக்கு ஒரு நல்ல வாழ்க்கையை வழங்க முடிந்தது என்றும், அவர்களுக்கு சாதிச் சான்றிதழ்களை வழங்குவது கல்வி மற்றும் வேலைகளில் ஒதுக்கப்பட்ட இடங்கள் தேவைப்படும் உண்மையான பட்டியல் சாதி உறுப்பினர்களின் வாய்ப்புகளைப் பறிக்கும் என்றும் நீதிமன்றம் கூறியது. இது அரசியலமைப்பின் நியாயத்தன்மை என்ற குறிக்கோளுக்கு எதிரானது என்று கூறியது


ஸ்மதி. மூன்சூன் பர்கக்கோடி VS  அசாம் அரசு வழக்கில், "கீழ்நிலை அதிகாரி" அதிகாரியின் தந்தை பொதுப் பிரிவைச் சேர்ந்தவராக இருந்தபோதிலும், அவர் தனது தாயிடமிருந்து பெற்ற இதர பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பு (Other Backward Class (OBC)) சான்றிதழின் செல்லுபடியாகும் தன்மை குறித்த வழக்கை குவஹாத்தி உயர்நீதிமன்றம் விசாரித்து வந்தது. அவர் தனது தாயின் சமூகத்தில் வளர்க்கப்பட்டதாகவும், அதனால் சிரமங்களை எதிர்கொண்டதாகவும் காட்டும் அறிக்கையுடன் நீதிமன்றம் உடன்பட்டது. வெவ்வேறு சாதிகளைச் சேர்ந்த பெற்றோரின் வழக்குகளில், ஒரு நபரின் சாதி அவர்களின் தந்தையின் சாதியை மட்டுமல்ல, அவர்களின் நிஜ வாழ்க்கை அனுபவம் மற்றும் சமூகத்துடனான தொடர்பின் அடிப்படையில் இருக்க வேண்டும் என்று நீதிமன்றம் கூறியது.



Original article:

Share:

வேலைவாய்ப்புடன் இணைக்கப்பட்ட ஊக்கத்தொகைத் திட்டம் என்றால் என்ன? -பிரியா குமாரி சுக்லா

 முக்கிய அம்சங்கள்:


• பிரதமர் நரேந்திர மோடி தலைமையில் நடைபெற்ற ஒன்றிய அமைச்சரவை, "உற்பத்தித் துறையில் சிறப்பு கவனம் செலுத்தி, அனைத்துத் துறைகளிலும் வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கத்தை ஆதரித்தல், வேலைவாய்ப்புத் திறன் மற்றும் சமூகப் பாதுகாப்பை மேம்படுத்துதல்" என்ற நோக்கத்துடன் வேலைவாய்ப்புடன் இணைக்கப்பட்ட ஊக்கத்தொகை திட்டத்திற்கு ஒப்புதல் அளித்ததாக அதிகாரப்பூர்வ அறிக்கை தெரிவிக்கிறது. தகவல் மற்றும் ஒளிபரப்பு துறை அமைச்சர் அஸ்வினி வைஷ்ணவ் கூறுகையில், வேலைவாய்ப்புடன் இணைக்கப்பட்ட ஊக்கத்தொகை திட்டம் (Employment-Linked Incentive (ELI)) scheme) உற்பத்தித் துறையில் கவனம் செலுத்தும் மற்றும் இரண்டு பகுதிகளைக் கொண்டிருக்கும் - முதல் முறை பணியாளர்களுக்கான பகுதி A மற்றும் நீடித்த வேலைவாய்ப்புக்கான பகுதி B ஆகும்.


•  இந்த திட்டத்தின் பகுதி A, முதல் முறை ஊழியர்களுக்கு கவனம் செலுத்துகிறது. அவர்களுக்கு ஒரு மாத ஊதியம் வரை, அதிகபட்சம் ரூ. 15,000 வரை ஊதிய மானியம் வழங்குகிறது. அதே நேரத்தில் பகுதி B கூடுதல் வேலைவாய்ப்பு உருவாக்க முதலாளிகளுக்கு ஊக்கத்தொகை வழங்குகிறது. இந்த திட்டத்தில் பயன்பெறும் மொத்த 3.5 கோடி பணியாளர்களில், 1.92 கோடி பேர் முதல் முறை வேலைக்கு சேரும் நபர்களாக இருப்பர்.

•  ஊழியர் வருங்கால வைப்பு நிதி அமைப்பில்  (Employees' Provident Fund Organisation (EPFO)) பதிவு செய்யப்பட்ட முதல் முறை ஊழியர்களை இலக்காகக் கொண்டு, பகுதி A இரண்டு தவணைகளில் ரூ.15,000 வரை ஒரு மாத EPF ஊதியம் வழங்கும். "மாதம் ரூ. 1 லட்சம் வரை சம்பளம் பெறும் ஊழியர்கள் இதற்கு தகுதி பெறுவார்கள். முதல் தவணை ஆறுமாத சேவைக்குப் பின்னர் வழங்கப்படும். இரண்டாம் தவணை 12 மாத சேவை மற்றும் ஊழியர் நிதி எழுத்தறிவுத் திட்டத்தை முடித்த பின்னர் வழங்கப்படும்.


• சேமிக்கும் பழக்கத்தை ஊக்குவிக்க, ஊக்கத்தொகையின் ஒரு பகுதி ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு சேமிப்புக் கணக்கில் சேமிக்கப்படும். பின்னர் பணியாளர் அதை எடுத்துக்கொள்ளலாம் என்று அறிக்கை கூறியது.


• இந்த திட்டத்தின் பகுதி B அனைத்து துறைகளிலும் கூடுதல் வேலைவாய்ப்பு உருவாக்குவதற்காக உள்ளது. குறிப்பாக, உற்பத்தித் துறையில் சிறப்பு கவனம் செலுத்தும். மாதம் ரூ. 1 லட்சம் வரை சம்பளம் பெறும் ஊழியர்களுக்கு முதலாளிகளுக்கு ஊக்கத்தொகை வழங்கப்படும். "குறைந்தது ஆறு மாதங்களுக்கு நீடித்த வேலைவாய்ப்பைக் கொண்ட ஒவ்வொரு கூடுதல் ஊழியருக்கும் மாதம் ₹3,000 வரை, இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு அரசாங்கம் முதலாளிகளுக்கு ஊக்கத்தொகை வழங்கும். உற்பத்தித் துறையில், ஊக்கத்தொகை மூன்றாம் மற்றும் நான்காம் ஆண்டுகளுக்கும் நீட்டிக்கப்படும்" என்று  அறிக்கையில் கூறப்பட்டுள்ளது.


உங்களுக்குத் தெரியுமா?


• ரூ.10,000 வரை கூடுதல் ஊழியரின் ஊழியர் வருங்கால வைப்பு நிதி அமைப்பு (Employees' Provident Fund Organisation (EPF)) ஊதிய அடுக்குக்கு, முதலாளிக்கு ரூ.1,000 ஊக்கத்தொகை வழங்கப்படும்; ரூ.10,000-க்கும் மேற்பட்ட ஊதிய அடுக்குக்கும் ரூ. 20,000 வரை ஊதியத்திற்கு ரூ.2,000 சலுகை வழங்கப்படும்; மேலும் ரூ.20,000-க்கும் மேற்பட்ட ஊதியத்திற்கு (ரூ.1 லட்சம்/மாதம் சம்பளம் வரை) ரூ.3,000 ஊக்கத்தொகை வழங்கப்படும்.


•  ஊழியர் வருங்கால வைப்பு நிதி அமைப்பில் (Employees' Provident Fund Organisation (EPFO)) பதிவு செய்யப்பட்ட நிறுவனங்கள், குறைந்தது இரண்டு கூடுதல் ஊழியர்களை (50-க்கும் குறைவான ஊழியர்கள் உள்ள முதலாளிகள்) அல்லது ஐந்து கூடுதல் ஊழியர்களை (50 அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட ஊழியர்கள் உள்ள முதலாளிகள்) குறைந்தது ஆறு மாதங்களுக்கு நீடித்த அடிப்படையில் நியமிக்க வேண்டும் என்று  அறிக்கையில் கூறப்பட்டுள்ளது.


•  திட்டத்தின் பகுதி A-ன் கீழ் முதல் முறையாக ஊழியர்களுக்கான அனைத்து கொடுப்பனவுகளும் நேரடி நன்மை பரிமாற்றம் (Direct Benefit Transfer (DBT)) முறையில் செய்யப்படும். பகுதி B-ன் கீழ் முதலாளிகளுக்கான கொடுப்பனவுகள் நேரடியாக அவர்களின் நிரந்தர கணக்கு எண்னுடன் (Permanent Account Number (Permanent Account Number)) இணைக்கப்பட்ட கணக்குகளில் செலுத்தப்படும். இந்தத் திட்டத்தின் காலம் ஆகஸ்ட் 1, 2025 முதல் ஜூலை 31, 2027 வரை இரண்டு ஆண்டுகள் ஆகும்.


• வேலைவாய்ப்புடன் இணைக்கப்பட்ட ஊக்கத்தொகை திட்டம் முதலில் நிதி அமைச்சர் நிர்மலா சீதாராமன் அவர்களால் பட்ஜெட் 2024-25-ல் பிரதமரின் வேலைவாய்ப்பு மற்றும் திறன் மேம்பாட்டு தொகுப்பின் ஒரு பகுதியாக அறிவிக்கப்பட்டது. இதற்கு ரூ. 2 லட்சம் கோடி பட்ஜெட் ஒதுக்கீடு உள்ளது.



Original article:

Share:

இந்தியாவில் செயற்கை நுண்ணறிவு: உத்தி, திட்டத்திற்கு முன்னிருக்க வேண்டும் -ருசி குப்தா

 செயற்கை நுண்ணறிவில் வெளிப்படையான, ஜனநாயக ரீதியாக அடிப்படையிலான தேசிய உத்தி இல்லாமல், உலகளாவிய செயற்கை நுண்ணறிவு விதிமுறைகளை வடிவமைக்கும் இந்தியாவின் திறன் வரம்புக்குட்பட்டதாகவே இருக்கும்.

இந்தியா செயற்கை நுண்ணறிவு (Artificial Intelligence (AI)) நிர்வாகத்தில் உலக தலைவராக இருக்கும் தனது விருப்பத்தை அறிவித்துள்ளது. உலகின் மிகப்பெரிய ஜனநாயக நாடாகவும், தொழில்நுட்ப நிபுணத்துவம் கொண்ட நாடாகவும் இருப்பதால், செயற்கை நுண்ணறிவிற்கான உள்ளடக்கிய மற்றும் மனிதநேய அணுகுமுறையை (human-centric approach) முன்னெடுப்பதில் இந்தியா சிறப்பான நிலையில் உள்ளது. ஆனால், இந்த விருப்பம் விரிவான, ஜனநாயக அடிப்படையில் அமைந்த தேசிய செயற்கை நுண்ணறிவு நிதி நிர்ணயம் இல்லாததால் பாதிக்கப்படும் அபாயம் உள்ளது.

இந்தியாவின் தற்போதைய செயற்கை நுண்ணறிவு முயற்சிகள் IndiaAI Mission-ஐ மையமாக கொண்டுள்ளன. இது ஒரு அதிகாரியின் தலைமையில் மின்னணு மற்றும் தகவல் தொழில்நுட்பத்துறை அமைச்சகத்தின்கீழ் உள்ள பிரிவு 8 நிறுவனத்திற்குள் ஒரு தன்னிச்சையான அலகாக அமைந்துள்ளது. இந்த பணி தேசிய நிதி நிர்ணயத்திற்கு மாற்றாக முடியாது. முன்னுரிமைகளை நிறைவேற்ற பணிகள் உதவுகின்றன. ஆனால் அந்த முன்னுரிமைகள் தெளிவாக அமைக்கப்பட்ட பின்னரே முழுமையாக செயல்பட முடியும்.

இந்தியாவின் செயற்கை நுண்ணறிவு அணுகுமுறையில் அடிப்படை கேள்விகள் இன்னும் தீர்க்கப்படவில்லை. நமது தேசிய முன்னுரிமைகள் என்ன? எந்த நிர்வாக மதிப்புகள் நமக்கு வழிகாட்ட வேண்டும்? நிறுவனங்கள் எவ்வாறு கட்டமைக்கப்பட வேண்டும்? இந்த கேள்விகளுக்கு பதிலளிக்காமல் முன்னேறுவது இரண்டு அபாயங்களை உருவாக்குகிறது: இது தலைமைத்துவத்தை வழங்குவதற்கும் நிதிநிர்ணய சுதந்திரத்தை பராமரிப்பதற்கும் இந்தியாவின் திறனை பாதிக்கலாம்; மற்றும் இது தொழில்நுட்ப மையப்படுத்தப்பட்ட, வெளிப்படைத்தன்மை இல்லாத, மற்றும் ஜனநாயக நியாயத்தன்மை இல்லாத செயற்கை நுண்ணறிவு நிர்வாக மாதிரியை உருவாக்கலாம்.

பல அபாயங்கள்

இது கருத்து சார்ந்த கவலை அல்ல. பல அழுத்தமான அபாயங்கள் ஏற்கனவே தெரிகின்றன. செயற்கை நுண்ணறிவு தொழில்நுட்பங்கள் இந்தியாவின் பாதுகாப்பு, புலனாய்வு மற்றும் முக்கியமான உள்கட்டமைப்பு அமைப்புகளில் அதிகமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன. சமீபத்திய வளர்ச்சிகள் — இராணுவ மோதல்கள், நிதி உள்கட்டமைப்பின் ஆயுதமாக்கல், நிதி நிர்ணய தொழில்நுட்ப போட்டி — தொழில்நுட்ப சார்பு நிலைகளை புவிசார் அரசியல் நோக்கங்களை அடைய எவ்வாறு பயன்படுத்த முடியும் என்பதை நிரூபித்துள்ளன. ஒரு உள்நாட்டு, ஒருங்கிணைந்த செயற்கை நுண்ணறிவு உத்தி இல்லாமல், இந்தியா வெளிநாட்டு தொழில்நுட்பங்களை ராஜதந்திர ரீதியாக சார்ந்திருக்கும் அபாயத்தை எதிர்கொள்கிறது. இந்தியாவின் ராஜதந்திர சுயாட்சியைப் பாதுகாப்பதற்கு, தேசிய பாதுகாப்பு முன்னுரிமைகளுடன் இணைக்கப்பட்ட மற்றும் மீள்தன்மை, இறையாண்மை திறன்களை உருவாக்குவதில் கவனம் செலுத்தும் ஒரு முழு அரசாங்க செயற்கை நுண்ணறிவு உத்தியை உருவாக்குவது மிகவும் முக்கியமானது.

தரவு செயற்கை நுண்ணறிவின் மூலப்பொருள் ஆகும். இந்தியா பொது தரவு தளங்களை உருவாக்கும்போது, இந்த தரவு எவ்வாறு தொகுக்கப்படுகிறது, அணுகப்படுகிறது மற்றும் நிர்வகிக்கப்படுகிறது என்பது புதுமை மற்றும் சந்தை சக்தியை வடிவமைக்கும். வெளிப்படையான, ஜனநாயக முறையில் விவாதிக்கப்பட்ட தரவு நிர்வாக கட்டமைப்புகள் இல்லையென்றால், பெரிய நிறுவனங்கள் அதிகப்படியான கட்டுப்பாட்டைப் பெறக்கூடும் மற்றும் பொது நம்பிக்கையை குறைக்கும் அபாயம் உள்ளது.

வேலைவாய்ப்பில் நிர்வாக இடைவெளி மிகவும் தெளிவாக தெரிகிறது. தானியக்க தொழில்நுட்பம் (Automation) ஏற்கனவே இந்தியாவின் தொழிலாளர் சந்தையை மாற்றுகிறது. 2024ஆம் ஆண்டில் மட்டுமே, இந்தியாவின் முதன்மையான மூன்று தகவல் தொழில்நுட்பம் (Information technology (IT)) சேவை நிறுவனங்கள் — TCS, Infosys மற்றும் Wipro — ஏறக்குறைய 65,000 வேலைகளை குறைத்துள்ளன. இந்தியாவின் தொழிலாளர்களில் 26% பேர் உருவாக்கக் கூடிய செயற்கை நுண்ணறிவால் (generative AI) பாதிக்கப்படலாம் என்றும், 12% பேர் வேலை இழக்க நேரிடும் என்றும் சர்வதேச நாணய நிதியம் (International Monetary Fund (IMF)) கூறுகிறது. அவர்களில் 12% பேர் இடம்பெயர்வு அபாயத்தில் உள்ளனர். இதற்கிடையில், தேசிய செயற்கை நுண்ணறிவு முயற்சிகள் வேலைவாய்ப்பு மாற்றம், பணியாளர் திட்டமிடல் அல்லது சமூகப் பாதுகாப்புகளை போதுமான அளவில் கவனிக்கவில்லை. தொழிலாளர் பொருளாதார நிபுணர்கள், குடிமை சமூகம் மற்றும் பணியாளர் நிபுணர்களிடமிருந்து கட்டமைக்கப்பட்ட உள்ளீடுகள் இல்லாததால் விவாதத்தின் எல்லை தொழில்நுட்ப கவலைகளுக்கு மட்டுமே வரையறுக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த இடைவெளிகளை நிவர்த்தி செய்வது, பொருளாதாரத்தை வலுப்படுத்துவதையும், சமூகத்தை நிலையாக வைத்திருப்பதையும் உறுதிசெய்ய உதவும்.

செயற்கை நுண்ணறிவு மிகவும் அதிக ஆற்றல் தேவைப்படுகிறது. சர்வதேச ஆற்றல் நிறுவனம் (International Energy Agency) 2030-ஆம் ஆண்டில் உலக தரவு மைய மின்சாரத் தேவை இரட்டிப்பாகும் என்று கணித்துள்ளது. இது இந்தியாவுக்கு சவால்களை உருவாக்குகிறது. இந்தியாவின் 20 மிகப்பெரிய நகரங்களில் 11 நகரங்கள் கடுமையான தண்ணீர் சார்ந்த பிரச்சனையை எதிர்கொள்கின்றன. வளர்ந்துவரும் செயற்கை நுண்ணறிவு மற்றும் தரவு மையங்களான பெங்களூரு மற்றும் ஹைதராபாத்தில் நிலத்தடி நீர் மட்டம் வேகமாகக் குறைந்து வருகிறது. இருப்பினும், இந்தியாவில் செயற்கை நுண்ணறிவை பற்றிய கொள்கை விவாதங்கள் செயற்கை நுண்ணறிவை அளவிடுவதன் ஆற்றல் தாக்கங்களை அரிதாகவே நிவர்த்தி செய்துள்ளன.

செயற்கை நுண்ணறிவு வேலை, கல்வி மற்றும் சமூக ஒப்பந்தத்தை ஆழமாக மாற்றும். இது எந்த திறன்கள் மதிப்பிடப்படுகின்றன என்பதை நிர்ணயிக்கும், குடிமக்கள் எவ்வாறு பயிற்சி பெறுகிறார்கள் என்பதை பாதிக்கும் மற்றும் பொருளாதார ஆதாயங்களிலிருந்து யார் பயன்பெறுகிறார்கள் என்பதை வடிவமைக்கும். இந்த மாற்றங்களை சந்தை சக்திகள் அல்லது தொழில்நுட்ப நிபுணர்களிடம் விட்டுவிட முடியாது. தொழில்துறை தலைவர்கள், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள், கல்வியாளர்கள், குடிமை சமூகம் மற்றும் தொழிலாளர் பிரதிநிதிகள் ஆகியோரை உள்ளடக்கிய தேசிய அளவிலான உரையாடலை அவர்கள் கோருகின்றனர். இதன் மூலம் அவர்கள் ஒரு நியாயமான மற்றும் சமமான பாதையை முன்னோக்கி வகுக்க வேண்டும்.


செயற்கை நுண்ணறிவு சுகாதாரம், காவல், பொதுநலம் போன்ற உணர்வுபூர்வமான களங்களில் ஒருங்கிணைக்கப்படுவதால் சார்பு, பாகுபாடு மற்றும் கணக்கு வழக்கு இழப்பின் அபாயங்கள் அதிகரிக்கின்றன. தெளிவான ஒழுங்குமுறை கட்டமைப்புகள் இல்லாமல், செயற்கை நுண்ணறிவு நிர்வாகத்தில் பொது நம்பிக்கை குறையலாம்.

இந்தியா, பன்னாட்டு செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) ஆளுகை மன்றங்களில், குறிப்பாக உலகளாவிய செயற்கை நுண்ணறிவு கூட்டமைப்பில் (Global Partnership on AI) தனது தலைமையின் மூலம், உலகளாவிய தெற்கின் குரலாக தன்னை சரியாக நிலைநிறுத்தியுள்ளது. ஆனால், உலகளாவிய நம்பகத்தன்மை என்பது உள்நாட்டு ஒருமைப்பாட்டைப் பொறுத்தது. ஒரு வெளிப்படையான, ஜனநாயக அடிப்படையிலான தேசிய உத்தி இல்லாவிட்டால், உலகளாவிய AI விதிமுறைகளை வடிவமைப்பதற்கு இந்தியாவின் திறன் கட்டுப்படுத்தப்பட்டதாகவே இருக்கும்.

உத்தி திட்டத்திற்கு முன்னால் வர வேண்டும். தேசிய தலைமைத்துவத்திற்கும் பொது நன்மைக்கும் செயற்கை நுண்ணறிவை பயன்படுத்துவது, முன்நோக்கு, இராஜதந்திர, மற்றும் ஒருங்கிணைந்த ஆளுகையை கோருகிறது. இந்த மாற்றத்தை நிர்வகிப்பது, பொது விவாதத்தின் மூலம் வடிவமைக்கப்பட்ட, உள்ளடக்கமான, எதிர்காலத்தை நோக்கிய, மற்றும் ஜனநாயக ரீதியில் பொறுப்புக்கூறக்கூடிய ஆளுகையை, ஒரு தேசிய உத்தியில் அடிப்படையாகக் கொண்டு இருக்க வேண்டும்.

முன்னோக்கி செல்லும் வழி என்ன? 

முதலாவதாக, இந்தியா ஒரு அமைச்சரவையால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட தேசிய செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) உத்தியை வெளியிட வேண்டும் மற்றும் அதை நாடாளுமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்க வேண்டும். இரண்டாவதாக, நிர்வாக முயற்சிகள், நெறிமுறை அபாயங்கள் மற்றும் பொது மக்களின் கருத்துக் கேட்புகளை மேற்பார்வையிட, நாடாளுமன்றத்தில் செயற்கை நுண்ணறிவு மற்றும் வளர்ந்து வரும் தொழில்நுட்பங்களுக்கென ஒரு தனியான நிலைக்குழுவை அமைக்க வேண்டும். மூன்றாவதாக, செயற்கை நுண்ணறிவால் இயக்கப்படும் வேலைவாய்ப்பு இடையூறு குறித்து, குறிப்பாக ஆரம்பநிலை வெள்ளை காலர் பணிகளில், துறைகள், மக்கள்தொகை மற்றும் பிராந்தியங்களின் விரிவான தரவுகளுடன் ஒரு தேசிய தாக்க ஆய்வை ஆணையிட வேண்டும்.

ஜனநாயக ஒருமித்த கருத்தை உருவாக்கவும், நிறுவனக் கட்டமைப்பை உருவாக்கவும் நேரம் எடுத்துக்கொள்வது கடினமான பாதையாக இருக்கலாம், ஆனால் இது இந்தியாவை உண்மையான செயற்கை நுண்ணறிவு முன்னோடியாக மாற்றும்.


ருசி குப்தா, இந்தியா அறக்கட்டளையின் எதிர்காலத்தின் நிர்வாக ஆசிரியர் மற்றும் ஆஸ்பென் உலகளாவிய தலைமைத்துவ பயிற்சியாளர்.



Original article:

Share:

1984ஆம் ஆண்டு போபால் விஷவாயு துயரம் -பிரியா குமாரி சுக்லா

 முக்கிய அம்சங்கள்:


• போபால் விசவாயு துயர நிவாரணம் மற்றும் மறுவாழ்வுத் துறையின் தலைவர் ஸ்வதந்திர குமார் சிங், தி இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்ஸிடம், மாசு வாரிய அதிகாரிகள் அனைத்து கழிவுகளும் முறையான விதிகளைப் பின்பற்றி பாதுகாப்பாக அகற்றப்பட்டுள்ளதாகக் கூறினார்.


• போபால் வாயு விபத்திற்கு 40 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக, போபாலின் யூனியன் கார்பைடு ஆலையில் இருந்து நச்சுக் கழிவுகளை மாற்றும் செயல்முறை ஜனவரி 1 அன்று தொடங்கியது. அப்போது 337 மெட்ரிக் டன் அபாயகரமான கழிவுகளைக் கொண்ட 12 கொள்கலன்கள் Re Sustainability நிறுவனம் நடத்தும் பித்தம்பூரில் உள்ள தனியார் அப்புறப்படுத்தும் ஆலைக்குப் புறப்பட்டன.


• இது டிசம்பர் 3 அன்று மத்தியப் பிரதேச உயர் நீதிமன்றம் கழிவுகளை அப்புறப்படுத்த அதிகாரிகளுக்கு நான்கு வார கால அவகாசம் நிர்ணயித்ததைத் தொடர்ந்து வந்தது. டிசம்பர் 5 அன்று, உயர் நீதிமன்றம் முன்னேற்றமின்மைக்காக மாநில அரசை கடிந்துகொண்டது, "40 ஆண்டுகள் கடந்த பின்னும் அதிகாரிகள் இன்னும் செயலற்ற நிலையில் உள்ளனர்" என்று கூறியது.


• மார்ச் 13 வரை 30 டன் கழிவுகள் எரிக்கப்பட்டிருந்தபோதிலும், மீதமுள்ளவற்றை அப்புறப்படுத்தும் ஆலையில் எரிக்கும் செயல்முறை மே 5 அன்று மாலை 7:45 மணிக்குத் தொடங்கி ஜூன் 29-30 இடைப்பட்ட இரவு அதிகாலை 1 மணிக்கு முடிந்தது என்று அதிகாரிகள் தெரிவித்தனர்.


• விதிகளின்படி, கழிவுகளை எரிப்பதால் எஞ்சிய சாம்பல் மற்றும் பிற பொருட்கள் பாதுகாப்பாக சாக்குகளில் அடைக்கப்பட்டு, ஆலையில் உள்ள கசிவு-தடுப்பு கொட்டகையில் சேமிக்கப்பட்டன.


• மீதமுள்ள கழிவுகளை புதைக்க சிறப்பு நிலத்தடி சேமிப்பு பகுதிகள் கட்டப்பட்டு வருகின்றன. மேலும், இந்தப் பணி நவம்பர் மாதத்திற்குள் நிறைவடையும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. பிதாம்பூர் ஆலையின் வாயு மற்றும் துகள் வெளியேற்றம் ஆன்லைனில் நேரடியாக சரிபார்க்கப்பட்டதாகவும், அனைத்தும் பாதுகாப்பான வரம்புகளுக்குள் இருப்பதாகவும் மாசுக்கட்டுப்பாட்டு அதிகாரி ஒருவர் தெரிவித்தார்.


• இந்த ஆண்டின் தொடக்கத்தில் பித்தம்பூரில் நச்சுக் கழிவுகளை அப்புறப்படுத்துவதற்கு எதிராக போராட்டங்கள் வெடித்தன. இரண்டு ஆண்கள் தீக்குளிக்க முயன்றனர். நீதிமன்ற உத்தரவுகளின் காரணமாக பாதுகாப்பு தரநிலைகள் மற்றும் அகற்றலை மேற்கொள்ள வேண்டியதன் அவசியம் குறித்து இந்தூர் மாவட்ட அதிகாரிகள் பல கூட்டங்களில் உள்ளூர் மக்களுக்கு உறுதியளித்தனர்.


உங்களுக்குத் தெரியுமா?


• மத்தியப் பிரதேச உயர் நீதிமன்றத்தின் ஜபல்பூர் கிளை "யூனியன் கார்பைடு ஆலை தளத்தின் உடனடி சுத்திகரிப்பு" மற்றும் "சம்பந்தப்பட்ட பகுதியில் இருந்து முழு நச்சுக் கழிவு/பொருள்களின் பாதுகாப்பான அப்புறப்படுத்தல்" என்று உத்தரவிட்டபோது இந்த நடவடிக்கை தொடங்கப்பட்டது.


• கழிவு பல்வேறு வகைகளைக் கொண்டுள்ளது: 162 மெட்ரிக் டன் அகழப்பட்ட மாசுபட்ட மண்; 92 மெட்ரிக் டன் நாப்தால் மற்றும் கார்பரில், இது செவின் பூச்சிக்கொல்லி என்றும் அழைக்கப்படுகிறது; 54 மெட்ரிக் டன் அரைப்பதம் செய்யப்பட்ட பூச்சிக்கொல்லி கழிவு; மற்றும் 29 மெட்ரிக் டன் ஆலை உலை எச்சம். "எல்லா கழிவுகளும் திட வடிவில் உள்ளன. இந்த கழிவு பெரும்பாலும் உற்பத்தி செயல்முறை, மூலப்பொருள் குவியல்கள் மற்றும் உலைகளில் இருந்தவற்றுடன் தொடர்புடையது," என்று ஆலையில் கண்காணிப்பு குழுவில் இருந்த அரசு விஞ்ஞானி ஒருவர் கூறினார்.


• அபாயகரமான கழிவுகள் பெரிய பைகளில் அடைக்கப்பட்டன, பின்னர் அபாயகரமான கழிவு மேலாண்மை விதிகளின் (Hazardous Waste Management Rules) படி எடையிடப்பட்டு பெயரிடப்பட்டன


• போபால் பேரழிவு, போபால் வாயு துயரம் (Bhopal gas tragedy) என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இது இந்தியாவின் மத்தியப் பிரதேசத்தின் போபாலில் உள்ள யூனியன் கார்பைடு இந்தியா லிமிடெட் (Union Carbide India Limited (UCIL)) பூச்சிக்கொல்லி ஆலையில் டிசம்பர் 2-3, 1984 அன்று இரவு நிகழ்ந்த ஒரு இரசாயன விபத்தாகும். இந்த தொழில்துறை பேரழிவு வரலாற்றில் மிக மோசமானதாகக் கருதப்படுகிறது.


• யூனியன் கார்பைடு (இந்தியா) லிமிடெட் என்பது அமெரிக்க நிறுவனமான யூனியன் கார்பைடு கார்ப்பரேஷனின் (Union Carbide Corporation (UCC)) துணை நிறுவனம் ஆகும். UCIL பூச்சிக்கொல்லி உற்பத்தி ஆலை போபாலின் புறநகரில் அமைந்திருந்தது. டிசம்பர் 2 அன்று, மிக நச்சுத்தன்மை வாய்ந்த MIC வாயு ஆலையில் இருந்து கசிந்தது. அருகிலுள்ள பகுதிகளில் வாழும் மக்கள் தங்கள் கண்களில் எரிச்சல் மற்றும் சுவாசிப்பதில் சிரமங்களைப் புகாரளித்தனர், பலர் நினைவிழந்தனர்.



Original article:

Share:

இந்திய எரிசக்தி தொகுப்பு மற்றும் டிஜிட்டல் இந்தியாவின் 10 ஆண்டுகள் -ரோஷ்னி யாதவ்

 தற்போதைய செய்தி:


அரசாங்கத்தின் முக்கியத் திட்டமான 'டிஜிட்டல் இந்தியா' (Digital India) திட்டம் ஜூலை 1 அன்று பத்து ஆண்டுகளை நிறைவு செய்ததை அடுத்து, பிரதமர் நரேந்திர மோடி இது ஆட்சி திட்டமாக மட்டும் இல்லாமல் "மக்கள் இயக்கமாக" மாறிவிட்டது என்று கூறினார்.


"2014-ல், இணைய அணுகல் குறைவாக இருந்தது, டிஜிட்டல் அறிவு குறைவாக இருந்தது அரசாங்க சேவைகளுக்கான ஆன்லைன் அணுகல் குறைவாக இருந்தது. இந்தியா போன்ற பரந்த மற்றும் பல்வேறு நாடு உண்மையில் டிஜிட்டல் ஆக முடியுமா என்று பலர் சந்தேகித்தனர். இன்று, அந்த கேள்விக்கு பதில் தரவு மற்றும் தரவுத்தளத்தில் மட்டுமல்லாமல், 140 கோடி இந்தியர்களின் வாழ்க்கையிலும் கிடைத்துள்ளது. நாம் எப்படி ஆட்சி செய்கிறோம் முதல், நாம் எப்படி கற்கிறோம், பரிவர்த்தனை செய்கிறோம், மற்றும் கட்டியெழுப்புகிறோம் வரை, டிஜிட்டல் இந்தியா எல்லா இடங்களிலும் உள்ளது," என்று பிரதமர் செவ்வாய்க்கிழமை லிங்க்ட்இன் வலைப்பதிவில் எழுதினார்.                


முக்கிய அம்சங்கள்:


1. ஜூலை 1, 2015 அன்று ஒன்றிய அரசாங்கத்தால் தொடங்கப்பட்ட டிஜிட்டல் இந்தியா திட்டம், இந்தியாவை டிஜிட்டல் வல்லரசாக்கப்பட்ட சமூகமாகவும் அறிவு பொருளாதாரமாகவும் மாற்றும் நோக்கத்துடன் உருவாக்கப்பட்ட இந்திய அரசாங்கத்தின் முக்கியத் திட்டமாகும்.


2. டிஜிட்டல் இந்தியா ஒரே திட்டத்தின் கீழ் பல்வேறு முன்முயற்சிகளைக் கொண்டுள்ளது. ஒவ்வொன்றும் இந்தியாவை அறிவு பொருளாதாரமாக மாற்றுவதையும், முழு அரசாங்கத்தின் ஒருங்கிணைந்த ஈடுபாட்டின் மூலம் குடிமக்களுக்கு நல்ல ஆட்சியைக் கொண்டுவருவதையும் நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.


3. டிஜிட்டல் இந்தியா முன்முயற்சி 9 முக்கிய தூண்களின் அடிப்படையில் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது. ஒவ்வொன்றும் இந்தியாவை டிஜிட்டல் வல்லரசாக்கப்பட்ட நாடாக மாற்றுவதின் ஒரு குறிப்பிட்ட அம்சத்தில் கவனம் செலுத்துகிறது. இந்த தூண்கள்:


(i) பிராட்பேண்ட் நெடுஞ்சாலைகள் (Broadband Highways)


(ii) மொபைல் இணைப்புக்கான உலகளாவிய அணுகல் (Universal Access to Mobile Connectivity)


(iii) பொது இணைய அணுகல் திட்டம் (Public Internet Access Programme)


(iv) மின்-ஆளுகை : தொழில்நுட்பத்தின் மூலம் அரசாங்கத்தை சீர்திருத்துதல் (e-Governance: Reforming Government through Technology)


(v) மின்-கிரந்தி – சேவைகளின் மின்னணு விநியோகம் (e-Kranti – Electronic Delivery of Services)


(vi) அனைவருக்கும் தகவல் (Information for All)


(vii) மின்னணுவியல் உற்பத்தி (Electronics Manufacturing)


(viii) வேலைகளுக்கான தகவல் தொழில்நுட்பம் (IT for Jobs)


(ix) ஆரம்ப அறுவடை திட்டங்கள் (Early Harvest Programmes)


4. டிஜிட்டல் இந்தியா பணி ஆட்சி மற்றும் அதிகாரமளிப்புக்கான டிஜிட்டல் உள்கட்டமைப்பை மேம்படுத்துவதில் முக்கியப் பங்கு வகித்துள்ளது. இந்த பணியின் கீழ் பல முக்கிய முன்முயற்சிகள் இந்தியாவின் மின்-ஆளுகை சூழ்நிலையை வடிவமைத்துள்ளன.


டிஜிட்டல் இந்தியாவின் சாதனைகள்


சர்வதேச பொருளாதார உறவுகளுக்கான இந்திய ஆராய்ச்சி கவுன்சில் (Indian Council for Research on International Economic Relations (ICRIER)) வெளியிட்ட 2024ஆம் ஆண்டின் இந்தியாவின் டிஜிட்டல் பொருளாதாரத்தின் நிலை அறிக்கையின் (State of India's Digital Economy Report) படி, பொருளாதாரத்தின் டிஜிட்டல்மயமாக்கலில் இந்தியா மூன்றாம் இடத்தில் உள்ளது. இந்தியாவின் டிஜிட்டல் உள்கட்டமைப்பு அதன் மூன்றாம் இட தரவரிசைக்கு முக்கிய உந்துசக்தியாக இருந்துள்ளது.


பணத்திற்கான பாரத் இடைமுகம் (Bharat Interface for Money (BHIM)) பயன்பாடு செயலி : டிசம்பர் 30, 2016 அன்று தொடங்கப்பட்ட BHIM செயலி, யுனிஃபைட் பேமென்ட்ஸ் இன்டர்பேஸ் UPI -ஒருங்கிணைந்த கட்டண இடைமுக (Unified Payments Interface (UPI)) அடிப்படையில் இந்திய தேசிய கொடுப்பனவு கழகத்தால் (NPCI) உருவாக்கப்பட்ட இந்திய மொபைல் கட்டணச் செயலியாகும்.


சரக்கு மற்றும் சேவை வரி வலையமைப்பு (Goods and Services Tax Network (GSTN)): சரக்கு  மற்றும் சேவை தரவுத்தளம்  ஜூலை 1, 2017 அன்று தொடங்கப்பட்டது. டிஜிட்டல் இந்தியாவின் அதிகாரப்பூர்வ தளத்தின் படி, "பதிவு செய்யப்பட்ட வரி செலுத்துபவர்களின் எண்ணிக்கையை 1.23 கோடியாக இரட்டிப்பாக்குவதன் மூலம் குறிப்பிடத்தக்க சாதனை செய்யப்பட்டுள்ளது. முதல் 34 மாதங்களில் இந்த தரவுத்தளத்தில் 44 கோடிக்கும் மேற்பட்ட வருமான விவரங்கள் தாக்கல் செய்யப்பட்டுள்ளன. இந்த காலகட்டத்தில் இந்த தரவுத்தளத்தில் 23.84 லட்சம் கோடிக்கும் மேற்பட்ட வரி செலுத்தப்பட்டுள்ளது.


பிரதான் மந்திரி கிராமின் டிஜிட்டல் சக்சர்தா அபியான் (Pradhan Mantri Gramin Digital Saksharta Abhiyan (PMGDISHA)) 2018ஆம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்ட இந்தத் திட்டம், ஆறு கோடி (60 மில்லியன்) கிராமப்புற வீடுகளில் தலா ஒருவருக்குப் பயிற்சி அளிப்பதன் மூலம் கிராமப்புற இந்தியாவிற்கு டிஜிட்டல் கல்வியறிவைக் கொண்டுவருவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.


ஆரோக்ய சேது செயலி (Aarogya Setu app): 2020-இல், இந்திய அரசாங்கம் கோவிட்-19க்கு எதிரான உறுதியான போராட்டத்தில் இந்தியா மக்களை ஒன்றிணைக்க பொது-தனியார் கூட்டாண்மையில் உருவாக்கப்பட்ட ஆரோக்ய சேது மொபைல் செயலியை தொடங்கியது. ஒவ்வொரு இந்தியரின் ஆரோக்கியம் மற்றும் நல்வாழ்வுக்காக இந்த செயலி டிஜிட்டல் இந்தியாவில் இணைகிறது.


டிஜிட்டல் இந்தியா பாஷினி (Digital India BHASHINI): 2022-ல் தொடங்கப்பட்ட இந்தத் திட்டம், குரல் அடிப்படையிலான அணுகல் உட்பட இந்திய மொழிகளில் இணையம் மற்றும் டிஜிட்டல் சேவைகளுக்கான எளிய அணுகலை செயல்படுத்தவும், இந்திய மொழிகளில் உள்ளடக்கம் உருவாக்க உதவவும் முயல்கிறது.


டிஜிட்டல் வர்த்தகத்திற்கான திறந்த வலையமைப்பு (Open Network for Digital Commerce (ONDC): இது தேசிய மின்-வர்த்தக வலையமைப்பை உருவாக்க அரசாங்க ஆதரவு முன்முயற்சியாகும்.


டிஜிட்டல் இந்தியா மிஷன் மற்றும் அதன் சாதனைகளைப் பற்றி அறிந்த பிறகு, புதிதாக முன்மொழியப்பட்ட இந்திய எரிசக்திப் பங்கு (India Energy Stack (IES)) பற்றிப் பார்ப்போம். இந்தியாவில் UPI டிஜிட்டல் கட்டணங்களை எவ்வாறு மாற்றியது என்பதைப் போலவே, மின்சாரத் துறையிலும் டிஜிட்டல் மாற்றத்தைக் கொண்டுவருவதே இதன் நோக்கமாகும்.


இந்திய எரிசக்தி தொகுப்பு (India Energy Stack (IES)


1. மின்சக்தி அமைச்சகம் ஜூன் 27 அன்று இன்ஃபோசிஸ் இணை நிறுவனர் நந்தன் நிலேகணி தலைமையில் 17 உறுப்பினர்கள் கொண்ட பணிக்குழுவை அமைத்தது. இது இந்திய எரிசக்தி தொகுப்பு (India Energy Stack - IES) என்ற தேசிய அளவிலான அமைப்பை வடிவமைப்பதற்கும், அதற்கான பாதையை வரைவதற்கும் உருவாக்கப்பட்டது—இந்த செயல்முறை பல ஆண்டுகள் எடுக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.


2. முன்மொழியப்பட்ட இந்திய எரிசக்திப் பங்கு  மின்சார துறையில் ஆதார் அடையாளத்திற்குச் செய்தது போலவும், UPI நிதிக்குச் செய்தது போலவும் மின் துறைக்குச் செய்வதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. உற்பத்தியாளர்கள் மற்றும் மின்கட்டமைப்பு இயக்குபவர்கள் (grid operators) முதல் நுகர்வோர், பரிமாற்றங்கள் மற்றும் ஒழுங்குமுறை அதிகாரிகள் வரை இந்தியாவின் துண்டு துண்டான மின் சுற்றுச்சூழல் அமைப்பை டிஜிட்டல் முறையில் ஒருங்கிணைப்பதன் மூலம், இந்திய எரிசக்திப் பங்கு தனிநபர்-தனிநபர் எரிசக்தி வர்த்தகத்தை (peer-to-peer energy trading) செயல்படுத்தும், அதிகரித்து வரும் புதுப்பிக்கத்தக்க ஒருங்கிணைப்புக்கு மத்தியில் ஒருங்கிணைந்த தேவை-பதில் திட்டங்களை ஆதரிக்கும் மற்றும் கார்பன் ஆஃப்செட் விதிகளைப் பின்பற்றுவதை எளிதாக்கும்.


3. குறிப்பாக, இந்தியாவில் மின்சாரம் ஒரு ஒருங்கிணைந்த பொருளாகும், அதாவது மத்திய மற்றும் மாநில அரசுகள் இரண்டும் அதன் ஆளுமைக்கு பொறுப்பு பகிர்ந்து கொள்கின்றன, இது மிகவும் துண்டாடப்பட்ட ஒரு துறையை உருவாக்கியுள்ளது, இதனால் “ஒருங்கிணைந்த தேசிய தளத்திற்கு பதிலாக தனித்தனி டிஜிட்டல் தீவுகள்” உருவாகியுள்ளன.


4. மின்சார துறை எதிர்கொள்ளும் நான்கு முக்கிய சவால்கள்:


முதலாவதாக, நுகர்வோர், சொத்துக்கள் அல்லது பங்குதாரர்களுக்கு தனிப்பட்ட அடையாளங்காட்டி இல்லை.

இரண்டாவதாக, ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட, நேரடி தரவுகளுக்கான அணுகல் இல்லாததால் முடிவெடுப்பது தடைபடுகிறது.


மூன்றாவதாக, இந்த இடத்தில் தீர்வுகளை வழங்க விரும்புவோர் பல்வேறு தனியுரிம டிஜிட்டல் தளங்களைச் சார்ந்திருப்பதால், அளவிடுவதில் சிரமப்படுகிறார்கள்.


நான்காவதாக, இந்த டிஜிட்டல் அமைப்புகளுக்கு இடையே இடைமுக வேலைத்திறன் (interoperability) இல்லை. இது பிராந்தியங்களுக்கு இடையேயான தரவு பகிர்வு மற்றும் டிஸ்காம் பரிவர்த்தனைகளைத் தடுக்கிறது.


5. ஆதார் மற்றும் UPI போன்ற டிஜிட்டல் திட்டங்களின் வெற்றிக்குப் பிறகு, இந்திய எரிசக்திப் பங்கு (India Energy Stack (IES) இயற்கையான அடுத்த படியாக அரசாங்கம் பார்க்கிறது.


டிஜிட்டல் வேளாண்மை திட்டம் (Digital Agriculture Mission)


1. ஒன்றிய அரசு 2024ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதத்தில், விவசாய துறையில் டிஜிட்டல் பொது உள்கட்டமைப்பை உருவாக்குவதற்காக ரூ. 2,817 கோடி மதிப்பிலான டிஜிட்டல் விவசாய பணியை அங்கீகரித்தது.


2. டிஜிட்டல் வேளாண்மை திட்டம் மூன்று முக்கிய டிஜிட்டல் கருவிகளை உள்ளடக்கியது: அக்ரிஸ்டாக், க்ரிஷி முடிவு ஆதரவு அமைப்பு (Decision Support System (DSS) மற்றும் மண் சுயவிவர வரைபடங்கள் ஆகும். இந்தக் கருவிகள் விவசாயிகள் பல்வேறு விவசாயம் தொடர்பான சேவைகளை எளிதாக அணுகவும் பயன்படுத்தவும் உதவும்.


3. இந்தத் திட்டம் துல்லியமான விவசாய உற்பத்தி மதிப்பீடுகளை வழங்க, தொழில்நுட்ப அடிப்படையிலான சுற்றுச்சூழல் அமைப்பை, டிஜிட்டல் பொது பயிர் மதிப்பீட்டு கணக்கெடுப்பு (Digital General Crop Estimation Survey (DGCES)) நிறுவவும் இந்த திட்டம் முயல்கிறது.


4. அக்ரிஸ்டாக் (AgriStack): விவசாயி மையப்படுத்தப்பட்ட டிஜிட்டல் வேளாண்மை திட்டம் அக்ரிஸ்டாக் மூன்று முக்கிய வேளாண் துறைப் பதிவுகள் அல்லது தரவுத்தளங்களைக் கொண்டுள்ளது: விவசாயிகள் பதிவேடு, புவி-குறிப்பிடப்பட்ட கிராம வரைபடங்கள், மற்றும் பயிர் விதைத்த பதிவேடு, இவை அனைத்தும் மாநில/யூனியன் பிரதேச அரசாங்கங்களால் உருவாக்கப்பட்டு நிர்வகிக்கப்படும்.


— விவசாயிகளுக்கு ஆதார் (Aadhaar) போன்ற டிஜிட்டல் அடையாளம் ('விவசாயி அடையாள அட்டை') ஒதுக்கப்படும். இது நிலம், கால்நடை உரிமை, விதைத்த பயிர்கள், மக்கள் தொகை விவரங்கள், குடும்ப விவரங்கள், பெற்ற திட்டங்கள் மற்றும் நன்மைகள் போன்றவற்றின் பதிவுகளுடன் மாறும் வகையில் இணைக்கப்படும்.


— பயிர் விதைத்த பதிவேடு விவசாயிகளால் வளர்க்கப்படும் பயிர்களைப் பற்றிய தகவல்களை வழங்கும். ஒவ்வொரு பயிர் பருவத்திலும், மொபைல் அடிப்படையிலான நிலப்பரப்பு கணக்கெடுப்புகளாக இருக்கும் டிஜிட்டல் பயிர் கணக்கெடுப்புகள் மூலம் தரவு சேகரிக்கப்படும்.


— வரைபடங்கள் நில பதிவுகளிலிருந்து புவியியல் தகவல்களை அவற்றின் உண்மையான இடங்களுடன் இணைக்கும்.


5. கிருஷி முடிவு ஆதரவு அமைப்பு (Krishi Decision Support System (DSS)): கிருஷி முடிவு ஆதரவு அமைப்பு பயிர்கள், மண், வானிலை மற்றும் நீர் வளங்கள் போன்றவற்றில் தொலைநோக்கி உணர்வு அடிப்படையிலான தகவல்களை ஒருங்கிணைக்கும் முழுமையான புவியியல் அமைப்பை உருவாக்கும்.


— இந்த தரவு பயிர் நட்ட முறைகளை அடையாளம் காணும் பயிர் வரைபடங்களை உருவாக்கவும், வறட்சி மற்றும் வெள்ளங்களை கண்காணிக்கவும், விவசாயிகளுக்கான பயிர்க் காப்பீட்டு உரிமைகோரல்களை தீர்ப்பதற்காக தொழில்நுட்பம் அல்லது மாதிரிகளைப் பயன்படுத்தி விளைச்சலை பகுப்பாய்வு செய்யவும் பயன்படுத்தப்படும்.


6. மண் விவரக் குறிப்பு படங்கள் (Soil Profile Maps): இந்தத் திட்டத்தின் கீழ், 142 மில்லியன் ஹெக்டேர் விவசாய நிலத்தின் விரிவான மண் விவரக் குறிப்பு படங்கள் (1:10,000 அளவில்) உருவாக்கப்படும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. அறிக்கைகளின்படி, 29 மில்லியன் ஏக்கரை உள்ளடக்கிய முழுமையான மண் விவரக் குறிப்பு பட்டியல் ஏற்கனவே முடிக்கப்பட்டுள்ளது.


Original article:

Share:

உலக வங்கியின் திருத்தப்பட்ட வறுமைக் கோடு மற்றும் இந்தியா -ரோஷ்னி யாதவ்

 சிலநாட்களுக்கு முன்னர், உலக வங்கி தனது வறுமைக் கோட்டின் வழிமுறை மற்றும் நிலை குறித்த புதுப்பிப்பை வெளியிட்டது. இந்த புதுப்பிப்பு இந்தியாவில் வறுமை பற்றி என்ன சொல்கிறது? வறுமைக் கோடு (poverty line) என்றால் என்ன? 


தற்போதைய செய்தி:


உலக வங்கி வறுமைக் கோட்டை ஒரு நாளைக்கு $2.15-லிருந்து $3 ஆக உயர்த்தியுள்ளது (அதாவது ஒரு நாளைக்கு $3 க்கும் குறைவாகச் செலவிடுபவர்கள் மிகவும் ஏழைகளாகக் கருதப்படுகிறார்கள்). இந்தப் புதிய தரநிலையின் மூலம், இந்தியாவின் தீவிர வறுமை விகிதம் 2011-12-ல் 27.1%-லிருந்து 2022-23-ல் 5.3%-ஆகக் குறைந்தது. தீவிர வறுமையில் வாடும் மக்களின் எண்ணிக்கையும் 344.47 மில்லியனில் இருந்து 75.24 மில்லியனாகக் குறைந்தது. வறுமைக் கோடு என்றால் என்ன, இந்தியாவில் வறுமையின் தற்போதைய நிலைமை என்ன என்பதைப் புரிந்துகொள்வோம்.


முக்கிய அம்சங்கள்:


1. வறுமைக் கோடு என்பது யார் ஏழை என்பதைத் தீர்மானிக்கப் பயன்படுத்தப்படும் வருமானத்தின் அளவாகும். இது அடிப்படைத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யத் தேவையான குறைந்தபட்ச வருமான அளவைக் குறிக்கிறது. இந்தத் தொகை அவர்களின் ஒட்டுமொத்த பொருளாதாரத்தைப் பொறுத்து நாட்டிற்கு நாடு மாறுபடும். சரியான வறுமைக் கோட்டை அடைவதற்கு சூழல் (காலம் மற்றும் இடம் இரண்டும்) மிக முக்கியமானது என்பதை இங்கே கவனிக்க வேண்டியது அவசியம்.


2. அரசாங்கங்கள், குறிப்பாக வளரும் மற்றும் ஏழை நாடுகளில், தங்கள் நாடுகளில் வறுமையின் அளவை அடையாளம் காண விரும்புகின்றன. இது இரண்டு பயன்களைக் கொண்டுள்ளது:


முதலாவதாக, எத்தனை பேர் ஏழைகள் என்பதை அரசாங்கங்கள் அறிந்து கொள்ளவும், அவர்களுக்கான ஆதரவு திட்டங்களை உருவாக்கவும் இது உதவுகிறது.


இரண்டாவதாக, வறுமையைக் குறைப்பதற்கும் நல்வாழ்வை மேம்படுத்துவதற்கும் ஒரு குறிப்பிட்ட கொள்கைகள் உண்மையில் காலப்போக்கில் செயல்பட்டனவா என்பதை அரசாங்கங்கள், கொள்கை வகுப்பாளர்கள் மற்றும் ஆய்வாளர்கள் புரிந்துகொள்ள உதவுகிறது.


வறுமை (Poverty) என்றால் என்ன?

உலக வங்கியின் கூற்றுப்படி, வறுமை என்பது "நல்வாழ்வில் உச்சரிக்கப்பட்ட பற்றாக்குறை" ஆகும். ஏழைகள் என்பவர்கள் சில போதுமான குறைந்தபட்ச வரம்புக்கு மேல் தங்களை வைக்க போதுமான வருமானம் அல்லது நுகர்வு இல்லாதவர்கள் ஆவார். இது நிதி வளங்களின் இல்லாமை மட்டுமல்ல, வாழ்க்கையின் பல்வேறு பரிமாணங்களின் பற்றாக்குறையும் ஆகும்.

3. வரலாற்று ரீதியாக, இந்தியா வறுமை மதிப்பீட்டில் முன்னணியில் இருந்தது மற்றும் இந்தியாவின் வறுமைக் கோடு முறையியல் மற்றும் தகவல் சேகரிப்பு வறுமையை எப்படி ஆய்வு செய்வது என்பதில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.

4. குறிப்பிடத்தக்க வகையில், இந்தியாவின் கடைசி அதிகாரப்பூர்வமாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட வறுமைக் கோடு 2011-12-ல் இருந்தது. இது 2009ஆம் ஆண்டு டெண்டுல்கர் குழு (Tendulkar committee) பரிந்துரைத்த கொள்கையின் அடிப்படையில் கட்டமைக்கப்பட்டது. அதன் பின்னர், இந்த முறை குறித்து எந்த புதுப்பிப்பும் இல்லை. 

5. 2014ஆம் ஆண்டில், முன்னாள் ரிசர்வ் வங்கியின் ஆளுநர் சி. ரங்கராஜன் தலைமையிலான ஒரு குழு புதிய முறையை வழங்க நியமிக்கப்பட்டது. ஆனால், அதன் பரிந்துரை ஒருபோதும் அதிகாரப்பூர்வமாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படவில்லை. அதன்பிறகு, இந்தியா பெருகிய முறையில் இந்தியாவை மாற்றுவதற்கான தேசிய நிறுவனம் (National Institution for Transforming India (NITI Aayog)) பல பரிமாண வறுமைக் குறியீட்டை (இது வறுமையை அளவிடும் விதத்தில் அடிப்படையில் வேறுபட்டது) அல்லது உலக வங்கியின் வறுமைக் கோட்டை நம்பியிருப்பது அதிகரித்து வருகிறது.

6. 2009ஆம் ஆண்டில் டெண்டுல்கர் குழு பரிந்துரைக்கு முன், இந்தியாவின் சொந்த (உள்நாட்டில் உருவாக்கப்பட்ட) வறுமைக் கோடு நகர்ப்புற பகுதிகளுக்கு ஒரு நபருக்கு ஒரு நாளைக்கு ரூ.17 மற்றும் கிராமப்புற பகுதிகளுக்கு ஒரு நபருக்கு ஒரு நாளைக்கு ரூ.12 ஆக இருந்தது.

7. 2009-ஆம் ஆண்டில், டெண்டுல்கர் வறுமைக் கோட்டை நகர்ப்புற பகுதிகளில் ஒரு நபருக்கு ஒரு நாளைக்கு ரூ. 29 மற்றும் கிராமப்புற பகுதிகளில் ஒரு நபருக்கு ஒரு நாளைக்கு ரூ. 22-ஆக உயர்த்தினார் மற்றும் பின்னர் 2011-12ஆம் ஆண்டில் முறையே ரூ. 36 மற்றும் ரூ. 30-ஆக உயர்த்தினார்.

8. 2014-ஆம் ஆண்டில், ரங்கராஜன் உள்நாட்டு வறுமைக் கோட்டை நகர்ப்புற பகுதிகளில் ஒரு நபருக்கு ஒரு நாளைக்கு ரூ. 47 மற்றும் கிராமப்புற பகுதிகளில் ரூ. 33 ஆக உயர்த்த பரிந்துரைத்தார்.

உலக வங்கியின் வறுமைக் கோடு

9. முதல் வறுமைக் கோடு ஒரு நாளைக்கு ஒரு டாலர் என நிர்ணயிக்கப்பட்டது. உலக வங்கியின் கூற்றுப்படி, "1990-ஆம் ஆண்டில், சுதந்திர ஆய்வாளர்கள் குழு மற்றும் உலக வங்கி உலகின் மிகவும் ஏழ்மையான நாடுகளில் சிலவற்றின் தேசிய வறுமைக் கோடுகளை ஆய்வு செய்து, கொள்முதல் சக்தி சமநிலை (purchasing power parity (PPP)) மாற்று விகிதங்களைப் பயன்படுத்தி அந்தக் கோடுகளை ஒரு பொதுவான நாணயமாக மாற்றினர்.

நாடு முழுவதும் ஒரே அளவிலான பொருட்கள் மற்றும் சேவைகள் சமமாக விலை நிர்ணயம் செய்யப்படுவதை உறுதி செய்வதற்காக PPP மாற்று விகிதங்கள் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளன. ஒரு பொதுவான நாணயத்திற்கு மாற்றப்பட்ட பிறகு, 1980-களில் ஆறு மிகவும் ஏழ்மையான நாடுகளில், வறுமைக் கோடு ஒரு நபருக்கு 1985 விலைகளின் அடிப்படையில் ஒரு நாளைக்கு $1 ஆக இருந்தது. இதுவே ஒரு நாளைக்கு ஒரு டாலர் என்ற முதல் சர்வதேச வறுமைக் கோட்டை நிர்ணயிப்பதற்கான தொடக்கப் புள்ளியாக அமைந்தது.

10. காலப்போக்கில், ஒவ்வொரு நாட்டிலும் விலைகள் உயர்ந்ததால், உலக வங்கி தனது வறுமைக் கோட்டை உயர்த்த வேண்டியிருந்தது. ஜூன் மாதத்தில், அவர்கள் இப்போது அதை ஒரு நாளைக்கு $3 ஆக உயர்த்தியுள்ளனர்.

இந்தியாவில் வறுமை குறித்து உலக வங்கியின் சமீபத்திய அறிக்கை என்ன நுண்ணறிவுகளை வழங்கியுள்ளது?

11. 2021ஆம் ஆண்டு, விலைவாசி உயர்வை சரிசெய்ய உலக வங்கி தனது தீவிர வறுமைக் கோட்டை திருத்திய போதிலும், இந்தியா நன்றாகச் செயல்பட்டதாகத் தெரிகிறது, வறுமை எண்கள் நல்ல நிலையில் உள்ளன. ஒரு நாளைக்கு $3 என்ற வரம்பில், இந்தியாவின் கடுமையான வறுமை விகிதம் 2022-23ஆம் ஆண்டிற்க்கு 2.3 சதவீதத்திலிருந்து (ஒரு நாளைக்கு $2.15 வறுமைக் கோட்டில்) 5.3 சதவீதமாக உயர்கிறது என்று உலக வங்கி மதிப்பிடுகிறது.

12. 2017 முதல் 2021 வரையிலான பணவீக்கத்திற்காக பழைய $2.15 ஒரு நாள் வறுமைக் கோட்டை சரிசெய்த பிறகு, அது $2.60 ஆக மாறுகிறது. ஆனால், இது இன்னும் புதிய $3 ஒரு நாள் வறுமைக் கோட்டை விடக் குறைவானதாக உள்ளது.

உங்களுக்குத் தெரியுமா?

உலக வங்கியின் பல பரிமாண வறுமை குறியீட்டின் (Multidimensional Poverty Index (MPI)) படி, இந்தியாவில் பணம் அல்லாத வறுமை 2005-06ஆம் ஆண்டுகளில் 53.8%-லிருந்து 2022-23ஆம் ஆண்டுகளில் 15.5%-ஆகக் குறைந்துள்ளது. இந்தக் குறியீடு ஆறு விஷயங்களைப் பார்க்கிறது: வருமானம் அல்லது செலவு, கல்வி நிலை, பள்ளி சேர்க்கை, குடிநீர் அணுகல், சுகாதாரம் மற்றும் மின்சாரம் போன்றவையாகும்.


இந்தியாவில் இந்த வகையான வறுமையை எதிர்கொள்ளும் மக்களின் எண்ணிக்கை 2013-14ஆம் ஆண்டுகளில் 29.17%-இலிருந்து 2022-23ஆம் ஆண்டில் 11.28% ஆகக் குறைந்துள்ளதாகவும் NITI ஆயோக் தெரிவித்துள்ளது.

13. திருத்தப்பட்ட குறைந்த-நடுத்தர வருமான வகை (lower-middle-income category (LMIC)) வறுமைக் கோடான ஒரு நாளைக்கு $4.20 (2017 விலைகளில் $3.65-லிருந்து) கீழே வாழும் இந்தியர்களின் பங்கு 2011-12ஆம் ஆண்டுகளில் 57.7 சதவீதத்திலிருந்து 2022-23ஆம் ஆண்டுகளில் 23.9 சதவீதமாக குறைந்தது. முழுமையான எண்களில், திருத்தப்பட்ட குறைந்த-நடுத்தர வருமான வகை வறுமைக் கோட்டின் கீழ் வாழும் மக்கள் 11 ஆண்டுகளில் 732.48 மில்லியனிலிருந்து 342.32 மில்லியனாக குறைந்தது.

14. உலக வங்கி தனது உலக வளர்ச்சி குறிகாட்டிகள் தரவுத்தளம் (World Development Indicators database) மற்றும் அதிகாரப்பூர்வ வீட்டுக் குடும்ப நுகர்வு செலவு கணக்கெடுப்பு (Household Consumption Expenditure Survey) பயன்படுத்தி 2023-ஆம் ஆண்டில் இந்தியாவின் மக்கள்தொகையை 1438.07 மில்லியன் என மதிப்பிடுகிறது.

உலகளாவிய பலபரிமாண வறுமை குறியீடு (Global Multidimensional Poverty Index) மற்றும் தேசிய பலபரிமாண வறுமை குறியீடு (National Multidimensional Poverty Index)

1. 2024 பலபரிமாண வறுமை குறியீடு ஆக்ஸ்போர்ட் வறுமை மற்றும் மனித வளர்ச்சி முன்முயற்சி (Oxford Poverty and Human Development Initiative (OPHI)) மற்றும் ஐக்கிய நாடுகள் வளர்ச்சித் திட்டத்தின் மனித மேம்பாட்டு அறிக்கை அலுவலகத்தால் (Human Development Report Office of the United Nations Development Programme (UNDP)) வறுமை ஒழிப்புக்கான (Eradication of Poverty) சர்வதேச நாளான அக்டோபர் 17 அன்று வெளியிடப்பட்டது. இது முதலில் 2010ஆம் ஆண்டில் தொடங்கப்பட்டது.

2. பாரம்பரியமாக, வறுமை வருமான நிலைகளின் அடிப்படையில் அல்லது வருமான தரவு கிடைக்கவில்லை என்றால், செலவு நிலைகளின் அடிப்படையில் கணக்கிடப்படுகிறது. "வறுமைக் கோடுகள்" (poverty lines) என்று அழைக்கப்படுபவை ஒருவர் ஏழை என்று அழைக்கப்படுவதற்கு போதுமான குறைந்தபட்சமாக கருதப்படும் செலவு நிலைகள் ஆகும்.

3. MPI வறுமையை வித்தியாசமாக அணுகுகிறது. இது நிலையான வளர்ச்சி இலக்கு (SDG)-1—எல்லா வகைகளிலும் எல்லா இடங்களிலும் வறுமையை முடிவுக்கு கொண்டுவருதல்—என்ற இலக்கை முன்னோக்கி தள்ளுவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது மற்றும் SDGs 1, 2, 3, 4, 6, 7, மற்றும் 11 உடன் தொடர்புடைய குறிகாட்டிகளில் ஒன்றோடொன்று இணைந்த பற்றாக்குறைகளை அளவிடுகிறது.

4. உலகளாவிய பலபரிமாண வறுமை குறியீடு மூன்று முக்கியப் பகுதிகளை உள்ளடக்கிய 10 குறிகாட்டிகளைப் பயன்படுத்துகிறது. இந்த மூன்று பரிமாணங்களும் இறுதி குறியீட்டில் ஒவ்வொன்றும் மூன்றில் ஒரு பங்கு எடையைக் கொண்டுள்ளன.

(i) சுகாதாரம்: இது ஊட்டச்சத்து மற்றும் குழந்தை மற்றும் இளம்பருவ இறப்பு குறிகாட்டிகளை (adolescent mortality indicators) உள்ளடக்கியது.

(ii) கல்வி: இது பள்ளிக் கல்வி ஆண்டுகள் மற்றும் பள்ளி வருகை குறிகாட்டிகளை உள்ளடக்கியது.

(iii) வாழ்க்கைத் தரம்: இது ஆறு வீடு சார்ந்த குறியீடுகளை உள்ளடக்கியது: வீட்டுவசதி, குடும்ப உடைமைகள், சமையல் எரிபொருள் வகை, கழிப்பறை வசதி, குடிநீர், மற்றும் மின்சாரம்.

5. அறிக்கை சுட்டிக்காட்டியது என்னவென்றால், மிகக் குறைந்த மனித வள மேம்பாட்டு குறியீடு (Human Development Index (HDI)) மதிப்புகளைக் கொண்ட நாடுகள் மிக உயர்ந்த MPI மதிப்புகளையும் வறுமையில் வாழும் மக்களின் மிக உயர்ந்த விகிதத்தையும் கொண்டுள்ளன. ஆனால், பெரும் பங்கு மக்கள் இந்தியா போன்ற நடுத்தர HDI நாடுகளிலும் வாழ்கின்றனர்.

6. வறுமையில் வாழும் அதிக எண்ணிக்கையிலான மக்களைக் கொண்ட ஐந்து நாடுகள் இந்தியா (234 மில்லியன்), மற்றும் பாகிஸ்தான் (93 மில்லியன்), எத்தியோப்பியா (86 மில்லியன்), நைஜீரியா (74 மில்லியன்) மற்றும் காங்கோ ஜனநாயக குடியரசு (66 மில்லியன்), அனைத்தும் குறைந்த மனித வள மேம்பட்டு குறியீடாகும்.

7. இந்தியாவின் பலபரிமாண வறுமை குறியீடு மதிப்பு 0.069 ஆகும். குறைந்த பலபரிமாண வறுமை குறியீடு மதிப்புகள் பலபரிமாண வறுமை குறியீடு தொடர்பாக சிறந்த செயல்திறனைக் குறிக்கின்றன. அதிக பலபரிமாண வறுமை குறியீடு மதிப்பு நைஜரின் 0.601 ஆகும். அதே நேரத்தில் செர்பியாவில் 0 என்ற மிகக் குறைந்த பலபரிமாண வறுமை குறியீடு உள்ளது.

தேசிய பலபரிமாண வறுமைக் குறியீடு (National Multidimensional Poverty Index)

1. இந்திய அரசின் உயர்மட்ட பொதுக் கொள்கை சிந்தனை அமைப்பான NITI ஆயோக், ஐக்கிய நாடுகள் மேம்பாட்டுத் திட்டம் (United Nations Development Programme (UNDP)) மற்றும் ஆக்ஸ்போர்டு வறுமை மற்றும் மனித மேம்பாட்டு முயற்சி (Oxford Poverty and Human Development Initiative (OPHI)) உடன் இணைந்து, நாட்டில் தேசிய, மாநில மற்றும் மாவட்ட மட்டங்களில் பல்பரிமாண வறுமையை கண்காணிக்க ஒரு தேசிய பல்பரிமாண வறுமை குறியீட்டை உருவாக்கியது.

2. இது மூன்று சமமான எடையுள்ள பரிமாணங்களை கொண்டுள்ளது - சுகாதாரம், கல்வி மற்றும் வாழ்க்கைத்தரம் ஆகும். இந்த மூன்று பரிமாணங்களும் 12 குறிகாட்டிகளால் குறிப்பிடப்படுகின்றன. ஊட்டச்சத்து, குழந்தை மற்றும் இளம்பருவ இறப்பு, மகப்பேறு சுகாதாரம், பள்ளிக் கல்வி ஆண்டுகள், பள்ளி வருகை, சமையல் எரிபொருள், சுகாதாரம், குடிநீர், மின்சாரம், வீட்டுவசதி, சொத்துக்கள் மற்றும் வங்கிக் கணக்குகள் போன்றவைகளாகும்.



Original article:

Share: