ஜனநாயகத்தை நிலைநாட்ட மக்களின் தனியுரிமையைப் பாதுகாப்பது அவசியம் -நம்ரதா மகேஸ்வரி

 பயனர்களின் விருப்பங்கள், வெறுப்புகள், நம்பிக்கைகள் மற்றும் பழக்கவழக்கங்கள் உள்ளிட்ட விரிவான சுயவிவரங்களை உருவாக்க தளங்கள் தனிப்பட்ட தரவைப் பயன்படுத்துகின்றன. தனிப்பயனாக்கப்பட்ட விளம்பரங்களுக்கும் குறிப்பிட்ட குழுக்களை குறிவைப்பதற்கும் இந்தத் தரவைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் இந்தத் தகவலைப் பணமாக்க முடியும்.


பெரிய தரவுப் பொருளாதாரம் (big data economy), விரிவான தரவுத்தொகுப்புகள் (massive datasets) மற்றும் பரந்த அளவிலான தனிப்பட்ட தகவல்களால் தூண்டப்பட்டு, நாடுகள் தேர்தல்களை நடத்தும் விதம் மற்றும் மக்கள் வாக்களிக்கும் விதத்தை அடிப்படையில் மாற்றியுள்ளது. நிறுவனங்களும் அரசியல் கட்சிகளும் பலனடையும் போது, மக்களின் தனியுரிமையின் குறைபாடுகள் தெளிவாகத் தெரிகிறது.


தரவுகளுக்கான அதிக அணுகல் அதிக செல்வாக்கை வழங்குகிறது. தேர்தல் வேட்பாளர்கள் தங்கள் பிரச்சாரங்களை நுண் இலக்குகள் (micro-targeting) மூலம் வலுப்படுத்துவதன் மூலம் மொத்த SMS (bulk SMS), ஆடியோ அழைப்புகள் (audio call) மற்றும் சமூக ஊடகங்கள் (social media) போன்ற பல்வேறு ஈடுபாடான விருப்பங்களைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம். இருப்பினும், வாக்காளர்களுக்கு பெரும்பாலும் இந்த தனிப்பட்ட தரவு தரவுத்தளங்களைப் பற்றி தெரியாது மற்றும் அவர்களின் தகவல்கள் எவ்வாறு பயன்படுத்தப்படுகின்றன என்பதில் எந்த கட்டுப்பாடும் இல்லை.


சமூக ஊடகங்களின் மையமானது நெட்வொர்க் விளைவைச் சார்ந்துள்ளது. மேலும் பயனர்கள் சேரும்போது ஒவ்வொரு பயனருக்கும் நன்மைகள் அதிகரிக்கும் என்பதைக் குறிக்கிறது. உதாரணமாக, அதிகமான நபர்களுடன் இணைவதற்கும் அதிக உள்ளடக்கத்தை அணுகுவதற்கும் பெரிய பயனர் தளத்தைக் கொண்ட ஒரு தளத்தில் நீங்கள் சேர வாய்ப்புள்ளது. இந்த இயங்குதளங்கள் மேம்படுத்தப்பட்ட ஊடாடும் அம்சங்கள் மற்றும் சேவைகளின் க்யூரேஷனை (curation of services) வழங்கக்கூடும். பயனர்களின் தரவுகளின் ஒரு பெரிய தொகுப்பை பகுப்பாய்வு செய்வதன் மூலம் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. இது பயனர்களின் தரவுகளின் ஒரு பெரிய தொகுப்பின் பகுப்பாய்வு மூலம் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. தனிப்பட்ட தகவல்களின் மேம்படுத்தப்பட்ட சேகரிப்பு சமூக ஊடக தளங்களுக்கு வணிக அர்த்தத்தை அளிக்கிறது. தற்போது, ஒரு தனிநபரால் அவர்களைப் பற்றிய தகவல்கள் சேகரிக்கப்பட்டு, கண்டறியப்பட்டு பயன்படுத்தப்படுகின்றன, ஏன் என்பதை அறிந்து கொள்வது நடைமுறையில் சாத்தியமற்றது.


பயனர்களின் மிக விரிவான சுயவிவரங்களை உருவாக்க தளங்கள் தனிப்பட்ட தரவைப் பயன்படுத்துகின்றன. இது வயது மற்றும் இருப்பிடம் போன்ற வெளிப்படையான விஷயங்களை உள்ளடக்கியது. இந்தத் தரவை பகுப்பாய்வு செய்யும் இயங்குதளங்கள் அல்லது பிற நிறுவனங்களால் பணமாக்க முடியும்.  அதை விற்பதன் மூலமோ அல்லது தனிப்பயனாக்கப்பட்ட விளம்பரங்கள் மற்றும் நுண் இலக்கு (micro-targeting) போன்ற சேவைகளை வழங்க பயன்படுத்துவதன் மூலம் பணமாக்க முடியும். எடுத்துக்காட்டாக, 2016 அமெரிக்க அதிபர் தேர்தலுக்குப் பிறகு, கேம்பிரிட்ஜ் அனாலிட்டிகா (Cambridge Analytica) மில்லியன் கணக்கான முகநூல் சுயவிவரங்களிலிருந்து (Facebook profiles) ஒவ்வொரு பயனருக்கும் 5,000 தரவுகள் இருப்பதாகக் கூறியது. அவை விளம்பரங்களை குறிவைக்கவும் நடத்தையில் செல்வாக்கு செலுத்தவும் பயன்படுத்தப்பட்டன.


ஆதரவாளர்களைப் பற்றிய விரிவான தகவல்களை வழங்கும் சமூக ஊடகங்கள் மற்றும் கட்சி பயன்பாடுகள் உள்ளிட்ட டிஜிட்டல் நெட்வொர்க்குகளிலிருந்து அரசியல் கட்சிகள் பயனடைகின்றன. விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துவது போன்ற நல்ல காரணங்களுக்காக இது பயன்படுத்தப்படலாம். ஆனால் குறிப்பிட்ட குழுக்களை அவர்களின் ஆன்லைன் செயல்பாடு மற்றும் நம்பிக்கைகளின் அடிப்படையில் குறிவைப்பது போன்ற நல்ல காரணங்களுக்காகவும் பயன்படுத்தப்படலாம். ஆனால் மக்களின் நிலை என்ன? அவர்களின் தனியுரிமை ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட மற்றும் வணிக மற்றும் அரசியல் நோக்கங்களுக்காக தெளிவற்ற வழிகளில் தரவு பயன்படுத்தப்படும் தனிநபர்கள் பற்றிய கவலைகளை இது எழுப்புகிறது.


இந்தியாவின் தகவல் பாதுகாப்பு சட்டம் (data protection act) இன்னும் அமல்படுத்தப்படவில்லை. தரவுகள் மீது அரசாங்கத்திற்கு அதிக அதிகாரம் அளிப்பது மற்றும் தனிநபர்களுக்கு இழப்பீடு பெறும் உரிமை போன்ற போதுமான உரிமைகளை வழங்காதது போன்ற குறிப்பிடத்தக்க குறைபாடுகள் இதில் உள்ளன. சட்டத்தை அமல்படுத்த வரவிருக்கும் விதிகள் இந்த சிக்கல்களை சரிசெய்யவும் தனியுரிமையை திறம்பட பாதுகாக்கவும் ஒரு வாய்ப்பாக அமையும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. ஆனால், நிறுவப்பட்ட விதிகள் இல்லாமல், தரவு தனியுரிமை கட்டமைப்பு இன்னும் இல்லை-குறிப்பாக தீங்கு விளைவிக்கும் சூழ்நிலை, குறிப்பாக நாடு தேர்தலுக்கு தயாராகும் போது. எனவே, உடனடியாக அமலுக்கு வர வேண்டும்.


ஒரு சட்டத்தை நிறைவேற்றுவதற்கும் அதை அமல்படுத்துவதற்கும் இடையிலான கால இடைவெளி மக்களை மிகவும் காயப்படுத்துவதாகத் தெரிகிறது. எடுத்துக்காட்டாக, தரவுப் பாதுகாப்புச் சட்டத்தை (Data Protection Act) மேற்கோள் காட்டி, தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தின் (Right to Information Act) கீழ் கோரப்பட்ட தகவல்களை வழங்க மத்தியப் பிரதேசத்தின் தலைமைத் தகவல் ஆணையர் மறுத்ததாகக் கூறப்படுகிறது. அது உண்மையில் இன்னும் நடைமுறையில் இல்லை.  மக்களுக்கு உதவி பெற தரவு பாதுகாப்பு வாரியம் (Data Protection Board) இல்லை. இது அவர்களின் தனியுரிமை மற்றும் தகவல் உரிமையைப் பாதுகாப்பதை கடினமாக்குகிறது, இதை சட்டமானது உண்மையில் உதவ வேண்டும். விதிகள் மக்களை எவ்வாறு பாதிக்கின்றன என்பதில் கவனம் செலுத்த வேண்டும். மேலும், தகவல் மற்றும் தரவு சுற்றுச்சூழலின் மையத்தில் இருக்கும் ஆனால் பெரும்பாலும் தீமைகளை எதிர்கொள்ளும் மக்கள் மீதான தாக்கத்திற்கு விதிகள் முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டும்.


இதன் அடிப்படையில், வேகமாக நகர்வது முக்கியம் என்றாலும், அது நியாயமான மற்றும் உள்ளடக்கிய ஆலோசனை செயல்முறையின் விலையில் வரக்கூடாது. எந்தவொரு விவாதமும் இன்றி நாடாளுமன்றத்தில் அவசரமாக வெளியிடப்பட்ட தரவுப் பாதுகாப்புச் சட்டம், மக்களின் உரிமைகள் மற்றும் சுயாட்சியை திறம்பட பாதுகாப்பதில் பல்வேறு பயனர்களிடமிருந்து கருத்துகளை இணைக்கவில்லை. இது சிறந்த சர்வதேச ஒழுங்குமுறை நடைமுறைகளை விட குறைவாகவும் தோன்றுகிறது. இறுதி இலக்காக இருக்க வேண்டிய சட்டத்தில் அர்த்தமுள்ள திருத்தங்கள் இல்லாத நிலையில், விதிகள் திருத்தமாக செயல்பட வேண்டும். பல பயனர்களின் ஈடுபாட்டிற்கான வாய்ப்புகளுடன் கலந்தாலோசனைகள் ஒரு தொடர்ச்சியான செயல்முறையாக இருக்க வேண்டும்.


தரவு பாதுகாப்பு வாரியம் (Data Protection Board) சுதந்திரமாக இருப்பதை விதிகள் உறுதி செய்ய வேண்டும். குறிப்பாக அதன் உறுப்பினர்கள் எவ்வாறு தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறார்கள் எனபதை காட்டுகிறது. அவர்கள் இந்த பகுதியில் அரசாங்கத்தின் அதிகாரத்தையும் கட்டுப்படுத்த வேண்டும். இருப்பினும் இது சட்டத்தில் மாற்றங்கள் மூலம் சிறப்பாக அடையப்படும். தரவைச் சேகரித்தல், சேமித்தல் மற்றும் பகிர்தல் என்று வரும்போது, தேவையானதை மட்டுமே சேகரிப்பது, பாதுகாப்பாக வைத்திருப்பது மற்றும் தேவையானதை விட அதிகமாக பகிரக்கூடாது போன்ற சில கொள்கைகளை விதிகள் பின்பற்ற வேண்டும்.


தனிநபர்கள் தங்கள் உரிமைகளைப் பாதுகாக்கும் பொறுப்பில் கட்டுபடுத்துவதைத் தடுக்க, நிதி, சுகாதாரம் மற்றும் ஆதார் எண்கள் போன்ற தனிப்பட்ட அடையாளங்கள் போன்ற முக்கியமான தரவுகளில் தெளிவாக அடையாளம் காணப்பட வேண்டும். இந்த தரவுக்கு கூடுதல் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் மற்றும் அதன் பயன்பாட்டில் கடுமையான வரம்புகள் அதிகாரிகளால் கூட தேவை. பயனர்கள் இணையதளத்தில், என்ன பார்க்கிறார்கள் என்பதை தீர்மானிக்க தனிப்பட்ட தரவை எவ்வாறு பயன்படுத்துகிறார்கள் என்பது குறித்து தளங்கள் வெளிப்படையாக இருக்க வேண்டும். இதில் உள்ள சிக்கல்களைத் தீர்ப்பதற்கான அணுகக்கூடிய வழிமுறைகள் மற்றும் உரிமைகள் மற்றும் வெளிப்படைத்தன்மைக்கு முன்னுரிமை அளிப்பதற்கான மதிப்பீடுகளும் முக்கியமானவை.


இன்றைய தகவல் சார்ந்த உலக சக்தி கட்டமைப்புகளில் தரவு மீதான கட்டுப்பாடு ஒரு முக்கியமான கருவியாகும். எனவே, தனிநபர்கள் தங்கள் தனிப்பட்ட தரவுகளின் மீது கட்டுப்பாட்டைக் கடைப்பிடிக்க அதிகாரம் அளிக்கும் ஒரு கட்டமைப்பு அவசியம். இது ஜனநாயகத்தில் மக்களின் செல்வாக்கைக் கணிசமாகக் குறைமதிப்பிற்கு உட்படுத்தக்கூடிய அதிகார ஏற்றத்தாழ்வுகளை சரிசெய்ய உதவுகிறது. தனியுரிமை மற்றும் தகவல் உரிமைகள் குறித்த ஒரு அரசியல் கட்சியின் நிலைப்பாடு அடிப்படை சுதந்திரங்களுக்கான அதன் உறுதிப்பாட்டை பிரதிபலிக்கிறது. தேர்தல்கள் நெருங்கும்போது, கட்சியின் தேர்தல் அறிக்கைகள் மற்றும் பிரச்சாரங்களை மதிப்பிடுவதில் இது ஒரு முக்கிய காரணியாக இருக்க வேண்டும். டிஜிட்டல்மயமாக்கல் (Digitisation) நன்மைகளைத் தரும் அதே வேளையில், நீண்ட காலத்திற்கு உள்ளடக்கிய மற்றும் உரிமைகள் அடிப்படையிலான அணுகுமுறைகளின் முக்கியத்துவத்தை அது மறைக்கக்கூடாது.


தனியுரிமை சவால்கள் பரவலாக உள்ளன, மேலும் ஜனநாயகத்தில் தேர்தலின் போது, இந்த சவால்கள் தீவிரமடைகின்றன. அரசியல் மற்றும் வணிக நலன்கள் அதிகமாக வெளிப்படுவதால் மக்களின் உரிமைகளுக்கு ஏற்படக்கூடிய தீங்கு அதிகரிக்கிறது. இது தனிநபர்களை மட்டுமல்ல, ஜனநாயகத்தின் ஒட்டுமொத்த நிலையையும் பாதிக்கிறது. மக்களை மையமாகக் கொண்ட தரவு பாதுகாப்பு கட்டமைப்பு, இதுவரை தனியார் துறை மற்றும் அரசாங்கத்தில் உள்ள தரவு வைத்திருப்பவர்களுக்கு இடையிலான அதிகார இயக்கவியலை மறுசீரமைத்து, டிஜிட்டல் இந்தியாவின் முழு திறனையும் திறக்கும்.


கட்டுரையாளர் அக்சஸ் நவ் நிறுவனத்தின் மூத்த கொள்கை ஆலோசகர்




Original article:

Share:

இந்தியா-மத்திய கிழக்கு-ஐரோப்பா பொருளாதார வழித்தடம் செங்கடல் நெருக்கடியை தீர்க்க முடியுமா? -அபாக் ஹுசைன், அக்தர் மாலிக்

 இந்தியாவுக்கு செங்கடல் வர்த்தக பாதை எவ்வளவு முக்கியமானது? சீனா மாற்று வழியை வழங்கியுள்ளதா?


செங்கடலில் நெருக்கடி நான்கு மாதங்களாக நடந்து வருகிறது. இந்த நிலைமை உலகளாவிய விநியோகச் சங்கிலிகளுக்கு (global supply chain) சிக்கல்களை ஏற்படுத்துகிறது. இதனால், சரக்கு போக்குவரத்து செலவுகள் உயர்கின்றன. மேலும், கப்பல்களுக்கான கால அட்டவணை தாமதமானதுடன், பொருட்களுக்கும் தட்டுப்பாடு நிலவுகிறது. இந்த நெருக்கடி உலகளாவிய விநியோகச் சங்கிலிகள் பாதிக்கப்படக்கூடியவை என்பதை தெளிவுபடுத்தியுள்ளது. உலகளாவிய வர்த்தகத்திற்கான பிற வழிகளைக் கண்டுபிடிப்பதன் முக்கியத்துவத்தை இது காட்டுகிறது.





செங்கடல் பாதை ஏன் முக்கியமானது?


உலக வர்த்தகத்திற்கு செங்கடல் மிகவும் முக்கியமானது. இதற்குக் காரணம் பாப் எல்-மண்டப் ஜலசந்தி (Bab el-Mandab Strait) ஏமன் மற்றும் ஜிபூட்டி (Djibouti) இடையே உள்ளது. இது சரக்கு மற்றும் எண்ணெய் கப்பல்களுக்கு முக்கிய இடமாகும். உலக வர்த்தகத்தில் கிட்டத்தட்ட 12% இதன் வழியாக செல்கிறது. செங்கடலில் ஏற்பட்ட மோதலில் பெரிய பிரச்சினைகளை ஏற்படுத்தியுள்ளது. கொள்கலன்கள் மற்றும் எண்ணெயை ஏற்றிச் செல்லும் பல கப்பல்கள் வேறு வழியில் செல்ல வேண்டும் என்ற நிர்பந்தம் உள்ளது. அவர்கள் இப்போது நன்னம்பிக்கை முனையைப் (Cape of Good Hope) பயன்படுத்துகிறார்கள். இந்த மாற்றம் பல சிக்கல்களை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இந்த, மறு வழித்தடமானது கடல் சரக்குகள் அதிகரிப்பதற்கும், காப்பீட்டுச் செலவுகளை உயர்த்துவதற்கும், நீண்ட பயண நேரங்களுக்கும் வழிவகுத்தது, இதனால், தாமதங்கள் மற்றும் தயாரிப்புகளின் பற்றாக்குறைக்கு வழிவகுக்கிறது. கூடுதலாக, இது போக்குவரத்து செலவுகளை அதிகரித்துள்ளது. இந்த உயர்ந்த ஷிப்பிங் செலவுகள் அதிக பொருட்களின் விலைகள் மூலம் நுகர்வோருக்கு மாற்றப்படும்.


இது இந்தியாவை எவ்வாறு பாதித்துள்ளது?


ஐரோப்பிய மற்றும் வட ஆபிரிக்க நாடுகளுடனான இந்தியாவின் வர்த்தகம் முற்றிலும் செங்கடல் வழியே செல்கிறது, இது அதன் ஏற்றுமதியில் 24% மற்றும் அதன் இறக்குமதியில் 14% ஆகும். 2022-23 ஆம் ஆண்டில், இந்தியா ஐரோப்பாவுடன் 189 பில்லியன் டாலர் மற்றும் வட ஆப்பிரிக்காவுடன் 15 பில்லியன் டாலர் வர்த்தகம் செய்கிறது. சமீப காலமாக இந்திய வர்த்தகர்கள் கவலை அடைந்துள்ளதால், ஏற்றுமதி மிகவும் குறைந்துள்ளது. செங்கடல் வழியாக செல்லும் சரக்கு கப்பல்களில் சுமார் 25% அபாயங்கள் காரணமாக நிறுத்தி வைக்கப்படுவதாக இந்திய ஏற்றுமதி அமைப்புகளின் கூட்டமைப்பு (Federation of Indian Export Organisations (FIEO)) தெரிவித்துள்ளது.


இதற்கிடையில், தாமதங்கள் மற்றும் அதிக செலவுகள் போன்ற உலகளாவிய விநியோகச் சங்கிலி சிக்கல்களுக்கு மத்தியில், சீனா மாற்று வழியாக சீனா-ஐரோப்பா சரக்கு ரயில்களை ஊக்குவிக்கிறது. இந்த ரயில்கள் பெல்ட் மற்றும் சாலை முன்முயற்சியின் (Belt and Road Initiative (BRI)) ஒரு பகுதியாகும்.


இந்தியா-மத்திய கிழக்கு-ஐரோப்பா பொருளாதார வழித்தடம் (IMEC) பற்றி என்ன?


இந்தியா-மத்திய கிழக்கு-ஐரோப்பா பொருளாதார வழித்தடம் (India-Middle East-Europe Economic Corridor (IMEC)) 2023 இல் G-20 உச்சிமாநாட்டின் போது அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. ஆனால் அது அதிக கவனத்தை ஈர்க்கவில்லை. சில புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தங்கள் தவிர இந்த வழித்தடத்திற்கான முதலீடுகள் அல்லது செயல்பாடுகள் எதுவும் இல்லை என்பது ஒரு காரணம். மேலும், இஸ்ரேல்-பாலஸ்தீன மோதல் அரபு-இஸ்ரேல் உறவுகளின் முன்னேற்றத்தை நிறுத்தியுள்ளது, இந்த முயற்சிக்கு முக்கியமானது ஆகும். மற்றொரு பெரிய பிரச்சினையானது ஹோர்முஸ் ஜலசந்தியின் (Strait of Hormuz) பாதிப்பு ஆகும். இந்தியா-மத்திய கிழக்கு-ஐரோப்பா பொருளாதார வழித்தடம் (IMEC) மூலம் அனைத்து வர்த்தகமும் இந்த ஜலசந்தி வழியாக செல்கிறது. மேலும் ஈரான் அதை கட்டுப்படுத்துவதால், இடையூறுகள் ஏற்படும் அபாயம் மிக அதிகமாக உள்ளது. ஹோர்முஸ் ஜலசந்தி (Strait of Hormuz) பிரச்சினையைத் தவிர்ப்பதற்கும், ஈரானிடமிருந்து விநியோகச் சங்கிலியைப் பாதுகாப்பாக வைத்திருப்பதற்கும் ஓமானை இந்தியா-மத்திய கிழக்கு-ஐரோப்பா பொருளாதார வழித்தடத்தில் (IMEC) ஈடுபடுத்த சில நிபுணர்கள் பரிந்துரைக்கின்றனர். இருப்பினும், ஓமன் முழுவதும் சவூதி அரேபியாவுடன் இணைக்கும் புதிய துறைமுகங்கள் மற்றும் இரயில் இணைப்புகள் உருவாக்கப்பட வேண்டியிருப்பதால், அது மேலும் தாமதத்தை ஏற்படுத்தும்.


இந்தியா-மத்திய கிழக்கு-ஐரோப்பா பொருளாதார வழித்தடத்தை (IMEC) எவ்வாறு சாத்தியமானதாக மாற்றுவது?


இத்தகைய சவால்கள் இருந்தபோதிலும், தாழ்வாரம் இன்னும் பொருளாதார தர்க்கத்தை அளிக்கிறது. இது தொடர்ந்து பணியாற்ற மக்களை ஊக்குவிக்க வேண்டும். முதலாவதாக, தாழ்வாரத்தின் பொருளாதார நன்மைகளை நாம் ஆய்வு செய்ய வேண்டும். இது இந்தியாவிலிருந்து ஐரோப்பாவிற்கான பயணத்தை 40% குறைக்கும் என்றும் போக்குவரத்து செலவுகளை 30% குறைக்கும் என்றும் எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இருப்பினும், சரக்குகளை பல முறை கையாள்வதும், பல நாடுகளைக் கடந்து செல்வதும் செலவுகளை அதிகரிக்கக்கூடும் என்ற கவலை உள்ளது. எனவே, அதிக பங்குதாரர்களை ஈர்ப்பதற்காக தாழ்வாரத்தின் பொருளாதார நன்மைகளை கணக்கிடுவது மிகவும் முக்கியமானது. இரண்டாவதாக, நமக்கு ஒரு வலுவான நிதித் திட்டம் தேவை. வழித்தடத்தில் கையொப்பமிட்டவர்களிடம் இருந்து கட்டாய நிதிப் பொறுப்புகள் எதுவும் இல்லாததால், முதலீடுகளை ஈர்ப்பதற்கு அரசாங்கங்கள், சர்வதேச நிறுவனங்கள் மற்றும் தனியார் துறை நிறுவனங்களின் முயற்சிகளை ஈர்க்க வேண்டும்.


இறுதியாக, பல நாடுகளை உள்ளடக்கிய ஒரு விரிவான செயல்பாட்டுக் கட்டமைப்பு அவசியம். பல்வேறு சட்ட அமைப்புகளில் வர்த்தகத்தை எளிதாக்குவதில் தாழ்வாரத்தின் ஈடுபாட்டைக் கருத்தில் கொண்டு, ஒரு பன்னாட்டு கட்டமைப்பு அவசியம். குறிப்பிடப்பட்ட நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்வதற்கு வழித்தடத்திற்கான ஒரு மன்றத்தை நிறுவுவது மிகவும் முக்கியமானது.


அபாக் ஹுசைன்,  புது தில்லியில் உள்ள தொழில் மற்றும் பொருளாதார அடிப்படைகள் ஆராய்ச்சி பணியகத்தின் (Bureau of Research on Industry and Economic Fundamentals (BRIEF)) இயக்குநராகவும், அக்தர் மாலிக் திட்டங்களின் தலைவராகவும் உள்ளனர்.




Original article:

Share:

ரைசினா உரையாடல் (Raisina Dialogue) : உயர்மட்ட பேச்சுக்கள் பற்றி . . .

 ரைசினா (Raisina) பேச்சுவார்த்தையில் வெளியுறவுக் கொள்கை குறித்த விவாதங்களில் பன்முகத்தன்மை இல்லை.


வருடாந்திர ரைசினா உரையாடலின் ஒன்பதாவது பதிப்பில், வெளிவிவகார அமைச்சர் எஸ். ஜெய்சங்கர், இந்தியாவை ஒரு "இணைப்புப் பாலம்" (bridging power) என்றும், "மல்டி-வெக்டர்" (multi-vector) கொள்கையின் மூலம் பொதுவான நிலையைத் தேடும் நாடு என்றும், "விஸ்வாமித்ரா" (Vishwamitra) அல்லது நண்பரின் பாத்திரத்தை வகிக்கிறது என்றும் கூறினார்.  வெளிவிவகார அமைச்சகத்தினால் தொடங்கப்பட்ட மாநாடு, உலகில் உள்ள பெரிய பிரச்சினைகள் மற்றும் சவால்களில் உலகளாவிய தலைவர்களை ஈடுபடுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. இந்நிகழ்ச்சியை துவக்கி வைத்த கிரீஸ் பிரதமர் கிரியாகோஸ் மிட்சோடாகிஸ் (Kyriakos Mitsotakis), இந்தியா-மத்திய கிழக்கு-ஐரோப்பா பொருளாதார வழித்தடம் (India-Middle East-Europe Economic Corridor) போன்ற இணைப்பு திட்டங்களின் முக்கியத்துவம் குறித்து பேசினார்.


 உலக நிர்வாகம் மற்றும் ஐ.நா.பாதுகாப்பு கவுன்சிலில் மாற்றங்கள் தேவை என பேசப்பட்டது. உலக விவகாரங்களில் முக்கிய முடிவெடுக்கும் நாடாக இந்தியாவின் உரிமை வலியுறுத்தப்பட்டது. திரு. ஜெய்சங்கர், பின்னணியில் மட்டும் அல்ல,  இந்தியா ஒரு செயலில் பங்கேற்பாளராக இருக்க வேண்டும் என்று குறிப்பிட்டார்.  கடந்த ஆண்டு ஜி-20 மாநாடுகளை நடத்தியதில் இந்தியா பெற்ற வெற்றியும் சிறப்பிக்கப்பட்டது. G-20 வெளியுறவு அமைச்சர்கள் கூட்டம் பிரேசிலில் இருந்ததால், P-5, G-7 அல்லது BRICS-10 நாடுகளின் உயர்மட்ட அமைச்சர்கள் யாரும் கலந்து கொள்ளவில்லை. இருப்பினும், மத்திய மற்றும் கிழக்கு ஐரோப்பாவிலிருந்து பல அமைச்சர்கள் கலந்து கொண்டனர். இதில் பால்டிக்-நார்டிக் மன்றத்தைச் (Baltic-Nordic forum) சேர்ந்த அனைத்து அமைச்சர்களும் அடங்குவர். அவர்களின் இருப்பு அரசாங்கத்தை இராஜதந்திர ரீதியாக அடைய அனுமதித்தது. பெரும்பாலும் புறக்கணிக்கப்பட்ட ஆனால் பொருளாதார ரீதியாகப் போட்டியிடும் ஐரோப்பாவின் இந்தப் பகுதியுடன் வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள் மற்றும் முதலீட்டுத் தொடர்புகளை ஏற்படுத்த அரசாங்கம் விரும்புகிறது.


பெரும்பாலான விவாதங்கள் உலகளாவிய மோதல்கள் பற்றியே இருந்தன. பல ஐரோப்பிய அதிகாரிகளின் வருகை ரஷ்யா உக்ரைன் போர் பற்றி அதிக கவனத்தை ஈர்த்தது. இராணுவ மற்றும் கடற்படை உத்திகள் பற்றிய பேச்சுக்கள் சீனா ஆக்கிரமிப்பை கையாள்வதில் கவனம் செலுத்துகின்றன. இருப்பினும், இந்த விவாதங்கள் சமநிலையில் இல்லை. இதில் பங்கேற்க ரஷ்யா மற்றும் சீனாவுக்கு அழைப்பு விடுக்கப்படவில்லை. நேபாளம் மற்றும் பூட்டானைத் தவிர தென்கிழக்கு ஆசியா, லத்தீன் அமெரிக்கா மற்றும் தெற்காசியாவிலிருந்து மிகக் குறைவான பிரதிநிதிகளே இருந்தனர். இந்த பிராந்தியங்களில் இருந்து அதிகமான பங்கேற்பாளர்கள் இருந்திருந்தால், விரிவான விவாதம் நடைபெற்றிருக்கும். இந்த மோதல்கள் காரணமாக அவர்கள் எதிர்கொள்ளும் சவால்களையும் அது முன்னிலைப்படுத்தியிருக்கும்.


ஜனநாயக விவாதங்களில் உள்ள குழுக்கள் சுதந்திரம் குறைவது பற்றிய இந்தியாவின் உள் விவாதங்களைத் தொடவில்லை. எவ்வாறாயினும், அரச சார்பற்ற சிவில் சமூக அமைப்புகள் இல்லாமல், விவாதங்கள் உலகளாவிய ஜனநாயக சவால்களின் வரையறுக்கப்பட்ட வரம்பில் மட்டுமே இருந்தன. காஸாவில் இஸ்ரேலிய போர் போன்ற முக்கியமான தலைப்புகள் விடுபட்டன. இந்த இடைவெளிகள் இந்தியாவின் உயர்மட்ட வெளியுறவுக் கொள்கை மன்றமான ரைசினா உரையாடலில் விவாதங்களின் பன்முகத்தன்மையைக் குறைக்கின்றன. இந்த உரையாடல் "உலகளாவிய பொது சதுக்கத்தின்" (Global Public Square) இந்தியாவின் பதிப்பாக மாறிவிட்டது என்ற திரு. ஜெய்சங்கரின் கருத்தையும் இது குறைமதிப்பிற்கு உட்படுத்துகிறது.




Original article:

Share:

புதிய வெற்றி

 விண்வெளிக்கு விரிவான ஒத்துழைப்பு தேவை.


சந்திரனில் தரையிறங்கும் நிகழ்வுகள் மீண்டும் நடக்கின்றன, இந்த முறை அதிக நாடுகள் ஈடுபட்டுள்ளன மற்றும் வெற்றிக்கான புதிய வரையறைகள் உள்ளன. இந்தியாவின் சந்திரயான்-3 திட்டம் வெற்றிகரமாக அமைந்தது. இந்திய விண்வெளி ஆராய்ச்சி நிறுவனம் (Indian Space Research Organisation’s (ISRO)) சரியான முடிவுகளை எடுத்தது தெரியவந்தது. இஸ்ரோ ஒரு பெரிய விண்வெளி நிறுவனமாக மாறியுள்ளது. இது இந்தியாவின் காலனித்துவத்தின் கடந்த காலத்தை வென்றுள்ளது. ரஷ்யாவின் லூனா 25 திட்டம் (Luna 25 mission) தோல்வியடைந்தது. இந்த தோல்வி ரஷ்ய விண்வெளி நிறுவனமான ரோஸ்காஸ்மோஸுக்கு (Roscosmos) முக்கியமான பாடங்களைக் கற்றுக் கொடுத்தது. இது, குறிப்பிடத்தக்க உச்சத்தை எட்டிய பிறகு நற்பெயரில் சரிவை எதிர்கொள்ளும் விண்வெளி நிறுவனத்திற்கு இது மிகவும் முக்கியமானது. பிப்ரவரி 22 அன்று, அமெரிக்காவைச் சேர்ந்த ’Intuitive Machines (IM)’ என்ற நிறுவனம் புதிய ஒன்றை சாதித்தது. நிலவில் ரோபோவை மென்மையாக தரையிறக்கிய முதல் தனியார் நிறுவனம் இதுவாகும். பல அமெரிக்க விண்வெளி நிறுவனங்கள் நாசாவின் உதவியுடன் வெற்றி பெற்றுள்ளன. இது ’Intuitive Machines (IM)’ நிறுவனத்திற்கும்  பொருந்தும். ஆனால், ’Intuitive Machines (IM)’இன் நிலைமை தனித்துவமானது. ’Intuitive Machines (IM)’  ஒடிசியஸ் (IM Odysseus) என்ற லேண்டரை சந்திரனுக்கு அனுப்பியது. இது நாசாவின் வணிக சந்திர பேலோட் சேவைகள் (Commercial Lunar Payload Services (CLPS)) திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாகும். இந்த பயணங்களில் சோதனைகளுக்கு நாசா நிதியுதவி அளிக்கிறது. இந்த முடிவுகள் நாசா மீண்டும் சந்திரனுக்கு செல்ல உதவும் என்று அவர்கள் நம்புகிறார்கள். ஒடிஸ்ஸியஸ் (Odysseus) தரையிறங்குவது கடினமாக இருந்தது. லேண்டரின் வழிசெலுத்தல் கருவியில் (lander’s navigation instrument) சிக்கல்கள் இருந்தன. ’Intuitive Machines (IM)’ இன் பொறியாளர்கள் இந்த சிக்கலை விரைவாக சரிசெய்ய வேண்டியிருந்தது. அதை, லேண்டரில் நாசா நடத்திய பரிசோதனையை அவர்கள் பயன்படுத்தினர். இந்த திருத்தத்திற்குப் பிறகு, ஒடிசியஸ் மெதுவாக தரையிறங்கப்பட்டது. ஆனால், சிக்னல் பலவீனமாக இருந்ததால் அதன் நிலைமை உறுதியாக தெரியவில்லை. அடுத்த நாள், ஒடிசியஸ் கீழே விழுந்திருக்கலாம் என்று ’Intuitive Machines (IM)’ கூறியது. இருப்பினும், இது அதன் பெரும்பாலான சோதனைகளை சேதப்படுத்தவில்லை. இதில் நாசா மற்றும் அதன் சோலார் பேனல்களின் ஆறு சோதனைகளும் அடங்கும்.


’Intuitive Machines (IM)’ இன் வெற்றி வர்த்தகரீதியிலான சந்திர பேலோட் சேவைகள் (Commercial Lunar Payload Services (CLPS)) திட்டம் நம்பிக்கைக்குரியது என்பதைக் காட்டுகிறது. இந்த வெற்றியின் காரணமாக அது வளரக்கூடும். வணிக சந்திர பேலோட் சேவை பயணங்களில் நாசாவுக்கு வரையறுக்கப்பட்ட பங்கு உள்ளது. இது தரையிறங்கும் தளங்களை பரிந்துரைக்கிறது மற்றும் சில சோதனைகளை வழங்குகிறது. 2020 ஆம் ஆண்டில், நாசா 14 நிறுவனங்களை பணிகளுக்காக ஒப்பந்தம் செய்து, 2.6 பில்லியன் டாலர்களை ஒதுக்கியது. எந்தவொரு நாடும் இத்தகைய முக்கியமான பொறுப்புகளை வழங்குவதற்கு, ஒரு வலுவான மற்றும் மாறுபட்ட தனியார் விண்வெளி சேவை நிலப்பரப்பு அவசியம். அமெரிக்க விண்வெளித் திட்டத்தின் பின்னணியில்  ’Intuitive Machines (IM)’  இன் வெற்றி மதிப்புமிக்கது. இந்தியா, தனது தேசிய விண்வெளித் திட்டத்தின் சில பிரிவுகளில் 100% தானியங்கி அன்னிய நேரடி முதலீட்டை அனுமதிக்க சமீபத்தில் பச்சைக்கொடி காட்டியுள்ளது. இந்த நடவடிக்கை இந்திய ஸ்டார்ட் அப் நிறுவனங்களிடையே ஆரோக்கியமான போட்டியை ஊக்குவிக்கும், இது எதிர்காலத்தில் இஸ்ரோவின் சுமையை குறைக்கும். விண்வெளித் துறையானது நாடுகளிடையேயும் உள்நாட்டிலும் விரிவான ஒத்துழைப்பைக் கோருகிறது.




Original article:

Share:

ஒரு நோய்வாய்ப்பட்ட பூகோளம் -வாங்க கிராந்தி

 மனிதர்கள் தங்கள் சொந்த வீட்டிற்கு நேரடியாகவும் மறைமுகமாகவும் தீங்கு செய்கிறார்கள்.


மனிதர்கள் பொதுவாக வாரக்கணக்கில் நோய்வாய்ப்படுவார்கள். ஆனால் நமது பூமி நோய்வாய்ப்பட்டால் என்ன ஆகும்? பூமி பல சவால்களை சந்தித்து வருகிறது. ஒரு பெரிய சவால் புவி வெப்பமடைதல். புவி வெப்பமடைதல் என்பது பூமி சூரியனில் இருந்து வெப்பத்தை சிக்க வைப்பதாகும். இந்த வெப்ப பொறி இயற்கையானது, பூமியில் உயிர்கள் தொடர்ந்து இருக்க உதவுகிறது. இது பூமியை ஒரு தனித்துவமான "கோல்டிலாக்ஸ்" கிரகமாக (“goldilocks“ planet)  மாற்றுகிறது. நமது சூரிய குடும்பத்தில் உள்ள எட்டு கோள்களில் இதுவும் ஒன்று. ஆனால் எதையும் அதிகமாகச் செய்தால் கெட்டது. எனவே, பூமியின் வெப்பநிலை அதிகரிப்பது ஆபத்தானது அல்லவா?


பசுமை இல்ல வாயுக்கள் (Greenhouse gas) பகல் நேரத்தில் வெப்பத்தை உறிஞ்சி இரவில் பூமியின் வெப்பநிலையை பராமரிக்க உதவுகிறது. இந்த நிகழ்வின் காரணமாக, கிரகத்தின் வெப்பநிலை இரவில் கூட மைனஸ் 20⁰C ஆக குறையாது. வெள்ளி கிரகத்தில் (Venus) அடர்த்தியான வளிமண்டலம் மற்றும் பசுமை இல்ல வாயுக்கள் இருப்பதால் வெப்பநிலை சீரான அளவாக இருக்கும்.  அதிகப்படியான பசுமை இல்ல வாயுக்கள் புவி வெப்பமடைதலை ஏற்படுத்துகின்றன. முக்கிய பசுமை இல்ல  (Greenhouse) வாயுக்கள் நீராவி (water vapour), கார்பன் டை ஆக்சைடு (carbon dioxide), மீத்தேன் (methane), நைட்ரஸ் ஆக்சைடுகள் (nitrous oxides) மற்றும் குளோரோ புளோரோ கார்பன்கள் (chlorofluorocarbons (CFCs) ஆகும்.


புவி வெப்பமடைதலுக்கு மனிதர்கள் தான் காரணம். கட்டிடம், தொழில் வளர்ச்சி, போக்குவரத்து, விவசாயம் ஆகியவற்றின் மூலம் இதைச் செய்துள்ளனர். புதிய விஷயங்களை உருவாக்க, நாம் அடிக்கடி மரங்களை வெட்டி நிலத்தை சுத்தம் செய்கிறோம். இதனால் பசுமை குறைகிறது. பெட்ரோல் மற்றும் டீசல் போன்ற புதைபடிவ எரிபொருட்களை  எரிப்பதால் (Burning of fossil fuels  for petrol and diesel ) காற்றில் கார்பன் சேர்க்கப்படுகிறது. விவசாயத்திற்காக காடுகளை அழிப்பதும், அதிகப்படியான மேய்ச்சலும் கூட பிரச்சினைகள்தான். அறுவடைக்குப் பிறகு பயிர்க்கழிவுகளை எரிப்பதும் பசுமை இல்ல வாயுக்களை வெளியிடுகிறது.


மனிதர்கள் தங்கள் தேவைகளையும் விருப்பங்களையும் பூர்த்தி செய்ய இயற்கை சூழலை மாற்றிக்கொள்கிறார்கள். ஆனால், இது பெரும்பாலும் இயற்கையில் ஏற்றத்தாழ்வுக்கு வழிவகுக்கிறது. பூமியின் வெப்பநிலை அதிகரித்து, நிரந்தர உறைபனி மற்றும் பனிப்பாறைகள் உருகுவதற்கு வழிவகுக்கிறது. வெப்பமயமாதலின் விளைவாக நிரந்தர உறைபனி (permafrost) உருகும்போது, மெத்தனோஜெனீசிஸுக்கு (methanogenesis)  அதிக அளவு கரிமப் பொருட்கள் கிடைக்கின்றன, அது இறுதியில் மீத்தேன் வளிமண்டலத்தில் வெளியிடப்படலாம். 

 

இந்த நிகழ்வின் விளைவுகள் கடல் மட்ட உயர்வு (rise in sea level) , காட்டுத்தீ (forest fires) , புதிய நோய்களின் பாதிப்பு (new diseases) , தீவிர வானிலை நிகழ்வுகள் (extreme weather events) மற்றும் பல்லுயிர் மாற்றங்கள் (changes in biodiversity) போன்ற பேரழிவுகளை ஏற்படுத்துகின்றன.


பூமியைக் காப்பாற்ற நாம் இன்னும் அதிகமாகச் செயல்பட வேண்டும். தனியார் வாகனங்களை பயன்படுத்துவதை தவிர்த்து, பொதுப் போக்குவரத்து, சைக்கிள் ஓட்டுதல் அல்லது நடைபயிற்சி போன்றவற்றைத் தேர்ந்தெடுப்பதன் மூலம் மாற்றத்தை நம்மிடமிருந்து தொடங்குவோம். புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தியைப் (renewable energy) பயன்படுத்துவோம், மரங்களை நடுவோம், பராமரிப்போம்.




Original article:

Share:

காதலின் சுதந்திரத்தைக் கட்டுப்படுத்துதல் -துளசி கே.ராஜ்

 உத்தரகாண்ட் பொது சிவில் சட்ட மசோதா (Uttarakhand Uniform Civil Code Bill) சம்மதத்துடன் கூடிய உறவுகளை (consensual relations) தண்டிக்கிறது. இந்த நடவடிக்கை தனிமனித சுதந்திரத்திற்கு (individual autonomy) எதிரானது. இது அரசியலமைப்பில் குறிப்பிடப்பட்டு உள்ள   சுதந்திரம், தனியுரிமை மற்றும் சமத்துவம்  போன்ற உரிமைகளை சிதைக்கிறது. 


பிப்ரவரி 7, 2024 அன்று, உத்தரகண்ட் சட்டமன்றம் உத்தரகண்ட் பொது சிவில் சட்ட மசோதா மசோதா (Uttarakhand Uniform Civil Code Bill 2024) என்ற புதிய சட்டத்தை நிறைவேற்றியது. இந்த சட்டம் மாநிலத்தில் திருமணம் மற்றும் பரம்பரை சொத்துரிமைக்கு ஒரு நிலையான விதிகளை உருவாக்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. குடியரசுத் தலைவர் ஒப்புதல் அளித்தவுடன், சட்டம் அதிகாரப்பூர்வமாக அமலுக்கு வரவுள்ளது. 


திருமணம் செய்யாமல் சேர்ந்து வாழும் தம்பதிகள்  (live-in partners)  தங்கள் உறவை பதிவு செய்ய வேண்டும் என்று  புதிய சட்டம் கூறுகிறது. அவர்கள் சில விதிகளை பின்பற்றவில்லை என்றால், அவர்கள் மீது  கிரிமினல் நடவடிக்கைகள் பதிவு செய்யப்படும் . இதன் பொருள் சம்மதத்துடன் கூடிய உறவுகளில் (consensual relations) இருப்பதற்காக மக்களை அரசாங்கம் தண்டிக்கலாம் மற்றும் அவர்களின் சுதந்திரத்தை கட்டுப்படுத்தலாம்.


இந்த சட்டத்தின் கீழ், தம்பதிகள் தாங்கள் திருமணம் செய்யாமல் உறவில் (live-in partners) இருப்பதாக பதிவாளரிடம் ஒரு அறிக்கையை வழங்க வேண்டும். பதிவாளர் அவர்களின் அறிக்கையை சரிபார்த்து அவர்களின் உறவை விசாரிக்கலாம். ஒரு ஜோடி ஒன்றாக வாழ்வதைப் பற்றி யார் வேண்டுமானாலும் பதிவாளரிடம் சொல்லலாம் என்று தெரிகிறது, அந்த தகவலின் அடிப்படையில் அவர் நடவடிக்கை எடுக்க முடியும். இரு கூட்டாளர்களும் ஒப்புக்கொள்கிறார்களா, அவர்களின் திருமண நிலை மற்றும் அவர்களுக்கு எவ்வளவு வயது என்பதை பதிவாளர் சரிபார்க்க முடியும். தம்பதியினர் பதிவாளரை நேரில் சந்திக்க வேண்டியிருக்கலாம், மேலும் அவர்கள் தங்கள் உறவை பதிவு செய்ய வேண்டாம் என்று முடிவு செய்யலாம். உறவு முறிந்தால், அவர்கள் பதிவாளரிடம் சொல்ல வேண்டும். 


சட்டத்தின் மற்றொரு கவலைக்குரிய பகுதி என்னவென்றால், இந்த அறிக்கையை வழங்காவிட்டால் தம்பதிகள் சிறைக்கு செல்லலாம் அல்லது அபராதம் செலுத்த வேண்டியிருக்கும். அவர்கள் தவறான தகவலைக் கொடுத்தால், அவர்களும் சிக்கலில் சிக்கக்கூடும். பதிவாளர் உள்ளூர் காவல்துறையினருடன் திருமணம் செய்யாமல் உறவில் (live-in partners) இருக்கும் தம்பதிகள் பற்றிய விவரங்களையும் பகிர்ந்து கொள்வார்.


திருமணம் செய்யாமல் மக்கள் ஒன்றாக வாழத் தேர்ந்தெடுப்பதற்கான முக்கிய காரணத்தை இந்த மசோதா அங்கீகரிக்கவில்லை, அதாவது திருமணத்தின் சம்பிரதாயங்கள் மற்றும் பொறுப்புகள் இல்லாமல் ஒரு உறவைக் கொண்டிருப்பது, ஒன்றாக வாழ்வது திருமணம் வழங்காத தங்கள் உறவுகளில் தம்பதிகளுக்கு சுதந்திரத்தை அளிக்கிறது. இரண்டு  நிறுவனங்களுக்கு  உள்ள  வேறுபாட்டை நீக்குவது பகுத்தறிவற்றது.


 இந்த மசோதா, திருமணம் செய்யாமல் ஒன்றாக வாழ்வதை அச்சுறுத்திகிறது. போலீசாரை ஈடுபடுத்துவது இதை இன்னும் மோசமாக்குகிறது. விதிகளைப் பின்பற்றாதது மற்ற சட்டங்களைப் போல சிவில் விளைவுகளை மட்டுமல்ல, குற்றவியல் விளைவுகளையும் ஏற்படுத்தும் என்று நினைத்து, தம்பதிகள் உண்மையான உறவுகளை தொடங்க தயங்கலாம்.


தொடங்கிய ஒரு மாதத்திற்குள் தங்கள் உறவை பதிவு செய்யாத தம்பதிகளை தண்டிக்கும் விதி நெருக்கத்தை நேரடியாக கட்டுப்படுத்துகிறது. இது தனிப்பட்ட தேர்வுகளை செய்வதற்கான சுதந்திரத்தை உள்ளடக்கிய பிரிவு 21 ஆல் பாதுகாக்கப்பட்ட கண்ணியமான வாழ்க்கைக்கான உரிமைக்கு ( free decision making and an expression of feelings, protected under Article 21) எதிரானது. திருமணம் செய்யாமல்  உறவைத் தொடங்கும்போது சுதந்திரமாக தேர்வு செய்யும் மக்களின் திறனை இந்த மசோதா கட்டுப்படுத்துகிறது.


 ஜனநாயக தாராளவாத அரசு (democratic liberal state) எதை சட்டவிரோதமாக்குவது, எதை செய்யக்கூடாது என்பதில் தெளிவான கொள்கையைக் கொண்டிருக்க வேண்டும். இந்த கொள்கை, அரசியலமைப்பு  பாதுகாக்கும் அம்சங்களுக்கு பொருந்த வேண்டும். பெரும்பாலான மக்கள் சில சமூக நடைமுறைகளை விரும்பவில்லை என்பதால் அவை சட்டவிரோதம் ஆக்கப்பட வேண்டும் என்று அர்த்தமல்ல.


ஜோயல் ஃபீன்பெர்க் என்ற தத்துவஞானியின் கூற்றுப்படி,  “சட்டத்திற்கு முக்கியமான அனைத்தும் ஒரு நபரின் ஒழுக்கத்தின் ஒரு பகுதியாகும், ஆனால் அவர்களின் ஒழுக்கங்களில் உள்ள அனைத்தும் சட்டவிரோதமாக்கப்படக்கூடாது. தனிப்பட்ட சார்புகளை சட்டங்களாக மாற்றுவது கொள்கையற்ற குற்றமயமாக்கல் (unprincipled criminalization)  என்று அழைக்கப்படுவதற்கு வழிவகுக்கிறது.”


இத்தகைய தண்டனையின் ஒரு முக்கிய எடுத்துக்காட்டு, விபச்சாரத்தின் மீதான சட்டமாகும். இது, முந்தைய இந்திய தண்டனைச் சட்டத்தின் 497வது பிரிவில்  இருந்தது. அந்த சட்டம், ஆண்களை மட்டுமே தண்டிப்பதன் மூலம் பாலின அடிப்படையில் பாகுபாடு காட்டியது. ஆனால் சட்டத்தின் மற்றொரு முக்கிய அம்சம் என்னவென்றால், அது சம்மதத்துடன் கூடிய பாலியல் உறவுகளை குற்றமாக்கியது. அவ்வாறு செய்வதன் மூலம், நெருக்கமான தொடர்பைத் தடுக்கவும், பாலியல் தன்னுரிமையின் (sexual autonomy) வெளிப்பாட்டைத் தடுக்கவும் இது தீவிரமாகச் செயல்பட்டது.

உத்தரகண்ட் மாநில பொது சிவில் சட்டத்தில் உள்ள சிக்கல்கள் என்ன?


ஜோசப் ஷைன் vs இந்திய ஒன்றியம் (2018) (Joseph Shine vs Union of India (2018) வழக்கில், விபச்சாரத்தை குற்றமாகக் கருதுவது, மக்களின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையில் அரசாங்கம் தலையிடுவதை குறிக்கும்  (Treating adultery [as] an offence, we are disposed to think, would tantamount to the State entering into a real private realm) என்று நீதிமன்றம் கூறியது. தனிநபர்களின் அந்தரங்கம் மற்றும் சுய உரிமையில் அரசு தலையிடக்கூடாது. இதேபோல், நீதிபதி கே.எஸ்.புட்டசாமி vs இந்திய ஒன்றியம் (2017) ( Justice K.S. Puttaswamy and Anr. vs Union of India and Ors. (2017) என்ற வழக்கில், உடல் ரீதியாகவோ அல்லது மன ரீதியாகவோ தனி உரிமையை அரசாங்கம் மீறுவது தன்னிச்சையான அரசாங்க நடவடிக்கைகளிலிருந்து பாதுகாப்புக்கு எதிரானது என்று உச்ச நீதிமன்றம் கூறியது. உடல் அந்தரங்கத்திற்கான உரிமை இதில் அடங்கும்.  


நம் நாட்டில் சாதிகளுக்கிடையேயான மற்றும் மதங்களுக்கு இடையேயான தம்பதிகள் பெரும்பாலும் துன்புறுத்தலையும் சமூக களங்கத்தையும் எதிர்கொள்கின்றனர். அவர்கள் பெரும்பாலும் கௌரவக் கொலைகள் உட்பட வன்முறைக்கு ஆளாகிறார்கள் என்று தரவு காட்டுகிறது. திருமணம் செய்யாமல் உறவுகளால் கடுமையான விதிமுறைகளைக் கொண்ட ஒரு சட்டம் இந்த பாதிக்கப்படக்கூடிய தம்பதிகளை மிகவும் பாதிக்கும். அவர்கள் மறைமுக பாகுபாட்டை எதிர்கொள்ளக்கூடும் மற்றும் அவர்களின் மதம் அல்லது சாதி காரணமாக குறிவைக்கப்படலாம்.


உத்தரகண்ட் அரசு பொது சிவில் சட்டத்தை  உருவாக்க 9 பேர் கொண்ட குழுவை  அமைத்துள்ளது.


மசோதாவில் திருமணம் செய்யாமல் உள்ள உறவுகளுக்கு எதிரான விதிகளைச் சேர்ப்பதன் மூலம்,  ஒரு முக்கிய ஜனநாயகக் கொள்கையை அரசு அவமதிக்கிறது. துரதிர்ஷ்டவசமாக,  மிக அடிப்படையான மனித சுதந்திரங்களில் ஒன்றான அன்பு  செலுத்துவதற்கான சுதந்திரத்தை (the freedom to love) அரசு பறித்துவிட்டது.


துளசி கே.ராஜ் இந்திய உச்ச நீதிமன்ற வழக்கறிஞர்.



Original article:

Share:

பாலஸ்தீன நாட்டை மீண்டும் கண்டறிதல் -டி.எஸ்.திருமூர்த்தி

 மேற்கத்திய உலகமும் அரபு நாடுகளும் இஸ்ரேலின் 'நல்லுணர்வை' (good sense) நம்பியுள்ளன. காசாவில் கட்டுப்பாடற்ற சூழ்நிலையை நிர்வகிப்பதில் பாலஸ்தீனர்கள் சவால்களை எதிர்கொள்கின்றனர்.


கடந்த பத்து ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக, இஸ்ரேலியர்கள் ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட பகுதிகளில் என்ன நடக்கிறது என்பதில் இருந்து இவர்கள் மிகவும் தனிமைப்படுத்தப்பட்டுள்ளனர். இது இரு நாடுகளின் தீர்வுக்கான ஆதரவு  இஸ்ரேலுக்குள் குறைவதற்கு வழிவகுத்தது.


அந்த ரகசியம் இப்போதுதான் தெரிந்தது. உண்மையில், இது நீண்ட காலமாக அறியப்படுகிறது, ஆனால் இதுவரை யாரும் அதை கவனிக்கப்படவில்லை.


இஸ்ரேல் பிரதமர் பெஞ்சமின் நெதன்யாகு பல ஆண்டுகளாக இஸ்ரேல்-பாலஸ்தீன மோதலுக்கு இரு நாடுகளின் தீர்வுக்கு எதிராக செயல்பட்டு வருவதாக வெளிப்படையாக கூறியுள்ளார். மேலும், "ஜோர்டானுக்கு மேற்கே உள்ள முழு பகுதியின் மீதும் இஸ்ரேல் தனது கட்டுப்பாட்டைக் கொண்டிருக்க வேண்டும்" என்றும் அவர் கூறியுள்ளார். இது நன்கு தெரிந்ததா? ஆம், ஜோர்டான் நதி முதல் கடல் வரை கட்டுப்பாட்டை விரும்புவதாக ஹமாஸ் விமர்சிக்கப்படுவதைப் போன்றதே இந்த அறிக்கை உள்ளது. இதுபோன்ற அறிக்கைகளை வெளியிட்டவர்கள் யூத-எதிர்ப்பாளர்கள் என்று முத்திரை குத்தப்பட்டு கடுமையான விளைவுகளை சந்தித்துள்ளனர். எவ்வாறாயினும், நெதன்யாகு இப்போது தனது அமைச்சரவையில் முழு இஸ்ரேலிய கட்டுப்பாட்டிற்கான ஒரு திட்டத்தை அறிமுகப்படுத்தி, அது ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டதாகத் தெரிகிறது.


விரைவில், இஸ்ரேலுக்கு மற்றொரு பெரிய ஆச்சரியம் இருந்தது. இங்கிலாந்து வெளியுறவு செயலர் டேவிட் கேமரூன், இஸ்ரேலுடன் ஒரு உடன்பாட்டை எட்டுவதற்கு முன்னரே ஐக்கிய இராச்சியம் (United Kingdom) ஒரு பாலஸ்தீனிய அரசை அங்கீகரிக்க தயாராக இருப்பதாக அறிவித்தார். இரு நாடுகளின்  தீர்வுக்கான பேச்சுவார்த்தை நடத்த பல ஆண்டுகள் ஆகலாம் என்று அவர் கூறினார். புறாக்களுக்கு மத்தியில் வேறு ஒரு பூனையை அனுமதித்தது போல, இந்த செய்தி அதிர்ச்சியாக இருந்தது. இந்த விஷயத்தில் பிரிட்டனுடன் பிரான்ஸ் உடன்பட்டுள்ளது. அமெரிக்காவும் விரைவில் ஒப்புக் கொள்ளுமா என்று மக்கள் கேள்வி எழுப்பி வருகின்றனர். இதனால் கவலையடைந்த நெதன்யாகு, அமெரிக்க அதிபர் ஜோ பைடனை தொலைபேசியில் தொடர்பு கொண்டார். அவர்களின் உரையாடலுக்குப் பிறகு, இஸ்ரேல் மற்ற நாடுகளின் கட்டளைகளை ஏற்காது என்று அவர் கூறினார். பேச்சுவார்த்தைகள் இன்றி பாலஸ்தீன நாட்டை அங்கீகரிப்பதற்கு எதிராக இஸ்ரேல் தொடர்ந்து போராடும் என்றும், இது பயங்கரவாதத்திற்கு அதிக வெகுமதி அளிக்கும் என்று அவர் நம்புகிறார். அவர் கூறாதது என்னவென்றால், இது பிரதம மந்திரியாக அவரது பதவியையும் அச்சுறுத்தக்கூடும் மற்றும் அவரது தீவிர வலதுசாரி அரசாங்க கூட்டணியையும் பாதிக்கும் என்பதாகும்.


பாலஸ்தீன அரசிற்கு உலக நாடுகளின் எதிர்வினைகள் கூட்டு மறதியைக் காட்டியுள்ளது. கடந்த பத்தாண்டுகளில் பாலஸ்தீனியர்களைப் புறக்கணித்த நாடுகள், இஸ்ரேலில் திரு. நெதன்யாகுவின் முழுப் பதவிக்காலம் உட்பட, சில வளைகுடா மற்றும் அரபு நாடுகள் ஆபிரகாம் உடன்படிக்கையின் (Abraham Accords) மூலம் இரு நாடுகளின் தீர்வுக்கான எந்த உத்தரவாதமும் இல்லாமல் உறவுகளை இயல்பாக்கியது. மேலும், இப்போது வியக்கத்தக்க வகையில் இந்த யோசனையை ஏற்றுக் கொண்டு, இரு நாடுகளின் தீர்வில் ஆர்வம் காட்டுகின்றன. அத்தகைய தீர்வுக்கான சாத்தியக்கூறுகள் மறைந்து வருவதாகத் தோன்றும் நேரத்தில் இந்த ஆர்வம் ஏற்பட்டுள்ளது. 2000 ஜூலையில் பராக், கிளிண்டன் மற்றும் அரபாத் ஆகியோருக்கு இடையே நடந்த உச்சிமாநாடு தோல்வியுற்றதை தொடர்ந்து இந்த மாற்றம் வந்துள்ளது.


காசாவில் இஸ்ரேலின் போர் நிபந்தனைகள் இல்லாமல் ஆதரிப்பதாக உறுதியளித்த அமெரிக்கா, சமீபத்தில் இரு நாடுகளின் தீர்வில் மீண்டும் ஆர்வம் காட்டியது. பாலஸ்தீன நாட்டை உருவாக்காமல் காசாவில் இஸ்ரேலின் உடனடி மற்றும் நீண்டகால பாதுகாப்பு பிரச்சினைகளை தீர்க்க முடியாது என்று அமெரிக்கா கூறியுள்ளது. இஸ்ரேல் கோரும் பாதுகாப்புக்கு ஒரு பாலஸ்தீனிய அரசு திறவுகோலாக இருக்கக்கூடும் என்று ஒப்புக் கொள்ளப்பட்ட சில சந்தர்ப்பங்களில் இதுவும் ஒன்றாகும். அதிபர் ஜோ பைடன் பாலஸ்தீனத்தின் இராணுவமயமாக்கப்பட்ட அரசை முன்மொழிந்தார். அதை திரு நெதன்யாகு உடனடியாக நிராகரித்தார். ஆனால், அமெரிக்காவின் நடவடிக்கைகள் முரண்பாடாக உள்ளன. இரு நாடுகளின் தீர்வை மீண்டும் ஆதரிப்பதாகத் தோன்றினாலும், நவம்பர் 2023 இல் ஐக்கிய நாடுகள் பொதுச் சபையின் தீர்மானத்தை அமெரிக்கா எதிர்த்தது. மேற்குக் கரையிலும் கிழக்கு ஜெருசலேத்திலும் சட்டவிரோத இஸ்ரேலிய குடியேற்றங்களுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்க வேண்டும் என்று இந்த தீர்மானம் அழைப்பு விடுத்தது. இத்தகைய குடியேற்றங்களும், குடியேற்றக்காரர்களிடமிருந்து தொடரும் வன்முறையும், இரு நாடுகளின் தீர்வுக்கு பெரும் தடைகளாக உள்ளன. அவர்கள் ஒவ்வொரு நாளும் களத்தில் நிலைமையை மாற்றி வருகின்றனர். 2023 ஆம் ஆண்டில், மேற்குக் கரையில் இஸ்ரேலிய பாதுகாப்புப் படைகள் (Israel Defense Forces) மற்றும் இஸ்ரேலிய குடியேற்றக்காரர்களால் (Israeli settlers) 500 பாலஸ்தீனியர்கள் கொல்லப்பட்டனர். இந்த நடவடிக்கை 2016 ஆம் ஆண்டின் ஐக்கிய நாடுகள் பாதுகாப்பு கவுன்சில் தீர்மானம் (UN Security Council Resolution) 2334 க்கு எதிரானது. இது இஸ்ரேலிய குடியேற்றங்கள் சட்டவிரோதமானவை என்று கூறியது. ஒரு முரண்பாடான நடவடிக்கையில், அமெரிக்கா பின்னர் நான்கு இஸ்ரேலிய குடியேற்றவாசிகள் மீது பொருளாதாரத் தடைகளை விதித்தது. தனிநபர்களைத் தண்டிப்பதன் மூலம் குடியேற்றக்காரர்களின் வன்முறை என்ற பரந்த பிரச்சினையைத் தடுக்குமா என்பது கேள்விக்குரியது.


ஜனவரி மாதம், ஐக்கிய நாடுகள் பொதுச்செயலாளர் (UN Secretary-General) அன்டோனியோ குட்டெரெஸ், பாலஸ்தீனிய அரசை அனுமதிக்காதது "ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதது"  என்று கூறினார். காசாவில் 13,000 க்கும் மேற்பட்ட குழந்தைகள் உட்பட 30,000 பாலஸ்தீனியர்கள் கொல்லப்பட்டதையும் அவர் கண்டித்தார். இஸ்ரேலுடனான உறவுகளை இயல்பாக்குவது குறித்த பேச்சுவார்த்தைகளைத் தொடர்வதற்கு முன்னர் பாலஸ்தீன அரசை நோக்கிய ஒரு திட்டவட்டமான சமாதான முன்னெடுப்புக்கு சவுதி அரேபியா அழைப்பு விடுத்துள்ளது. அக்டோபர் 7 அன்று ஹமாஸ் தாக்கியபோது இந்த பேச்சுவார்த்தைகள் முடிவடையும் தருவாயில் இருந்தன. சர்வதேச நீதிமன்றமும் (International Court of Justice (ICJ)) பாலஸ்தீன நாடு குறித்த விசாரணைகளை தொடங்கியுள்ளது. அமெரிக்கா, ஐரோப்பிய ஒன்றியம் மற்றும் அரபு நாடுகள் அனைத்தும் உள்நாட்டு மற்றும் தேர்தல் அழுத்தங்களை எதிர்கொள்கின்றன. அவர்கள் கட்டுப்பாட்டை மீறி வரும் ஒரு சூழ்நிலையை நிர்வகிக்க முயற்சிக்கிறார்கள். பிராந்திய மோதலுக்கான அதிக ஆபத்து இருந்தாலும், இஸ்ரேல் புத்திசாலித்தனமாக செயல்படும் என்று நம்புகிறார்கள். இஸ்ரேலிய அமைச்சரவைக்கு அளிக்கப்பட்ட சமீபத்திய திட்டம், அண்மை கிழக்கில் பாலஸ்தீன அகதிகளுக்கான ஐக்கிய நாடுகள் நிவாரண மற்றும் பணிகள் முகமையை (UN Relief and Works Agency(UNRWA)) முடிவுக்குக் கொண்டு வர ஆலோசனை கூறுகிறது. ஐக்கிய நாடுகள் நிவாரண மற்றும் பணிகள் முகமையை (UNRWA) முடிவுக்குக் கொண்டுவருவது இரு நாடுகளின் தீர்வுக்கு மற்றொரு பின்னடைவாக இருக்கும். இறுதி நிலைப் பேச்சுவார்த்தைகளில் இருந்து அகதிகளின் உரிமைகளை அகற்றுவதை உள்ளடக்கியதால், இது இரு நாடுகளின் கருத்துக்கு மற்றொரு அடியாக இருக்கும்.


ஐரோப்பிய ஒன்றியம் பாலஸ்தீன நாடு ஒன்றை உருவாக்க வேண்டும் என்று வாதிட்டு வருகிறது. இந்த நிலைப்பாடு இஸ்ரேல் பிரதமர் பெஞ்சமின் நெதன்யாகுவின் கருத்துக்கு எதிரானது. இஸ்ரேல் ஒற்றை நாடாக இருக்கும் ஒரு சூழ்நிலையில், அது தனது ஜனநாயக அந்தஸ்தைத் தக்க வைத்துக் கொள்ள மேற்குக் கரை மற்றும் காசாவில் உள்ள பாலஸ்தீனியர்களுக்கு சம உரிமைகளை வழங்க வேண்டும். இருப்பினும், அவ்வாறு செய்வதால், யூதர்கள் மக்கள் தொகையில் 50% க்கும் குறைவான பெரும்பான்மையை இழக்கக்கூடும். இஸ்ரேல் சம உரிமைகளை வழங்காவிட்டால், பாலஸ்தீனியர்கள் இரண்டாம் தர குடிமக்களாக நடத்தப்படுவார்கள். இது ஒரு நிறவெறி அரசுக்கு வழிவகுக்கும். இந்த நிலைமை தற்போதைய ஆக்கிரமிப்பு மற்றும் மாறாத நிலையில் இருந்து எழுகிறது. இரு நாடுகளின் தீர்வை ஆக்கிரமிப்பது அல்லது மேற்குக் கரை, காசா மற்றும் கிழக்கு ஜெருசலேமில் இருந்து பாலஸ்தீனியர்களை இன சுத்திகரிப்பு மூலம் அகற்றுவது ஆகியவற்றுக்கு இடையில் விருப்பம் இருப்பதாகத் தெரிகிறது. இஸ்ரேலிய தலைவர்களின் அறிக்கைகள் மற்றும் அரசாங்க நடவடிக்கைகள், குறிப்பாக ரபாவில் 1.4 மில்லியன் பாலஸ்தீனியர்கள் சம்பந்தப்பட்டிருப்பது, இன அழிப்பு போன்ற நடவடிக்கைகளை சுட்டிக்காட்டுகின்றன. உண்மையில், சர்வதேச நீதிமன்றத்தின் இஸ்ரேலிய தற்காலிக நீதிபதி பெரும்பான்மைத் தீர்ப்பில் இணைந்தார். மூத்த இஸ்ரேலிய அதிகாரிகள் மற்றும் அமைச்சர்கள் இனப்படுகொலைக்கான தூண்டுதலைத் தவிர்க்குமாறு வலியுறுத்தினார்.


கடந்த பத்தாண்டுக்கு மேலாக, இஸ்ரேலியர்கள் ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட பகுதிகளில் நடக்கும் நிகழ்வுகளில் இருந்து தனிமைப்படுத்தப்பட்டு, இரு நாடுகளின்  தீர்வுக்கான அவர்களின் ஆதரவைக் குறைத்து வருகின்றனர். இஸ்ரேலில் வலதுசாரிகளின் வளர்ச்சியும், ஒஸ்லோ உடன்பாடுகளை ஆதரித்த Peace Now போன்ற அமைப்புக்களுக்கான ஆதரவு குறைந்திருப்பதும் இந்த மாற்றத்தைப் பிரதிபலிக்கின்றன. இந்த Peace Now இயக்கங்களுக்கான ஆதரவு இஸ்ரேலியர்களிடையே கிட்டத்தட்ட முற்றிலுமாக மறைந்துவிட்டது. குறிப்பாக ஹமாஸின் தாக்குதல்களுக்குப் பிறகு. இது இருந்தபோதிலும்கூட, பாலஸ்தீனியர்கள் இரு நாடுகளின் தீர்வுக்கு தங்கள் ஆதரவை நிரூபிக்க தொடர்ந்து அழுத்தம் கொடுக்கப்பட்டு வருகின்றனர். அதே நேரத்தில் இஸ்ரேலின் உறுதிப்பாடு இதேபோல் ஆராயப்படவில்லை. 2017 இல், ஹமாஸ் 1967 எல்லைகளின் அடிப்படையில் இரு நாடுகளின் தீர்வை ஒப்புக் கொள்ளும் வகையில் அவர்களின் 1988 சாசனத்தை கூட புதுப்பித்தது. இதற்கு முன்னர் ஃபத்தா மற்றும் பிற குழுக்களுடனான ஒப்பந்தங்களில் ஹமாஸ் இதற்கு உடன்பட்டிருந்தது.


"மறுநாள்" ஹமாஸை உலகம் என்ன செய்யப் போகிறது என்ற கேள்வி பிராந்தியத்தில் அமைதியை அடைவதில் உள்ள சிக்கலை ஒப்புக்கொள்கிறது. அமைதி சாத்தியமாக வேண்டுமானால், இஸ்ரேல் மற்றும் பாலஸ்தீன நாடுகளின் தலைமைகள் மாற வேண்டும். பாலஸ்தீனியர்களுக்கு காசா மற்றும் மேற்குக் கரை இரண்டையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் மற்றும் இந்த இரு நாடுகளின் தீர்வுக்கு பேச்சுவார்த்தை நடத்த தயாராக உள்ள தலைவர்கள் தேவை. ஹமாஸ் தொடர்பான புதிய அணுகுமுறை தீர்வின் ஒரு பகுதியாக இருக்கலாம் என்று ஒரு கருத்து உள்ளது. சமாதானம் மற்றும் ஐக்கியத்திற்கு மிகவும் திறந்த மனதுடன் இருக்கக்கூடிய ஒரு வேறுபட்ட ஹமாஸ் தலைமை, பாலஸ்தீனிய தலைமைக் கட்டமைப்பின் (Palestinian leadership structure) ஒரு பகுதியாக மாறும் ஒரு காட்சியை கற்பனை செய்வதை இது உள்ளடக்கியுள்ளது. மேலும், மையவாதிகள் (centrists) அனுதாபத்தை இழந்துவிட்ட நிலையில், புதிய இஸ்ரேலிய தலைமை எங்கிருந்து வரும்?


இருப்பினும், இஸ்ரேலில் புதிய தலைமையைக் கண்டுபிடிப்பதும் ஒரு சவாலாக உள்ளது. இஸ்ரேலில் உள்ள மையவாத அரசியல் குழுக்கள் தங்கள் செல்வாக்கையும் அனுதாபத்தையும் பெருமளவில் இழந்துவிட்டன. புதிய, இன்னும் வெளிப்படையான தலைமை எங்கிருந்து வெளிப்படும் என்பதை அடையாளம் காண்பது கடினமாக உள்ளது.

 

உலகளாவிய சமூகம், நம்பிக்கையற்றதாக இருந்தாலும், வெறும் வார்த்தைகளுக்கு அப்பால் இரு நாடுகளின் தீர்வை நோக்கிய குறிப்பிடத்தக்க நடவடிக்கைகளுக்காக காத்திருக்கிறது. 


டி.எஸ். திருமூர்த்தி, ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் நியூயார்க்கிற்கான இந்தியாவின் தூதர் / நிரந்தர பிரதிநிதியாக (2020-22) இருந்தார், முன்னதாக, காசாவில் பாலஸ்தீனிய அதிகாரத்திற்கான இந்தியாவின் முதல் பிரதிநிதியாகப் (1996-98) பணியாற்றினார்.




Original article:

Share:

நீடிக்கும் ஒரு நலன்புரி அரசுக்கு நிதியளித்தல் -புலப்ரே பாலகிருஷ்ணன்

 மக்கள்நலன் சார்ந்த திட்டங்களுக்குப் பெயர் பெற்ற கேரளாவில், மாற்றுத்திறனாளி ஒருவர் தனது மாதாந்திர ஓய்வூதியம் ₹ 1,600 ஐ சரியான நேரத்தில் பெறாததால், தற்கொலை செய்து கொண்ட செய்தியானது தலைப்புச் செய்திகளில் இடம் பிடித்தது.  ஓய்வூதியம் உட்பட அதன் நலன்புரி கடமைகளை பூர்த்தி செய்ய முடியவில்லை என்று மாநில அரசு கூறுகிறது. காரணம், இந்திய அரசாங்கம் கடன் வாங்க அனுமதிக்கவில்லை என்பதாகும். மாநிலங்களை மத்திய அரசு கட்டுப்படுத்த முடியுமா என்பதை உச்ச நீதிமன்றத்தில் கேரள அரசு கேள்வி கேட்டுள்ளது. பொதுவாக, ஒரு கூட்டாட்சி அமைப்பில் (Federal system), மாநில கடன்களுக்கு உத்தரவாதம் அளிக்கும் போது தவிர, மாநிலங்களின் நிதி முடிவுகளில் மத்திய அரசு தலையிடக்கூடாது.  இந்த விவகாரத்தில் உச்ச நீதிமன்றம் விரைவில் முடிவு செய்யும். இந்த தீர்ப்பு கேரளா அதிக கடன் வாங்க முடியுமா என்பதை தீர்மானிக்கும். இருப்பினும், உண்மையான கவலை சட்டபூர்வத்தைப் பற்றியது மட்டுமல்ல. கேரளா இப்போது ஏன் அதிகக் கடனைப் பெறுகிறது என்பதில் நாம் கவனம் செலுத்த வேண்டும்.


கேரளாவின் நிதி பிரச்சினை பொதுச் சேவைகளுக்கு (public services) அதிக செலவு செய்வதிலிருந்து உருவாகிறது என்று பலர் நினைக்கலாம். ஆனால், உண்மையில்  கேரளாவில் நலத்திட்டங்களுக்கு  அதிகம் செலவிடவில்லை. 2022-23 ஆம் ஆண்டில், கோவா,  கேரளாவை விட 'சமூக வளர்ச்சி மற்றும் பொருளாதார சேவைகளுக்கு'  (social development and economic services) ஒரு நபருக்கு நான்கு மடங்கு அதிகமாக செலவிட்டது. கேரளாவுடன் ஒப்பிடும்போது கோவா மத்திய வரிகளில் (Central taxes) அதிக பங்கைப் பெற்றாலும், வேறுபாடு குறிப்பிடத்தக்கதாக அளவு இல்லை. கேரளாவை விட கோவா அதிக நிதி திரட்டுவதே இந்த இடைவெளிக்கு முக்கிய காரணம். 2022-23 ஆம் ஆண்டில், கோவாவின் தனிநபர் வரி வருவாய் கேரளாவை விட 2.1 மடங்கு அதிகமாகும். மேலும், அதன் தனிநபர் (per capita) வரி அல்லாத வருவாய் 4.6 மடங்கு அதிகம். கோவாவும் சமீபத்திய ஆண்டுகளில் அதன் வருவாயிலிருந்து பொதுச் சேவைகளுக்கு நிதியளித்து வருகிறது. 


ஆனால் இரு மாநிலங்களுக்கும் இடையிலான சமூக மற்றும் பொருளாதார சேவைகளுக்கான (social and economic services) செலவினங்களில் உள்ள வேறுபாடு பணம் திரட்டுவதில் மட்டுமல்ல. 2023-24 பட்ஜெட்டில், கேரளா வளர்ச்சிக்கு செலவிடுவதை விட வளர்ச்சிக்கு அதிக செலவு செய்ய திட்டமிட்டுள்ளது. வளர்ச்சி அல்லாத செலவினங்கள் ஒரு நபருக்கான மேம்பாட்டு செலவினங்களை விட அதிகமாக இருக்கும்  மாநிலம் இதுதான்.  வளர்ச்சி அல்லாத செலவுகளில் வட்டி செலுத்துதல்கள் (interest payments) , நிர்வாக சேவைகள் (administrative services) மற்றும் ஓய்வூதியங்கள் (pensions) ஆகியவை அடங்கும். 2023-24 ஆம் ஆண்டிற்கான திருத்தப்பட்ட பட்ஜெட்டில், இந்த வளர்ச்சி அல்லாத செலவுகள் ஒவ்வொன்றும் பொருளாதார சேவைகள் உட்பட எந்த ஒரு வளர்ச்சி செலவினத்தையும் விட அதிகமாக உள்ளது. மேலும், வளர்ச்சியில்லாத செலவினங்களில் பல்வகைத் துறை  (Miscellaneous Department) என்று பெயரிடப்பட்ட பணத்தின் ஒரு பெரிய பகுதி உள்ளது. இது கல்வியைத் தவிர பெரும்பாலான வளர்ச்சி பகுதிகளுக்கு செலவிடுவதை விட பெரியது. இது பொது செலவினங்களின் சீரற்ற விநியோகத்திற்கு வழிவகுக்கிறது.


கூடுதலாக, வட்டி செலுத்துவதில் கேரளாவுக்கு ஒரு பெரிய சிக்கல் உள்ளது, இது அதன் வருவாயில் ஐந்தில் ஒரு பங்கை எடுத்துக்கொள்கிறது. இது கோவாவை விட இரண்டு மடங்கு அதிகம், இது கேரளாவின் நலன்புரி சேவைகளை வழங்கும் திறனைக் குறைக்கிறது. நாட்டிலேயே நிதி நெருக்கடியில் உள்ள மாநிலங்களில் கேரளாவும் ஒன்று என்று உச்ச நீதிமன்றத்தில் மத்திய அரசு தெரிவித்துள்ளது.


இப்போது, கேரளா அதிக கடன் வாங்க வேண்டுமா என்பதை முடிவு செய்யலாம். மத்திய அரசு கடன் வாங்க அனுமதிக்காது என்பதால் நலத்திட்டங்களை செயல்படுத்த முடியாது என்று  கேரளா அரசு கூறுகிறது. இந்த ஆண்டு மாநிலத்திற்கான மத்திய உதவியில் குறைவு ஏற்பட்டுள்ளது. மேலும், 2023-24 பட்ஜெட்டில் திட்டமிடப்பட்ட கடன் ஏறக்குறைய ஒரே மாதிரியாக உள்ளது. ஆனால், கேரளா என்ன செய்ய வேண்டும் என்பது பொது நிதிக் கோட்பாடுகளைப் பொறுத்தது. இந்த ஆண்டு 2.1% அதிக வருவாய் பற்றாக்குறை கணிக்கப்பட்டுள்ளது. அதாவது, வருவாயை உருவாக்காத செலவுகளை ஈடுகட்ட கேரளா அரசு ஏற்கனவே கடன் வாங்குகிறது. கேரளாவில் ஏற்கனவே தனிநபருக்கு அதிக கடன் மற்றும் அதன் வருமானத்துடன் ஒப்பிடும்போது கடன் இல்லை என்றாலும், அதே காரணத்திற்காக அதிக கடன் வாங்குவதில் என்று அர்த்தமில்லை.


மத்திய-மாநில நிதி உறவுகளில் (Centre-State fiscal relations) மோடி அரசின் எதேச்சதிகார அணுகுமுறையின் மீதான அதிருப்தியை வெளிப்படுத்த கேரள அரசு சரியானதைச் செய்துள்ளது. எவ்வாறாயினும்,  கேரள அரசு அதன் நலன்புரி கடமைகளை பூர்த்தி செய்ய, கடனை செலுத்துவது (paying down debt), உட்பட அதன் நிதி ஆதாரங்களை  மறுகட்டமைக்க வேண்டும். இதனால், வட்டி செலுத்துதல் வருவாயை குறைவாக எடுத்துக் கொள்கிறது. இது ஒரே நேரத்தில் வருவாயை உயர்த்துவதும் செலவினங்களை குறைப்பதையும் குறிக்கிறது. ஒரு நலன்புரி மாநிலத்திற்கு உறுதியான நிதி அடித்தளங்கள் தேவை. ஏனெனில், நீங்கள் ’துணிக்கு ஏற்ப மட்டும்  கோட்டை வெட்ட முடியும்’ (only cut the coat according to the cloth) . 


புலப்ரே பாலகிருஷ்ணன் ஒரு பொருளாதார நிபுணர்.




Original article:

Share:

கல்வித்துறைக்கு ஓர் அவமரியாதை -அனாமிகா, நவ்னீத் சர்மா

 ஒன்றிய அரசின் இடைக்கால பட்ஜெட்டில் உயர் கல்விக்கான நிதியை 16.8% குறைத்துள்ளது கல்வி நிறுவனங்களுக்கும், மாணவர்களுக்கும் பொருளாதார சுமையை அதிகரிக்கும்.


இடைக்கால பட்ஜெட்டில் பல்கலைக்கழக மானியக் குழுவுக்கான (University Grants Commission (UGC)) 60 சதவீத நிதி குறைக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த குறைப்பு, கடந்த ஆண்டை விட ₹ 9,600 கோடி குறைவு, இது இந்திய தொழில்நுட்ப நிறுவனங்கள் (Indian Institutes of Technology) மற்றும் இந்திய மேலாண்மை நிறுவனங்கள் (Indian Institutes of Management) போன்ற நிறுவனங்களுக்கான உயர் கல்வி மானியங்களை பாதிக்கிறது.


 மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 4-6% செலவழித்து அனைவருக்கும் நியாயமான மற்றும் நல்ல கல்வியை இலக்காகக் கொண்ட 'கல்வி 2023: இன்சியான் பிரகடனத்தில்' ('Education 2023: Incheon Declaration) இந்தியாவின் இலக்குகளை ஆதரிக்கிறதா என்று பட்ஜெட் போக்கு நம்மை ஆச்சரியப்படுத்துகிறது. மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 2.8% மட்டுமே ஒதுக்கியுள்ளதால், இடைக்கால பட்ஜெட் இந்த இலக்குகளுடன் பொருந்தவில்லை.  


இடைக்கால பட்ஜெட்டில் பள்ளிக் கல்விக்கான நிதி ஒதுக்கீடு, 0.73 சதவீதம் உயர்த்தப்பட்டாலும், உயர்கல்விக்கான நிதி 16.8 சதவீதம் குறைக்கப்பட்டுள்ளது. இது கல்வி நிறுவனங்களுக்கும், மாணவர்களுக்கும் நிதிச்சுமையை அதிகரிக்கும். மத்திய பல்கலைக்கழகங்களுக்கு 28% அதிகரிப்பு என்று கூறினாலும், பட்ஜெட்டில் அதை உயர் கல்வி நிதி முகமைக்கு (Higher Education Financing Agency (HEFA)) ஒதுக்குகிறது, பல்கலைக்கழக மானியக் குழுவுக்கு (University Grants Commission (UGC)) அல்ல. கனரா வங்கி மற்றும் கல்வி அமைச்சகத்தின் கூட்டாண்மையான உயர் கல்வி நிதி முகமை (HEFA), கல்வி உள்கட்டமைப்புக்கு கடன்களை வழங்குகிறது. இந்த மாற்றம் பல்கலைக்கழக மானியக் குழுவை (University Grants Commission (UGC))யை, கார்ப்பரேட் மதிப்புகளை மையமாகக் கொண்ட வெறும் ஒழுங்குமுறை அமைப்பாக குறைக்கிறது. இந்த நிதிக்குறைப்பின் மூலம், கல்லூரிகள் மற்றும் பல்கலைக்கழகங்கள் அதிக சுயநிதி படிப்புகளை வழங்க வேண்டியிருக்கலாம், இது மாணவர்களின் நிதி அழுத்தத்தை அதிகரிக்கிறது. இந்த மாற்றம் உயர் கல்வி நிதி முகமையின் கடன்களையும் நம்பியுள்ளது. இது, மாணவர்கள் மற்றும் நிறுவனங்களுக்கு சுமையை ஏற்படுத்துகிறது. ஒரு காலத்தில் கல்வியில் கவனம் செலுத்திய பல்கலைக்கழகங்கள், இப்போது கல்வியிலிருந்து கவனத்தை திசை திருப்பி, நிதிகளை நிர்வகிக்க வேண்டும். கல்வி வாங்கக்கூடிய ஒரு வியாபார பொருளாகி, மாணவர்களிடம் அதிக கட்டணம் மாணவர்களிடம் வசூலிக்கப்படுகிறது.


இந்தச் சூழல் விளிம்பு நிலைக் குழுக்களுக்கான உயர்க்கல்விக்கான அணுகலை  இன்னும் மோசமாக்கும். அவர்களின் மொத்த பதிவு விகிதம் (Gross Enrolment Ratio (GER)) தேசிய சராசரியான 27.3% ஐ விட மிகவும் குறைவாக உள்ளது. பெண்கள், பட்டியலிடப்பட்ட சாதிகள் மற்றும் பழங்குடியினர் முறையே 24.9%, 23.1% மற்றும் 18.9% மொத்த பதிவு விகிதத்தைக் (GER) கொண்டுள்ளனர். 2020-21 ஆம் ஆண்டுக்கான உயர்கல்வி குறித்த அகில இந்திய கணக்கெடுப்பில் (All India Survey on Higher Education 2020-21) இந்தத் தகவல் தெரியவந்துள்ளது. 2021-22 பள்ளிக் கல்வித் துறை மற்றும் எழுத்தறிவுத் துறையின் (Department of School Education and Literacy Survey 2021-22) அறிக்கையின் படி, தொடக்க நிலையில் மொத்த பதிவு விகிதம் (GER) கிட்டத்தட்ட 100% ஆக இருந்தாலும், ஒரு அதிர்ச்சியூட்டும் உண்மை வெளிச்சத்திற்கு வருகிறது. 72% க்கும் அதிகமான மாணவர்கள் உயர்கல்வியை விட்டு வெளியேறுகிறார்கள். கல்வி நிறுவனங்கள் மற்றும் மாணவர்களிடம் பணப் பற்றாக்குறையே இதற்கு முக்கியக் காரணம்.


பள்ளிக் கல்வி மற்றும் எழுத்தறிவுத் துறைக்கு வழங்கப்படும் சிறிய தொகை கூட சிக்கலில் உள்ளது. மொத்த ஒதுக்கீடான ₹73,000 கோடியில், ₹6,050 கோடி ரைசிங் இந்தியாவுக்கான PM ஸ்ரீ (Rising India (PM-SHRI))  6,448 பள்ளிகளை மேம்படுத்துவதற்கும், ₹6,399 கோடி புதிய ஏக்லவ்யா மாதிரி உறைவிடப் பள்ளிகளை (Eklavya Model Residential Schools (EMRS)) கட்டுவதற்கும் ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. இதன் பொருள், மொத்த பள்ளிக் கல்விக்கான பட்ஜெட்டில் 8.3 சதவீதத்தில் 0.7 சதவீதம் பள்ளிகளுக்கு மட்டுமே செல்கிறது. இது ஏற்கனவே உள்ள பள்ளிகளுக்கான நிதியை கணிசமாகக் குறைக்கிறது.


PM-SHRI பள்ளிகள் தேசிய கல்விக் கொள்கை (National Education Policy (NEP)) 2020ன் விதிகளைப் பின்பற்றுகின்றன. அந்த பள்ளிகளுக்கு அதிகப் பணம் கொடுப்பது மற்ற மாநிலங்கள்/யூனியன் பிரதேசங்களில் உள்ள பள்ளிகள் தேசிய கல்விக் கொள்கையை  முழுமையாக ஏற்கும்படி அழுத்தம் கொடுப்பதாகத் தோன்றுகிறது. தேசிய கல்விக் கொள்கை 2020, பல்வேறு சமூக மற்றும் பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வுகளை எவ்வாறு உருவாக்குகிறது என்பது பற்றிய ஆழமான விசாரணை உள்ளது. ஏற்கனவே இருக்கும் கல்விச் சிக்கல்களை மேலும் மோசமாக்குகிறது. பின்தங்கிய மற்றும் ஒதுக்கப்பட்ட குழுக்களுக்கு உதவுவதற்கு தேசிய கல்விக் கொள்கை பொறுப்பு அல்லது பொறுப்புக்கூறலை ஏற்காது. இந்த விவகாரம் மாநிலங்கள்/யூனியன் பிரதேசங்களுக்கு மட்டுமல்ல, இதைப் பற்றி விமர்சன ரீதியாக சிந்திக்கும் அனைவருக்கும் கவலை அளிக்கிறது.

அனாமிகா ஐஐடி பாம்பே-மோனாஷ் பல்கலைக்கழகத்தில் (IIT Bombay-Monash University) கல்வியில் முனைவர் பட்டம் பயில்கிறார்; நவ்நீத் ஷர்மா, இமாச்சலப் பிரதேசம், தர்மசாலா மத்தியப் பல்கலைக்கழகத்தில் பேரசிரியராகப் பணியாற்றுகிறார்.




Original article:

Share: