வரதட்சணை பழக்கம் பெண்களை அவமதிக்கிறது, ஆண்களை சிறுமைப்படுத்துகிறது. இந்தியாவில் இதற்கு இடமில்லை. -லட்சுமி பூரி


வரதட்சணை சட்டவிரோதமானது என்பதால் மட்டுமல்ல, அது ஒழுக்கமற்றது நாகரிகமற்றது என்பதாலும் ஒழிக்கப்பட வேண்டும். அது பெண்களை வன்மையாகத் தாக்குகிறது, ஆண்களைக் சிறுமைப்படுத்துகிறது, குடும்பத்தைச் சீரழிக்கிறது. மேலும், சமமான பங்களிப்பின் அடிப்படையில் அமைய வேண்டிய திருமணத்தை மோசமானதாக்குகிறது.


ஐக்கிய நாடுகள் பெண்கள் (UN Women) அமைப்பில் பணியாற்றிய ஆண்டுகளில், லத்தீன் அமெரிக்காவின் பெலேம் டோ பாரா மாநாடு (Latin America’s Belém do Pará Convention) மற்றும் பெண்ணினக் கொலை மீதான அமெரிக்க நாடுகளுக்கு இடையேயான மாதிரிச் சட்டம் (Inter-American Model Law on femicide/feminicide) ஆகியவற்றில் பிரதிபலிக்கும் வகையில், பெண்கள் மற்றும் சிறுமிகள் பெண்களாக இருப்பதாலேயே கொல்லப்படுதல் என்ற கருத்தாக்கத்தை அங்கீகரிப்பதை நாங்கள் ஊக்குவித்தோம். இந்தியாவில் எந்தவொரு குற்றத்தையாவது உண்மையாகவே பெண்ணினக் கொலை (femicide) என்று வகைப்படுத்த முடியுமானால், அது வரதட்சணைக் கொலைதான்.

வரதட்சணையுடன் தொடர்புடைய ஒவ்வொரு துயரச் சம்பவமும், அடுத்த செய்திச் சுழற்சியில் மறைந்துபோவதற்கு முன்பாக, தேசத்தின் மனசாட்சியை உலுக்குகிறது. தற்போது விசாரணையில் உள்ள சம்பவங்கள், பரபரப்பு அல்லது உணர்ச்சிப் பொங்குதல்களுக்கான சந்தர்ப்பங்களாக மாறக்கூடாது. மாறாக, அவை ஒரு நாகரிக முரண்பாட்டைப் பிரதிபலிக்கும் சமூகத்தை நிர்பந்திக்க வேண்டும். பெண்களைத் திரிதேவிகள், லட்சுமி, சரஸ்வதி மற்றும் பார்வதியாகப் போற்றும் இந்தியாவானது எப்படி அவர்களின் கண்ணியத்தை எப்படிப் பணையம் வைத்து, நாரி சக்தியை அவமதிக்க முடியும்? 2047-க்குள் வளர்ந்த இந்தியாவை அடைய விரும்பும் இந்தியாவில், மகள்களைக் கார்கள், பணம், தங்கம் மற்றும் அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகளுக்கு ஈடாக எடைபோடுவதை எப்படி அனுமதிக்க முடியும்?


வரதட்சணை (Dowry) என்பது ஒரு பழக்கமோ, பரிசோ, அல்லது திருமணங்களின் பகட்டிற்குப் பின்னால் மறைந்திருக்கும் 'குடும்பக் கௌரவமோ' அல்ல. அது திருமணம் தன் ஆன்மாவை இழக்கும் ஒரு சந்தை ஆகும்.


பெண்ணின் சொத்து என்ற கோட்பாடு (concept of stree dhan) வரதட்சணை கொடுக்கும் வழக்கத்தை நியாயப்படுத்தாது. பாரம்பரியமாக, அது ஒரு மகளின் நிதிப் பாதுகாப்பு, கண்ணியம் மற்றும் சுதந்திரத்தை வழங்குவதற்காக, அவருடைய தனிப்பட்ட உரிமை மற்றும் கட்டுப்பாட்டின் கீழ், அவருக்குத் தானாக முன்வந்து வழங்கப்படும் சொத்துக்கள், நகைகள், உடைமைகள் அல்லது பரிசுகளைக் குறித்தது. அதன் நோக்கம் பெண்ணுக்கு அதிகாரம் அளிப்பதே தவிர, கணவனின் குடும்பத்தை வளப்படுத்துவதல்ல. நவீன வரதட்சணை என்பது, தொடக்கத்தில் ஒரு பாதுகாப்புக் கருத்தாக இருந்ததன் ஒரு பயங்கரமான திரிபு ஆகும்.


வரதட்சணை என்பது ஒரு பழைய சமூகத் தீமை மட்டுமல்ல. அது வன்முறையின் ஒரு தொடர்ச்சி. அது கோரிக்கையாகத் தொடங்கி, உரிமை கோரலாக வளர்ந்து, வற்புறுத்தலாக இறுகி, பெரும்பாலும் துன்புறுத்தல், தாக்குதல், தற்கொலைக்குத் தூண்டுதல் மற்றும் கொலைக்குக் கூட வழிவகுக்கிறது. அது வர்க்கம், சாதி, மதம் மற்றும் பிராந்தியம் ஆகிய எல்லைகளைக் கடந்து பரவியுள்ளது. 2024-ம் ஆண்டில் இந்தியாவில் 5,737 வரதட்சணைக் கொலைகள் பதிவாகியுள்ளன.  இதன் பொருள், கிட்டத்தட்ட ஒவ்வொரு நாளும் 16 பெண்கள் இறக்கின்றனர். விசாரணைகள் முடிவடைந்த வழக்குகளில், சுமார் 35 சதவிகித வழக்குகளில் மட்டுமே தண்டனை வழங்கப்பட்டுள்ளது. இதேபோக்கு, பெரும்பாலான பிற தெற்காசிய நாடுகளிலும் காணப்படுகிறது. வரதட்சணையானது, பாலின சமத்துவம், பாகுபாட்டை முடிவுக்குக் கொண்டுவருதல், பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறையை ஒழித்தல் மற்றும் தீங்கு விளைவிக்கும் நடைமுறைகளை ஒழித்தல் ஆகியவற்றுக்கு உலகை அர்ப்பணிக்கும் நிலையான வளர்ச்சி இலக்கு-5-ன் மீதான ஒரு நேரடித் தாக்குதலாகவும் உள்ளது.


வரதட்சணை என்பது ஒரு ஆணின் கண்ணியத்திற்கு இழைக்கப்படும் அவமதிப்புமாகும். வரதட்சணையைக் கேட்கும் அல்லது ஏற்கும் ஒருவன், தனக்குத்தானே ஒரு சந்தை விலையை நிர்ணயித்துக் கொள்கிறான். அவன் தனது புருஷார்த்தத்தையும் புருஷத்துவத்தையும், அதாவது தனது திறமை, குணம் மற்றும் ஆண்மையையும் பலவீனப்படுத்திக் கொள்கிறான். இத்தகைய ஆண்மை, தன்னை மற்றவர்கள் அங்கீகரிப்பதற்காக மிரட்டிப் பறிப்பதைச் சார்ந்துள்ளது. இது ஆண்மையின் ஒரு பலவீனமான மற்றும் பிறரைச் சார்ந்த வடிவமாகும்.


துயரம் என்னவென்றால், வரதட்சணையானது எதிர்பார்ப்பு, தகுதி, 'குடும்பங்களை இணைத்தல்', 'வெறும் ஒரு கார்' அல்லது 'வீடு அமைக்க உதவுதல்' போன்ற பல்வேறு வடிவங்களில் வருகிறது. ஆனால் வரதட்சணைக்கான முதல் கோரிக்கை ஒரு பேரம் பேசுவதல்ல, அது ஒரு எச்சரிக்கை மணி. இளம் பெண்கள் இந்த முதல் அபாயச் சின்னத்தை அடையாளம் கண்டுகொள்ள வேண்டும். கல்வியும் வேலைவாய்ப்பும் முக்கியமானவை. ஆனால் உளவியல்ரீதியான தயார்நிலையும் அதே அளவு முக்கியமானது. வரதட்சணை கேட்கும் உறவிலிருந்து விலகிச் செல்வது என்பது ஒரு தோல்வியுற்ற நிச்சயதார்த்தமோ அல்லது திருமணமோ அல்ல. அது ஒரு சுய மீட்புச் செயல்.


பெண்ணின் பெற்றோருக்கும் ஒரு தீவிரமான பொறுப்பு உள்ளது. முதலாவதாக, அவர்கள் வரதட்சணை கொடுக்கவே கூடாது. திருமணத்திற்குப் பிறகு வரதட்சணை கேட்கப்படும்போது, ​​அவர்களின் உள்ளுணர்வு, 'எப்படியாவது திருமணத்தைக் காப்பாற்று' என்பதிலிருந்து 'எப்படியாவது மகளைக் காப்பாற்று' என்பதற்கு மாற வேண்டும். பல இளம் பெண்கள் அனுசரித்துச் செல்லவோ, சமரசம் செய்துகொள்ளவோ ​​அல்லது குடும்ப கௌரவத்தைப் பற்றி சிந்திக்கவோ அறிவுறுத்தப்படுகிறார்கள். ஆனால், வன்முறை நிறைந்த வீட்டில் கௌரவம் இருப்பதில்லை. பெற்றோர்கள் தங்கள் இல்லத்தை ஒரு பாதுகாப்பான புகலிடமாக மாற்ற வேண்டுமே தவிர, நீதிமன்றமாக அல்ல.

வரதட்சணைக் கொடுமையில் ஈடுபடும் மாமியார், நாத்தனார் அல்லது பெண் உறவினர், மற்றொரு பெண்ணின் அடிமைத்தனத்திற்குக் காவல்காரராக ஆகிறார். ஆணாதிக்கம் என்பது ஆண் ஆதிக்கத்தால் மட்டுமல்ல, பெண்களின் உடந்தையாலும் நிலைத்திருக்கிறது. தலைமுறை தலைமுறையாகத் தொடரும் இந்த வலியானது, தலைமுறை தலைமுறையாகத் தொடரும் கொடுமையாக மாறுவதை ஒருபோதும் அனுமதிக்கக் கூடாது.


இந்தியாவில் வரதட்சணையைக் கையாள்வதற்கான சட்டக் கட்டமைப்பு உள்ளது. 1961-ம் ஆண்டின் வரதட்சணைத் தடைச் சட்டம் (Dowry Prohibition Act), வரதட்சணை கொடுப்பதையும் வாங்குவதையும் தண்டிக்கிறது. பாரதிய நியாய சம்ஹிதையின் (Bharatiya Nyaya Sanhita) பிரிவு-80 ஆனது வரதட்சணைக் கொலைகளைக் கையாள்கிறது. அதேசமயம், பிரிவு-85 கொடுமை மற்றும் துன்புறுத்தலைக் கையாள்கிறது. இருப்பினும், முறையாகச் செயல்படுத்தப்படாத ஒரு சட்டம் என்பது சாவி இல்லாத பூட்டப்பட்ட கதவைப் போன்றது. மேலும், அதிக எண்ணிக்கையிலான வழக்குகளில் இருந்து விடுவிக்கப்படுவதை, அந்த வழக்குகள் பொய்யானவை என்பதற்கான ஆதாரமாகக் கருதக்கூடாது. தாமதமான விசாரணைகள், விரோதமான சாட்சிகள், சமூக அழுத்தம், களங்கம் அல்லது நீதிமன்றத்திற்கு வெளியே செய்யப்படும் சமரசங்கள் ஆகியவற்றால் விடுதலைகள் பெரும்பாலும் ஏற்படுகின்றன.


முன்னேறிச் செல்வதற்கான வழி, நான்கு 'பி'க்கள் கட்டமைப்பைச் (P’s framework) சார்ந்திருக்க வேண்டும். தடுப்பு (Prevention) என்பது மணப்பெண்களுக்கு அதிகாரம் அளிப்பது, சகிப்புத்தன்மையற்ற அணுகுமுறையை உருவாக்குவது மற்றும் கடுமையான அமலாக்கத்தின் மூலம் தடுப்பை வலுப்படுத்துவது ஆகும். பாதுகாப்பு (Protection) என்பது பாதுகாப்பான புகார் அளிக்கும் அமைப்புகள், உதவி எண்கள் மற்றும் உடனடிப் பதிலளிக்கும் காவல் துறை ஆகும். வழக்குத் தொடருதல் (Prosecution) என்பது கணவர், மாமியார்-மாமனார் மற்றும் உடந்தையாக இருப்பவர்கள் மீது விரைவான பொறுப்புணர்வை ஏற்படுத்துவதாகும். நெருக்கடி கால சேவைகளை வழங்குதல் (Provision of crisis response services) என்பது தங்குமிடங்கள், ஆலோசனை, சட்ட உதவி, நிதி உதவி மற்றும் மனநலப் பராமரிப்பு ஆகியவற்றை வழங்குவதாகும்.


வரதட்சணை சட்டவிரோதமானது என்பதால் மட்டுமல்ல, அது மனசாட்சியற்றதும் நாகரிகமற்றதும் ஆகும் என்பதாலும் ஒழிக்கப்பட வேண்டும். அது பெண்களை வன்மையாகச் சிதைக்கிறது, ஆண்களைக் சிறுமைப்படுத்துகிறது, குடும்பத்தைச் சீரழிக்கிறது. மேலும், சமமான பங்களிப்பின் அடிப்படையில் அமைய வேண்டிய திருமணத்தை மோசமானதாக்குகிறது. எந்தவொரு சடங்கும் வற்புறுத்தலை ஏற்றுக்கொள்ளச் செய்யமுடியாது. எந்தவொரு குடும்ப கௌரவமும் மிரட்டிப் பணம் பறிப்பதை நியாயப்படுத்த முடியாது. ஒரு விலையுடன் தொடங்கும் திருமணம் புனிதமானதாகக் கருதப்பட முடியாது.


கட்டுரையாளர் ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் முன்னாள் உதவிப் பொதுச் செயலாளர் மற்றும் ஐ.நா. பெண்கள் அமைப்பின் முன்னாள் துணை நிர்வாக இயக்குநர் ஆவார்.

Original link:

Practice of dowry violates women, diminishes men. It has no place in Bharat.

Share:

இந்தியா-ஐக்கிய அரபு அமீரக உறவுகளில் பாதுகாப்பு மற்றும் தற்காப்பு அம்சங்கள் ஏன் அதிக முக்கியத்துவம் பெற்று வருகின்றன? -முகமது முத்தாசிர் குவாமர்

ஐக்கிய அரபு அமீரகத்துடனான, வளர்ந்துவரும் கூட்டாண்மைக்கு இணையாக, சவூதி அரேபியா உள்ளிட்ட பிற பிராந்திய நாடுகளுடனான உறவுகளை இந்தியா எவ்வாறு கவனமாகச் சமநிலைப்படுத்தியுள்ளது? அக்டோபர் 7 அன்று இஸ்ரேல் மீதான தாக்குதல்கள் மற்றும் அமெரிக்கா, இஸ்ரேல், ஈரான் ஆகிய நாடுகள் சம்பந்தப்பட்ட சமீபத்திய மோதலுக்குப் பிறகு, மேற்கு ஆசியாவின் நிலைமை வளைகுடாப் பகுதியில் இந்தியாவின் எவ்வாறு உறவுகளுக்கு புதிய சவால்களை உருவாக்கியுள்ளது?.



சமீபத்திய ஆண்டுகளில், இந்தியா மற்றும் ஐக்கிய அரபு அமீரகத்திற்கும் (UAE) இடையிலான உறவுகள் மேலும் ஒரு இராஜதந்திரரீதியில் புதிய பரிணாமத்தைப் பெற்றுள்ளன. குறிப்பாக, மேற்கு ஆசியாவில் உருவாகிவரும் நிகழ்வுகளின் தாக்கத்தைச் சமாளிப்பதற்காக இரு நாடுகளும் நெருக்கமான ஒத்துழைப்பு வழிமுறைகளை உருவாக்கத் தொடங்கியுள்ளன.


2026 மே 15 அன்று, பிரதமர் நரேந்திர மோடி ஐக்கிய அரபு அமீரகத்திற்கு மேற்கொண்ட பயணத்தின்போது, ​​ஐரோப்பாவில் உள்ள மேலும் நான்கு நாடுகளுக்கும் பயணம் மேற்கொண்டார். அப்போது, ​​இருதரப்பு நாட்டினரும் தங்களின் நிலையான மற்றும் வலுவான பாதுகாப்பு ஒத்துழைப்பை விரிவான உத்திசார் கூட்டாண்மையின் ஒரு முக்கியத் தூணாக அங்கீகரித்தனர்.


இருதரப்பு நாட்டின் உறவுகள் மேலும் ஒரு இராஜதந்திரரீதியில் புதிய பரிணாமத்தை அடைவதற்குப் பங்களித்த காரணிகள் யாவை? பிரதமரின் பயணத்தின் மற்ற முக்கிய கவனம் செலுத்திய பகுதிகள் யாவை? இருதரப்பு நாட்டின் உறவுகளை வலுப்படுத்த இந்தியாவும் ஐக்கிய அரபு அமீரகமும் நெருக்கமாக இணைந்து பணியாற்றிய மற்ற முக்கியத் துறைகள் யாவை?


இந்தியா-ஐக்கிய அரபு அமீரக உறவுகள் எவ்வாறு இராஜதந்திரரீதியில் புதிய பரிணாமத்தைப் பெறுகின்றன?


பாரம்பரியமாக, பாதுகாப்பு மற்றும் தற்காப்புத் துறையில் இந்தியா-ஐக்கிய அரபு அமீரக ஒத்துழைப்பானது, ஆயுதப் படைகளுக்கு இடையேயான இருதரப்பு நாடுகளின் பயிற்சிகள், கடல்சார் பாதுகாப்பு மற்றும் பயங்கரவாத எதிர்ப்பு ஒத்துழைப்பு ஆகியவற்றுடன் மட்டுமே வரையறுக்கப்பட்டிருந்தது. படிப்படியாக, ஆயுதப் படைகளுக்கு இடையேயான வழக்கமான இருதரப்புப் பயணங்கள், வலுவான கடல்சார் மற்றும் கடலோரப் பாதுகாப்பு ஒத்துழைப்பு, உளவுத் தகவல்களைப் பகிர்ந்துகொள்ளுதல் மற்றும் பயங்கரவாத எதிர்ப்பு மற்றும் தீவிரவாதத்தை ஒழிப்பதில் நெருங்கிய ஒத்துழைப்பு ஆகியவற்றை உள்ளடக்கும் வகையில் அவை விரிவுபடுத்தப்பட்டன.



இருப்பினும், சமீபத்திய ஆண்டுகளில், உத்திசார், பாதுகாப்பு மற்றும் தற்காப்பு அம்சங்கள் இருதரப்பு உறவுகளில் அதிகரித்த நிலையில் முக்கியத்துவம் பெற்றுள்ளன. இந்த ஒத்துழைப்பை முன்னெடுத்த முக்கிய காரணிகளில் ஒன்று, 2020 செப்டம்பரில் கையெழுத்திடப்பட்ட ஆபிரகாம் உடன்படிக்கை (Abraham Accords). இது இஸ்ரேலுக்கும் அரபு நாடுகளுக்கும் இடையிலான உறவுகளை இயல்பாக்குவது குறித்த விவாதத்தை அதிகரித்தது. இஸ்ரேல் மற்றும் அரபு நாடுகள் ஆகிய இரு நாடுகளுடனும் நெருங்கிய உறவுகளைக் கொண்டுள்ள இந்தியா, மேற்கு ஆசியாவில் அமைதி, நிலைத்தன்மை மற்றும் செழிப்பை மேம்படுத்த உதவக்கூடிய ஒரு முக்கியமான சர்வதேச இணைப்பாகக் கருதப்பட்டது.


இதன் விளைவாக, இந்தியா, ஐக்கிய அரபு அமீரகம், இஸ்ரேல் மற்றும் பிற பிராந்திய நாடுகளை உள்ளடக்கிய பல முக்கிய முன்னேற்றங்கள் நிகழ்ந்தன. இதற்கு ஒரு உதாரணம், இந்தியா, இஸ்ரேல், ஐக்கிய அரபு அமீரகம் மற்றும் அமெரிக்கா ஆகிய நாடுகளால் உருவாக்கப்பட்ட I2U2 என்ற அமைப்பு ஆகும். இந்த அமைப்பு, உணவுப் பாதுகாப்பு மற்றும் எரிசக்திப் பாதுகாப்பு போன்ற துறைகளில் ஒத்துழைப்பை அதிகரிப்பதில் கவனம் செலுத்துவதோடு, ஒரு தொலைநோக்கு செயல்திட்டத்தையும் முன்னெடுத்துச் செல்கிறது.


இதேபோல், செப்டம்பர் 2023-ல் தொடங்கப்பட்ட இந்தியா, மத்திய கிழக்கு, ஐரோப்பா பொருளாதார வழித்தடம் (India, Middle East, Europe Economic Corridor (IMEC)), இந்தியா, அரேபிய வளைகுடா, மத்திய தரைக்கடல் பகுதி மற்றும் ஐரோப்பா ஆகியவற்றுக்கு இடையேயான வர்த்தகம், வணிகம் மற்றும் முதலீட்டு ஒத்துழைப்பை வலுப்படுத்துவதற்காக, வளைகுடா மற்றும் மேற்கு ஆசியாவின் இணைப்புத் திறனைப் பயன்படுத்திக்கொள்ளத் திட்டமிட்டுள்ளது.


மேற்கு ஆசியாவில் உள்ள மோதல்கள் இந்தியாவின் வளைகுடா உத்தியை எவ்வாறு மறுவடிவமைக்கின்றன?


அக்டோபர் 7, 2023 அன்று ஹமாஸ் இஸ்ரேல் மீது நடத்திய தாக்குதல்களைத் தொடர்ந்து காசா முனை, லெபனான், ஏமன் ஆகிய பகுதிகளில் நடந்த போர்கள், இஸ்ரேல்-ஈரான் மறைமுக மோதல் மற்றும் அமெரிக்கா-இஸ்ரேல், ஈரான் சம்பந்தப்பட்ட சமீபத்திய போர் ஆகியவற்றால் ஏற்பட்ட பிராந்திய சூழல், வளைகுடா நாடுகளுடனான இந்தியாவின் உறவுகளுக்குப் புதிய சவால்களை உருவாக்கியுள்ளன.


பிப்ரவரி 28, 2026 அன்று, அமெரிக்காவும் இஸ்ரேலும் ஈரான் மீது நடத்திய தாக்குதல்களுக்குப் பிறகு பிராந்திய நிலைமை இன்னும் மோசமடைந்துள்ளது. ஈரானில் ஆட்சி மாற்றத்தைக் கொண்டுவரவும், அதன் அணுசக்தித் திட்டத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவரவும், ஈரானின் பிராந்திய மறைமுகக் குழுக்களுக்கான ஆதரவை அகற்றவும் ஒரு விரைவான இராணுவ நடவடிக்கையாகவே இந்தப் போர் ஆரம்பத்தில் திட்டமிடப்பட்டது.


இருப்பினும், ஈரானின் மீள்திறன் இந்த கருத்துக்கணிப்பைத் தவறென நிரூபித்தது. ஏனெனில், அந்த ஆட்சியானது அமெரிக்க-இஸ்ரேல் கூட்டுத் தாக்குதலைத் தாங்கி நின்றது மட்டுமல்லாமல், பிராந்திய நிலைத்தன்மைக்குக் கடுமையான இடையூறுகளையும் ஏற்படுத்தியது. இதில், கணிசமான உயிர் இழப்புகள் மற்றும் அதன் முக்கிய உள்கட்டமைப்புகளுக்குப் பெரும் சேதம் ஏற்பட்டபோதிலும், தெஹ்ரான் இஸ்ரேல் மற்றும் வளைகுடா ஒத்துழைப்பு கவுன்சில் (Gulf Cooperation Council(GCC)) நாடுகளைக் குறிவைத்து பதிலடி கொடுத்ததுடன், ஹோர்முஸ் நீரிணையையும் முற்றுகையிட்டது.


வளைகுடாவின் மாறிவரும் பாதுகாப்புச் சூழல்


வளைகுடா ஒத்துழைப்பு கவுன்சில் (GCC) நாடுகளைக் குறிவைப்பதும், ஹோர்முஸ் நீரிணையை முற்றுகையிடுவதும், பிராந்திய பாதுகாப்பின்மைக்கு ஒரு புதிய பரிமாணத்தை உருவாக்கியுள்ளன. குறிப்பாக, தங்களின் பொருளாதார வளர்ச்சி மற்றும் செழிப்பிற்கு முக்கியமாகத் திகழும் அமைதி மற்றும் நிலைத்தன்மைக்காக, பாரம்பரியமாக வெளிப்புறப் பாதுகாப்பு உத்தரவாதங்களைச் சார்ந்திருக்கும் அரபு வளைகுடா நாடுகளுக்கு இது பெரும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளது.


அதிகரித்து வரும் பாதுகாப்பின்மை, பிராந்திய நாடுகளைத் தங்களின் வெளிப்புறப் பாதுகாப்பு கூட்டாண்மைகளைப் பன்முகப்படுத்தவும், அதேநேரத்தில் தங்களின் பாரம்பரிய கூட்டாணி நாடுகளுடன் புதுப்பிக்கப்பட்ட பாதுகாப்பு உறவுகளை நாடவும் தூண்டியுள்ளது. இதில் முக்கிய பிராந்திய சக்திகள், குறிப்பாக சவூதி அரேபியா போன்ற நாடுகள், பிராந்தியப் பாதுகாப்பு நிலைமையை அதிக சந்தேகக் கண்ணுடன் பார்க்கத் தொடங்கியுள்ளன.


மிக முக்கியமாக, இஸ்ரேலுக்கும் ஈரானுக்கும் இடையே அதிகரித்துவரும் மோதல், அதன் மறைமுகக் குழுக்களின் ஈடுபாடு, மற்ற பிராந்திய நாடுகளின் பாதுகாப்புக்கு எதிரான அவற்றின் போர்க்குணமிக்க நடத்தை மற்றும் அமைதி, நிலைத்தன்மை மீதான முழுமையான அலட்சியம் ஆகியவற்றின் காரணமாக, வளைகுடா ஒத்துழைப்பு கவுன்சில் (GCC) நாடுகள், முக்கிய சர்வதேச அமைப்புகளுடனான தங்களின் பாதுகாப்பு மற்றும் தற்காப்புக் கூட்டாண்மையின் எல்லையை விரிவுபடுத்த வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு உள்ளாகியுள்ளன.


2025 ஜூன் மற்றும் செப்டம்பர் மாதங்களில் கத்தார் மீது ஈரான் மற்றும் இஸ்ரேல் நடத்திய தாக்குதல்கள் மற்றும் ஈரான் மீதான அமெரிக்க-இஸ்ரேல் தாக்குதல்களுக்குப் பதிலடியாக வளைகுடா ஒத்துழைப்பு கவுன்சில் (GCC) நாடுகளை ஈரான் குறிவைத்தது போன்ற சம்பவங்கள், வளைகுடா பிராந்தியத்தில் ஒரு புதிய சூழ்நிலையை உருவாக்கியுள்ளன. இந்தச் சூழ்நிலையில், முன்னர் பிராந்தியத்தின் வெளிப் பாதுகாப்புக்கு உத்தரவாதம் அளிப்பவராகக் கருதப்பட்ட அமெரிக்கா, இப்போது பாதுகாப்பை வழங்குபவராகக் கருதப்படாமல், பாதுகாப்பின்மைக்கான ஒரு மூலமாகவே அதிகளவில் பார்க்கப்படுகிறது.


இதன் விளைவாக, செப்டம்பர் 2025-ல், சவூதி அரேபியாவும் பாகிஸ்தானும் உத்தி பரஸ்பர பாதுகாப்பு ஒப்பந்தத்தில் (Strategic Mutual Defence Agreement (SMDA)) கையெழுத்திட்டன. இதில், ஒரு நாட்டின் மீதான தாக்குதல் மற்ற நாட்டின் மீதான தாக்குதலாகக் கருதப்படும் என்று கூறும் ஒரு பரஸ்பர பாதுகாப்புப் பிரிவு சேர்க்கப்பட்டிருந்தது. அதன் பின்னர், இரு நாடுகளும் எகிப்து மற்றும் துருக்கியை ஒரு பரந்த பிராந்திய பாதுகாப்பு ஒப்பந்தத்தில் இணைக்க முயல்வதன் மூலம், இந்த பாதுகாப்பு ஒப்பந்தத்தின் நோக்கத்தை விரிவுபடுத்தப் பணியாற்றி வருகின்றன. இருப்பினும், கடந்த காலத்தில் மேற்கு ஆசியாவில் இதுபோன்ற பல நாடுகளை உள்ளடக்கிய பாதுகாப்பு ஒப்பந்தங்கள் அரிதாகவே வெற்றி பெற்றுள்ளன.




ஐக்கிய அரபு அமீரகத்துடனான இந்தியாவின் விரிவடைந்து வரும் இராஜதந்திர கூட்டாண்மை நாடுகள் இந்தியாவுக்கும் ஐக்கிய அரபு அமீரகத்திற்கும் இடையே, குறிப்பாக பாதுகாப்பு மற்றும் உத்திசார் பரிமாணங்களில் அதிகரித்து வரும் இணக்கம், மேலும் முறையான பாதுகாப்பு ஒத்துழைப்பை மேம்படுத்துவதற்கான சாத்தியத்தையும் ஏற்படுத்தியுள்ளது. 2026 ஜனவரியில் ஐக்கிய அரபு அமீரகத்தின் அதிபர் முகமது பின் சயீத் அல் நஹ்யான் புதுதில்லிக்கு வருகை தந்தபோது, ​​இந்தியாவும் ஐக்கிய அரபு அமீரகமும் பாதுகாப்பு கூட்டாண்மை குறித்த ஒரு நோக்க கடிதத்தில் (Letter of Intent (LoI)) கையெழுத்திட்டன. மே மாதம் பிரதமர் மோடியின் வருகையின்போது, ​​இந்திய-ஐக்கிய அரபு அமீரக பாதுகாப்பு ஒத்துழைப்பை மேலும் வலுப்படுத்தும் வகையில், இரு தரப்பினரும் பாதுகாப்பு ஒத்துழைப்புக்கான ஒரு இராஜதந்திர கட்டமைப்பு ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டனர்.


பாதுகாப்பு மட்டுமின்றி, எரிசக்திப் பாதுகாப்பும் இப்பயணத்தின் மற்றொரு முக்கியக் கவனமாக இருந்தது. கச்சா எண்ணெய், திரவமாக்கப்பட்ட இயற்கை எரிவாயு (LNG) மற்றும் திரவமாக்கப்பட்ட பெட்ரோலிய வாயு (LPG) விநியோகம் ஆகியவற்றில், இந்தியாவின் எரிசக்திப் பாதுகாப்பில் ஐக்கிய அரபு அமீரகம் ஒரு முக்கிய நட்பு நாடாக இருந்து வருகிறது.


இந்திய நிறுவனங்கள், இந்தியாவிற்கு ஆண்டுக்கு 4.5 மில்லியன் டன் திரவமாக்கப்பட்ட இயற்கை எரிவாயுவை (LNG) வழங்குவதற்காக, அபுதாபி தேசிய எண்ணெய் நிறுவனத்துடன் (Abu Dhabi National Oil Company (ADNOC)) நீண்டகால ஒப்பந்தங்களை மேற்கொண்டுள்ளன. மேலும், இந்தியாவின் இராஜதந்திரரீதியில் எண்ணெய் இருப்புகளுக்கு ஐக்கிய அரபு அமீரகமே மிகப்பெரிய ஆதாரமாக உள்ளது. பிரதமர் மோடியின் பயணத்தின்போது, ​​ஒரு விரிவான எரிசக்தி கூட்டமைப்புக்கான புதிய முயற்சிகளை ஊக்குவிக்கவும் இரு தரப்பினரும் ஒப்புக்கொண்டனர்.


மேலும், இந்தியாவும் ஐக்கிய அரபு அமீரகமும் வர்த்தகம், வணிகம் மற்றும் முதலீட்டு உறவுகளை வலுப்படுத்துவதற்கும், இருதரப்பு உறவுகளின் அடித்தளமாகத் திகழும், மக்களுக்கிடையிலான வலுவான தொடர்புகளைக் கட்டமைப்பதிலும் இவ்விரு நாடுகளும் கவனம் செலுத்தியுள்ளன. ஐக்கிய அரபு அமீரகம், இந்தியாவின் மிகப்பெரிய வர்த்தக நட்பு நாடுகளில் ஒன்றாகவும், இந்தியாவிற்கான முதல் 10 அந்நிய நேரடி முதலீட்டு (foreign direct investment (FDI)) ஆதாரங்களில் ஒன்றாகவும் விளங்குகிறது.


இந்தியா-ஐக்கிய அரபு அமீரக உறவுகளின் பல தூண்கள்


மேலும், ஐக்கிய அரபு அமீரகத்தில் உள்ள இந்திய வெளிநாட்டவர்களே மிகப்பெரிய சமூக குழுவாக உள்ளனர். இவர்கள் பொருளாதாரத்தின் அனைத்துத் துறைகளிலும், தொழில்முனைவு நடவடிக்கைகளிலும் ஈடுபட்டுள்ள ஒரு துடிப்பான, தொழில்முறை சமூகத்தை உருவாக்குகின்றனர். இந்திய வணிகங்கள் வர்த்தகம், சில்லறை விற்பனை, மனை வணிகம், கட்டுமானம், பொறியியல், போக்குவரத்து மற்றும் தளவாடங்கள், விருந்தோம்பல், கல்வி, சுகாதாரம், விநியோகச் சங்கிலி, தகவல் தொழில்நுட்பம், பொழுதுபோக்கு மற்றும் ஓய்வு உள்ளிட்ட பல்வேறு துறைகளில் ஈடுபட்டுள்ளன.


மக்களுக்கிடையிலான வலுவான தகவல் தொடர்புகள், வர்த்தகம், வணிகம், முதலீடுகள் மற்றும் எரிசக்தி ஒத்துழைப்பு ஆகியவற்றுடன், உணவுப் பாதுகாப்பில் குறிப்பிடத்தக்க ஒத்துழைப்பும் நிலவுகிறது. ஏனெனில், ஐக்கிய அரபு அமீரகத்திற்கு உணவு மற்றும் விவசாயப் பொருட்களை வழங்கும் முன்னணி நாடுகளில் இந்தியாவும் ஒன்றாகும். மேலும், ஐக்கிய அரபு அமீரகம், இந்தியப் பொருட்களை பரந்த வளைகுடா மற்றும் மேற்கு ஆசியப் பிராந்தியத்திற்கு மறு ஏற்றுமதி செய்யும் மையமாகவும் செயல்படுகிறது.


இந்தச் சூழலில், இரு நாடுகளுக்கும் இடையிலான பல உயர்மட்டப் பயணங்கள், அவற்றிற்கிடையேயான வளர்ந்து வரும் நெருக்கத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன. பிரதமர் மோடியின் சமீபத்திய பயணம், ஆகஸ்ட் 2015-ல் அவர் மேற்கொண்ட முதல் பயணத்திற்குப் பிறகு, வளைகுடா நாட்டிற்கு அவர் மேற்கொண்ட 8-வது பயணமாகும். மேலும், மே 2022-ல் அதிபராகப் பொறுப்பேற்றதிலிருந்து, அதிபர் முகமது பின் சயத் 3 முறை இந்தியாவிற்கு வருகை தந்துள்ளார். கடந்த பத்தாண்டுகளில் மட்டும், அவர் 5 முறை இந்தியாவிற்குப் பயணம் மேற்கொண்டுள்ளார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.


மேற்கு ஆசியாவில் இந்தியாவின் சமநிலைப்படுத்தும் அணுகுமுறை


இருதரப்பு உறவுகள், அமைதி, செழிப்பு, நிலைத்தன்மை மற்றும் நீடித்த வளர்ச்சி ஆகியவற்றுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கும் பொதுவான நலன்கள் மற்றும் உலகக் கண்ணோட்டங்களில் வேரூன்றியுள்ளன. இருப்பினும், ஐக்கிய அரபு அமீரகத்துடனான பாதுகாப்பு அம்சம் உள்ளிட்ட வளர்ந்துவரும் கூட்டாண்மை இருந்தபோதிலும், புதுதில்லி சவூதி அரேபியா உள்ளிட்ட பிற பிராந்திய நாடுகளுடனான உறவுகளைச் சமநிலைப்படுத்துவதில் கவனமாக இருந்து வருகிறது.


சவூதி அரேபியா பாகிஸ்தான் மற்றும் ஈரானுடன் செய்துகொண்ட பாதுகாப்பு ஒப்பந்தம் மற்றும் பாரசீக வளைகுடாவில் ஈரானின் போர்க்குணம் இந்தியாவின் எரிசக்திப் பாதுகாப்பு, வர்த்தகம் மற்றும் வளைகுடா ஒத்துழைப்பு கவுன்சில் (GCC) நாடுகளுடனான வணிக உறவுகளைப் பாதித்த போதிலும், இந்தியா தனது அணுகுமுறையில் சீராக இருந்து வருகிறது. வளைகுடா மற்றும் பரந்த மேற்கு ஆசியாவில் இந்தியாவின் பன்முக அரசியல், இராஜதந்திர, உத்திசார்ந்த, புவிசார் அரசியல் மற்றும் புவிசார் பொருளாதார நலன்களைப் பாதுகாப்பதற்கு இது முக்கியமானது.


Original link:

Why defence, security dimensions become increasingly central to India-UAE ties?.


Share:

இந்தியாவின் முதல் ஹைட்ரஜன் ரயில்: ஹைட்ரஜன் எரிபொருள் மின்கலத் தொழில்நுட்பம் (fuel cell technology) எவ்வாறு வேலை செய்கிறது? -குஷ்பூ குமாரி


ரயில்வே வாரியத்தின் ஒப்புதலைத் தொடர்ந்து, இந்தியாவின் ஹைட்ரஜன் ரயில் அறிமுகமாக உள்ளது. இதற்குப் பின்னால் உள்ள தொழில்நுட்பம் என்ன?


  தற்போதைய செய்தி :


இந்தியா, ஜெர்மனி, ஸ்வீடன், ஜப்பான் மற்றும் சீனா போன்ற நாடுகளின் வரிசையில் இந்தியாவும் தனது சொந்த ஹைட்ரஜன் ரயில்களை இயக்கும் நாடுகளின் பட்டியலில் இணைந்துள்ளது. 2026-ஆம் ஆண்டு மே 22-ஆம் தேதி வெளியிடப்பட்ட கடிதத்தில், ரயில்வே வாரியம்  நாட்டின் முதல் “ஹைட்ரஜன் சக்தியில் இயங்கும் ரயிலை அறிமுகப்படுத்த (hydrogen-powered train set) அனுமதி வழங்கியுள்ளது. ‘ஹைட்ரெயில்’ (hydrail) அல்லது ‘H-ரயில்கள்’ என அழைக்கப்படும் ஹைட்ரஜன் ரயில்கள், மின்மயமாக்கப்படாத ரயில் பாதைகளில் டீசல் என்ஜின்களுக்கு ஒரு மாற்றாக கருதப்படுகின்றன.


முக்கிய அம்சங்கள்:


1. உலகின் மிகப்பெரிய ரயில் வலை அமைப்புகள் ஒன்றை இந்தியா கொண்டுள்ளது. இந்தியாவில் தினமும் 25,000-க்கும் மேற்பட்ட ரயில்கள் இயக்கப்படுகின்றன. நாட்டின் முதல் ஹைட்ரஜன் மூலம் இயங்கும் ரயில், ஹரியானா மாநிலத்திலுள்ள ஜிந்த் மற்றும் சோனிபத் நகரங்களுக்கு இடையே இயக்கப்படவுள்ளது. இந்த ரயில், சென்னையைத் தளமாகக் கொண்ட ஒருங்கிணைந்த ரயில் பெட்டித் தொழிற்சாலையால் (Integral Coach Factory (ICF)) உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. 10 பெட்டிகளைக் கொண்ட இந்த ஹைட்ரஜன் ரயில் , மணிக்கு அதிகபட்சமாக 75 கிலோமீட்டர் வேகத்தில் இயங்கும்.


2. 2070-ஆம் ஆண்டுக்குள் நிகர-பூஜ்ஜிய இலக்கை அடைவதற்கு, ரயில்வேயில் கரியமில வாயு வெளியேற்றத்தைக் குறைப்பது ஒரு  முக்கிய நடவடிக்கையாக பார்க்கப்படுகிறது. இந்திய ரயில்வே, “பாரம்பரியத்திற்கான ஹைட்ரஜன்” (Hydrogen for Heritage) திட்டத்தின்கீழ், நாடு முழுவதும் உள்ள பாரம்பரிய மற்றும் மலைப்பாதைகளில் 35 ஹைட்ரஜன் மூலம் இயங்கும் ரயில்களை இயக்கத் திட்டமிட்டுள்ளது.


3. ஹைட்ரஜன் ரயில்கள் என்பது, மேலே செல்லும் மின்கம்பிகள் மூலம் மின்சாரம் பெறும் பாரம்பரிய மின்சார ரயில்களிலிருந்து வேறுபட்டு, தானாகவே மின்சார உற்பத்தி அமைப்பைக் கொண்ட மின் ரயில்களாகும். அவை  ஹைட்ரஜன் எரிபொருள் மின்கலத் தொழில்நுட்பத்தை (Hydrogen Fuel Cell (HFC)) பயன்படுத்துகின்றன. இது அழுத்தம் அதிகமாக உள்ள ஹைட்ரஜன் மற்றும் வளிமண்டலத்தில் உள்ள ஆக்ஸிஜன் ஆகியவற்றுக்கு இடையேயான மின்வேதியியல் (electrochemical) வினை மூலம் தேவையான ஆற்றலை உருவாக்குகிறது. மேலும், இது பயன்படுத்தப்படும் இடத்தில் பூஜ்ஜிய உமிழ்வு (Zero-emission) அமைப்பாக செயல்படுகிறது.


4. எரிபொருள் கலத்தால் உற்பத்தி செய்யப்படும் மின்சாரம், ரயிலின் இழுவை (traction) அமைப்புகளுக்கு (Traction systems) நேரடியாக சக்தி அளிக்கிறது. அதேநேரத்தில், ரயிலில் உள்ள மின்கலன்கள் அதிகப்படியான மின்சாரத்தை சேமித்து வைத்து, வேக அதிகரிப்பு மற்றும் மீளுருவாக்க பிரேக்கிங் (regenerative braking) நேரங்களில் கூடுதல் மின்சாரத்தை வழங்குகின்றன. ஹைட்ரஜன் ரயில்கள் மீளுருவாக்க பிரேக்கிங் (regenerative braking) தொழில்நுட்பத்தையும் பயன்படுத்துகின்றன. இந்த தொழில்நுட்பம், பிரேக் போடும்போது உருவாகும் இயக்க ஆற்றலை (kinetic energy) மின்சாரமாக மாற்றி, ரயிலில் உள்ள மின்கலன்களை மீண்டும் ரீசார்ஜ் செய்கிறது.


ஹைட்ரஜன் எரிபொருள் மின்கலத் (Hydrogen Fuel Cell technology) தொழில்நுட்பம் எவ்வாறு செயல்படுகிறது?


5. ஹைட்ரஜன் எரிபொருள் மின்கலத் தொழில்நுட்பங்கள், ஹைட்ரஜனில் சேமிக்கப்பட்டுள்ள வேதியியல் ஆற்றலை மின் ஆற்றலாக மாற்றுவதன் மூலம், தூய்மையான மற்றும் உயர்தர மின்சாரத்தை உருவாக்குகின்றன. ஒரு ஹைட்ரஜன் எரிபொருள் மின்கலத் தொழில்நுட்பத்தின் முக்கியக் கூறுகள் மெல்லிய சவ்வு மின்முனை அமைப்பு (Membrane Electrode Assembly (MEA)) மற்றும் இருமுனைத் தகடுகள் ஆகும்.


6. மெல்லிய சவ்வு மின்முனை அமைப்பு (Membrane Electrode Assembly (MEA)) என்பது மின்வேதியியல் முறை  நடைபெறும் இடமாகும். இது, இரண்டு வினையூக்கி அடுக்குகளுக்கு இடையில் வைக்கப்பட்டுள்ள ஒரு புரோட்டான் பரிமாற்ற சவ்வை (Proton Exchange Membrane (PEM)) கொண்டுள்ளது. அவை ஆனோடு (எரிபொருள் கலத்திற்குள் ஹைட்ரஜன் வாயு நுழையும் இடம்) மற்றும் கேத்தோடு (காற்றிலிருந்து ஆக்ஸிஜன் நுழையும் இடம்) ஆகியவற்றையும் கொண்டுள்ளது. அவற்றைச் சுற்றி வாயு அடுக்குகள் பரவலாக அமைந்துள்ளன. இவை ஹைட்ரஜன் மற்றும் ஆக்சிஜன் வாயுவை பரவ உதவி செய்கின்றன. மேலும், எதிர்வினை மூலம் உருவாகும் துணைப்பொருட்களான நீர் மற்றும் வெப்பத்தை வெளியேற்றவும் உதவுகின்றன.



கூறு

இடம்/செயல்பாடு

மெல்லிய சவ்வு மின்முனை அமைப்பு (Membrane Electrode Assembly (MEA))

மின்னணுக்களைப் பிரிப்பதன் மூலம் மின்சாரத்தை உருவாக்கத் தேவையான வேதியியல் வினையை உருவாக்க உதவும் ஒரு மின்வேதியியல் முறை இதுவாகும். இவை ஒரு புரோட்டான் பரிமாற்ற சவ்வு (Proton Exchange Membrane (PEM)), வாயுப் பரவல் அடுக்குகள் மற்றும் வினைவேகமாற்றி அடுக்குகளை கொண்டுள்ளன.

புரோட்டான் பரிமாற்ற சவ்வு (Proton Exchange Membrane (PEM))

ஆனோடுக்கும் கேத்தோடுக்கும் இடையில் வைக்கப்பட்டுள்ள, சாதாரண சமையலறை நெகிழி உறை போன்ற தோற்றமுடைய மையச் சவ்வு இதுவாகும். இது நேர்மின் அயனிகளை மட்டுமே கடத்துகிறது மற்றும் எலக்ட்ரான்களைத் தடுக்கிறது.

ஆனோடு வினையூக்கி

ஹைட்ரஜன் நுழைந்து புரோட்டான்கள்/எலக்ட்ரான்களாகப் பிரியும் இடம் இதுவாகும்.

எதிர்மின்வாய் வினையூக்கி

காற்றில் உள்ள ஆக்ஸிஜன் புரோட்டான்கள்/எலக்ட்ரான்களுடன் இணையும் இடத்தில் இது உள்ளது.

வாயு பரவல் அடுக்குகள்

வினையூக்கி அடுக்குகளைச் சூழ்ந்து, வாயுக்களைப் பரப்பி, நீர் மற்றும் வெப்பத்தை அகற்றலாம்.

இருமுனைத் தகடுகள்

வெளிப்புறப் பக்கங்களில், வாயு விநியோகம், அடுக்கில் உள்ள மின்கலன்களுக்கு இடையேயான எலக்ட்ரான் கடத்தல் மற்றும் வெப்ப மேலாண்மை ஆகியவற்றை எளிதாக்கலாம்.


7. அமெரிக்க எரிசக்தித் துறையின் கூற்றுப்படி, சாதாரண சமையலறையில் பயன்படுத்தப்படும் நெகிழி உறையைப் போன்று தோற்றமளிக்கும், சிறப்பாகப் பதப்படுத்தப்பட்ட ஒரு பொருளான PEM, நேர்மின் அயனிகளை மட்டுமே கடத்தி, எலக்ட்ரான்களைத் தடுக்கிறது. எரிபொருள் மின்கலத் தொழில்நுட்பத்திற்கு PEM தான் முக்கியமானது. அது ஆனோடுக்கும் கேத்தோடுக்கும் இடையில் தேவையான அயனிகளை மட்டுமே கடந்து செல்ல அனுமதிக்க வேண்டும்.


8. முதலில், ஹைட்ரஜன் எரிபொருள் (H2) ஆனோடு வழியாகச் செலுத்தப்பட்டு, ஒரு வினையூக்கியைப் பயன்படுத்தி ஆக்சிஜனேற்றம் மூலம் புரோட்டான்கள் (H+) மற்றும் எலக்ட்ரான்களாக (e-) பிரிக்கப்படுகிறது. பின்னர் PEM, புரோட்டான்களை மட்டுமே கேத்தோடிற்குச் செல்ல அனுமதிக்கிறது. எலக்ட்ரான்களைத் தடுக்கிறது.

இந்தியாவிற்கு ஹைட்ரஜன் ரயில்கள் (Hydrogen Trains) முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவை?

  • அவை, 2070-க்குள் நிகர பூஜ்ஜிய இலக்கை அடைதல்,

  • டீசலைச் சார்ந்திருப்பதைக் குறைத்தல்,

  • ரயில்வேயில் கார்பன் வெளியேற்றத்தைக் குறைக்கும் இந்தியாவின் முயற்சிக்கு ஆதரவளித்தல்,

  • தூய ஆற்றலுக்கு மாறுவதை ஊக்குவித்தல் போன்றவையாகும்.



9. எலக்ட்ரான்கள் வெளிப்புற சுற்று வழியாகப் பாய்ந்து மின்சாரத்தை உருவாக்குகின்றன. கேத்தோடில் (cathode), காற்றில் உள்ள ஆக்ஸிஜன் வினையூக்கியுடன் இணைந்து அதன் அளவு குறைகிறது. பின்னர், சவ்வு வழியாக வந்த புரோட்டான்களும் வெளிப்புற சுற்றிலிருந்து வரும் எலக்ட்ரான்களும் ஆக்ஸிஜனுடன் வினைபுரிந்து தண்ணீரை உருவாக்குகின்றன.


10. இருமுனைத் தகடுகள் வாயு (bipolar plates facilitate) விநியோகம், அடுக்கில் உள்ள மின்கலங்களுக்கு இடையேயான எலக்ட்ரான் கடத்தல் மற்றும் வெப்ப மேலாண்மை போன்றவற்றை எளிதாக்குகின்றன. இந்தத் தொடர்ச்சியான மின்வேதியியல் செயல்முறையானது, ஹைட்ரஜனின் வேதியியல் ஆற்றலை நேரடியாக மின் ஆற்றலாக மாற்றுகிறது. இதில் நீராவி மட்டுமே துணை விளைபொருளாக உருவாகிறது.


11. எரிபொருள் மற்றும் ஆக்ஸிகரணிகள் தொடர்ந்து வழங்கப்படும் வரை இந்தச் செயல்முறை ஆற்றலை உருவாக்கும். மின்வேதியியல் (electrochemical) முறையின் மூலம் இவை இயங்குவதால், ஹைட்ரஜன் எரிபொருள் கலன்களில் நகரும் பாகங்கள் எதுவும் இல்லை. இதுவே இவற்றின் செயல்பாட்டை அமைதியாகவும், அதிக நம்பகத்தன்மை கொண்டதாகவும் மாற்றுகிறது

தேசிய ஹைட்ரஜன் ஆற்றல் இயக்கம்


1. 2047-ஆம் ஆண்டுக்குள் எரிசக்தி சுதந்திரம் மற்றும் 2070-ஆம் ஆண்டுக்குள் நிகர பூஜ்ஜியம் என்ற இந்தியாவின் இலக்குகளில் பசுமை ஹைட்ரஜனின்  முக்கியத்துவதை அங்கீகரித்து, தேசிய பசுமை ஹைட்ரஜன் இயக்கம் 2023-ஆம் ஆண்டில் ஒன்றிய  அமைச்சரவையால் அங்கீகரிக்கப்பட்டது.



2. இந்தத் திட்டத்தின் நோக்கம், 2030-ஆம் ஆண்டிற்குள் ஆண்டுக்குக் குறைந்தபட்சம் 5 மில்லியன் மெட்ரிக் டன் ((Million Metric Tonne)) பசுமை ஹைட்ரஜனை உற்பத்தி செய்யும் திறனை உருவாக்குவதும், ஏற்றுமதி சந்தைகளின் வளர்ச்சியுடன் இதனை ஆண்டுக்கு 10 மில்லியன் மெட்ரிக் டன்னாக உயர்த்துவதற்கான சாத்தியக்கூறுகளைக் கொண்டிருப்பதும் ஆகும்.


3. புதைபடிவ எரிபொருட்கள் மற்றும் புதைபடிவ எரிபொருள் சார்ந்த மூலப்பொருட்களுக்குப் பதிலாக, பசுமை ஹைட்ரஜனை அடிப்படையாகக் கொண்ட புதுப்பிக்கத்தக்க எரிபொருட்கள் மற்றும் மூலப்பொருட்களைப் பயன்படுத்துவதை இந்தத் திட்டம் ஆதரிக்கிறது. இதில், அம்மோனியா உற்பத்தி மற்றும் பெட்ரோலிய சுத்திகரிப்பில் புதைபடிவ எரிபொருள் மூலங்களிலிருந்து உற்பத்தி செய்யப்படும் ஹைட்ரஜனுக்குப் பதிலாக பசுமை ஹைட்ரஜனைப் பயன்படுத்துதல், பசுமை ஹைட்ரஜனைக் கொண்டு எஃகு உற்பத்தி செய்தல் மற்றும் பசுமை ஹைட்ரஜனிலிருந்து பெறப்படும் செயற்கை எரிபொருட்களின் (பசுமை அம்மோனியா, பசுமை மெத்தனால் போன்றவை உட்பட) பயன்பாடு போன்றவை இடம் பெற்றிருக்கும்.


ஹைட்ரஜனின் வகைகள்

சாம்பல் ஹைட்ரஜன்

இது இந்தியாவின் உற்பத்தியில் அதிக பங்கு வகிக்கிறது. இது “நீராவி மீத்தேன் சீர்திருத்த” (Steam Methane Reforming (SMR)) முறையின் மூலம் தயாரிக்கப்படுகிறது. இதில் இயற்கை எரிவாயு (மீத்தேன்) மூலப்பொருளாக பயன்படுத்தப்படுகிறது. இந்த செயல்முறை புதைபடிவ எரிபொருட்களை சார்ந்தது மற்றும் கார்பன் டையாக்சைடை வளிமண்டலத்தில் வெளியிடுகிறது.

நீல ஹைட்ரஜன்


நிலக்கரி அல்லது இயற்கை எரிவாயுவை பயன்படுத்தி ஹைட்ரஜனை உற்பத்தி செய்யும் போது உருவாகும் கார்பனை   பூமிக்கு அடியில் பாதுகாப்பாக சேமிப்பதே கார்பன் பிடிப்பு மற்றும் சேமிப்பு (Carbon Capture and Storage (CCS)) தொழில்நுட்பமாகும். காற்றில் உள்ள கார்பனை நேரடியாக உறிஞ்சி எடுக்கும் கார்பன் -டை-ஆக்சைடு அகற்றுதல் (carbon dioxide removal (CDR)) முறையில் இருந்து இது முற்றிலும் மாறுபட்டது. இந்த முறையின் போது கார்பன் மோனாக்சைடு மற்றும் கார்பன்-டை-ஆக்சைடு போன்ற துணை விளைபொருட்கள்   சேமிக்கப்படுகின்றன.

பச்சை ஹைட்ரஜன்

இதில், புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தியால் இயங்கும் மின்னாற்பகுப்பிகளை (Electrolysers) கொண்டு, நீரின் மின்னாற்பகுப்பு (Water Electrolysis) முறை மூலம் தண்ணீரை ஹைட்ரஜன் மற்றும் ஆக்ஸிஜனாகப் பிரித்து ஹைட்ரஜன் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது. இது ஹைட்ரஜன் உற்பத்திக்கான, நடைமுறையில் உமிழ்வற்ற ஒரு வழிமுறையாகக் (emission-free pathway) கருதப்படுகிறது.


Original link:

Share:

சிறப்பு தீவிர திருத்த (SIR) தீர்ப்பு : நீக்கப்பட்ட வாக்காளர் பெயர்களை அறிக்கையாகச் சமர்ப்பிக்குமாறு தேர்தல் ஆணையத்திற்கு உச்சநீதிமன்றத்தின் உத்தரவு; குடியுரிமைச் சரிபார்ப்புகளுக்கு வழிவகுக்கிறது. -அபூர்வா விஸ்வநாத்


தேர்தல் வாக்காளர் பட்டியல்களைத் தயாரிக்கும்போதோ அல்லது திருத்தும்போதோ, ​​குடியுரிமை தொடர்பான கேள்விகளை ஆராய்வதற்காக தேர்தல் ஆணையத்திற்கு "சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி அதிகாரம் உள்ளது" என்று உச்சநீதிமன்றம் கூறியது. இருப்பினும், நீதிமன்றம் இந்த அதிகாரத்தை "முற்றிலும் மேலோட்டமான மற்றும் சூழல் சார்ந்ததாகவே" இருக்க வேண்டும் என்று குறிப்பிட்டு, அதற்கு வரையறை செய்தது.


தேர்தல் ஆணையத்தால் (Election Commission (EC)) வாக்காளர் பட்டியல்களில் மேற்கொள்ளப்பட்ட சிறப்புத் தீவிர திருத்தத்தின் (SIR) சட்டப்பூர்வத் தன்மையை உறுதி செய்து, உச்சநீதிமன்றம் புதன்கிழமை வழங்கிய முக்கியத் தீர்ப்பு, ஒரு குறிப்பிடத்தக்க முரண்பாடாக அமைந்துள்ளது.


சிறப்புத் தீவிர திருத்தம் (SIR) செயல்முறையானது வாக்களிப்பதற்கான தகுதியைச் சரிபார்ப்பதோடு மட்டுமே நின்றுவிடும் என்றும், வாக்காளர் பட்டியலிலிருந்து ஒருவரை நீக்குவது என்பது "அந்த நபர் இந்தியக் குடிமகன் அல்ல என்று அறிவிப்பதற்குச் சமமாகாது" என்றும் நீதிமன்றம் வலியுறுத்திய அதேவேளையில், வாக்காளர் பட்டியலிலிருந்து நீக்கப்பட்டவர்கள், அடுத்த தேர்தல்களுக்கு முன்னதாகவே "தங்கள் குடியுரிமை தொடர்பான சட்டரீதியான தீர்ப்பிற்கு" (adjudication) உட்படுத்தப்படுவார்கள் என்று நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டுள்ளது.


2003-ம் ஆண்டின் வாக்காளர் பட்டியலில் இருந்து ஒருவரின் பெயர், அவர் இந்தியக் குடிமகன் அல்ல என்று தேர்தல் ஆணையம் கருதியதன் அடிப்படையில் நீக்கப்பட்டிருந்தால், அத்தகைய வழக்குகளை நான்கு வாரங்களுக்குள், 1955-ம் ஆண்டின் குடியுரிமைச் சட்டத்தின் (Citizenship Act) கீழ் செயல்படும் உரிய அதிகார அமைப்பிடம் தேர்தல் ஆணையம் அனுப்பிவைக்க வேண்டும் என்று நீதிமன்றம் கூறியது. அந்த அதிகார அமைப்பு, பின்னர் சட்டத்திற்கு உட்பட்டு அந்த நபரின் குடியுரிமை தன்மையைத் தீர்மானிக்கும். நாடாளுமன்றம், சட்டமன்றம் அல்லது உள்ளாட்சி அமைப்புகளுக்கான தேர்தல்களில் எது முதலில் வருகிறதோ, அதற்கு முன்னதாகவே, பாதிக்கப்பட்ட நபர்களுக்கு அந்த அதிகார அமைப்பு அறிவிப்பு அனுப்ப வேண்டும். மேலும், தங்கள் தரப்பு விளக்கத்தை அளிப்பதற்கான வாய்ப்பையும் அவர்களுக்கு வழங்க வேண்டும். நீதிமன்றம் வழங்கிய 124 பக்கங்கள் கொண்ட தீர்ப்பின் ஒரு பகுதியாக இந்த வழிகாட்டுதல் அமைந்திருந்தது.


உள்துறை அமைச்சகம், குடியுரிமைச் சட்டம் மற்றும் 'வெளிநாட்டினர் தீர்ப்பாயங்களின்' (Foreigners’ Tribunals) கீழ், குடியுரிமை தொடர்பான கருத்துக்கணிப்புகளின் பல்வேறு அம்சங்களை விசாரிக்கிறது. வாக்காளர் பட்டியலில் இருந்து நீக்கப்பட்ட பெயர்கள் குறித்த விவரங்களைச் சமர்ப்பிக்க தேர்தல் ஆணையத்திற்கு நான்கு வார கால அவகாசம் அளிப்பதன் மூலம், நீக்கப்பட்ட நபர்களே தாங்கள் இந்தியக் குடிமக்கள் என்பதை நிரூபிக்க வேண்டிய சுமையை, நீதிமன்றத்தின் இந்த உத்தரவு மூலம் அவர்கள் மீது சுமத்துகிறது.


வாக்காளர் பட்டியலைத் தயாரிக்கும்போதோ அல்லது திருத்தும்போதோ, குடியுரிமை தொடர்பான விவகாரங்களை ஆராய்வதற்கான அதிகாரம் தேர்தல் ஆணையத்திற்குத் தெளிவாகவே வழங்கப்பட்டுள்ளது என்று உச்சநீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது. இருப்பினும், நீதிமன்றம் இந்த அதிகாரத்தை ”முற்றிலும் மேலோட்டமான மற்றும் சூழல் சார்ந்ததாகவே" இருக்க வேண்டும் என்று வரையறுத்தது. அதன் "சரியான கண்ணோட்டத்தில்" புரிந்து கொள்ளும்போது, ​​"இது அந்த நபர் இந்தியக் குடிமகன் அல்ல என்ற பிரகடனத்திற்கு சமமாகாது. தேர்தல் நோக்கங்களுக்காக, சட்டப்பூர்வ நிபந்தனைகள் பூர்த்தி செய்யப்பட்டுள்ளன என்பதில் ஆணையத்திற்கு திருப்தி ஏற்படாததையே இது பிரதிபலிக்கிறது" என்று நீதிமன்றம் கூறியது.


லால் பாபு ஹுசைன் vs வாக்காளர் பதிவு அதிகாரி (Lal Babu Hussein vs Electoral Registration Officer) வழக்கில் 1995-ம் ஆண்டு வழங்கப்பட்ட தீர்ப்பின்படி, வாக்காளர் பட்டியலில் இடம்பெற்ற வாக்காளர்கள் பெயர்கள் குடியுரிமை பெற்றதற்கான கருத்துகணிப்பிற்கு உரிமையுடையவர்கள் என்று மனுதாரர்கள் வாதிட்டனர். அந்தத் தீர்ப்பில், வாக்காளர் பட்டியலில் இடம்பெறுவது ஒரு அலுவல்சார்ந்த செயல் என்பதால், அது முறைப்படுத்தப்பட்டதற்கான கருத்துகணிப்பைக் கொண்டுள்ளது என்ற முன்னுதாரணத்தின் அடிப்படைக் கொள்கையை நீதிமன்றம் ஏற்றுக்கொண்டபோதிலும், அதை தற்போதைய வழக்கிலிருந்து வேறுபடுத்திக் காட்டியது. இந்த கருத்துகணிப்பு சான்று அடிப்படையிலானது மற்றும் ஆதாரத்துடன் இதை எதிர்த்து சவால் செய்ய கூடியது என்றும், இது ஒரு இறுதி அல்லது முழுமையான சட்டப் பாதுகாப்பு அல்ல. மேலும், இது ஆய்வுக்கு எதிரான ஒரு நிரந்தர உத்தரவாதமும் அல்ல என்றும் நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது.


சிறப்பு தீவிர திருத்தம் (SIR) செயல்முறையை நீதிமன்றம் எவ்வாறு நியாயப்படுத்தியது?


இந்தத் தீர்ப்பில், ஆரம்பத்தில் வடிவமைக்கப்பட்ட சிறப்பு தீவீர திருத்தம் (SIR) செயல்முறையானது, “ஆவணப்படுத்தல், வெளிப்படைத்தன்மை மற்றும் பொது அணுகல் தொடர்பாக நியாயமான கவலைகளை எழுப்பியது” என்றும் நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது. “இருப்பினும், தொடர்ச்சியான நீதித்துறைத் தலையீடுகள் மூலம் இந்தக் கவலைகள் நிவர்த்தி செய்யப்பட்டு, அந்தச் செயல்முறையில் படிப்படியாகப் பாதுகாப்பு அம்சங்கள் புகுத்தப்பட்டன என்பதும் தெளிவாகத் தெரிகிறது,” என்றும் நீதிமன்றம் கூறியது.


இந்தத் தலையீடுகளின் காரணமாக, சிறப்பு தீவிர திருத்தம் (SIR) செயல்முறை "அரசியலமைப்புக்கு இணக்கமானதாக" மாறியது என்று நீதிமன்றம் கூறியது.


மேலும் "சிலரால் புறக்கணிப்பதாகக் கருதப்படக்கூடிய ஒரு செயல்முறையை, பொருத்தமான பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் மூலம், செயல்படுத்தும்போது அரசியலமைப்புக்கு இணக்கமானதாக மாற்ற முடியும்," என்று நீதிமன்றம் கூறியது.


சுமார் 65 லட்சம் வாக்காளர்கள் விலக்கப்பட்டதற்கான காரணங்களுடன், அவர்களின் முழுமையான வாக்காளர் பட்டியலை வெளியிடுவதற்கான தனது முடிவை, "ஆரம்பத்தில் ஒரு வெளிப்படையற்ற நிர்வாகப் பயிற்சியிலிருந்து, சரிபார்க்கவும் சவால் செய்யவும் கூடிய ஒன்றாக மாற்றியது" என்று நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது.


"இந்தத் தீர்ப்புகள், சிறப்பு தீவிர திருத்த செயல்முறையான நடைமுறை நியாயத்தின் தேவைகளுடன் சீரமைக்கப்படுவதை உறுதிசெய்யும் கட்டமைப்புச் சீர்திருத்தங்களாகச் செயல்பட்டன," என்று நீதிமன்றம் கூறியது.

உச்சநீதிமன்றம், 2025 ஜூலை மாதம் தொடங்கி ஏழு மாதங்களுக்கும் மேலாக இந்த வழக்கை விசாரித்து, நீதிமன்றம் ஜனவரி மாதம் தனது தீர்ப்பை ஒத்திவைத்தது.


வாக்காளர் பட்டியல்களைத் தயாரிக்கும் அல்லது திருத்தும் செயல்பாட்டின்போது, ​​குடியுரிமை தொடர்பான கேள்விகளை ஆராய தேர்தல் ஆணையத்திற்கு "சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி அதிகாரம் உள்ளது" என்று உச்சநீதிமன்றம் கூறியது. இருப்பினும், நீதிமன்றம் இந்த அதிகாரத்தை "முற்றிலும் மேலோட்டமான மற்றும் சூழல் சார்ந்ததாகவே" என்று குறிப்பிட்டு, அதற்கு வரையறை செய்தது.

Original link:

SIR ruling: Supreme Court tells Election Commission to report deleted names, sets stage for citizenship test.



Share:

மூத்த குடிமக்கள் நலனைப் பாதுகாப்பதற்காகக் கேரளா அரசு ஏன் ஒரு புதிய துறையை அறிவித்துள்ளது? - ஷாஜு பிலிப்

கேரளா, இந்தியாவின் மிக அதிக முதியோர்கள் கொண்ட மாநிலமாகும். அதிகரித்து வரும் மூத்த குடிமக்களின் எண்ணிக்கை, கேரளாவின் சுகாதாரம் மற்றும் சேவைத் துறைகளில், குறிப்பாக முதியோர் நலப் பராமரிப்பில் கவனம் செலுத்துவதில் சவால்களை ஏற்படுத்தியுள்ளது. 


கேரளாவில் புதிதாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட காங்கிரஸ் அரசு, இந்தியாவில் முதல் முறையாக முதியோர்களுக்கென ஒரு துறையை அமைப்பதாக அறிவித்துள்ளது. தற்போது, ​​முதியோர் நலன் மாநில சமூக நலத்துறையின்கீழ் வருகிறது.


இந்தத் திட்டம் குறித்தும், கேரளாவின் மாறிவரும் மக்கள்தொகையியல் போக்குகள் எவ்வாறு இத்தகைய ஒரு நடவடிக்கைக்கு வழிவகுத்தன என்பது குறித்தும் நீங்கள் தெரிந்துகொள்ள வேண்டிய விவரங்கள் குறிப்பிட்டுள்ளன.




முதியோர்கள் பெருகிவரும் ஒரு மாநிலம்


கேரளா மக்கள்தொகை மாற்றத்தின் ஒரு முக்கியமான காலகட்டத்தைக் கடந்து கொண்டிருக்கிறது. கிழக்கு ஆசிய மற்றும் ஐரோப்பிய நாடுகளைப் போன்ற மக்கள்தொகை அமைப்பைக் கொண்டுள்ள கேரளா, இந்தியாவின் அதிக முதியோர்கள் கொண்ட மாநிலமாகும். 2021-ஆம் ஆண்டின் 'இந்தியாவில் முதியோர்' (Elderly in India) குறித்த அறிக்கையின்படி, மாநிலத்தின் மக்கள்தொகையில் சுமார் 16.5% பேர் 60 வயதுக்கு மேற்பட்டவர்கள் ஆவர். அகில இந்திய அளவில் இந்த எண்ணிக்கை 13.1%-ஆக இருக்கும் நிலையில், 2031-ஆம் ஆண்டுக்குள் இது மொத்த மக்கள்தொகையில் 20.9%-ஐ எட்டும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.


உழைக்கும் வயதில் உள்ள ஒவ்வொரு 100 நபர்களில் முதியோர்களின் எண்ணிக்கையைக் குறிக்கும் 'முதியோர் சார்ந்திருப்பு விகிதம்' (Old age dependency ratio), 2011-ஆம் ஆண்டில் 19.6%-ஆக இருந்து 2021-ஆம் ஆண்டில் 26.1%-ஆக உயர்ந்துள்ளது. இந்த எண்ணிக்கை 2031-ஆம் ஆண்டுக்குள் 34.3%-ஆக அதிகரிக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. மாநில அரசின் தரவுகளின்படி, கேரளாவில் உள்ள முதியோர் இல்லங்களில் வசிப்பவர்களின் எண்ணிக்கை 2016-17-ஆம் ஆண்டில் 19,149-ஆக இருந்து 2024-25-ஆம் ஆண்டில் 37,895-ஆக அதிகரித்துள்ளது.


கேரளா ஏன் அதிவேகமாக முதியவர்கள் அதிகம் வாழும் மாநிலமாக மாறி வருகிறது?


கேரளாவில் முதியவர்களின் எண்ணிக்கை மிக வேகமாக அதிகரித்து வருவதற்கு மூன்று முக்கியக் காரணங்கள் பங்களிக்கின்றன. பல ஆண்டுகளாக, கேரளாவின் மொத்த கருவுறுதல் விகிதமானது (total fertility rate (TFR)), ஒரு பெண் தன் வாழ்நாளில் பெறும் சராசரி குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை தொடர்ந்து குறைந்து வருகிறது என்பதைக் காட்டுகிறது. மாநிலத்தின் முக்கிய புள்ளிவிவரத் தரவுகளின்படி 2023-ஆம் ஆண்டில் ஒரு பெண்ணுக்கு 1.35 குழந்தைகளாக உள்ளது. இது, தலைமுறைகள் கடந்து ஒரு மக்கள்தொகை தன்னைத்தானே ஈடுசெய்வதற்குத் தேவையான விகிதத்தைக் குறிக்கும் 2.1 என்ற தேசிய மாற்று அளவைவிடக் குறைவாகும்.


இரண்டாவதாக, மேம்பட்ட மருத்துவ வசதிகள் காரணமாகக் கேரள மக்களின் சராசரி ஆயுட்காலம் (Life expectancy) கணிசமாக அதிகரித்துள்ளது.


மேலும், வேலை செய்யும் வயதுடைய மக்களில் பெருமளவில் வெளிநாடுகளுக்குக் குடிபெயர்வதால், கேரளா முதியோர்களின் பூமியாக மாறியுள்ளது. மேற்கு ஆசிய நாடுகள் அல்லாத நாடுகளுக்குக் குடிபெயர்பவர்களில் பெரும் பகுதியினர், தங்கள் வயதான பெற்றோரை வீட்டிலேயே விட்டுவிட்டு அங்கேயே குடியேறுகிறார்கள். எனவே, கேரளாவில் மூத்த குடிமக்களின் விகிதம் அதிகமாக உள்ளது. மேலும், பல வீடுகளில் வயதான பெற்றோர்கள் மட்டுமே உள்ளனர்.


அதே நேரத்தில், மேற்கு ஆசியாவிலிருந்து குடிபெயர்ந்தவர்கள் வேலை செய்யும் வயதைக் கடந்த பிறகு பெருமளவில் திரும்புவது, மாநிலத்தின் முதியோர் எண்ணிக்கையை மேலும் அதிகரிக்கிறது.


புவியியல் மற்றும் மக்கள்தொகை

2023-ஆம் ஆண்டின் 'இந்திய முதியோர் அறிக்கை' (India Ageing Report), கேரளாவின் கிராமப்புற மக்கள்தொகையில் சுமார் 17.5% பேர் 60 மற்றும் அதற்கு மேற்பட்ட வயதுடையவர்கள் என்றும், நகர்ப்புறங்களில் இந்த எண்ணிக்கை 15.4%-ஆக உள்ளது என்றும் தெரிவித்தது. கிராமப்புறங்களில் முதியவர்களின் அடர்த்தி அதிகமாக இருப்பதற்கு, உழைக்கும் வயதுடைய மக்கள் இடம்பெயர்வதே முக்கியக் காரணமாகும். குறிப்பாக முதுமைப் பருவத்தில், ஆண்களைவிட வயதான பெண்களே அதிகமாக உள்ளனர். இதில், 80 வயதுக்கு மேற்பட்டவர்களில், 1000 ஆண்களுக்கு 1651 பெண்கள் என்ற விகிதத்தில் பெண்கள் உள்ளனர்.


ஆயுட்கால எதிர்பார்ப்பில் உள்ள வேறுபாடு மற்றொரு காரணியாகும். பெண்களின் ஆயுட்காலம் சுமார் 78.4 ஆண்டுகளாகவும், ஆண்களின் ஆயுட்காலம் 71.9 ஆண்டுகளாகவும் மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இந்தச் சூழல் காரணமாக, தனியாக வசிக்கும் பெண்களின் எண்ணிக்கை கணிசமாக உயர்ந்துள்ளது. இவர்களில் பலர் கணவரை இழந்த விதவைகளாக உள்ளனர். இவர்களில் பலருக்குப் போதுமான சமூக அல்லது நிதிசார் ஆதரவு கிடைப்பதில்லை. மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலை உறுதித் திட்டத்தின் (MGNREGS) தரவுகளின்படி, கேரளாவின் தொழிலாளர் சக்தியில் 88-90% பெண்கள் உள்ளனர். அதேசமயம், தேசிய சராசரி சுமார் 55-59% ஆக உள்ளது. கேரளாவில் உள்ள மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலை உறுதித் திட்டப் பணியாளர்களில், சுமார் 38% பேர் 61 முதல் 80 வயதுக்குட்பட்டவர்கள் மற்றும் மேலும் 1% பேர் 81 வயதுக்கு மேற்பட்டவர்கள் ஆவர். இத்தரவுகள், அம்மாநிலத்தில் உள்ள பல முதியோர்கள் எதிர்கொள்ளும் நிதி நெருக்கடியைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.


முதியோரின் ஆரோக்கியம்


இந்தியாவில் மேற்கொள்ளப்பட்ட நீண்டகால முதியோர் குறித்த ஆய்வின் முதல் அறிக்கையின்படி (2017-18), கேரளாவின் 70%-க்கும் மேற்பட்ட முதியவர்கள் குறைந்தது ஒரு நாள்பட்ட நோயால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர். இதில் உயர் இரத்த அழுத்தம், நீரிழிவு, மூட்டுவலி மற்றும் இதய நோய்கள் மிகவும் பரவலாகக் காணப்படுகின்றன. கேரளாவில் உள்ள முதியவர்களில் ஏறக்குறைய நான்கில் ஒருவர் மன உளைச்சலின் அறிகுறிகளைக் காட்டுகிறார்கள் என்று இந்திய முதியோர் அறிக்கை 2023 (India Ageing Report 2023) கூறியது. மேலும், 65 மற்றும் அதற்கு மேற்பட்ட வயதுடையவர்களில் சுமார் 4.86% பேர் பாதிக்கப்பட்டுள்ளதாக கேரள மாநில மறதி நோய் முன்முயற்சி (ஸ்மிருதிபாதம்) மதிப்பிடுகிறது. இந்த நிலைமையை எதிர்கொள்வதற்கும் ஆரம்பகால நோயறிதலை உறுதி செய்வதற்கும் மறதி நோய் பராமரிப்பு சேவைகளை விரிவுபடுத்துதல், பராமரிப்பாளர்களுக்குப் பயிற்சி அளித்தல் மற்றும் பொது விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துதல் ஆகியவற்றை அவசியமாக்குகிறது.


கடந்த 2025-ஆம் ஆண்டில், மூத்த குடிமக்களின் உரிமைகள் மற்றும் நலன்களைப் பாதுகாப்பதற்காக, இந்தியாவில் முதன்முறையாக ஒரு பகுதி-நீதிமன்ற அதிகாரம் கொண்ட 'மாநில முதியோர் ஆணையத்தை' (State Elderly Commission - Quasi-judicial forum) கேரளா அமைத்தது. அங்குள்ள முதியவர்களில் சுமார் 75% பேருக்கு நல ஓய்வூதியத் திட்டங்கள் மூலம் நிதி உதவி வழங்கப்படுகிறது.


மேலும், கேரளா ஏற்கனவே 'வயோமித்ரம்' (நடமாடும் மருத்துவ சேவை) ‘Vayomithram’ மற்றும் 'சமயபிரபா' (பகல்நேரப் பராமரிப்பு) ‘Samayaprabha’ போன்ற சில சமூக நலத் திட்டங்களைத் தொடங்கியுள்ளது. முதியோருக்கான தீவிர நோயாளிகளுக்கான வலி நிவாரண மற்றும் ஆறுதல் பராமரிப்பை (Palliative care) ஒருங்கிணைக்க, 'டிஜிட்டல் பல்கலைக்கழக கேரளா' உடன் இணைந்து 'கேரளா கேர் பாலியேட்டிவ் கிரிட்' (Kerala Care Palliative Grid) உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தத் துறையில் செயல்படும் அனைத்துத் தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்களும் இந்த அமைப்பின்கீழ் இணைக்கப்பட்டுள்ளன. இதன் மூலம் சுமார் 1.5 லட்சம் படுக்கையில் உள்ள நோயாளிகளும், 4 லட்சம் இதர நோயாளிகளும் பராமரிப்புப் பெற்று வருகின்றனர். இதில் 1,387-அரசு நிறுவனங்களும் 1,227-தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்களும் அடங்கும்.


எதிர்கால வள சவால்


மூத்த குடிமக்களின் அதிகரித்துவரும் எண்ணிக்கை, கேரளாவின் சுகாதாரம் மற்றும் சேவைத் துறைகளில், குறிப்பாக முதியோர் நலப் பராமரிப்பில் கவனம் செலுத்துவதில் சவால்களை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இதற்கு, கேரளா ஒரு பராமரிப்புப் பொருளாதாரத்தைக் கட்டமைத்து வலுப்படுத்த வேண்டியிருக்கும்.


2023-ஆம் ஆண்டில், மாநிலத்தில் சுமார் 120 முதியோர் நல மருத்துவர்கள், முதியோர் பராமரிப்பில் பயிற்சி பெற்ற 600 செவிலியர்கள், 400 இயன்முறை சிகிச்சையாளர்கள் மற்றும் 50 தொழில்சார் சிகிச்சையாளர்கள் இருப்பதாக சுகாதார சேவைகள் இயக்குநரகம் கண்டறிந்தது. கணிக்கப்பட்ட சேவைத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்வதற்கும், உலக சுகாதார அமைப்பால் பரிந்துரைக்கப்பட்ட பல்துறை பராமரிப்பு மாதிரியுடன் இணங்குவதற்கும், 2030-ஆம் ஆண்டிற்குள் கேரளாவில் ஏறத்தாழ 300 முதியோர் நல மருத்துவர்கள், 1,500 செவிலியர்கள், 900 இயன்முறை சிகிச்சையாளர்கள் மற்றும் 250 தொழில்சார் சிகிச்சையாளர்கள் கொண்ட ஒரு பணியாளர் குழு உருவாக்கப்பட வேண்டும்.

Original link:

 Why Kerala has announced a new department for welfare of senior citizens.


Share: