கடன் பெற பாகிஸ்தானுக்கு சர்வதேச நாணய நிதியம் (IMF) 11 புதிய நிபந்தனைகளை விதித்துள்ளது, இந்தியாவுடனான பதட்டங்கள் குறைந்து வருவதால் அபாயங்கள் குறைந்துள்ளதாகக் கூறுகிறது -ஆஞ்சல் மேகஜைன்

பாகிஸ்தானில் ஊழல் குறித்த IMF அறிக்கை : பாகிஸ்தான் தனது கடனைப் பெற சர்வதேச நாணய நிதியம் (IMF) 11 புதிய கட்டமைப்புக்கான அளவுகோல்களை விதித்ததுள்ளது. அவற்றில் வரி சீர்திருத்தங்கள், அரசு அதிகாரிகளின் சொத்து அறிவிப்புகள் மற்றும் எரிசக்தி துறையில் தனியார் துறை பங்கேற்பு தொடர்பான மூன்று நிபந்தனைகள் டிசம்பர் மாதம் இறுதிக்குள் பூர்த்தி செய்யப்பட வேண்டும்

பாகிஸ்தான் சர்வதேச நாணய நிதியம் (IMF) அறிக்கை செய்தி : பாகிஸ்தானின் வணிகம் மற்றும் நற்பெயர் அபாயங்கள் குறித்த கவலைகள் குறைந்துள்ளதாக சர்வதேச நாணய நிதியம் தெரிவித்துள்ளது.

இந்த முன்னேற்றம் இந்தியாவுடனான பதட்டங்களைத் தணிப்பதோடு தொடர்புடையது. மே மாதத்தில் பதட்டங்கள் உச்சத்தை எட்டியிருந்தன. பின்னர், குறைந்துவிட்டன. பாகிஸ்தான் குறித்த அதன் சமீபத்திய மதிப்பாய்வு அறிக்கையில் IMF இந்தக் கருத்தை வியாழக்கிழமை வெளியிட்டது.

எவ்வாறாயினும், பாகிஸ்தான் தனது கடனைப் பெற சர்வதேச நாணய நிதியம் (IMF) 11 புதிய கட்டமைப்பு அளவுகோல்களை விதித்தது. அவற்றில் வரி சீர்திருத்தங்கள், அரசு அதிகாரிகளின் சொத்து அறிவிப்புகள் மற்றும் எரிசக்தி துறையில் தனியார் துறை பங்கேற்பு தொடர்பான மூன்று நிபந்தனைகளை நாடு டிசம்பர் மாதம் இறுதிக்குள் பூர்த்தி செய்ய வேண்டும்.

"நிலையான திட்ட செயல்திறன் மற்றும் தொடர்ச்சியான சீர்திருத்தங்கள் மூலம் நிரூபிக்கப்பட்டபடி, வலுவான உரிமை, வணிக அபாயங்களை குறைக்கும் ஒரு முக்கிய காரணியாக செயல்படுகிறது. திட்டத்தை செயல்படுத்துவதில் சில அபாயங்கள் மற்றும் அதிகரித்த உலகளாவிய அபாயங்கள் இருந்தபோதிலும் இது முக்கியமானதாகப் பார்க்கப்படுகிறது. மே மாதத்தில் உச்சத்தை அடைந்த பிறகு, இந்தியாவுடனான பதட்டங்கள் குறைந்துவிட்டன. மேலும், வணிக அபாயங்கள் (எ.கா., நிதி, வெளியுறவு மற்றும் சீர்திருத்த இலக்குகளை சமரசம் செய்யும் நீண்டகால இராணுவ மோதல்) மற்றும் நற்பெயர் அபாயங்கள் (எ.கா., நிதி வழங்கல்களை தவறாகப் பயன்படுத்துவதாகக் கருதப்படுவது) பற்றிய தொடர்புடைய கவலைகளையும் குறைக்கின்றன," என்று சர்வதேச நாணய நிதியம் (IMF) தெரிவித்துள்ளது.

சர்வதேச நாணய நிதியம் (IMF) அதன் $7 பில்லியன் நீட்டிக்கப்பட்ட நிதி வசதி (Extended Fund Facility (EFF)) கடன் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக நாட்டிற்கான இரண்டாவது $1 பில்லியன் தவணையைச் செயல்படுத்த அக்டோபரில் ஒப்புக்கொண்ட பிறகு, வியாழக்கிழமை (டிசம்பர் 11) பாகிஸ்தானுக்கான நாட்டு அறிக்கையை வெளியிட்டது. மேலும், இஸ்லாமாபாத் $200 மில்லியனைப் பெற அனுமதித்தது.

இந்த தவணைகளுடன், பாகிஸ்தானுக்கு சுமார் $3.3 பில்லியன் நிதியை வழங்கியுள்ளது என்று சர்வதேச நாணய நிதியம் (IMF) கூறியது. மே மாதத்தில், சர்வதேச நாணய நிதியம் (IMF) பாகிஸ்தானுக்கு நீட்டிக்கப்பட்ட நிதி வசதி (EFF) கடன் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக $1 பில்லியன் தொகையை வழங்க அனுமதித்தது மற்றும் காலநிலை சார்ந்த மீள்தன்மை மற்றும் நிலைத்தன்மை வசதி (Resilience and Sustainability Facility (RSF)) கீழ் சுமார் $1.4 பில்லியனை அணுக அனுமதித்தது.

11 புதிய நிபந்தனைகள்

வெளிப்படைத்தன்மை மற்றும் பொறுப்புணர்வை மேம்படுத்தும் முயற்சியில், ஜூன் 2025 சட்டத் திருத்தங்களின்படி, உயர் மட்ட கூட்டாட்சி அரசு ஊழியர்களின் சொத்து அறிவிப்புகளை அரசாங்க வலைத்தளத்தில் வெளியிட வேண்டும் என்று IMF பாகிஸ்தானுக்கு ஒரு நிபந்தனையை விதித்துள்ளது. நவம்பர் மாதம் சர்வதேச நாணய நிதியம் (IMF) அதன் 'நிர்வாகம் மற்றும் ஊழல்-கண்டறிதல் (Governance and Corruption-Diagnostic (GCD)) மதிப்பீட்டில்' ஊழல் என்பது பாகிஸ்தானின் நிர்வாக நிலப்பரப்பின் ஒரு "தொடர்ச்சியான அம்சம்" என்றும், பணமோசடியைத் தண்டிப்பதில் அதன் அமலாக்க நடவடிக்கை "பலவீனமானது" என்றும், "நீதித்துறை நிறுவனங்கள்" "ஊழல் நிறைந்தவை" என்றும், ஊழல் எதிர்ப்பு நிறுவனங்கள் "அரசியல் செல்வாக்கின் வரலாறு இருப்பதாகவும்" அந்த அறிக்கை மேலும் கூறியது.

பாகிஸ்தான் அரசாங்கத்தின் வேண்டுகோளின் பேரிலும், பொருளாதார செயல்திறனைக் குறைக்கும் நிர்வாக பலவீனங்கள் மற்றும் ஊழல் பாதிப்புகளைக் கண்டறிந்து பகுப்பாய்வு செய்வதற்காகவும், அதன் ஆதரவுடன் இந்த நிர்வாகம் மற்றும் ஊழல்-கண்டறிதல் (GCD) நடத்தப்பட்டது. உலக வங்கியின் நிபுணர்களுடன் இணைந்த துறைகளுக்கு இடையேயான IMF குழு, ஜனவரி 2025-ல் நிர்வாகம் மற்றும் ஊழல்-கண்டறிதல் (GCD) பணியைத் தொடங்கியது. பாகிஸ்தான் தனது சர்ச்சைக்குரிய 27-வது அரசியலமைப்புத் திருத்தத்தை நிறைவேற்றியதால் இது முக்கியத்துவம் பெற்றது. இந்தத் திருத்தம் இராணுவத் தளபதி ஃபீல்ட் மார்ஷல் ஆசிம் முனிரின் அதிகாரங்களை விரிவுபடுத்துகிறது. அதே நேரத்தில், உச்ச நீதிமன்றத்திற்கு மேலே மற்றொரு நீதிமன்றத்தை உருவாக்குவதன் மூலம் அது உச்ச நீதிமன்றத்தின் அதிகாரங்களைக் குறைக்கிறது.

அது வரி கொள்கை சீர்திருத்தங்களுக்கான ஒரு படிநிலைப்படுத்தப்பட்ட செயல் திட்டத்தை உள்ளடக்கியிருக்க வேண்டும். அது வரி நிர்வாகம் மற்றும் வரிச் சட்டங்களில் உள்ள சீர்திருத்தங்களையும் உள்ளடக்கியிருக்க வேண்டும். அந்த உத்தி நிர்வாக ஏற்பாடுகளைத் தெளிவாகக் குறிப்பிட வேண்டும். அது செயலாக்கத்திற்கான ஒரு வளத் திட்டத்தையும் உள்ளடக்கியிருக்க வேண்டும். பாகிஸ்தான் இந்த நிபந்தனையை டிசம்பர் மாத இறுதிக்குள் பூர்த்தி செய்ய வேண்டும்.

புதிய கட்டமைப்பு அளவுகோல்கள்
நிதி
1. டிசம்பர் 2025 இறுதிக்குள் ஒரு திட்ட வரைபடத்தை இறுதி செய்யவும். இதில் குறைந்தபட்சம் திட்ட வரைபடத்தில் பின்வருவன அடங்கும். (i) முக்கிய சீர்திருத்தப் பகுதிகளுக்கு முன்னுரிமை அளித்தல்; (ii) பணியாளர் தேவைகள் மற்றும் பொறுப்புகள்; (iii) குறிப்பிட்ட காலக்கெடு மற்றும் இலக்குகள்; (iv) வருவாய் தாக்க மதிப்பீடுகள்; மற்றும் (v) முன்னேற்றம் மற்றும் விளைவுகளை கண்காணிக்க முக்கிய செயல்திறன் குறிகாட்டிகள் (Key performance indicators (KPI)) (எ.கா. தணிக்கைகளின் எண்ணிக்கை, டிஜிட்டல் விலைப்பட்டியலால் உள்ளடக்கப்பட்ட பரிவர்த்தனைகளின் எண்ணிக்கை போன்றவை). திட்ட வரைபடத்தின் அடிப்படையில், IMF பணியாளர்களுடன் ஒப்புக் கொள்ளப்பட்ட குறைந்தது மூன்று முன்னுரிமைப் பகுதிகளை முழுமையாக செயல்படுத்த தேவையான அனைத்து நடவடிக்கைகளையும் முடிக்கவும். இதில், தேவையான துணைச் சட்டம், பணியாளர்களைப் பணியமர்த்துதல் மற்றும் ஒதுக்கீடு மற்றும் ஆரம்பகட்ட முக்கிய செயல்திறன் குறிகாட்டிகள் (KPI) அறிக்கையிடல் ஆகியவை அடங்கும்.	கூட்டாட்சி வருவாய் வாரியத்தின் (FBR) செயல்திறனை மேம்படுத்தவும்.	2026 மார்ச் மாத இறுதிக்குள்
2. அடுத்த 3 முதல் 5 ஆண்டுகளுக்கான ஒரு விரிவான வரிச் சீர்திருத்த உத்தியை உருவாக்கிப் பகிரவும். அதில் பின்வருவன அடங்கியிருக்க வேண்டும்: (i) வரிக் கொள்கை, நிர்வாகம் மற்றும் சட்டச் சீர்திருத்தங்களுக்கான ஒரு படிநிலைத் திட்டம்;  (ii) தெளிவான நிர்வாகக் கட்டமைப்புகள்; மற்றும்  (iii) அதைச் செயல்படுத்துவதற்குத் தேவையான வளங்களுக்கான ஒரு திட்டம்.	வரியின் முன்னறிவிப்பு மற்றும் நிலைத்தன்மையை வலுப்படுத்துதல். வருவாய்.	டிசம்பர் 2026 இறுதிக்குள்
ஆளுகை
3. ஜூன் 2025 சட்டத் திருத்தங்களின்படி உயர் மட்ட கூட்டாட்சி சிவில் ஊழியரின் சொத்து அறிவிப்புகளை அரசாங்க வலைத்தளத்தில் வெளியிடவும்.	வெளிப்படைத்தன்மை மற்றும் பொறுப்புணர்வை மேம்படுத்துதல்.	டிசம்பர் 2026 இறுதிக்குள்
4. அடையாளம் காணப்பட்ட துறைகளில் ஊழல் அபாயங்களைக் குறைப்பதற்கான ஒரு செயல் திட்டத்தை வெளியிடவும். இந்தத் திட்டம் நிறுவன அளவிலான இடர் மதிப்பீட்டின் அடிப்படையில் அமைய வேண்டும்.	கடுமையான ஊழல் பாதிப்புகளைக் கண்டறிந்து தணிக்கவும்.	2026 அக்டோபர் மாத இறுதியில்
பணவியல் மற்றும் நிதி
5. பணம் அனுப்புவதற்கான செலவுகள் மற்றும் எல்லை தாண்டிய பணம் வழங்களில் உள்ள தடைகள் குறித்து முழுமையான மதிப்பீடு செய்யவும். கண்டறியப்பட்ட முடிவுகளின் அடிப்படையில் ஒரு செயல் திட்டத்தைத் தயாரிக்கவும்.	நிலையான முறையில் அந்நிய செலாவணி வரவை அதிகரிக்கவும்.	2026 மே மாத இறுதிக்குள்
6. உள்ளூர் நாணயப் பத்திரச் சந்தையை மேம்படுத்துவதற்கான தடைகளை விரிவாக ஆய்வு செய்யவும். இந்தத் துறைகளை மேம்படுத்துவதற்கான ஒரு மூலோபாயச் செயல் திட்டத்தை வெளியிடவும்.	நிதிச் சந்தைகளை உருவாக்கி, முதலீட்டாளர் தளத்தைப் பன்முகப்படுத்தவும்.	2026 செப்டம்பர் இறுதிக்குள்
எரிசக்தி துறை
7. (ஹைதராபாத் மின்சார விநியோக நிறுவனம் (HESCO) மற்றும் சுக்கூர் மின்சார விநியோக நிறுவனம் (SEPCO) செயல்முறைகளில் தனியார் துறை பங்கேற்பதற்கான முன்நிபந்தனைகளை அமைத்து உறுதிப்படுத்தவும்.	விநியோக நிறுவனங்கள் (DISCO) மேலாண்மை மற்றும் செயல்திறனை மேம்படுத்துதல்.	டிசம்பர் 2026 இறுதிக்குள்
அரசுக்குச் சொந்தமான நிறுவனங்கள்
ஏழு பெரிய பொது சேவை கடமைகள் (public service obligations (PSO)) ஒப்பந்தங்களில் அரசாங்கம் கையெழுத்திடும். இது FY27 பட்ஜெட்டை நாடாளுமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கும் முன் நடக்கும். ஒப்பந்தங்கள் புதுப்பிக்கப்பட்ட கையேடுகள் மற்றும் வழிகாட்டுதல்களைப் பின்பற்றும். இவை அரசுக்குச் சொந்தமான நிறுவனச் சட்டம் (SOE) மற்றும் கொள்கைக்கு ஏற்ப உள்ளன.	பொதுக் கடமைகளின் வெளிப்படைத்தன்மை மற்றும் செலவுகளை மேம்படுத்துதல்.	ஜூன் 2026 இறுதிக்குள்
வர்த்தகம், முதலீட்டுக் கொள்கை மற்றும் கட்டுப்பாடு நீக்கம்
9. மத்திய மற்றும் மாகாண அரசாங்கங்கள் சர்க்கரை சந்தை தாராளமயமாக்கலுக்கான தேசியக் கொள்கையில் உடன்படும். மத்திய அமைச்சரவை அதை ஏற்றுக்கொள்ளும். இந்தக் கொள்கையில் உரிமம் வழங்குதல், விலைக் கட்டுப்பாடுகள், இறக்குமதி மற்றும் ஏற்றுமதி அனுமதிகள், மண்டலப்படுத்துதல் மற்றும் செயல்படுத்துவதற்கான தெளிவான காலக்கெடு பற்றிய பரிந்துரைகள் அடங்கும்.	பொருட்கள் சந்தைகளை தாராளமயமாக்குங்கள்.	ஜூன் 2026 இறுதிக்குள்
10. நிறுவனங்கள் சட்டம், 2017-ல் சட்டமன்றத் திருத்தங்கள் தயாரிக்கப்பட்டு நாடாளுமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கப்படும். பட்டியலிடப்படாத நிறுவனங்களுக்கான இணக்கத்தை வலுப்படுத்துதல், பெருநிறுவன நிர்வாகத்தை நவீனமயமாக்குதல் மற்றும் சர்வதேச சிறந்த நடைமுறைகளுடன் விதிமுறைகளை சீரமைப்பதை இந்த திருத்தங்கள் நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளன.	ஒழுங்குமுறை நிச்சயமற்ற தன்மையைக் குறைத்தல், வெளிப்படைத்தன்மையை மேம்படுத்துதல் மற்றும் மூலதனச் சந்தை வளர்ச்சியை ஆதரித்தல்.	ஜூன் 2026 இறுதிக்குள்
11. சிறப்பு பொருளாதார மண்டலம் (SEZ) சட்டத்தில் சட்டமியற்றும் திருத்தங்கள் குறித்து ஒரு கருத்துரு குறிப்பு தயாரிக்கப்பட்டு வெளியிடப்படும். இது சீர்திருத்தங்களின் நோக்கம், நோக்கங்கள் மற்றும் எதிர்பார்க்கப்படும் விளைவுகளை வரையறுக்கும். இந்த குறிப்பு மாற்றங்களுக்கான காரணத்தை விளக்குகிறது, முக்கிய குறிகாட்டிகளை முன்மொழிகிறது மற்றும் லாப அடிப்படையிலான சலுகைகளிலிருந்து செலவு அடிப்படையிலான சலுகைகளுக்கு மாறுவதை கோடிட்டுக் காட்டுகிறது.	ஜூன் 2026-க்குள் முதலீட்டிற்காக செயல்திறனை மேம்படுத்தி, அனைவருக்கும் சமமான வாய்ப்புகளை வழங்குதல்.	ஜூன் 2026 இறுதிக்குள்

கூடுதலாக, சர்வதேச நாணய நிதியம், பாகிஸ்தானின் பொதுத்துறை பயன்பாட்டு நிறுவனங்களான ஹைதராபாத் மின்சார விநியோக நிறுவனம் (Hyderabad Electric Supply Company (HESCO)) மற்றும் சுக்கூர் மின்சார நிறுவனத்தில் (Sukkur Electric Power Company (SEPCO)) தனியார் துறை பங்கேற்புக்கான முன்நிபந்தனைகளை டிசம்பர் மாத இறுதிக்குள் முடிக்க இஸ்லாமாபாத்திடம் கேட்டுக்கொண்டுள்ளது.

மற்ற நிபந்தனைகளில் மார்ச் மாதத்திற்குள் ஒரு நிதிசார் செயல் திட்டத்தை இறுதி செய்வதும் அடங்கும். இந்தச் செயல் திட்டம் முக்கிய சீர்திருத்தப் பகுதிகளுக்கு முன்னுரிமை அளித்தல், பணியாளர் தேவைகள் மற்றும் பொறுப்புகளை வரையறுத்தல், குறிப்பிட்ட காலக்கெடு மற்றும் இலக்குகளை நிர்ணயித்தல், வருவாய் தாக்கத்தை மதிப்பிடுதல் மற்றும் முக்கிய செயல்திறன் குறிகாட்டிகளை அடையாளம் காண்பது ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியிருக்க வேண்டும்.

அந்நியச் செலாவணி வரவை அதிகரிக்க, பாகிஸ்தான் பணம் அனுப்பும் செலவுகள் மற்றும் எல்லை தாண்டிய கொடுப்பனவுகளுக்கான தடைகள் குறித்த முழுமையான மதிப்பீட்டை முடிக்க வேண்டும் என்று சர்வதேச நாணய நிதியம் கூறியுள்ளது. மேலும், அடுத்த ஆண்டு மே மாத இறுதிக்குள் ஒரு செயல் திட்டத்தையும் அது தயாரிக்க வேண்டும்.

ஜூன் மாத இறுதிக்குள், மத்திய மற்றும் மாகாண அரசாங்கங்கள் ஒரு உடன்பாட்டிற்கு வர வேண்டும். பின்னர், மத்திய அமைச்சரவை சர்க்கரை சந்தையை தாராளமயமாக்குவதற்கான ஒரு தேசியக் கொள்கையை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். இந்தக் கொள்கையில் உரிமம் வழங்குதல், விலைக்கட்டுப்பாடுகள், இறக்குமதி மற்றும் ஏற்றுமதி அனுமதிகள், மண்டலப் பிரிப்பு மற்றும் செயல்படுத்தலுக்கான தெளிவான காலக்கெடு குறித்த முக்கியப் பரிந்துரைகள் அடங்கும் என்று சர்வதேச நாணய நிதியம் (IMF) தெரிவித்துள்ளது.

பாகிஸ்தானின் சர்வதேச நாணய நிதியம் (IMF) கடன், இந்தியாவின் கவலைகள்

மே மாதத்தில், பஹல்காமில் நடந்த பயங்கரவாதத் தாக்குதல் மற்றும் ஆபரேஷன் சிந்துர் ஆகியவற்றிற்குப் பிறகு, இந்தியா சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் வாரியக் கூட்டத்தில் வாக்களிப்பதைத் தவிர்த்தது. பாகிஸ்தானின் "மோசமான சாதனைப் பதிவு" காரணமாக, அந்நாட்டிற்கான சர்வதேச நாணய நிதியத் திட்டங்களின் செயல்திறன் குறித்து இந்தியா கவலைப்பட்டது. அரசால் நிதியுதவி செய்யப்படும் எல்லை தாண்டிய பயங்கரவாதத்திற்கு கடன் நிதி தவறாகப் பயன்படுத்தப்படலாம் என்றும் இந்தியா கவலைப்பட்டது. கூட்டத்திற்கு முன்பு, இந்தியாவின் வெளியுறவுச் செயலாளர் விக்ரம் மிஸ்ரி, அந்த நாட்டிற்கு நிதி உதவி வழங்குவதற்கு முன்பு, நிதியத்தின் வாரியம் உண்மைகளை கவனமாகப் பரிசீலிக்க வேண்டும் என்று கூறினார்.

பாகிஸ்தானுக்கு 2.4 பில்லியன் டாலர் கடன்களை அங்கீகரிப்பதற்காக, மே 9 அன்று வாஷிங்டன் டி.சி.யில் அதன் வாரியம் கூடுவதற்கு இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பு, சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் பணியாளர்கள், நிதியைத் தவறாகப் பயன்படுத்துவதால் ஏற்படக்கூடிய “நற்பெயர் அபாயங்கள்” குறித்து எச்சரித்தனர். இந்தியாவுடனான அதிகரித்து வரும் பதட்டங்கள் காரணமாக “நிறுவன அபாயங்கள்” அதிகரிப்பதையும் அவர்கள் குறிப்பிட்டனர். இந்தியாவுக்கும் பாகிஸ்தானுக்கும் இடையிலான பதட்டங்கள் தொடர்ந்தாலோ அல்லது மோசமடைந்தாலோ, அது பாகிஸ்தானின் நிதி நிலைமை, வெளிநாட்டுக் கணக்குகள் மற்றும் சீர்திருத்த இலக்குகளுக்கு அபாயங்களை அதிகரிக்கக்கூடும் என்று அவர்கள் கூறினர்.

இஸ்லாமாபாத்திற்கான சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் 7 பில்லியன் டாலர் உதவித் தொகுப்பு செப்டம்பர் 2024-ல் அங்கீகரிக்கப்பட்டது. தற்போதைய 37 மாத நீட்டிக்கப்பட்ட நிதி வசதி (EFF) திட்டத்தில், இந்த நிதி உதவிக்காலத்தின் போது ஆறு ஆய்வுகள் உள்ளன. நீட்டிக்கப்பட்ட நிதி வசதி (EFF) திட்டம், சரிசெய்ய நேரம் தேவைப்படும் கட்டமைப்பு பலவீனங்களால் ஏற்படும் தீவிரமான நடுத்தர கால செலுத்துதல் இருப்புச் சிக்கல்களைக் கொண்ட நாடுகளுக்கு நிதி உதவி வழங்குகிறது. 

இது கட்டமைப்பு சீர்திருத்தங்களை ஆதரிக்க நீண்ட கால திருப்பிச் செலுத்தும் காலங்களையும் வழங்குகிறது. இதற்கிடையில், மீள்தன்மை மற்றும் நிலைத்தன்மை வசதி (Resilience and Sustainability Facility (RSF)) திட்டம், காலநிலை தொடர்பான பாதிப்புகளிலிருந்து பாகிஸ்தானின் செலுத்துதல் இருப்பு அபாயங்களைக் குறைப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.

சர்வதேச நாணய நிதிக் (IMF) குழு செப்டம்பர் 24 முதல் அக்டோபர் 8 வரை கராச்சி மற்றும் இஸ்லாமாபாத்திற்கு பயணம் மேற்கொண்டு நீட்டிக்கப்பட்ட நிதி வசதியின் (EFF) கீழ் இரண்டாவது மதிப்பாய்வு மற்றும் மீள்தன்மை மற்றும் நிலைத்தன்மை வசதியின் (RSF) கீழ் முதல் மதிப்பாய்வு குறித்து விவாதித்தது. பாகிஸ்தானின் பொருளாதாரத் திட்டம் "பேரியல் பொருளாதார நிலைத்தன்மையை நிலைநிறுத்துகிறது மற்றும் சந்தை நம்பிக்கையை மீண்டும் உருவாக்குகிறது" என்று சர்வதேச நாணய நிதியம் (IMF) அப்போது குறிப்பிட்டது.

Original link:

IMF puts 11 new conditions on Pakistan to avail loan, says risks have reduced as tensions with India have waned

Read More →

ஒரே நாடு ஒரே சந்தா திட்டத்தை தனியார் பல்கலைக்கழகங்கள் மற்றும் கல்லூரிகளுக்கும் ஏன் விரிவுபடுத்த வேண்டும்? -ஆர். டபிள்யூ. அலெக்சாண்டர் இயேசுதாசன்

ஒரே நாடு ஒரே சந்தா (One Nation One Subscription (ONOS))  திட்டத்தில் தனியார் நிறுவனங்களுக்கு அணுகலை வழங்குவது, இந்தியா ஒரு வலுவான அறிவுசார் பொருளாதாரத்தை உருவாக்க உதவும்.

1,100-க்கும் மேற்பட்ட பல்கலைக்கழகங்கள் மற்றும் ஏறக்குறைய 45,000 கல்லூரிகளுடன், 4.5 கோடி மாணவர்களுக்குக் கல்வி வழங்கும் இந்தியா, உலகின் மிகப்பெரிய கல்வி மையங்களில் ஒன்றாகத் தனது நிலையை வலுப்படுத்தி வருகிறது. 2035ஆம் ஆண்டிற்குள் உயர்கல்வியில் 50% மொத்த சேர்க்கை விகிதத்தை (gross enrollment ratio (GER)) அடைவதையும் இந்தியா நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. இந்த இலக்கை அடைய, இந்தியா உயர்கல்வியின் அனைத்துத் துறைகளையும் வலுப்படுத்த வேண்டும். 'ஒரே நாடு ஒரே சந்தா' (ONOS) போன்ற பல்வேறு முன்முயற்சிகள் மூலம் அரசு மற்றும் தனியார் நிறுவனங்கள் இந்த இலக்கை நோக்கிச் செயல்பட்டு வருகின்றன.

ஒரே நாடு ஒரே சந்தா (One Nation One Subscription (ONOS)) என்றால் என்ன?

இந்தத் திட்டத்தின் நோக்கம், அறிவியல், தொழில்நுட்பம், பொறியியல் மற்றும் கணிதம் (Science, Technology, Engineering and Mathematics (STEM)), மருத்துவம், மேலாண்மை, சமூக அறிவியல் மற்றும் மானுடவியல் போன்ற துறைகளில் உள்ள முக்கியப் பதிப்பகங்களின் முன்னணி கல்விசார் மின்-இதழ்களுக்கான அணுகலை நாடு முழுவதும் வழங்குவதாகும். பல்கலைக்கழக மானியக் குழுவின் தகவல் மற்றும் நூலக வலையமைப்பு (Information and Library Network (INFLIBNET)) மையம், ஒரே நாடு ஒரே சந்தா திட்டத்திற்கான செயலாக்க முகமையாகச் செயல்பட உள்ளது. இந்தத் திட்டம், நாடு முழுவதும் உள்ள 6,400 நிறுவனங்களுக்கும் (மத்திய மற்றும் மாநிலப் பல்கலைக்கழகங்கள், கல்லூரிகள் மற்றும் ஆராய்ச்சி நிறுவனங்கள்) மற்றும் 1.2 கோடி மாணவர்கள், ஆசிரியர்கள் மற்றும் ஆராய்ச்சியாளர்களுக்கும், Elsevier, Springer-Nature, Taylor & Francis மற்றும் Wiley போன்ற உலகளாவிய இதழ்கள் உட்பட 13,000க்கும் மேற்பட்ட சிறந்த இதழ்களுக்கான அணுகலை வழங்கும். அனுசந்தான் தேசிய ஆராய்ச்சி அறக்கட்டளை (Anusandhan National Research Foundation (ANRF)) சட்டம், இரண்டாம் மற்றும் மூன்றாம் நிலை உயர்கல்வி நிறுவனங்களில் ஆராய்ச்சியை மேம்படுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. தரமான திறந்த அணுகல் இதழ்களுக்கான கட்டுரை செயலாக்கக் கட்டணங்களைச் செலுத்துவதில் இந்திய ஆசிரியர்களுக்கு ஆதரவளிக்க ஒன்றிய அரசின் நிதி உதவி வழங்குவதற்கான திட்டங்களையும் இதனுடன் இணைக்க வேண்டும். இருப்பினும், தனியார் பல்கலைக்கழகங்கள் ஒரே நாடு ஒரே சந்தா திட்டத்தின் வரம்பிலிருந்து விலக்கப்பட்டுள்ளன.

1990ஆம் ஆண்டுக்கு முன்பு, உயர்கல்வித் துறை அரசாங்கத்தால் நிதியளிக்கப்படும் நிறுவனங்களின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது. பொருளாதார தாராளமயமாக்கல், தனியார் பல்கலைக்கழகங்கள் மற்றும் கல்லூரிகளை உருவாக்குவது போன்ற பல்வேறு நடவடிக்கைகள் செய்யப்பட்டன. இதன் விளைவாக, இன்று 80% மாணவர்கள் தனியார் பல்கலைக்கழகங்கள் மற்றும் கல்லூரிகளில் உயர்கல்வி பயில்கின்றனர். கடந்த 20ஆண்டுகளில், உயர்கல்விக்கான தேவை அதிகரித்ததன் காரணமாக, இந்தக் கல்லூரிகள் மற்றும் பல்கலைக்கழகங்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்துள்ளது.

ஆராய்ச்சி கவனம் செலுத்தியது

ரோபோடிக்ஸ், செயற்கை நுண்ணறிவு, தொழில்நுட்ப நிறுவனங்கள், துல்லியத் தொழில்நுட்பங்கள், இணையப் பாதுகாப்பு, வடிவமைப்புச் சிந்தனை போன்ற வளர்ந்து வரும் துறைகளில் படிப்புகளை வழங்குவதோடு மட்டுமல்லாமல், இந்த நிறுவனங்கள் மாணவர்களுக்கு சர்வதேச வெளிப்பாடு, தொழில்துறை சார்ந்த கற்றல், பல்துறை மற்றும் நெகிழ்வான கல்வி வாய்ப்புகள் மற்றும் பிற நன்மைகளையும் வழங்குகின்றன. இந்த நிறுவனங்களில் பல நகர்ப்புற மற்றும் பாதி நகர்ப்புறப் நகர்ப்புறங்களை ஒட்டிய பகுதிகளிலும் அமைந்துள்ளன. மேலும், அவை மொத்த மாணவர் எண்ணிக்கையில் 36% பங்களிக்கின்றன. இது தவிர, பன்சால் மற்றும் பலர் (2019) குறிப்பிடுவது போல, பல தனியார் பல்கலைக்கழகங்கள் தங்களை ஆராய்ச்சி மற்றும் புத்தாக்கத்தை மையமாகக் கொண்ட நிறுவனங்களாக நிலைநிறுத்தியுள்ளன.

சில நிறுவனங்கள் பல வளாகங்கள், நவீன உள்கட்டமைப்பு மற்றும் திறமையான ஆசிரிய உறுப்பினர்களுடன் மிகப்பெரிய அளவில் உள்ளன. இது நன்கு அறியப்பட்ட அரசு நிதியுதவி பெறும் நிறுவனங்களுடன் போட்டியிடவும், அவற்றின் ஆராய்ச்சி வெளியீட்டிற்கு இணையாகச் செயல்படவும் உதவுகிறது. சில நிறுவனங்கள், இந்திய தொழில்நுட்ப கழகங்களுக்குப் பிறகு இந்தியாவின் ஆராய்ச்சி வெளியீட்டிற்கு இரண்டாவது பெரிய பங்களிப்பாளர்கள் தாங்களே என்று கூட உரிமை கோருகின்றன. தரமான வெளியீடுகள், ஆசிரிய மேம்பாடு மற்றும் உள்கட்டமைப்பு உருவாக்கத்திற்கான செலவினங்கள், நூலகங்களின் தானியக்கமாக்கல், டிஜிட்டல் நூலகங்களை நிறுவுதல், ரேடியோ அதிர்வெண் அடையாளம் காணுதல் (Radio-Frequency IDentification (RFID) மற்றும் பிற தொழில்நுட்ப முன்னேற்றங்கள் அனைத்தும் இதற்கு முக்கிய காரணமாக அமைத்துள்ளன.

தனியார் உயர்கல்வி நிறுவனங்கள் கல்வி மற்றும் வளர்ச்சிக்கு பெரும் பங்களிப்பை வழங்கியுள்ளதால், ஒரே நாடு ஒரே சந்தா (One Nation One Subscription (ONOS)) திட்டத்தை அவற்றுக்கும் விரிவுபடுத்துவது, 2035ஆம் ஆண்டுக்குள் இந்தியா ஒரு வளர்ந்த நாடாக வேண்டும் என்ற இலக்கை அடைய உதவும். இது நாட்டின் பொருளாதாரத்தில் அதிக நிதிச் சுமையை ஏற்படுத்தாது. மேலும், ஒரு வலுவான அறிவுசார் பொருளாதாரத்தை உருவாக்குவதற்கு உதவியாக இருக்கும்.

கட்டுரையாளர் பெங்களூரில் உள்ள ரேவா பல்கலைக்கழகத்தின் முன்னாள் துணைவேந்தர்; சென்னை, ஹிந்துஸ்தான் இன்ஸ்டிடியூட் ஆஃப் டெக்னாலஜி அண்ட் சயின்ஸ் நிறுவனத்தின் முன்னாள் துணைத் துணைவேந்தர்; மற்றும் சென்னை, மெட்ராஸ் கிறிஸ்டியன் கல்லூரியின் முன்னாள் முதல்வர் மற்றும் செயலாளர் ஆவார்.

Original link:

Why the One Nation One Subscription (ONOS) should be extended to private universities and colleges 

Read More →

இந்தியாவில் கல்விச் செலவுகளின் வெளிப்படையான உண்மை -வச்சஸ்பதி சுக்லா, சந்தோஷ் குமார் தாஷ்

'விரிவான கூறுநிலை ஆய்வு: கல்வி' (Comprehensive Modular Survey: Education) என்ற தலைப்பில் தேசிய மாதிரி ஆய்வின் 80வது சுற்று கண்டுபிடிப்பு, தரமான கல்வியை பெறுவதில் அதிகரித்து வரும் ஏற்றத்தாழ்வுகளைக் குறிக்கிறது.

இந்திய அரசியலமைப்பின் பிரிவு 21A (86வது திருத்தம், 2002) 6 முதல் 14 வயது வரையிலான குழந்தைகளுக்கு இலவச மற்றும் கட்டாயக் கல்வி உரிமையை வழங்குகிறது. 2020ஆம் ஆண்டு தேசிய கல்விக் கொள்கை இந்தப் பார்வையை மேலும் விரிவுபடுத்தி, 3 முதல் 18 வயது வரையிலான அனைத்துக் குழந்தைகளுக்கும் கல்வி வழங்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. இதில் தொடக்கக் கல்வி முதல் 12ஆம் வகுப்பு வரை உள்ள வகுப்புகள் அடங்கும்.2030-ஆம் ஆண்டுக்குள் தொடக்கம் முதல் மேல்நிலைப் பள்ளி (secondary level) வரையிலான கல்வியை அனைவருக்கும் சென்றடையச் செய்வதே தேசிய கல்விக் கொள்கையின் முக்கிய நோக்கமாகும். கல்வி இலவசமாக வழங்கப்பட வேண்டும் என்பது கொள்கையாக இருந்தாலும், இன்றும் பெரும்பான்மையான மாணவர்கள் கட்டணம் வசூலிக்கும் தனியார் பள்ளிகளிலேயே பயில்கின்றனர். அங்கு கணிசமான கட்டணம் வசூலிக்கப்படுகிறது. பல்வேறு காரணங்களால், பல மாணவர்கள் தனியார் பயிற்சி மையங்களுக்கு செல்கின்றனர். இது நிதிச் சுமையை அதிகரிக்கிறது.

அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின்படி இலவசக் கல்வி உத்தரவாதம் அளிக்கப்பட்டுள்ள நிலையில், இந்தியாவில் அடிப்படைப் பள்ளிப்படிப்பு எவ்வளவு விலை உயர்ந்தது? பெற்றோர்கள் தங்கள் குழந்தைகளைப் பள்ளிக்கு அனுப்ப எவ்வளவு செலவு செய்கிறார்கள் - அரசியலமைப்பில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளபடி, கொள்கையளவில் அரசாங்கத்திடம் உள்ள ஒரு கடமை எது? "விரிவான கூறுநிலை ஆய்வு: கல்வி (Comprehensive Modular Survey: Education)” என்ற தலைப்பில் தேசிய மாதிரி ஆய்வின் 80வது சுற்று (ஏப்ரல்-ஜூன் 2025) கணக்கெடுப்பு, இந்தக் கேள்விகளை ஆராய்வதற்கான சமீபத்திய தரவை வழங்குகிறது.

பள்ளிகளில் மாணவர் சேர்க்கை போக்குகள்

தேசிய அளவில், 55.9% மாணவர்கள் அரசுப் பள்ளிகளிலும், 11.3% மாணவர்கள் தனியார் உதவி பெறும் பள்ளிகளிலும், 31.9% மாணவர்கள் தனியார் உதவி பெறாத பள்ளிகளிலும் கல்வி கற்று வருகின்றனர். தனியார் பள்ளிகளில் சேர்க்கை ஊரக பகுதிகளை விட நகர்ப்புறங்களில் அதிகமாக உள்ளது. நகர்ப்புறங்களில் உள்ள மொத்த பள்ளி மாணவர்களில், 51.4% பேர் தனியார் பள்ளியில் கல்வி கற்று வருகின்றனர். அதே, நேரத்தில் இந்த பங்கு ஊரக பகுதிகளில் 24.3% ஆகும். இருப்பினும், தனியார் பள்ளி சேர்க்கையில் பாலின இடைவெளி குறைவாக உள்ளது.—ஆண் குழந்தைகளில் 34%, பெண் குழந்தைகளில் 29.5% மட்டுமே தனியார் பள்ளிகளில் கல்வி கற்று வருகின்றனர்.

ஊரக பகுதிகளில், தனியார் பள்ளிகளை விட அரசுப் பள்ளிகளில் குழந்தைகள் அதிகமாகச் சேர்கிறார்கள். தனியார் பள்ளிகளில் சேர்க்கை முன் தொடக்கக் கல்வியில் 28.1%, தொடக்கக் கல்வியில் 25.9%, நடுநிலை மற்றும் இடைநிலைக் கல்வியில் 21%, மற்றும் உயர்நிலைக் கல்வியில் 25.8% ஆகும். இதற்கு நேர்மாறாக, நகர்ப்புறங்களில், தனியார் பள்ளிகளில் சேரும் குழந்தைகளின் பங்கு அதிகமாக உள்ளது - முன் தொடக்கக் கல்வியில் 62.9%, தொடக்கக் கல்வியில் 55.3%, நடுநிலைக் கல்வியில் 49.8%, இடைநிலைக் கல்வியில் 44% மற்றும் உயர்நிலைக் கல்வியில் 42.3% ஆகும். கல்வியின் தரம் அதிகரிக்கும் போது, ​​நகர்ப்புறங்களில் தனியார் பள்ளிகளில் சேர்க்கை குறைகிறது.

கல்வி குறித்த தேசிய மாதிரி ஆய்வின் முந்தைய சுற்றுடன் (75வது சுற்று; ஜூலை 2017-ஜூன் 2018) ஒப்பிடும்போது, ​​தனியார் பள்ளிகளில் சேரும் குழந்தைகளின் பங்கு அதிகரித்துப்பது தெளிவாக தெரிகிறது. ஊரக பகுதிகளில், தனியார் பள்ளிகளில் சேரும் குழந்தைகளின் பங்கு தொடக்க நிலையில் 20.9%-இலிருந்து 25.9%ஆகவும், நடுத்தர அளவில் 16.7%-இலிருந்து 21%ஆகவும், உயர்நிலைப் பள்ளியில் 17.3%-இலிருந்து 21.1%ஆகவும் அதிகரித்துள்ளது. நகர்ப்புறங்களில், தனியார் பள்ளிகளில் சேரும் குழந்தைகளின் பங்கு தொடக்க நிலையில் 50.5%-இலிருந்து 55.3% ஆகவும், நடுத்தர அளவில் 41.8% இலிருந்து 49.8% ஆகவும் அதிகரித்துள்ளது. தனியார் பள்ளிகளில் அதிக மாணவர்கள் சேருவதால் கல்விக்கான செலவு  அதிகரித்து வருகிறது.

அரசுப் பள்ளிகளிலும் தனியார் பள்ளிகளிலும் சேர்க்கை என்பது கல்விச் செலவுடன் (educational expenditure) நெருக்கமாகத் தொடர்புடையது. பல மாணவர்கள் இன்னும் பாடநெறிக் கட்டணங்களைச் செலுத்த வேண்டியுள்ளது என்று கணக்கெடுப்பு கண்டறிந்துள்ளது. ஊரக பகுதிகளில், அரசுப் பள்ளி மாணவர்களில் 25.3% பேரும், தனியார் பள்ளி மாணவர்களில் 98.2% பேரும் பாடநெறி கட்டணம் செலுத்துவதாக தெரிவித்தனர். நகர்ப்புறங்களில், அரசுப் பள்ளி மாணவர்களில் 34.7% பேரும், தனியார் பள்ளி மாணவர்களில் 98% பேரும் பாடநெறி கட்டணம் செலுத்துவதாக தெரிவித்தனர்.

அரசு பள்ளி கட்டணம் தனியார் பள்ளி கட்டணங்களை விட குறைவாக இருப்பதாக கணக்கெடுப்பு காட்டுகிறது. ஊரக பகுதியில் உள்ள அரசுப் பள்ளிகளில், முன் தொடக்கக் கல்வியில் ஆண்டு கட்டணம் ரூ.823இலிருந்து மேல்நிலைக் கல்வியில் ரூ.7,308 வரை உயர் நடுநிலைக் கல்வியில் இருக்கும் என்றும், நகர்ப்புற அரசுப் பள்ளிகளில், அவை ரூ.1,630இலிருந்து ரூ.7,704 வரை இருக்கும் என்றும் கணக்கெடுப்பு வெளிப்படுத்துகிறது. தனியார் பள்ளிகளில், கட்டணம் அதிகமாக வசூலிக்கப்படுகிறது. ஊரக பகுதிகளில் தனியார் பள்ளிகள் ரூ.17,988 முதல் ரூ.33,567 வரை வசூலிக்கின்றன, நகர்ப்புற தனியார் பள்ளிகள் ஆண்டுக்கு ரூ.26,188 முதல் ரூ.49,075 வரை வசூலிக்கின்றன.

இந்த புள்ளிவிவரங்களை மாதம் மாதம் மாற்றும்போது, ​​தனியார் பள்ளிக் கல்வியின் நிதிச் சுமை தெளிவாக வெளிப்படுகிறது. ஊரக பகுதிகளில், தனியார் பள்ளிக் கல்விக்கான மாதாந்திரச் செலவு முன்பள்ளிக்கு ரூ.1,499 முதல் மேல்நிலைக் கல்விக்கு ரூ.2,797 வரை இருக்கும். நகர்ப்புறங்களில், இந்த புள்ளிவிவரங்கள் கணிசமாக உயர்ந்து, ரூ.2,182 முதல் ரூ.4,089 வரை இருக்கும். வீட்டு நுகர்வு செலவு கணக்கெடுப்பு (Household Consumption Expenditure Survey (HCES)) 2023-24ஆம் ஆண்டு  கணக்கெடுப்பின் மாதாந்திர தனிநபர் செலவினத்துடன் (Monthly Per Capita Expenditure (MPCE)) ஒப்பிடும்போது, ​​முன்பள்ளி மட்டத்தில் தனியார் பள்ளிக் கல்விக்கான செலவு, ஏழ்மையான 5% குடும்பங்களின் மாத வருமானத்திற்குச் சமமாக இருப்பது தெளிவாக வெளிப்படுகிறது. அதே, நேரத்தில் உயர்நிலைக் கல்வி மட்டத்தில் உள்ள செலவு மூன்றாம் வருமான பத்தில் உள்ள குடும்பங்களின் MPCE உடன் ஒத்துப்போகிறது. தரமான கல்வியைப் பெறுவதில் பல குடும்பங்கள் எதிர்கொள்ளும் நிதி நெருக்கடியை இந்த வேறுபாடு அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகிறது.

தனியார் பயிற்சி (Private Tuition) பெறும் விகிதமும் செலவும்

நடப்பு கல்வியாண்டில் ஒரு மாணவர் தனியார் பயிற்சி எடுத்துக் கொண்டாரா அல்லது எடுத்தாரா என்பது குறித்த தகவல்களை இந்த கணக்கெடுப்பு சேகரித்தது. இந்த கணக்கெடுப்பில், தனியார் பயிற்சி குறித்த தகவல்கள் பள்ளிக் கல்விக்கான செலவினத்தின் ஒரு அங்கமாக சேர்க்கப்படாமல் தனித்தனியாக சேகரிக்கப்பட்டன. ஊரக பகுதிகளில் 25.5% குழந்தைகளும் நகர்ப்புறங்களில் 30.7% குழந்தைகளும் தனியார் பயிற்சி மேற்கொள்வதாக கணக்கெடுப்பு கண்டறிந்துள்ளது. ஊரக பகுதி மற்றும் நகர்ப்புறங்களில், நாம் கீழ் நிலையிலிருந்து உயர் நிலைக் கல்விக்கு மாறும்போது தனியார் பயிற்சி எடுக்கும் மாணவர்களின் விகிதம் அதிகரிக்கிறது. கிராமப்புறங்களில், இது முன் தொடக்கக் கல்வியில் 10.7%, தொடக்கக் கல்வியில் 21.6%, நடுநிலைக் கல்வியில் 29.1%, இடைநிலைக் கல்வியில் 36.7% மற்றும் உயர்நிலைக் கல்வியில் 33.1% ஆகும். நகர்ப்புறங்களில், முன் தொடக்கக் கல்வியில் 13.6%, தொடக்கக் கல்வியில் 26.6%, நடுநிலைக் கல்வியில் 31%, இடைநிலைக் கல்வியில் 40.2% மற்றும் உயர்நிலைக் கல்வியில் 44.6% ஆகும்.

நடப்பு கல்வியாண்டில், ஒரு மாணவருக்கு தனியார் பயிற்சிக்கான சராசரி செலவு, ஊரக பகுதிகளை விட நகர்ப்புறத்தில் அதிகமாக உள்ளது. நகர்ப்புறங்களில் இது ரூ.13,026 ஆகவும், ஊரக பகுதிகளில் ரூ.7,066 ஆகவும் உள்ளது. நாம் கீழ்நிலைக் கல்வியிலிருந்து உயர்நிலைக் கல்விக்கு மாறும்போது, ​​தனியார் பயிற்சிக்கான சராசரி செலவு அதிகரிக்கிறது. கிராமப்புறங்களில், முன் தொடக்கக் கல்விக்கு ரூ.3,980, தொடக்கக் கல்விக்கு ரூ..4,825, நடுநிலைக் கல்விக்கு ரூ.6,043, இடைநிலைக் கல்விக்கு ரூ.8,616 மற்றும் உயர்நிலைக் கல்விக்கு ரூ.13,803 ஆக உள்ளது. நகர்ப்புறங்களில், முன் தொடக்கக் கல்விக்கு ரூ.5,815, தொடக்கக் கல்விக்கு ரூ.7,947, நடுநிலைக் கல்விக்கு ரூ.10,765, இடைநிலைக் கல்விக்கு ரூ.16,415 மற்றும் உயர்நிலைக் கல்விக்கு ரூ.22,394 ஆக உள்ளது.

அதிக வருமானம், படித்த பெற்றோர் மற்றும் நகரங்களில் வசிக்கும் குடும்பங்கள் தனியார் கல்விக்கு அதிக செலவு செய்வதாக ஆராய்ச்சி காட்டுகிறது. தனியார் பயிற்சி மாணவர்களின் கற்றலை மேம்படுத்த உதவுகிறது என்றும் ஆய்வுகள் கண்டறிந்துள்ளன.

இதன் விளைவாக, கல்விக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுத்து நிதி ஆதாரங்களைக் கொண்ட பெற்றோர்கள் தங்கள் குழந்தைகளுக்கு தனியார் பயிற்சி வகுப்பில் முதலீடு செய்ய அதிக வாய்ப்புள்ளது. தனியார் பள்ளிகளில் பயிலும் மாணவர்களிடையே அதிகமாக உள்ளது. தனியார் பள்ளிகள் அதிக கட்டணம் வசூலித்தாலும், பல ஆசிரியர்களுக்கு ஊதியம் போதுமானதாக இல்லை. இதனால் மாணவர்கள் பாடத்தைப் புரிந்துகொள்ளவும், தேர்வுகளில் நல்ல மதிப்பெண் பெறவும் தனியார் பயிற்சியையே நம்பியிருக்க வேண்டிய நிலை ஏற்படுகிறது. மேலும், சில அறிஞர்கள் கூறுவது போல, தனியார் பயிற்சி வகுப்புக்கு அனுப்புவது இன்றைக்கு பல குடும்பங்களிடையே ஒரு “கௌரவ அங்கீகாரமாக” (symbol of prestige) மாறிவிட்டது.

பொதுநிதியால் நடத்தப்படும் பள்ளிகளை வலுப்படுத்துதல்

தேசிய மாதிரி ஆய்வின் 80வது சுற்று கண்டுபிடிப்பு, இந்தியாவில் கல்விச் செலவு குறித்த கடுமையான உண்மையைக் காட்டுகின்றன. அரசியலமைப்புச் சட்டம் இலவசக் கல்விக்கு உத்தரவாதம் அளித்திருந்தாலும், கணிசமான மாணவர்கள் (கிராமப்புறத்தில் 24.3%, ஊரக பகுதிகளில் 51.4%) கட்டணம் அதிகம் வசூலிக்கும் தனியார் பள்ளிகளிலேயே கல்வி கற்று வருகின்றனர். தனியார் கல்விக் கட்டணம் கூடுதல் செலவுகளை ஏற்படுத்துகிறது. இதனால் பல குடும்பங்களுக்கு, குறைந்த வருமானம் உள்ளவர்களுக்கு கல்வியை பெறுவது கடினமாகிறது.

இந்தப் போக்கு தரமான கல்வியை அணுகுவதில் ஏற்றத்தாழ்வுகளை அதிகரிப்பது மட்டுமல்லாமல், அடிப்படை மற்றும் அனைவருக்குமான கல்வியின் கொள்கையை அச்சுறுத்துகிறது. அரசுப் பள்ளிகளில் மாணவர் சேர்க்கை குறைந்து வருவதால், பொருளாதார ரீதியாக பின்தங்கிய குடும்பங்கள் தங்கள் குழந்தைகளை தனியார் பள்ளிகளுக்கு அனுப்ப வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளனர். இது நிதிச் சுமையை ஏற்படுத்துகிறது.

மேலும், தனியார் பயிற்சி என்ற அதிகரித்து வரும் நிகழ்வு கற்றல் ஏற்றத்தாழ்வுகளை (learning inequalities) மேலும் அதிகப்படுத்துகிறது. இதில் பண வசதி படைத்த குடும்பங்கள் ஏழை மற்றும் பின்தங்கிய குடும்பங்களை விட முன்னணியில் உள்ளனர். எனவே, பொது நிதியுதவி பெறும் பள்ளிகளில் கற்றல் தரத்தை வலுப்படுத்துவதன் மூலம் இந்தப் போக்கைத் தடுத்து நிறுத்த முடியும்.

இந்த சவால்களை நிவர்த்தி செய்வதற்கு அவசர சீர்திருத்தங்கள் தேவை. அரசுப் பள்ளிகளின் தரம் மற்றும் அணுகலை வலுப்படுத்துவது கல்வி ஒரு சலுகையாக அல்ல, ஒரு உரிமையாக இருப்பதை உறுதி செய்வதற்கு மிக முக்கியமானது. பொருளாதார வல்லுநர்களான அங்குஷ் அகர்வால், பருல் குப்தா மற்றும் டெபாசிஸ் மொண்டல் ஆகியோரால் தி ஜர்னல் ஆஃப் டெவலப்மென்ட் ஸ்டடீஸில் 2024 இல் வெளியிடப்பட்ட ஆய்வில், தனியார் கல்விக் கட்டணம் பள்ளி தரக் குறிகாட்டிகளுடன் எதிர்மறையாக தொடர்புடையது என்பதைக் கண்டறிந்துள்ளது. இதன் பொருள் 'சிறந்த' பள்ளிகளில் உள்ள மாணவர்கள் பயிற்சிக் கல்வியை குறைவாக நம்பியுள்ளனர். எனவே, கற்றல் தரத்தை வலுப்படுத்துவது வெவ்வேறு சமூக-பொருளாதார பின்னணியைச் சேர்ந்த மாணவர்களிடையே விரிவடையும் இடைவெளியைக் குறைக்க உதவும். இந்த முயற்சிகள் மூலம் மட்டுமே இந்தியாவில் உள்ள அனைத்து குழந்தைகளுக்கும் உண்மையிலேயே சமமான மற்றும் உள்ளடக்கிய கல்வியை அடைவதை நோக்கி நாம் நகர முடியும்.

இந்த சவால்களை எதிர்கொள்வதற்கு அவசர சீர்திருத்தங்கள் தேவைப்படுகிறது. அரசுப் பள்ளிகளின் தரம் மற்றும் அணுகலை வலுப்படுத்துவது, கல்வி ஒரு சலுகையாக அல்ல, ஒரு உரிமையாக இருப்பதை உறுதி செய்வதற்கு இது போன்ற நடவடிக்கை முக்கியமானது. பொருளாதார வல்லுநர்களான அங்குஷ் அகர்வால், பருல் குப்தா மற்றும் டெபாசிஸ் மொண்டல் ஆகியோரால் 2024 ஆம் ஆண்டு The Journal of Development Studies வெளியிடப்பட்ட ஆய்வில், தனியார் கல்வி பள்ளி தர குறிகாட்டிகளுடன் எதிர்மறையாக தொடர்புடையது என்பதைக் கண்டறிந்துள்ளது. சிறந்த பள்ளிகளில் படிக்கும் குழந்தைகளுக்கு குறைவான பயிற்சி தேவைப்படுகிறது. கற்றல் தரத்தை மேம்படுத்துவது பணக்கார மற்றும் ஏழை மாணவர்களுக்கு இடையிலான இடைவெளியைக் குறைக்க உதவும். இந்த வழியில் கல்வியை மேம்படுத்துவதன் மூலம் மட்டுமே இந்தியாவில் உள்ள அனைத்து குழந்தைகளுக்கும் நியாயமான மற்றும் உள்ளடக்கிய கல்வி பெறுவதை உறுதி செய்ய முடியும்.

வச்சஸ்பதி சுக்லா, குஜராத் மாநிலம் அகமதாபாத்தில் உள்ள சர்தார் படேல் பொருளாதார மற்றும் சமூக ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தில் (Sardar Patel Institute of Economic and Social Research (SPIESR)) உதவிப் பேராசிரியராக உள்ளார். சந்தோஷ் குமார் தாஷ் குஜராத்தில் உள்ள ‘திரிபுவன்’ சகாரி பல்கலைக்கழகத்தின் ஆனந்த் கிராமப்புற மேலாண்மை நிறுவனத்தில் உதவிப் பேராசிரியராக உள்ளார்.

Original link:

The stark reality of educational costs in India 

 

Read More →

போதைப்பொருள் சோதனைகள் குறித்த உச்சநீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பு எதைக் குறிக்கிறது? -சி.பி.பி. ஸ்ரீவஸ்தவா

சம்மதம் இல்லாமல் மேற்கொள்ளப்படும் போதைப்பொருள் சோதனைக்கு அனுமதி அளித்த பாட்னா உயர்நீதிமன்ற உத்தரவை உச்சநீதிமன்றம் ஏன் ரத்து செய்தது?

கட்டாய அல்லது விருப்பமில்லாத போதைப்பொருள் சோதனைகள் அரசியலமைப்பிற்கு எதிரானது என்று உச்சநீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது. அம்லேஷ் குமார் மற்றும் பீகார் மாநிலம் (2025) வழக்கில் அத்தகைய சோதனையை அனுமதித்த பாட்னா உயர்நீதிமன்றத்தின் உத்தரவை இந்தத் தீர்ப்பின் மூலம் உச்சநீதிமன்றம் ரத்து செய்தது. இந்த உத்தரவு செல்வி மற்றும் கர்நாடக மாநிலம் (2010) வழக்கில் வகுக்கப்பட்ட வழிகாட்டுதல்களை மீறுவதாக உச்சநீதிமன்றம் தெரிவித்தது குறிப்பிடத்தக்கது.

போதைப்பொருள் சோதனை என்றால் என்ன?

போதைப்பொருள் சோதனை என்பது ஒரு புலனாய்வு முறையாகும். இதில் குற்றம் சாட்டப்பட்டவருக்கு சோடியம் பென்டோதால் போன்ற மயக்க மருந்துகள் செலுத்தப்படும். இவை அவரது மனத்தடைகளையும் பகுத்தறியும் திறனையும் குறைத்து, மறைத்த உண்மைகளை வெளிப்படுத்த உதவும் என்று கருதப்படுகிறது.  இந்த முறையானது பொய் கண்டறியும் சோதனை அல்லது மூளை வரைபடம் (brain mapping) மூளையின் அமைப்பு மற்றும் செயல்பாடுகளை வரைபடமாகப் புரிந்துகொள்ள உதவும் தொழில்நுட்பம் போன்ற ஒரு வன்முறையற்ற உத்தியாகக் கருதப்படுகிறது. 

இந்த சோதனைகள் ஏன் அரசியலமைப்பு ரீதியாக சிக்கலானவை?

அரசியலமைப்பு சட்டத்தின் பிரிவு 20(3), குற்றம் சாட்டப்பட்ட ஒரு நபரைத் தனக்கு எதிராகச் சாட்சியமளிக்க வற்புறுத்துவதிலிருந்து பாதுகாக்கிறது. இதன் பொருள், எவரும் தமக்கு எதிராகச் சாட்சியம் சொல்லும்படி கட்டாயப்படுத்தப்பட முடியாது என்பதாகும்.

உச்ச நீதிமன்றம், செல்வி vs  கர்நாடக மாநிலம் (2010) தீர்ப்பின்  வழிகாட்டுதல்களைப் பின்பற்றி, தன்னார்வ ஒப்புதல் இல்லாமல் இத்தகைய சோதனைகளை நடத்துவது அரசியலமைப்பிற்கு எதிரானது என்றும், அவற்றிலிருந்து பெறப்பட்ட எந்தவொரு தகவலும் ஆதாரமாகப் பயன்படுத்தப்பட முடியாது என்றும் தீர்ப்பளித்துள்ளது. அரசியலமைப்புச் சட்டப்பிரிவு 20-ன் மூன்று உட்பிரிவுகளும் இந்தியாவின் குற்றவியல் நீதி அமைப்பின் மையமாக அமைகின்றன. உட்பிரிவு (1) முன்னோக்கு விளைவுச் சட்டங்களை (ex-post facto laws) தடை செய்கிறது—அதாவது, ஒரு செயல் செய்யப்பட்ட பிறகு, அதை குற்றமாக்கும் சட்டங்களை இது தடை செய்கிறது. உட்பிரிவு (2): ஒரே குற்றத்திற்காக ஒரு நபரை இரண்டு முறை வழக்கு தொடர்ந்து தண்டிக்க முடியாது (இரட்டை ஆபத்து தடுப்பு). உட்பிரிவு (3): யாரையும் தனக்குத் தானே குற்றம் சாட்டும் வகையில் சாட்சி சொல்ல வற்புறுத்த முடியாது (சுய குற்றச்சாட்டிலிருந்து பாதுகாப்பு) என்று தெளிவுபடுத்துகிறது.

ஒரு ஜனநாயக குற்றவியல் நீதி அமைப்பு, பாதிக்கப்பட்டவர்களின் உரிமைகளையும், குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களின் உரிமைகளையும் சமநிலையில் வைத்திருக்க வேண்டும். தனக்கு எதிராகச் சாட்சியமளிக்கும் உரிமைக்கு எதிரான உரிமையை மீறுவது ஜனநாயக விழுமியங்களை கடுமையாகப் பாதிக்கிறது. தனிநபர் சுதந்திரத்தைப் பாதுகாக்கும் மற்றும் தனிமையுரிமை (Right to Privacy) உரிமையை உள்ளடக்கிய சட்டப்பிரிவு-21 (Article 21) மிகவும் முக்கியமானது. குற்றம் சாட்டப்பட்டவரின் தெளிவான ஒப்புதல் இல்லாமல் செய்யப்படும் அத்தகைய சோதனைகள் எதுவும் இந்த அடிப்படை மனித உரிமையை மீறுவதாகவே கருதப்படும் என்று தெரிவிக்கின்றனர். 

மேலும், மேனேகா காந்தி வழக்கில் (1978) உச்சநீதிமன்றம் கூறியவாறு, அரசியலமைப்பின் பிரிவு-14 (சமத்துவ உரிமை), பிரிவு-19 (பேச்சு மற்றும் கருத்து சுதந்திரம்), பிரிவு-21 (வாழ்வுரிமை மற்றும் தனிநபர் சுதந்திரம்) ஆகிய மூன்றும் சேர்ந்து 'பொன் முக்கோணத்தை' (Golden Triangle) உருவாக்குகின்றன. இதன்படி, தனியுரிமையை மீறுவது வாழ்வுரிமையையும் தனிநபர் சுதந்திரத்தையும் மீறுவதாகும். எனவே, அது முழு பொன் முக்கோணத்தையே மீறுவதாகக் கருதப்படும் என்று கூறப்படுகிறது. 

சாட்சிய மதிப்பு பற்றி நீதிமன்றங்கள் என்ன கூறியுள்ளன?

இங்கே மேலும் இரண்டு வழக்குச் சட்டங்கள் முக்கியமானவை. மனோஜ் குமார் சைனி vs மத்தியப் பிரதேச மாநிலம் (2023) மற்றும் வினோபாய் எதிர் கேரளா மாநிலம் (2025) ஆகிய வழக்குகளில், போதைப்பொருள் சோதனை முடிவுகள் குற்றத்தை நிரூபிக்க முடியாது என்று நீதிமன்றங்கள் கூறின. அதன் மூலம் பெறப்பட்ட எந்தவொரு தகவலும் விசாரணைக்கு உதவலாம் என்கின்றனர். ஆனால், அது மற்ற ஆதாரங்களால் ஆதரிக்கப்பட வேண்டும். போதைப்பொருள் சோதனைக்கு சம்மதம் அளிப்பது, தெரிவிக்கப்பட்ட சம்மதத்தின் (informed consent) அடிப்படையில், ஒரு நீதிபதி முன் கொடுக்கப்பட வேண்டும் மற்றும் சரியான மருத்துவ, சட்ட, மற்றும் செயல்முறை சார்ந்த பாதுகாப்புகளுடன் செய்யப்பட வேண்டும் என்றும் உச்சநீதிமன்றம் கூறுகிறது.

அரசியலமைப்புச் சட்டப்பிரிவு-21-ல் உள்ள 'சட்டத்தால் நிறுவப்பட்ட நடைமுறை' (procedure established by law) என்ற சொற்றொடர், எந்தவொரு சட்டப்பூர்வ நடைமுறையும் நியாயமானதாக இருக்க வேண்டும் என்று பொருள்படும். ஆக்கிரமிப்பு அல்லாத சோதனைகளை (non-invasive tests) மேற்கொள்வதற்கு முன், அனைத்து நடைமுறைப் பாதுகாப்புகளும் (procedural safeguards) பின்பற்றப்பட வேண்டும். ஒரு குற்றஞ்சாட்டப்பட்ட நபர், இந்திய குடிமக்கள் பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் (Bharatiya Nagarik Suraksha Sanhita (BNSS)) 253-வது பிரிவின்கீழ் தற்காப்பு ஆதாரம் அளிக்கும் போது, போதைப்பொருள் பகுப்பாய்வு சோதனைக்கு தானாக முன்வந்து ஒப்புக் கொள்ளலாம். ஆனால், அதை கட்டாயமாகக் கோரும் முழு உரிமை அவருக்கு இல்லை என்று நீதிமன்றம் தெளிவாகக் கூறியுள்ளது.

அறிவிக்கப்பட்ட சம்மதத்தின் முக்கிய நோக்கம், ஒவ்வொரு நபரின் தன்னாட்சி உரிமை (autonomy) ஆகும். இது இயற்கை நீதி (natural justice) கொள்கையுடன் தொடர்புடையது. ஒருவரின் முழுசம்மதத்துடன் மட்டுமே செய்யப்படும் செயலே நெறிமுறைக்கு உட்பட்டது என்று தத்துவஞானி இம்மானுவேல் கான்ட் (Immanuel Kant) கூறினார். எனவே, ஒருவரை பரிசோதனைக்கு கட்டாயப்படுத்துவது நெறிமுறை கொள்கைகளுக்கும் அடிப்படை மனித உரிமைகள் மற்றும் விழுமியங்களுக்கும் எதிரான செயலாகும்.

சி.பி.பி. ஸ்ரீவஸ்தவா டெல்லியில் உள்ள பயன்பாட்டு ஆராய்ச்சி மையத்தின் தலைவராக உள்ளார்.

Original link:

What does the Supreme Court’s ruling on narco tests mean?

Read More →