வெளிநாட்டுப் நிதிப்பங்களிப்பு ஒழுங்குமுறை திருத்த விதிகள் தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்களைக் கட்டுப்படுத்துவதால், சங்கம் அமைக்கும் உரிமை என்பது வெளிநாட்டு நிதிகளுக்கு வரம்பற்ற அதிகாரம் அல்ல என்பதை உச்சநீதிமன்றம் ஏற்றுக்கொண்டது. -கிருஷ்ணதாஸ் ராஜகோபால்

2026-ஆம் ஆண்டு வெளிநாட்டுப் பங்களிப்பு ஒழுங்குமுறை திருத்த விதிகள் Foreign Contribution (Regulation) Amendment Rules, 2026), தொடர்பாக உச்சநீதிமன்றத்தில் ஒன்றிய அரசு முன்வைத்த ஒரு வாதத்தின் அடிப்படையில் சட்டபூர்வத் தன்மையைப் பெறுகின்றன. ஒன்றிய அரசு முன்வைத்த வாதம், நிறுவனங்கள் அல்லது அமைப்புகளை உருவாக்கும் சுதந்திரம் என்பது வரம்பற்ற வெளிநாட்டு நிதியைப் பெறும் உரிமையையோ அல்லது அந்த நிதியை அனுமதிக்கப்பட்ட செயல்பாடுகளை தவிர மாற்ற செயல்முறைகளுக்கு பயன்படுத்தும் உரிமையை (permissible activities’) கொண்டிருக்கவில்லை.

ஜூன் 22 அன்று உள்துறை அமைச்சகத்தால் அறிவிக்கப்பட்ட 2026-ஆம் ஆண்டு வெளிநாட்டுப் பங்களிப்பு ஒழுங்குமுறை திருத்த விதிகள், தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்கள் (NGOs) வெளிநாட்டு நன்கொடைகளைப் பெறுவதில் கடுமையான கட்டுப்பாடுகளை விதித்துள்ளன. இந்தத் திருத்தங்களும், இதற்கு முந்தைய திருத்தங்களும், உச்சநீதிமன்றத்தில் ஒன்றிய அரசு முன்வைத்த வாதத்தின் அடிப்படையிலேயே சட்டப்பூர்வ அங்கீகாரத்தைப் பெற்றுள்ளன. நிறுவனங்களை அமைப்பதற்கான சுதந்திரத்திலோ அல்லது தொண்டு சார்ந்த 'செயல்பாடுகளில்' ஈடுபடுவதிலோ, கட்டுப்பாடற்ற வெளிநாட்டு நிதியைப் பெறுவதற்கான உரிமையோ அல்லது 'அனுமதிக்கப்பட்ட செயல்பாடுகளை' தாண்டி மாற்ற செயல்பாடுகளுக்கு நிதியைப் பயன்படுத்துவதற்கான உரிமை வழங்கபடாது என்பதே ஒன்றிய அரசின்  வாதமாகும்.

மற்ற மாற்றங்களுடன், விதி 9(1B)-ன் படி, தன்னார்வத் தொண்டு   நிறுவனங்கள் (NGOs) பெறும் பதிவுச் சான்றிதழில், அந்த அமைப்பின் நோக்கம் அல்லது நோக்கங்கள் மற்றும் அது செயல்பட அனுமதிக்கப்பட்டுள்ள மாநிலங்கள் அல்லது யூனியன் பிரதேசங்கள் ஆகியவை தெளிவாக குறிப்பிடப்பட வேண்டும்.  இந்த விதிகள், தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்களின் செயல்பாடுகளை, மதமாற்றம் மற்றும் புவியியல் எல்லைகளைத் தவிர்த்து, குறிப்பிட்ட   நோக்கங்களுக்கு மட்டுமே பயன்படுத்த வேண்டும் என்ற  வரம்பிருக்குள் கொண்டு வருகின்றன.

நீதிமன்றத் தீர்ப்புகளால் பலப்படுத்தப்பட்டது

வெளிநாட்டு நன்கொடைகளை ஒழுங்குபடுத்துவதற்கான ஒன்றிய அரசின் விரிவான அதிகாரங்களுக்கு, கடந்த சில ஆண்டுகளில்  உச்சநீதிமன்றம்  பல்வேறு தீர்ப்புகள் மூலம் ஒப்புதல் அளித்துள்ளது. ஏப்ரல் 2022-இல் உச்சநீதிமன்றத்தின் மூன்று நீதிபதிகள் அடங்கிய அமர்வு 'நோயல் ஹார்பர் எதிர். இந்திய அரசு' (Noel Harper vs Union of India) வழக்கில், "வெளிநாட்டு நன்கொடைகளை ஏற்றுக்கொள்வது யாருடைய நிலைநிறுத்தப்பட்ட உரிமை (vested right) என்றும், அதிலும் குறிப்பாக முழுமையான உரிமை (absolute right) என்றும் எந்த ஒரு நபரலும் அதற்கு உரிமை கோர முடியாது" என்ற  தீர்ப்பை வழங்கியது.

நாட்டின் தேவைகளை பூர்த்தி செய்வதற்காக வெளிநாடுகளிடமிருந்து நிதி திரட்டும் போக்கை நீதிமன்றம் ஏற்கவில்லை. ஏனெனில், அது “தனது தேவைகளைத் தானே பூர்த்தி செய்ய இயலாத நாடு” என்ற தோற்றத்தை ஏற்படுத்தும் என்று நீதிமன்றம் கருத்து தெரிவித்தது. மேலும், அந்தத் தீர்ப்பு ஒழுக்கநெறி சார்ந்த (moralistic tenor) அணுகுமுறையைக் கொண்டதாக இருந்தது. ஒரு நாட்டின் முன்னேற்றமும் உயர்வும் அதன் குடிமக்களின் கடின உழைப்பு, தன்னம்பிக்கை மற்றும் முயற்சிகளின் அடிப்படையில்தான் அமைய வேண்டும்; வெளிநாடுகளின் நன்கொடைகள் அல்லது தாராள உதவிகளை சார்ந்தது அல்ல என்று நீதிமன்றம் கூறியது.

மார்ச் 2020-ல் இந்திய சமூக செயல் மன்றம் (Indian Social Action Forum (INSAF)) vs இந்திய யூனியன் வழக்கில் உச்சநீதிமன்றம் அளித்த தீர்ப்பு, "வெளிநாட்டு நன்கொடைகளை ஏற்றுக்கொள்வதையும் பயன்படுத்துவதையும் ஒழுங்குபடுத்துவது தேசிய நலனைப் பாதுகாக்கும் நோக்கத்திற்காகவே" என்ற ஒன்றிய அரசின் கருத்தை ஏற்றுக்கொண்டது. இருப்பினும், இந்த வழக்கில் உச்சநீதிமன்றம், சட்டத்தின் நோக்கத்திற்கும் வெளிநாட்டு நிதியைப் பெறுவதற்கான தன்னார்வ அமைப்புகளின் உரிமைகளுக்கும் இடையில் ஒரு "சமநிலையை" ஏற்படுத்த வேண்டும் என்று வலியுறுத்தியது. தீவிர அல்லது கட்சி அரசியலில் பங்கு வகிக்கும் அமைப்புகள் மட்டுமே வெளிநாட்டு நிதியைப் பெறுவதிலிருந்து தடுக்கப்பட்டுள்ளதாக INSAF குறிப்பிட்டது.

தொண்டுப் பணிகள் தொடரலாம்: அரசு.

FCRA, அதன் விதிகள் மற்றும் திருத்தங்கள் ஆகியவை வணிகம் செய்யும் முறையை, குறிப்பாக வெளிநாட்டுப் பங்களிப்புகள் தொடர்பானவற்றை ஒழுங்குபடுத்துவதற்காகவே கொண்டுவரப்பட்டன என்று அரசாங்கம் நீதிமன்றத்தில் கூறியது. FCRA-ன் நோக்கம் தொண்டுப் பணிகளை நிறுத்துவது அல்ல.

அரசியலமைப்பின் 19(1)(c) மற்றும் 19(1)(g) பிரிவுகளின்கீழ், நிறுவனங்களை அமைப்பதற்கோ, ஒரு தொழிலை மேற்கொள்வதற்கோ அல்லது ஒரு தொழில், வர்த்தகம் அல்லது வணிகத்தை நடத்துவதற்கோ தனிநபர்களின் அடிப்படை உரிமைகளை ஒழுங்குமுறை பாதிக்கவில்லை என்று ஒன்றிய அரசு வாதிட்டுள்ளது.

இந்தியாவின் இறையாண்மை மற்றும் ஒருமைப்பாட்டின் நலனுக்காகவோ அல்லது பொது ஒழுங்கு அல்லது ஒழுக்கத்தைப் பாதுகாப்பதற்காகவோ, சட்டப்பிரிவு 19(1)(c)-ன் கீழ் நிறுவனங்களை அமைப்பதற்கான அடிப்படை சுதந்திரத்தை நியாயமான முறையில் கட்டுப்படுத்த சட்டங்களை இயற்ற (fundamental freedom to form associations) முடியும் என்பதை நிரூபிக்க, ஒன்றிய அரசு சட்டப்பிரிவு 19(4)-ஐ மேற்கோள் காட்டியுள்ளது. அதேபோல, பிரிவு 19(1)(g)-ன் கீழ் வழங்கப்பட்டுள்ள வர்த்தகம், தொழில் அல்லது பணிபுரியும் உரிமை பொது நலனுக்கு எதிரானது என்று அரசு நிரூபிக்கும் பட்சத்தில், அந்த உரிமையின் மீது நியாயமான கட்டுப்பாடுகளை (impose reasonable fetters) விதிக்க பிரிவு 19(6) அரசுக்கு அனுமதி அளித்தது.

வெளிநாட்டு நிதியுதவியை (Foreign Contribution) பெறுவது எந்த நபருக்கும் முழுமையான உரிமையாக இல்லை என்பதில் உச்சநீதிமன்றமும் அரசும் ஒரே கருத்துடன் உள்ளன.

Original Link: As FCRA restricts NGOs, Supreme Court had agreed that right to associate is not carte blanche for foreign funds.

Read More →

வெளிநாட்டு நிதியுதவி பெறும் அமைப்புகளுக்கு புதிய கட்டுப்பாடுகள்: சமூக ஊடக கணக்கு தகவல் கட்டாயம், அரசியல் செயல்பாடுகளுக்கு தடை. - விஜயதா சிங்

2010-ஆம் ஆண்டின் வெளிநாட்டு நிதிப் பங்களிப்பு ஒழுங்குமுறை திருத்த மசோதவின் கீழ் (Foreign Contribution (Regulation) Amendment Bill),                                   பதிவு செய்யப்பட்டுள்ள அனைத்து தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்கள் (NGOs) மற்றும் சங்கங்கள், தங்கள் திட்டங்களின் குறிப்பிட்ட செயல்பாடுகள் மற்றும் தங்களது திட்டங்கள் எந்தெந்தப் பகுதிகளில் செயல்படுத்தப்படுகின்றன என்ற விவரங்களை வெளிப்படையாகத் தெரிவிக்க வேண்டும்.

ஒன்றிய உள்துறை அமைச்சகம் (MHA), 2011-ஆம் ஆண்டு 'வெளிநாட்டு நிதிப் பங்களிப்பு ஒழுங்குமுறை திருத்த விதிகளை, திருத்துவதற்காக, 'வெளிநாட்டு நிதிப் பங்களிப்பு ஒழுங்குமுறை திருத்த விதிகள், 2026'-ஐ ஜூன் மாதம் 22-ஆம் தேதி, 2026-ஆம் ஆண்டு அறிவித்தது.

நாடாளுமன்றத்தால் இயற்றப்பட்ட ஒரு சட்டத்தைச் செயல்படுத்த இந்த விதிகள் உதவுகின்றன. மேலும், இவை இந்திய அரசிதழில்  வெளியிடப்பட வேண்டும். முக்கியமாக, 'வெளிநாட்டுப் பங்களிப்பு (ஒழுங்குமுறை) விதிகள்'                ஏப்ரல் மாதம் 29-ஆம் தேதி, 2011-ஆம் ஆண்டு அரசிதழில் வெளியிடப்பட்டன. அதன் பிறகு 2015, 2019, 2020, 2022, 2023, 2024 ஆகிய ஆண்டுகளிலும், கடந்த வருடம் மே மாதம் 26ஆம் தேதி, 2025 அன்றும் இந்த மசோதா மொத்தம் ஒன்பது முறை திருத்தப்பட்டுள்ளது. வெளிநாட்டு நிதிப் பங்களிப்பு ஒழுங்குமுறை திருத்த சட்டம், 2010'-ன்கீழ் உள்ள விதிகளில் மேற்கொள்ளபடும் 10-வது  திருத்தம் இதுவாகும்.

வெளிநாட்டு பங்களிப்பு ஒழுங்குமுறைச் சட்டம் உள்நாட்டு பாதுகாப்பிற்கு பாதிப்புகளை ஏற்படுதாமல் இருப்பதை உறுதி செய்வதற்காக, வெளிநாட்டுப் பங்களிப்பு (ஒழுங்குமுறை) விதிகள் மூலம் ஒன்றிய உள்துறை அமைச்சகம் அவற்றை ஒழுங்குபடுத்துகிறது. இந்தச் சட்டம் முதன்முதலில் 1976-ஆம் ஆண்டு இயற்றப்பட்டது. 2010-ஆம் ஆண்டு சட்டம் ரத்து செய்யப்பட்டு, புதிய சட்டம் கொண்டுவரப்பட்டது. 2010-ஆம் ஆண்டுச் சட்டம் மே மாதம் 1-ஆம் தேதி,    2011-ஆம் ஆண்டு நடைமுறைக்கு வந்தது. இந்தச் சட்டம் 2016, 2018 மற்றும் 2020 ஆகிய ஆண்டுகளில் திருத்தப்பட்டுள்ளது. வெளிநாட்டு பங்களிப்பு ஒழுங்குமுறைச் சட்டப் (FCRA) பதிவு ஐந்து ஆண்டுகளுக்குச் செல்லுபடியாகும். அதன் பிறகு, சம்பந்தப்பட்ட தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனம் பதிவைப் புதுப்பிக்க விண்ணப்பிக்க வேண்டும். 2015-ஆம் ஆண்டு முதல், 18,000-க்கும் மேற்பட்ட தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்களின் வெளிநாட்டு பங்களிப்பு ஒழுங்குமுறைச் சட்டம் பதிவுகள் ரத்து செய்யப்பட்டுள்ளன. ஜூன் மாதம் 22-ஆம் தேதி நிலவரப்படி, நாட்டில் 14,456 வெளிநாட்டு பங்களிப்பு ஒழுங்குமுறைச் சட்டப் பதிவு பெற்ற தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்கள் செயல்பட்டு வருகின்றன. வெளிநாட்டு பங்களிப்பு ஒழுங்குமுறைச் சட்டப் பதிவு பெற்ற தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்கள் ஆண்டுதோறும்               ₹22,000 கோடி நிதியைப் பெறுகின்றன என்று ஒன்றிய உள்துறை அமைச்சகம் தெரிவித்துள்ளது.

வெளிநாட்டுப் பங்களிப்பு ஒழுங்குமுறை  (Foreign Contribution (Regulation) Amendment Bill) விதிகளில் முன்மொழியப்பட்டுள்ள முக்கிய திருத்தங்கள் யாவை? 

2010-ஆம் ஆண்டின் வெளிநாட்டு நிதிப் பங்களிப்பு ஒழுங்குமுறை திருத்த (Foreign Contribution (Regulation) Amendment Bill) விதிகளின்கீழ் பதிவு செய்யப்பட்ட அனைத்து தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்களும் தங்கள் திட்டங்களின் குறிப்பிட்ட செயல்பாடுகள் மற்றும் அவை செயல்படுத்தப்படும் புவியியல் எல்லைகள் குறித்த விவரங்களை தெரிவிக்க  வேண்டும்.

இந்தப் புதிய விதிகள் வெளிநாட்டுப் பங்களிப்பு ஒழுங்குமுறை விதிகளின்கீழ் பொதுவான அனுமதியை வழங்காது. மேலும், அரசு சாரா தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்கள் வெளிநாட்டு நிதியை எவ்வாறு பயன்படுத்துகின்றன என்பது குறித்த கடுமையான கண்காணிப்பை மேற்கொள்ள வேண்டும் என்று இந்தச் சட்டங்கள் வலியுறுத்துகின்றன.

எந்தவொரு புதிய பதிவும் இந்தக் குறிப்பிட்ட விதிமுறைகளைப் பின்பற்ற வேண்டும். மேலும், ஒரு தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனம் "முக்கிய நிர்வாகி" (key functionary) என்பதற்கான வரையறையை இந்த விதிகள் விரிவுபடுத்தியுள்ளன. இதன்படி, அலுவலகப் பொறுப்பாளர்கள் மற்றும் இயக்குநர்கள் மட்டுமல்லாமல், அறங்காவலர்கள், அமைப்பை நிர்வகிக்கும்  நிர்வாகிகள் எந்த ஒரு நபரும் இதில் இடம்பெற்று இருப்பார்.

மேலும், இது தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்களின் சமூக ஊடகக் கணக்குகள், இணையதளங்கள் ஆகியவற்றை கட்டாயமாக வெளிப்படுத்தக் கோருகிறது. அதோடு, அந்தச் சங்கமோ அல்லது அதன் முக்கியப் பொறுப்பாளர்களோ அந்த ஆண்டில் புத்தகம், பத்திரிகை அல்லது செய்தித்தாள் கட்டுரை உள்ளிட்ட ஏதேனும் வெளியீடுகளைக் கொண்டுவந்துள்ளனரா என்பதையும் அறிவிக்க வேண்டும். இது ஒவ்வொரு குறிப்பிட்ட நோக்கத்திற்காகவும் மற்றும் ஒவ்வொரு மாநிலம் அல்லது யூனியன் பிரதேசத்தில் செயல்படுவதற்கும் கட்டணத்தை விதிக்கிறது. பல துறைகளில் அல்லது பல பிராந்தியங்களில் செயல்படும் தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்கள் அதிகப் பதிவுச் செலவுகளை எதிர்கொள்ள நேரிடும் என்கின்றனர்.

ஒரு தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனம் வெளிநாட்டு நன்கொடைகளை பெற விரும்பும் திட்டங்கள் அல்லது நோக்கங்கள் தொடர்பாக செய்யப்பட்டுள்ள திருத்தங்கள் என்னென்ன?

தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்கள் சமூக, கல்வி, மத, பொருளாதார மற்றும் கலாச்சாரத் திட்டங்களுக்காக வெளிநாட்டு நிதியுதவியைப் பெறலாம்.                    திருத்தப்பட்ட விதிகளின்படி, பதிவுச் சான்றிதழ் அல்லது விண்ணப்பப் படிவத்தில் (புதிய பதிவுகளுக்கு) பின்வருவன குறிப்பிடப்பட வேண்டும்: அவை விதிகளுடன் இணைக்கப்பட்ட அட்டவணையில் உள்ள நோக்கங்களின் பட்டியலிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட, பதிவுக்கான நோக்கம் அல்லது நோக்கங்கள் மற்றும் அந்த நிறுவனம் தனது செயல்பாடுகளை மேற்கொள்ள உள்ள மாநிலங்கள் அல்லது யூனியன் பிரதேசங்கள் ஆகும்.

ஏற்கனவே வெளிநாட்டு நிதிப் பங்களிப்பு ஒழுங்குமுறை திருத்த (FCRA) விதிகளின்கீழ் பதிவு செய்துள்ள நிறுவனங்கள், ஒரு ஆண்டுக்குள் தங்களின் செயல்பாட்டு நோக்கங்களைப் புதுப்பித்து, அதனை ஒன்றிய அரசிடம் தெரிவிக்க வேண்டும். சில பிரிவுகள் அரசியல் நடவடிக்கைகளைத் திட்டவட்டமாகத் தவிர்க்கின்றன.

"கல்வி" சார்ந்த நோக்கம் 22 செயல்பாடுகளைப் பட்டியலிடுகிறது, ஆனால் "அரசியலமைப்பு உரிமைகள், அடிப்படைக் கடமைகள் மற்றும் குடிமைப் பொறுப்புகள் குறித்த விழிப்புணர்வுத் திட்டங்கள்" என்ற பிரிவுக்குப் பின்னால் முற்றிலும் அரசியல் சாராத தன்மை கொண்டது என்ற நிபந்தனையைச் சேர்த்துள்ளது.

"கலாச்சாரம்" சார்ந்த நோக்கம் 18 பிரிவுகளுக்கு இடையே இந்திய மரபுகளால் ஈர்க்கப்பட்ட சமகால கலைகளின் ஊக்குவிப்பு என்பதைப் பட்டியலிடுகிறது.              ஆனால், "அரசியல்/கருத்தியல் உள்ளடக்கங்களைத் தவிர்த்து" என்ற நிபந்தனையைச் சேர்த்துள்ளது.

மதச் செயல்பாடுகளின்கீழ் 16 பிரிவுகள் அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளன,                 இதில் "மதக் கல்வி, ஒழுக்கநெறி போதனை, சத்சங்கங்கள், ஆன்மீகச் சொற்பொழிவுகள் மற்றும் தியான முகாம்களை நடத்துதல் மற்றும் மயானம்/சுடுகாடு மேம்பாடு மற்றும் பராமரிப்பு ஆகியவை அடங்கும். "பொருளாதாரம்" நோக்கத்தின்கீழ் 19 பிரிவுகளும், "சமூகம்" பிரிவின்கீழ் 30 அம்சங்களும் உள்ளன.

வேறு ஏதேனும் சட்டத் திருத்தம் முன்மொழியப்பட்டுள்ளதா?

மத்திய உள்துறை அமைச்சகம் வெளிநாட்டு பங்களிப்பு ஒழுங்குமுறைச் சட்ட (FCRA) விதிமீறல்களுக்கான அபராதங்களைக் குறிப்பிட்டு மற்றொரு உத்தரவை வெளியிட்டுள்ளது. அனுமதிக்கப்பட்ட அளவைவிட அதிகமாக நிர்வாகச் செலவுகள் செய்வது, அபாயகரமான பங்குச்சந்தை முதலீடுகள் போன்றவற்றில் முதலீடு செய்வது, நிதியைத் தவறாகப் பயன்படுத்துவது, அனுமதியின்றி வெளிநாட்டுப் பங்களிப்புகளைப் பெறுவது அல்லது பயன்படுத்துவது, மற்றும் அங்கீகரிக்கப்படாத நோக்கங்களுக்காக அல்லது அங்கீகரிக்கப்படாத மாநிலங்கள்/யூனியன் பிரதேசங்களில் நிதியைப் பயன்படுத்துவது போன்ற விதிமீறல்களுக்கு இந்த அபராதங்கள் விதிக்கப்படும்.

வெளிநாட்டு நிதி எந்த நோக்கத்திற்காகப் பெறப்பட்டதோ, அதைத் தவிர வேறு நோக்கங்களுக்காகப் பயன்படுத்தினால், தவறாகப் பயன்படுத்தப்பட்ட தொகையில் 30% வரை அல்லது ₹1 லட்சம், இதில் எது அதிகமோ அது அபராதமாக விதிக்கப்படலாம். அதேபோல், அந்தத் தொண்டு நிறுவனத்தின் (NGO) அனுமதி அல்லது பதிவில் குறிப்பிடப்படாத நோக்கங்களுக்காகவோ அல்லது பகுதிகளிலோ வெளிநாட்டு நிதியைப் பயன்படுத்தினாலும், அந்தத் தொகையில் 30% அல்லது                   ₹1 லட்சம், இதில் எது அதிகமோ அது அபராதமாக விதிக்கப்படும்.                          மேலும், அனுமதிக்கப்பட்ட நிர்வாகச் செலவு வரம்பைத் தாண்டி செலவழிப்பது அல்லது நிதியை ஆபத்தான முதலீடுகளில் ஈடுபடுத்துவது போன்ற விதிமீறல்களுக்கு, சம்பந்தப்பட்ட தொகையின் குறிப்பிட்ட சதவீதத்தின் அடிப்படையில் அபராதம் கணக்கிடப்படும். இதற்கான குறைந்தபட்ச அபராதத் தொகை ₹1 லட்சம் ஆகும்.

Original Link: FCRA Rules tightened: NGOs must declare social media accounts, stick to specified activities; political content barred.

Read More →

இந்தியாவின் பரந்த பொருளாதார அடிப்படைக் காரணிகளை (meta-economic factors) மேம்படுத்த வேண்டும். -சுபோத் மதூர்

 வேளாண்மை முதல் கல்வி வரை அனைத்துத் துறைகளிலும் வடிவமைப்பு, நிர்வாகம் மற்றும் செயல்படுத்துதல் ஆகியவற்றை மேம்படுத்த வேண்டிய அவசியம் உள்ளது.

30 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக மதிக்கப்படும் 1991-ஆம் ஆண்டின் பொருளாதாரச் சீர்திருத்தங்களைப் போல, இந்தியா ஒரு புதிய பொருளாதார மாதிரிக்கு மாறாமல் தனது 2047-ஆம் ஆண்டிற்கான இலக்குகளை அடைய முடியாது. ஆனால், புதிய பொருளாதார மாதிரி மட்டுமே அதற்குப் போதுமானதாக இருக்காது. எந்தவொரு பொருளாதார மாதிரியின் செயல்பாட்டையும் அதன் விளைவுகளையும் பல பொருளாதாரம் சாரா அல்லது ‘பரந்த பொருளாதார அடிப்படைக் காரணிகள்' (Meta-economic) பாதிக்கின்றன என்பதைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

இந்தியாவின் வேகமான பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு இந்த பரந்த பொருளாதாரக் காரணிகளை மேம்படுத்துவது மிக அவசியமாகும். இருப்பினும், அரசாங்கங்களும் பொருளாதாரப் பகுப்பாய்வாளர்களும் பெரும்பாலும் பொருளாதாரக் கொள்கைகளில் மட்டுமே அதிக கவனம் செலுத்துகிறார்கள்.  ஏனெனில், அவற்றை மாற்றுவதும் சீர்திருத்துவதும் எளிதானது. இந்த சமநிலையின்மையைக் கையாள்வதற்காக, இந்த விவாதம் பொருளாதாரக் கொள்கைகளைப் பற்றிப் பேசாமல்,  பரந்த பொருளாதாரக் காரணிகளைப் பற்றி மட்டுமே கவனம் செலுத்துகிறது.

முதலாவதாக, பொறுப்புகள் தெளிவாக வரையறுக்கப்பட வேண்டும். வேளாண்துறையை ஒரு உதாரணமாக எடுத்துக்கொள்வோம். இந்திய அரசியலமைப்பின்கீழ், வேளாண்மை என்பது மாநிலப் பட்டியலின்கீழ் வரும் ஒரு துறையாகும். அது ஒன்றிய அரசின் பட்டியலின்கீழ் வராது. இருப்பினும், நாடு சுதந்திரம் அடைந்ததில் இருந்தே ஒன்றிய அரசுக்கு என்று ஒரு தனி வேளாண்துறை அமைச்சர் இருந்து வருகிறார். அதோடு, கடந்த 25 ஆண்டுகளில் ஒன்றிய அரசு 20-க்கும் மேற்பட்ட வேளாண் திட்டங்களை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது.

ஒன்றிய அரசின் இந்தத் தலையீடு, மாநில அரசாங்கங்களின் பொறுப்புணர்வைக் குறைப்பதோடு, வேளாண்துறையில் பெரிய சீர்திருத்தங்களைக் கொண்டு வருவதையும் கடினமாக்குகிறது. பொறுப்புகள் தெளிவாக வரையறுக்கப்படாததால் ஏற்படும் சிக்கல் 2020-ஆம் ஆண்டில் வெளிப்படையாகத் தெரிந்தது. அப்போது ஒன்றிய அரசு மூன்று சர்ச்சைக்குரிய வேளாண் சட்டங்களை நாடாளுமன்றத்தில் நிறைவேற்றியது. முக்கியமாக, உத்தரப் பிரதேசம், பஞ்சாப் மற்றும் ஹரியானா மாநில வேளாண் தொழிலாளர்களின் கடுமையான போராட்டங்களால், ஒன்றிய அரசு அந்தச் சட்டங்களைத் திரும்பப் பெற்றது. இந்த ஒட்டுமொத்த நிகழ்வுகளின்போது, அந்தந்த மாநில முதலமைச்சர்களின் பங்களிப்பு மிகவும் குறைவாகவே இருந்தது.

பொறுப்புகள் மற்றும் கடமைகளில் நிலவும் இந்தக் குழப்பமே இந்திய வேளாண் துறையை பின்னுக்குத் தள்ளியிருக்கும் மிக முக்கியக் காரணங்களில் ஒன்றாகும். இது குறைந்த வருமானம், மந்தமான வளர்ச்சி விகிதம் மற்றும் வேளாண் தொழிலையே நம்பி மக்கள் இருக்க வேண்டிய கட்டாயம் போன்ற நிலைகளுக்கு வழிவகுத்துள்ளது. எனவே, வேளாண் துறைக்கான பொறுப்பையும் கடமையையும் ஒன்றிய அரசிடமிருந்து மாநில அரசுகளுக்கு படிப்படியாக மாற்றுவதற்கான அவசியம் ஏற்பட்டுள்ளது.

நிர்வாக மேம்பாடு

இரண்டாவதாக, இந்தியாவிற்குச் சிறந்த நிர்வாகம் தேவைப்படுகிறது. நல்ல கொள்கைகள்கூட அவை சரியாகச் செயல்படுத்தப்படாததால் பெரும்பாலும் தோல்வியடைகின்றன. சில நேரங்களில், இந்தக் கொள்கைகளின் நன்மைகள் அவை யாருக்காக உருவாக்கப்பட்டவோ அந்த மக்களைச் சென்றடைவதில்லை. அடித்தட்டு அளவில் பணியாற்றும் இளம் நிபுணர்களுடனான கலந்துரையாடல்களிலிருந்து, தங்களுக்காக உருவாக்கப்பட்ட கொள்கைகளைப் பற்றி பல மக்களுக்குத் தெரியவில்லை என்பது தெளிவாகிறது. இதன் விளைவாக, இந்தக் கொள்கைகள் வெறும் காகிதத்தில் மட்டுமே இருக்கின்றன. ஒன்றிய மற்றும் மாநில அரசு கொள்கைகள் செயல்படுத்தப்படும்போதுகூட, அவை இந்தியாவின் பன்முகத்தன்மையைக் கருத்தில் கொள்ளாததால் பெரும்பாலும் தோல்வியடைகின்றன. ஒரே ஒரு மாவட்டத்திற்குள்ளேயே பலதரப்பட்ட பொருளாதார மண்டலங்கள் இருக்கலாம், அவை ஒவ்வொன்றிற்கும் தனித்தனி வாய்ப்புகளும் சவால்களும் இருக்கும்.  எனவே, "அனைவருக்கும் ஒரே மாதிரியான கொள்கை" என்ற அணுகுமுறை இந்தச் சவால்களுக்குத் தீர்வாக இருக்காது.

இந்தியாவின் முக்கிய நகரங்கள் காற்று மாசுபாடு, தண்ணீர் பற்றாக்குறை, சேதமடைந்த சாலைகள், சேகரிக்கப்படாத குப்பைகள் மற்றும் ஒலி மாசுபாடு போன்ற கடுமையான சிக்கல்களை எதிர்கொள்கின்றன. இவை அனைத்தும் மக்களின் உற்பத்தித் திறனைக் குறைக்கின்றன. இந்தப் பிரச்சனைகளுக்கு ஒரு காரணம் என்னவென்றால், மாநகர அதிகார அமைப்புகளுக்குத் திறம்படச் செயல்படுவதற்குத் தேவையான அதிகாரங்களும் நிதியும் பெரும்பாலும் இருப்பதில்லை. டெல்லியில் நிலவும் காற்று மாசுபாட்டைத் தடுப்பது போன்ற      ஒன்றிய அரசு உதவக்கூடிய விஷயங்களில், அது ஒரு குறிப்பிடத்தக்கப் பங்கை வகிக்கவில்லை என்பதையும் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.

ஊரகப்புறங்களில், பஞ்சாயத்து ராஜ் அமைப்புகள் அரசியலமைப்புச் சட்டப்பூர்வ அமைப்புகளாகும். இவை உருவாக்கப்பட்டு 30 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகிவிட்ட நிலையில், இவை மிகவும் திறமையான அமைப்புகளாக மாறியிருக்கும் என்று எதிர்பார்க்கலாம். ஆனால், அப்படி நடக்கவில்லை. அவை டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பங்களை வெற்றிகரமாக ஏற்றுக்கொண்டபோதிலும், அவற்றின் ஒட்டுமொத்த தாக்கம் இன்னும் குறைவாகவே உள்ளது. மாநிலங்களுக்கு இடையே அவற்றின் செயல்பாடுகள் பெரிதும் வேறுபடுகின்றன. மேலும், அவை தற்போது அல்லது விரைவில் அதிவேகப் பொருளாதார வளர்ச்சியின் முக்கிய உந்துசக்திகளாக மாறும் என்பதற்கான சான்றுகள் மிகக் குறைவாகவே உள்ளன. அவற்றுக்கு அதிகப் பொறுப்புணர்வும் கூடுதல் நிதி ஆதாரங்களும் தேவைப்படுகின்றன.

கல்வி முறை

மூன்றாவதாக, இந்தியா தனது ஒட்டுமொத்த கல்வி முறையையும் கணிசமாக மேம்படுத்த வேண்டும். உண்மையில், அதற்கு ஒரு முழுமையான சீரமைப்பு தேவைப்படுகிறது. போதிய கல்வியறிவு இல்லாத இளைஞர்கள், எதிர்காலத்தில் அதிக உற்பத்தித் திறன் கொண்ட தொழிலாளர்களாக மாறுவது கடினம். இந்தியா உலகத்தரம் வாய்ந்த பல மாணவர்களை உருவாக்கினாலும், அவர்கள் ஒட்டுமொத்த மக்கள்தொகையில் மிகச் சிறிய மற்றும் சலுகை பெற்ற ஒரு மேல்தட்டுப் பிரிவினராகவே இருக்கிறார்கள்.

இந்தியாவில் உள்ள அரசுப் பள்ளிகளின் செயல்பாடு மோசமாக உள்ளது. குறைந்த வருமானம் கொண்ட பல பெற்றோர்கள், தங்களுக்குப் பொருளாதாரச் சுமை இருந்தபோதிலும் தங்கள் குழந்தைகளைத் தனியார் பள்ளிகளுக்கு அனுப்பவே விரும்புகின்றனர். 1991-ஆம் ஆண்டில், சுமார் 80% குழந்தைகள் அரசுப் பள்ளிகளில் படித்து வந்தனர். மக்களின் வருமானம் அதிகரித்துள்ள நிலையில், இந்த எண்ணிக்கை தற்போது சுமார் 50%-ஆகக் குறைந்துள்ளது. பெற்றோர்கள் தங்கள் சொந்தத் தேவைகளைத் தியாகம் செய்துதான் பள்ளிக் கட்டணங்களை செலுத்துகிறார்கள். பெரும்பாலானவர்களால் மிகக் குறைந்த கட்டணம் கொண்ட தனியார் பள்ளிகளுக்கு மட்டுமே அனுப்ப முடிகிறது. இந்த விளிம்புநிலைத் தனியார் பள்ளிகளின் கல்வியின் தரம் மிக அதிகமாக இல்லாவிட்டாலும், அது சராசரி அரசுப் பள்ளிகளைவிட ஓரளவுக்கு மேலானதாகவே இருக்கிறது. தொழில்நுட்பத் துறையில் ஏற்படும் வேகமான மாற்றங்கள் உற்பத்தியின் ஒவ்வொரு பகுதியையும் பாதிக்கும் இன்றைய உலகச் சூழலில், போதிய கல்வியறிவு இல்லாத மாணவர்களைக் கொண்ட ஒரு நாடால் வேகமான பொருளாதார வளர்ச்சியை அடைய முடியாது.

கல்லூரிக் கல்வி நிலையில் மாணவர்களும் பெரும்பாலும் மனப்பாடம் செய்யும் முறையை மட்டுமே மையமாகக் கொண்ட ஒரு கல்வி முறையையே எதிர்கொள்கின்றனர். இருப்பினும், சில புதிய மற்றும் அதிகக் கட்டணம் வசூலிக்கும் கல்வி நிறுவனங்கள் இதற்கு விதிவிலக்காக உள்ளன. ‘Infosys’ நிறுவனத்தின் நிறுவனர் என்.ஆர். நாராயண மூர்த்தி சுட்டிக்காட்டியுள்ளது போல, கல்வி முறையில் உள்ள பலவீனங்கள் காரணமாக பெரும்பாலான இந்திய இளைஞர்களுக்கு வேலைவாய்ப்பிற்குத் தேவையான தகுதிகள் அல்லது திறன்கள் கிடைப்பதில்லை. இதன் விளைவாக, அவர்களில் பலர் குறைந்த உற்பத்தித் திறன் கொண்ட தொழிலாளர்களாகவே மாறக்கூடிய சூழல் நிலவுவதாகத் தெரிவித்துள்ளார்.

பெரும்பாலான அரசுப் பள்ளிகளும் கல்லூரிகளும் மாநில அரசுகளால் நிர்வகிக்கப்படுகின்றன. அதே நேரத்தில் ஒன்றிய அரசு முக்கியமாக உயர்தர கல்வி நிறுவனங்களை நடத்துகிறது. குறிப்பாகப் பொருளாதாரரீதியாகப் பின்தங்கிய மாநிலங்களின் முதலமைச்சர்கள், சாதாரண மாணவர்களின் திறன்களையும் உற்பத்தித் திறனையும் உயர்த்துவதற்காக, பள்ளிகள் மற்றும் கல்லூரிகளை மேம்படுத்துவதில் அதிக நிதி ஆதாரங்களையும் உழைப்பையும் முதலீடு செய்ய வேண்டும்.

முடிவாக, கொள்கைகளை விரைவாக வடிவமைத்து அவற்றைச் செயல்படுத்துவதற்கான தங்களின் திறனை ஒன்றிய மற்றும் மாநில அரசுகள் ஆகிய இருதரப்புமே வலுப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். இந்தியாவின் முன்னேற்றத்திற்குப் பங்களிக்க விரும்பும் அனுபவம் வாய்ந்த மற்றும் இளம் தலைமுறையினரின் கூட்டமைப்பைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம், லாப நோக்கற்ற அமைப்புகள் (NGOs) தங்களின் செயல்பாட்டுத் திறனை மிக வேகமாக வளர்த்துக் கொள்ள முடியும். மேலும், 30 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இருந்ததைவிட இன்று இந்தியாவில் நிதி ஆதாரங்கள் மிக அதிகமாக உள்ளதால், இத்தகைய அமைப்புகள் நிதி உதவி பெறுவது இப்போது எளிதாகியுள்ளது. இவர்களின் பணிகள், இந்திய அறிவியல் கழகம் (Indian Institute of Science (IISc)) மேற்கொள்வது போன்ற ஆராய்ச்சிகள் முதல், சுகாதாரம், கல்வி மற்றும் விவசாய நடைமுறைகளை மேம்படுத்துவது வரை பலதரப்பட்டதாக இருக்கலாம். மேலும், அரசாங்கங்களின் முக்கியப் பொருளாதார இலக்குகளுக்கு, இத்தகைய அமைப்புகள் உதவியாக இருக்கும் என்றும் கூறப்படுகிறது.

சுபோத் மாத்தூர், பொதுக் கொள்கை வகுப்பதில் மிக விரிவான நடைமுறை அனுபவம்கொண்ட ஒரு பொருளாதார நிபுணர் ஆவார்.

original article : Need to improve India’s meta-economic factors. -Subodh Mathur

Read More →