இந்தியாவின் சமையல் எரிவாயு நெருக்கடி: ஹார்முஸ் நீர்சந்திப் பகுதியில் ஏற்பட்ட இடையூறுகளுக்குப் பிறகு, உத்திசார் கையிருப்பு ஏன் முக்கியமானதாகிறது? -குஷ்பூ குமாரி

 ஹார்முஸ் ஜலசந்தி (Strait of Hormuz) வழியிலான விநியோகத்தில் ஏற்பட்டுள்ள இடையூறுகளுக்கு இடையில், 30 நாட்களுக்குத் தேவையான சமையல் எரிவாயு (Liquified Petroleum Gas (LPG)) கையிருப்பை உருவாக்குமாறு எண்ணெய் நிறுவனங்களுக்கு அரசு உத்தரவிட்டுள்ளது. உத்திசார் கையிருப்பு என்றால் என்ன? இந்தியாவில் சமையல் எரிவாயு (LPG) கையிருப்பின் தற்போதைய நிலை என்ன? இது உத்திசார் பெட்ரோலிய கையிருப்பில் இருந்து எவ்வாறு வேறுபடுகிறது?

ஏன் செய்திகளில் இடம்பெற்றது?

பொதுத்துறை எண்ணெய் சந்தைப்படுத்தல் நிறுவனங்களான (Oil Marketing Companies (OMCs)) இந்தியன் ஆயில் நிறுவனம் (Indian Oil), பாரத் பெட்ரோலியம் (Bharat Petroleum), மற்றும் ஹிந்துஸ்தான் பெட்ரோலியம் (Hindustan Petroleum) ஆகியவற்றை, அவற்றின் வழக்கமான வணிகக் கையிருப்புடன் கூடுதலாக, குறைந்தது 30 நாட்களுக்கான தேவையைப் பூர்த்தி செய்யும் வகையில் அவசரகால சமையல் எரிவாயு (LPG) இருப்பை உருவாக்குவதற்கான திட்டத்தில் ஈடுபடுமாறு அரசாங்கம் கேட்டுக்கொண்டுள்ளது. இந்த கூடுதல் சேமிப்பு வசதியானது—அவசரகால கச்சா எண்ணெய் இருப்புகளைப் போலவே, பூமிக்கு அடியில் உள்ள குகை போன்ற அமைப்புகளில் அமைக்கப்படுமா அல்லது பூமிக்கு மேல் உள்ள பெரிய தொட்டிகளில் அமைக்கப்படுமா என்பது இன்னும் முடிவு செய்யப்படவில்லை.

இந்தச் சூழலில், அரசின் இந்த நடவடிக்கையின் முக்கியத்துவத்தையும், இந்தியாவில் தற்போதுள்ள சமையல் எரிவாயு (LPG) மற்றும் கச்சா எண்ணெய் இருப்புகளின் நிலைமையையும் புரிந்து கொள்வோம்.

முக்கிய அம்சங்கள்:

உத்திசார் இருப்புகள் என்றால் என்ன?

1. உத்திசார் இருப்புகள் என்பது அவசரகால நிலைமைகள் அல்லது கச்சா எண்ணெய் விநியோகத்தில் தடை ஏற்படும் காலங்களில் பயன்படுத்துவதற்காக, அரசாங்கத்தால் நிர்வகிக்கப்படும் கச்சா எண்ணெய் சேமிப்பாகும். இந்த பிரத்யேக உத்திசார் இருப்புகள் என்ற கருத்து, 1973-ஆம் ஆண்டில் ஏற்பட்ட முதல் எண்ணெய் நெருக்கடிக்குப் பிறகே முதன்முதலில் முன்வைக்கப்பட்டது. இருப்பினும், உத்திசார் இருப்புகள் என்பவை வணிகரீதியான இருப்புகளிலிருந்து வேறுபட்டவை ஆகும். ஏனெனில், வணிக இருப்புகளின் முக்கிய நோக்கம் குறுகிய கால அன்றாட செயல்பாட்டுத் தேவைகளை மட்டுமே பூர்த்தி செய்வதாகும்.

2. இந்தியாவில் கச்சா எண்ணெய்க்கான 'உத்திசார் பெட்ரோலிய இருப்புகள்' (SPR) இருந்தாலும், சமையல் எரிவாயு (LPG) மற்றும் திரவமாக்கப்பட்ட இயற்கை வாயு (Liquefied Natural Gas (LNG)) ஆகியவற்றுக்கு அத்தகைய உத்திசார் இருப்புகள் எதுவும் இல்லை. தற்போது நாட்டில் கையிருப்பில் உள்ள கச்சா எண்ணெயின் பெரும் பகுதி, எண்ணெய் சுத்திகரிப்பு ஆலைகளிடம் உள்ள வணிகரீதியான சேமிப்புகளே ஆகும்.

LPG எனப்படும் சமையல் எரிவாயுவின் இறக்குமதியை இந்தியா எந்த அளவிற்குச் சார்ந்து இருக்கிறது?

3. இந்தியா தனக்குத் தேவையான சமையல் எரிவாயு (LPG) தேவையில் சுமார் 60%-ஐ இறக்குமதி செய்கிறது. இந்த இறக்குமதியில் ஏறக்குறைய 90% விநியோகம் ஹார்முஸ் ஜலசந்தி (Strait of Hormuz) வழியாகவே வருகிறது. இதன் விளைவாக, இந்தியாவின் ஒட்டுமொத்த சமையல் எரிவாயு நுகர்வில் சுமார் 54% இந்த வழித்தடம் வழியாக வரும் விநியோகத்தையே சார்ந்துள்ளது.

4. இந்தியா தனது இயற்கை எரிவாயு தேவையில் திரவமாக்கப்பட்ட இயற்கை எரிவாயு (LNG) இறக்குமதி மூலமே பூர்த்தி செய்கிறது. இந்த இறக்குமதியில் 55–60% ஹார்முஸ் ஜலசந்தி வழியாகக் கடந்து வருகிறது. இந்தியாவின் கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதியில் சுமார் 40 சதவீதமும் இந்தக் கப்பல் போக்குவரத்து வழித்தடம் வழியாகவே வருகிறது.

ஈரானுக்கும் ஓமானுக்கும் இடையே அமைந்துள்ள ஒரு குறுகிய நீர்வழியான இந்த ஹார்முஸ் ஜலசந்தி, உலகளாவிய ஒரு முக்கிய கப்பல் போக்குவரத்து பாதையாகும். மேற்கு ஆசியாவில் ஏற்பட்டுள்ள போர் காரணமாக தற்போது இந்த வழித்தடத்தில் போக்குவரத்துப் பாதிப்புகள் ஏற்பட்டுள்ளன.

5. போர் தொடங்குவதற்கு முன்பு, இந்தியா ஒரு நாளைக்கு சுமார் 90,000 டன் சமையல் எரிவாயுவைப் பயன்படுத்தி வந்தது. ஆனால், ஹார்முஸ் ஜலசந்தி வழியிலான விநியோகத்தில் ஏற்பட்டுள்ள தடங்கல்கள் மற்றும் பருவகாலத் தேவை குறைவு காரணமாக, இந்தியாவின் தினசரி சமையல் எரிவாயு நுகர்வு சுமார் 72,000 டன்னாகக் குறைந்துள்ளது என்று பெட்ரோலிய அமைச்சகத்தின் மதிப்பீடுகள் தெரிவிக்கின்றன.

6. எரிபொருள் விநியோகத்தில் ஏற்பட்டுள்ள இந்தத் தடையானது, வீடுகளில் சமையல் எரிவாயுவைச் (LPG) சார்ந்துள்ள கோடிக்கணக்கான குடும்பங்களுக்கு முன்னுரிமை அளிப்பதற்காக, தொழில் மற்றும் வணிகரீதியான நுகர்வோருக்கான எரிபொருள் விநியோகத்தை இந்தியா கட்டுப்படுத்த வேண்டிய கட்டாயத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இந்தியாவில் தற்போது LPG சமையல் எரிவாயு இணைப்பு வைத்துள்ள குடும்பங்களின் எண்ணிக்கை 33 கோடிக்கும் அதிகமாகும். எரிவாயு தேவையைச் சரியான முறையில் மேலாண்மை செய்வதற்காக, வீடுகளில் அடுத்தடுத்த சிலிண்டர்களை முன்பதிவு செய்வதற்கான குறைந்தபட்ச இடைவெளிக் காலமும் அதிகரிக்கப்பட்டுள்ளது.

7. மேலும், இறக்குமதியில் ஏற்பட்டுள்ள பற்றாக்குறையை ஓரளவுக்கு ஈடுகட்டுவதற்காக, உள்நாட்டு எண்ணெய் சுத்திகரிப்பு நிலையங்கள் தங்களின் உள்நாட்டு சமையல் எரிவாயு (LPG) உற்பத்தியை அதிகபட்சமாக அதிகரித்துள்ளன. அத்துடன், சுத்திகரிப்பு நிறுவனங்கள் அமெரிக்கா, ஆஸ்திரேலியா மற்றும் ரஷ்யா போன்ற மாற்று நாடுகளில் இருந்து சமையல் எரிவாயு சரக்குகளைப் பெறுவதற்கும் தீவிரமாக முயன்று வருகின்றன.

8. மேற்கு ஆசியப் போர் , அவசர காலத்திற்கான ஆற்றல் சேமிப்பு மிகக் குறைவாக இருப்பதில் உள்ள அபாயங்களை வெளிப்படுத்தியுள்ளது. இதனால், இந்திய அரசும் இந்தத் துறைசார்ந்த பிற நிறுவனங்களும், சமையல் எரிவாயு மற்றும் திரவமாக்கப்பட்ட இயற்கை வாயு (LNG) ஆகியவற்றுக்கான கூடுதல் சேமிப்புக் கிடங்குகளை உருவாக்குவது குறித்தும், நீண்டகால ஆற்றல் விநியோகத் தடைகளின்போது பயன்படுத்தக்கூடிய கச்சா எண்ணெய் இருப்புகளின் கொள்ளளவை விரிவாக்கம் செய்வது குறித்தும் தற்போது பரிசீலித்து வருகின்றன.

சமையல் எரிவாயு (LPG) மற்றும் திரவமாக்கப்பட்ட இயற்கை வாயு (LNG) ஆகியவற்றிற்கு இடையே உள்ள வேறுபாடு என்ன?

சமையல் எரிவாயு (LPG) என்பது முக்கியமாக புரோப்பேன் (Propane) மற்றும் பியூட்டேன் (Butane) ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய ஒரு வாயு எரிபொருள் கலவையாகும். இது கச்சா எண்ணெய் சுத்திகரிப்பு மற்றும் இயற்கை வாயு பதப்படுத்துதலின்போது கிடைக்கும் ஒரு துணைப் பொருளாகும். இதில் சிறிய அளவில் புரோப்பிலீன் (propylene), பியூட்டிலீன் (butylene) மற்றும் ஐசோபியூட்டிலீன் (isobutylene) போன்ற வாயுக்களும் இருக்கலாம். ஓரளவிற்கு குறைந்த வெப்பநிலை அல்லது மிதமான அழுத்தத்தில், இந்த வாயு கலவை திரவமாக மாறுகிறது. இது பெரும்பாலும் சமையல் மற்றும் வெப்பமூட்டும் தேவைகளுக்காகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. சில தொழில்துறைப் பயன்பாடுகளும் இதற்கு உண்டு. திரவ நிலைக்கு மாறும்போது, இது தன் வாயு நிலையின் கொள்ளளவில் சுமார் 260-ல் 1 பங்காக (1/260th) சுருங்கிவிடுகிறது.

மறுபுறம், திரவமாக்கப்பட்ட இயற்கை வாயு (LNG) என்பது முதன்மையாக இயற்கை வாயு ஆகும். இதில் முக்கியமாக மீத்தேன் (Methane) உள்ளது. இது -160°C குறைவான வெப்பநிலைக்குக் குளிர்விக்கப்பட்டு, மிகக் குறைந்த வெப்பநிலை தொழில்நுட்பம் மூலம் திரவமாக மாற்றப்படுகிறது. தற்போது கனரக வாகனங்கள், கப்பல்கள் மற்றும் ரயில்களை இயக்குவதற்கான ஒரு வளர்ந்துவரும் எரிபொருளாகப் பயன்படுவதைத் தவிர, இந்த திரவமாக்கப்பட்ட இயற்கை வாயுவுக்கு நேரடியாக அதிகப் பயன்பாடுகள் இல்லை. குழாய்கள் மூலமாக அதைக் கொண்டு செல்வது சாத்தியமில்லை. அத்தகைய சூழ்நிலைகளில், அதை எளிதாகக் கொண்டு செல்வதே இயற்கை எரிவாயுவை திரவமாக்கப்பட்ட இயற்கை வாயுவாக மாற்றுவதன் முக்கிய நோக்கமாகும்.

இந்தியாவின் உத்திசார் பெட்ரோலிய இருப்புகளின் (SPRs) நிலை என்ன?

1. மார்ச் மாதம் 23-ஆம் தேதி பெட்ரோலியம் மற்றும் இயற்கை எரிவாயு அமைச்சகம் (Ministry of Petroleum and Natural Gas (MoPNG)) மாநிலங்களவையில் அளித்த அறிக்கையின்படி, இந்தியா தற்போது 3.37 மில்லியன் டன் எண்ணெயைக் கையிருப்பில் வைத்துள்ளது. இது இந்தியாவின் ஒட்டுமொத்த சேமிப்புத் திறனில் (5.33 மில்லியன் டன் கச்சா எண்ணெய்) ஏறக்குறைய மூன்றில் இரண்டு பங்கு மட்டுமே ஆகும்.

2. இந்த உத்திசார் பெட்ரோலிய இருப்புகள், குறுகிய கால எண்ணெய் விநியோகத் தடைகளின்போது ஒரு தற்காலிகப் பாதுகாப்பு அரணாகச் செயல்படுவதற்காக உருவாக்கப்படுபவை ஆகும். இந்தியாவின் இந்த மூன்று உத்திசார் இருப்புகளும் அவற்றின் முழுத் திறனை எட்டும்போது, தோராயமாக 9.5 நாட்களுக்கான நாட்டின் கச்சா எண்ணெய் தேவையைப் பூர்த்தி செய்யக்கூடும் என்கின்றனர்.

3. இந்தியா ஆந்திரப் பிரதேசம் மற்றும் கர்நாடகா ஆகிய மாநிலங்களில் மூன்று இடங்களில் இந்த உத்திசார் பெட்ரோலிய இருப்புகளைக் கொண்டுள்ளது. இவை பூமிக்கு அடியில் அமைக்கப்பட்ட பாறைக்குகைக் குடைவுகள் ஆகும். அவை: ஆந்திரப் பிரதேசத்தில் உள்ள விசாகப்பட்டினம் (1.33 மில்லியன் டன்), கர்நாடகாவில் உள்ள மங்களூரு (1.5 மில்லியன் டன்), கர்நாடகாவில் உள்ள பாதூர் (2.5 மில்லியன் டன்) ஆகும். 

4. இந்தியாவில், இந்த உத்திசார் கச்சா எண்ணெய் சேமிப்பு நிலையங்களை உருவாக்குவதற்கும் நிர்வகிப்பதற்கும், எண்ணெய் தொழில் வளர்ச்சி வாரியத்தின் (Oil Industry Development Board (OIDB)) முழு உரிமையின்கீழ் இயங்கும் ஒரு துணை நிறுவனமாக, 'இந்திய உத்திசார் பெட்ரோலிய இருப்பு நிறுவனம்' (Indian Strategic Petroleum Reserves Limited (ISPRL)) என்ற சிறப்பு அமைப்பு உருவாக்கப்பட்டு, இந்தப் பணிகள் ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளன.

5. சர்வதேச எரிசக்தி முகமை (International Energy Agency (IEA)), நாடுகள் தங்களின் நிகர எண்ணெய் இறக்குமதியில் குறைந்தபட்சம் 90 நாட்களுக்குத் தேவையான எண்ணெய் இருப்பை வைத்திருக்க வேண்டும் என்று பரிந்துரைக்கிறது. சர்வதேச எரிசக்தி முகையில் (IEA) உள்ள முழுநேர உறுப்பு நாடுகள் இந்த அளவிலான இருப்புக்களை பராமரிக்க வேண்டிய கடமையைக் கொண்டுள்ளன. இந்தியா இந்த அமைப்பில் முழுநேர உறுப்பினராக இல்லை, மாறாக ஒரு இணை உறுப்பினராக மட்டுமே உள்ளது.

6. கச்சா எண்ணெய் மற்றும் பெட்ரோலியப் பொருட்களுக்கான இந்தியாவின் தற்போதைய ஒட்டுமொத்த தேசிய சேமிப்புத் திறன் 74 நாட்களாகும்; இதில் எண்ணெய் சுத்திகரிப்பு நிறுவனங்களிடம் உள்ள வணிகரீதியான இருப்புகளும் அடங்கும். இருப்பினும், இது சர்வதேச எரிசக்தி முகமை (IEA) பரிந்துரைக்கும் அளவைவிடக் குறைவானதே ஆகும்.

7. சமீபத்தில், இந்திய உத்திசார் பெட்ரோலிய இருப்பு நிறுவனம் (ISPRL) மற்றும் அபுதாபி தேசிய எண்ணெய் நிறுவனம் (Abu Dhabi National Oil Company (ADNOC)) ஆகியவற்றிற்கு இடையே ஒரு முக்கிய ராஜதந்திரரீதியான கூட்டு ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானது. இந்த ஒப்பந்தத்தின்படி, இந்தியாவின் உத்திசார் பெட்ரோலிய இருப்புகளில் ஐக்கிய அரபு அமீரகத்தின் பங்களிப்பை 3 கோடி பேரல்களாக உயர்த்தவும், இந்தியாவில் உத்திசார் எரிவாயு இருப்புகளை அமைப்பதற்காக ஒன்றிணைந்து செயல்படவும் முடிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.

8. இந்தியாவின் உத்திசார் பெட்ரோலிய இருப்புகளில் கூட்டணி சேர்ந்துள்ள முதல் நாடு ஐக்கிய அரபு அமீரகம் ஆகும். 2018-ஆம் ஆண்டில், மங்களூருவில் உள்ள இந்திய உத்திசார் பெட்ரோலிய இருப்பு நிறுவனத்தின்  (ISPRL) சேமிப்புக் கிடங்கில் ஐக்கிய அரபு அமீரகம் 50 லட்சத்திற்கும் அதிகமான பேரல் கச்சா எண்ணெய் இருப்புகளைச் சேமித்து வைப்பதற்கான ஒப்பந்தத்தில் இந்திய உத்திசார் பெட்ரோலிய இருப்பு நிறுவனம் (ISPRL) மற்றும் அபுதாபி தேசிய எண்ணெய் (ADNOC) நிறுவனங்கள் கையெழுத்திட்டன.

சர்வதேச எரிசக்தி முகமை (IEA) அமைப்பின் தரநிலைகளைப் புரிந்துகொள்ளுதல்: இந்தியாவின் எரிபொருள் இருப்பு இலக்குகள் ஏன் மிக முக்கியமானவை?

1. உலகளாவிய எண்ணெய் நெருக்கடிக்கு தீர்வாக 1974-ஆம் ஆண்டில் சர்வதேச எரிசக்தி முகமை (IEA) நிறுவப்பட்டது. இது பொருளாதார ஒத்துழைப்பு மற்றும் மேம்பாட்டு அமைப்பு (Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD)) கட்டமைப்பிற்குள் செயல்படும் ஒரு சுதந்திரமான அரசுளுக்கிடையேயான அமைப்பாகும்.

2. பிப்ரவரி மாதம் 2026-ஆம் ஆண்டில், இந்த அமைப்பின் முழுநேர உறுப்பினர் தகுதிக்காக இந்தியா விண்ணப்பித்தது. தற்போது இந்தியா, பாரீஸைத் தலைமையகமாகக் கொண்டு இயங்கும் இந்த முகமையின் ஒரு இணை உறுப்பினராக மட்டுமே உள்ளது. இந்த முக்கிய அரசுளுக்கிடையேயான அமைப்பு ஆற்றல் பாதுகாப்பு, உலகளாவிய எரிசக்தி கொள்கை, காலநிலை மாற்றம் மற்றும் ஆற்றல் மாற்றம் ஆகியவற்றில் பணியாற்றி வருகிறது.

3. சர்வதேச எரிசக்தி முகமை (IEA) அமைப்பின் நிறுவன சாசனத்தின்படி, பொருளாதார ஒத்துழைப்பு மற்றும் மேம்பாட்டு அமைப்பில் (OECD) உறுப்பினர்களாக இருக்கும் நாடுகள் மட்டுமே சர்வதேச எரிசக்தி முகமையில் உறுப்பினராக முடியும். தற்போது, சர்வதேச எரிசக்தி முகமை அமைப்பில் 33 உறுப்பு நாடுகள் உள்ளன. இதில் கொலம்பியா 33-வது முழுநேர உறுப்பினராக சமீபத்தில் இணைந்துள்ளது.

4. கடந்த 2015-ஆம் ஆண்டில்,  பொருளாதார ஒத்துழைப்பு மற்றும் மேம்பாட்டு அமைப்பில் (OECD) இல்லாத நாடுகளும் இணை உறுப்பினர்களாவதற்கு சர்வதேச எரிசக்தி முகமை அனுமதி அளித்தது. இந்த இணை உறுப்பினர்கள் கொள்கை விவாதங்கள் மற்றும் பிற செயல்பாடுகளில் பங்கேற்கலாமே தவிர, அவர்களுக்கு வாக்களிக்கும் அதிகாரமோ அல்லது முடிவெடுக்கும் அதிகாரமோ கிடையாது. கடந்த 2017-ஆம் ஆண்டில் இந்தியா, ஓர் இணை உறுப்பினராக இணைந்தது. தற்போதைய நிலவரப்படி, இந்த அமைப்பில் 13 இணை உறுப்பு நாடுகள் உள்ளன.

5. பொருளாதார ஒத்துழைப்பு மற்றும் மேம்பாட்டு அமைப்பில் (OECD) உறுப்பினராக இருப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், சர்வதேச எரிசக்தி முகமையில் (IEA) உறுப்பினராவதற்கு சில குறிப்பிட்ட தகுதிகளை ஒரு நாடு பூர்த்தி செய்ய வேண்டும். சர்வதேச எரிசக்தி முகமையின் (IEA) விதிகளின்படி அத்தகைய சில முக்கியத் தேவைகள் பின்வருமாறு: ஒரு நாடு கடந்த ஆண்டின் நிகர இறக்குமதிக்கு சமமான, 90 நாட்களுக்குத் தேவையான கச்சா எண்ணெய் அல்லது எண்ணெய் தயாரிப்புகளின் இருப்பைக் கொண்டிருக்க வேண்டும்; இந்த இருப்பை அந்த அரசு நேரடியாகச் சொந்தமாகக் கொண்டிருக்காவிட்டாலும், அவசரக் காலத்தில் உடனடியாகப் பயன்படுத்தும் அதிகாரத்தைக் கொண்டிருக்க வேண்டும். உலகளாவிய எண்ணெய் விநியோகத் தடைகளைச் சமாளிக்க இந்த இருப்பு பயன்படுத்தப்படலாம். மேலும், நாட்டின் எண்ணெய் நுகர்வை 10% வரை குறைப்பதற்கான அவசரக் கட்டுப்பாட்டுத் திட்டத்தையும், அரசின் கோரிக்கையின் பேரில் தங்களின் கட்டுப்பாட்டின்கீழ் உள்ள அனைத்து எண்ணெய் நிறுவனங்களும் தங்களுக்குரிய தகவல்களைத் தெரிவிப்பதை உறுதிசெய்யும் சட்டங்களையும் முறைகளையும் அந்த நாடு கொண்டிருக்க வேண்டும்.

Original article : India’s LPG Crisis: Why strategic reserves are critical after strait of hormuz disruptions. -Khushboo Kumari

Read More →

யார் இந்தியக் குடிமகன் என்பதைத் தேர்தல் ஆணையத்தால் தீர்மானிக்க முடியுமா? சிறப்புத் தீவிர திருத்த வழக்கில் உச்சநீதிமன்றம் கூறியது என்ன? -ஆதித்ய பிரசன்னா பட்டாச்சார்யா, வாசுதேவ் தேவதாசன்

வாக்காளர் பட்டியலிலிருந்து பெயர் நீக்கப்படுவதை குடியுரிமை இழப்பிலிருந்து முழுமையாகப் பிரித்துக் காட்டவில்லை என்பதைக் கவனிக்க கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். சட்டப் போராட்டம் முடிவுக்கு வந்துள்ள நிலையில், வாக்குரிமையை இழக்காமல் இருப்பதற்கான பொறுப்பு தற்போது குடிமக்களிடமே ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளது.

மே 27 அன்று, ஜனநாயக சீர்திருத்தங்களுக்கான சங்கம் vs இந்தியத் தேர்தல் ஆணையம் (Association for Democratic Reforms v. Election Commission of India) வழக்கில், வாக்காளர் பட்டியல்களின் சிறப்புத் தீவிர திருத்தம் (SIR) தொடர்பான இந்தியத் தேர்தல் ஆணையத்தின் (ECI) உத்தரவை உச்சநீதிமன்றம் உறுதிசெய்தது. பீகாரில் நவம்பர் 2025-ஆம் ஆண்டு தேர்தலுக்கு முன்பு நடத்தப்பட்ட சிறப்புத் தீவிர திருத்தத்தில் இருந்து இந்த சவால் எழுந்தது.

அதன் பிறகு, இந்தியத் தேர்தல் ஆணையம் மேலும் 11 மாநிலங்கள் மற்றும் யூனியன் பிரதேசங்களில் இந்தச் செயல்முறையை நிறைவுசெய்து மற்ற 19 இடங்களில் சிறப்புத் தீவிர திருத்தத்தின் அறிக்கைகளுக்கான தேதிகளை அறிவித்துள்ளது. சிறப்புத் தீவிர திருத்தத்தை நடத்துவதற்கான இந்தியத் தேர்தல் ஆணையத்தின் அதிகாரம் குறித்தும், குடியுரிமை குறித்த கேள்வி குறித்தும் நீதிமன்றம் கூறியவற்றை நாங்கள் விளக்குகிறோம்.

சிறப்புத் தீவிர திருத்தம் நடத்துவதற்கான அதிகாரம்

அந்தத் தீர்ப்பு நான்கு கேள்விகளை முன்வைத்தது: அவை சிறப்புத் தீவிர திருத்தம் தொடர்பாக விசாரணையை நடத்துவதற்கு இந்தியத் தேர்தல் ஆணையத்திற்கு அதிகாரம் உள்ளதா, அந்த அதிகாரத்தை அது விகிதாசாரப்படி பயன்படுத்தியதா, அந்த நடைமுறை சட்டப்பூர்வ திட்டத்தை மீறியதா மற்றும் இந்தியத் தேர்தல் ஆணையம் வாக்களிக்கத் தகுதியுள்ளவர்களின் குடியுரிமையை ஆய்வு செய்யமுடியுமா  என்பதாகும். ஒவ்வொரு நிலையிலும், நீதிமன்றம் இந்தியத் தேர்தல் ஆணையத்திற்குச் சாதகமாகத் தீர்ப்பளித்தது.

சிறப்புத் தீவிர திருத்த அறிக்கையை வெளியீடுவதற்கு இந்தியத் தேர்தல் ஆணையத்திற்கு அதிகாரம் உள்ளது என்றும், அது சட்ட நடவடிக்கைகளை கடைப்பிடித்துள்ளது என்றும் உச்சநீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது. இந்த நடவடிக்கை   விகிதாசாரமானது என்றும், வாக்காளர் பட்டியல்களைத் திருத்துவதற்கான துல்லியமான தொழில்நுட்ப வழிமுறைகளைத் தீர்மானிக்க இந்தியத் தேர்தல் ஆணையமே மிகவும் சரியான அமைப்பு என்றும் நீதிமன்றம் கண்டறிந்தது. சிறப்புத் தீவிர திருத்தில் பல சிக்கல்கள், ஆதார் அட்டையை அடையாளச் சான்றாக ஏற்றுக்கொள்ளுமாறு இந்தியத் தேர்தல் ஆணையத்திற்கு உத்தரவிடுதல், நீக்கப்பட்ட வாக்காளர்களின் பட்டியல்களை வெளியிடுதல், மற்றும் விசாரணைகளுக்கு உதவுவதற்காக நீதிபதிகளை நியமிக்குமாறு  உத்தரவிட்டது  போன்ற  நீதிமன்றத்தின் இடைக்கால உத்தரவுகளின் மூலமே சரிசெய்யப்பட்டுவிட்டன என்று நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது.

பீகார், மேற்கு வங்கம், தமிழ்நாடு, அசாம் மற்றும் கேரளாவில் தேர்தல்களுக்கு சில காலத்திற்கு முன்னர் சிறப்புத் தீவிர திருத்தத்தை (SIR) வெளியிடப்பட்டதன் காலமானது, வாக்களிக்கும் உரிமையை அனுமதிக்க முடியாத அளவிற்குப் பாதித்ததா என்பதை நீதிமன்றம் கவனத்தில் கொள்ளவில்லை. மேலும், மேற்கு வங்கத்தில் இந்த செயல்முறையின் சட்டப்பூர்வத்தன்மையையும் நீதிமன்றம் ஆராயவில்லை. அங்கு, பெற்றோரின் பெயர்கள் அல்லது வயதுகளை பார்க்காமல் இருப்பதுபோன்ற, படிவங்களில் உள்ள "தேவையற்ற முரண்பாடுகள்" காரணமாக 1.36 கோடி வாக்காளர்களுக்கு அறிவிப்புகள் அனுப்பப்பட்டிருந்தன. மேற்கு வங்கத்தைச் சார்ந்த விவகாரம், நீதிமன்றத்தின் முன் தனி மனுவாக நிலுவையில் உள்ளது.

இந்தத் தீர்ப்பு, நாட்டின் பிற மாநிலங்கள் மற்றும் யூனியன் பிரதேசங்களிலும் சிறப்புத் தீவிரத் திருத்தத்தை மேற்கொள்ள வழிவகை செய்கிறது. சட்டப் போராட்டம் முடிந்துள்ள நிலையில், வாக்குரிமையை இழக்காமல் இருப்பதற்கான பொறுப்பு தற்போது குடிமக்களிடமே உள்ளது. மீதமுள்ள மாநிலங்கள் மற்றும் யூனியன் பிரதேசங்களுக்கான 30 நாள் கணக்கெடுப்பு (Enumeration) கட்டத்தை இந்திய தேர்தல் ஆணையம் ஏற்கனவே அறிவித்துள்ளது. எனவே, வாக்காளர்கள் இந்த நடைமுறையைப் புரிந்துகொண்டு, தங்களின் வாக்குப்பதிவுக்கு எவ்வாறு பொருந்துகிறது என்பதை கவனமாக கண்காணிக்க வேண்டும். அரசியல் கட்சிகள், ஊடகங்கள் மற்றும் குடிமைச் சமூக அமைப்புகள், உச்சநீதிமன்றம் வழங்கிய இடைக்கால உத்தரவுகளின் பாதுகாப்பு அம்சங்களுடன் இணைந்து, தேர்தல் ஆணையம் தனது அறிவிப்புகளில் கூறியுள்ள நடைமுறைகளை முறையாகப் பின்பற்றுகிறதா என்பதை உறுதிப்படுத்த வேண்டும்.

குடியுரிமை குறித்து நீதிமன்ற கூறியது

1950-ஆம் ஆண்டு மக்கள் பிரதிநிதித்துவச் சட்டத்தின் 16-ஆம் பிரிவு, குடிமக்கள் இல்லாதவர்கள் வாக்காளர்களாகப் பதிவு செய்வதைத் தடை செய்வதால், வாக்காளர் பட்டியல்களைத் திருத்தும்போது இந்தியத் தேர்தல் ஆணையம் ஒரு நபரின் குடியுரிமையை ஆராயலாம் என்று நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது. ஏற்கனவே வாக்காளர் பட்டியலில் உள்ள ஒருவர், வாக்காளர் மற்றும் குடிமகன் என்ற அனுமானத்தைப் பெறுகிறார் என்றும் அது தெளிவுபடுத்தியது.

ஆனால், சிறப்புத் தீவிரத் திருத்த அறிக்கையை வெளியிடும்போது சமர்ப்பிக்கப்பட்ட ஆவணங்கள் இந்தியத் தேர்தல் ஆணையத்தின்  தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யவில்லை என்றால், வாக்காளர்களின் பதிவை நிராகரிக்கலாம் அல்லது பெயர் நீக்கதைத் தொடங்கலாம். முக்கியமாக, அது போன்ற முடிவு அந்த நபரை ஒரு குடிமகன் அல்லாதவர் என்று அறிவிப்பதில்லை. தேர்தல் நோக்கங்களுக்காக இந்தியத் தேர்தல் ஆணையம் திருப்தியடையவில்லை என்பதையும், வாக்காளர் பட்டியலில் சேர்க்கப்படுவதற்கான சட்டப்பூர்வ நிபந்தனைகள் பூர்த்தி செய்யப்படவில்லை என்பதையும் மட்டுமே அது குறிக்கிறது. இதன் ஒரே விளைவு, வாக்காளர் பட்டியலிலிருந்து நீக்கப்படுவது மட்டுமே.

வாக்காளர் பட்டியலிலிருந்து நீக்கப்படுவது ஒரு தனிநபரின் வாக்களிக்கும் உரிமையை மட்டுமே பாதிக்கும் என்று நீதிமன்றம் தெளிவுபடுத்தியிருந்தாலும், தீர்ப்புக்கு முன்பு, பீகார் மற்றும் மேற்கு வங்க அரசியல் தலைவர்கள், சிறப்புத் தீவிரத் திருத்ததிற்குப் (SIR) பிறகு பட்டியலில் இருந்து நீக்கப்பட்டவர்களுக்கு நலத்திட்ட உதவிகள் நிறுத்தி வைக்கப்படும் என்று அறிவித்திருந்தனர். வாக்காளர் பதிவை அடிப்படையாகக் கொள்ளாத தகுதியைக் கொண்ட தற்போதைய திட்டங்களை,  சிறப்புத் தீவிரத் திருத்ததில் சேர்க்கப்படாதவர்களுக்கு சட்டப்படி மறுப்பு தெரிவிக்க முடியாது. ஆனால், சிறப்புத் தீவிரத் திருத்த பட்டியலில் இருந்து நீக்கப்பட்டவர்களை வெளிப்படையாக விலக்குவதற்காகத் திட்டங்கள் மேற்கொள்ளப்பட்டால், அந்தப் பாதுகாப்பு இல்லாமல் போய்விடும். நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்புகளின் அடிப்படையில் இந்த நிலைப்பாடுகள் மாறுமா என்பதைப் பொறுத்திருந்துதான் பார்க்க வேண்டும்.

இந்தத் தீர்ப்பு, வாக்காளர் பட்டியலிலிருந்து பெயரை நீக்குவது மற்றும் குடியுரிமையை இழப்பது ஆகியவற்றை முற்றிலும் தனித்தனியாகப் பார்க்கவில்லை என்பதைக் கவனத்தில் கொள்ளவேண்டும். ஒரு நபர் வாக்காளர் பட்டியலில் சேர்க்கப்படுவதற்கான குடியுரிமை நிபந்தனைகளை பூர்த்தி செய்கிறாரா என்பது குறித்து இந்தியத் தேர்தல் ஆணையம்  திருப்தியடையவில்லை என்றால், அந்தக் கேள்வியை 1955-ஆம் ஆண்டு  குடியுரிமைச் சட்டத்தின் கீழ் ஒன்றிய அரசிடம் பரிந்துரைக்க வேண்டும் என்று நீதிமன்றம் கூறியது.

சந்தேகத்திற்குரிய குடியுரிமை என்ற அடிப்படையில் வாக்காளர் பட்டியலிலிருந்து பெயர் நீக்கப்பட்டாலும், அதற்கான இறுதி முடிவு ஒன்றிய அரசின் தீர்மானத்திற்குட்பட்டதாகவே இருக்கும். அந்த முடிவு நியாயமான காலக்கெடுவிற்குள் எடுக்கப்பட வேண்டும் என்றும், எந்த நிலையிலும் அந்த நபரின் தொகுதியில் அடுத்த நாடாளுமன்ற, சட்டமன்ற அல்லது உள்ளாட்சி தேர்தலுக்கு முன்பாகவே எடுக்கப்பட வேண்டும் என்றும் நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது. இதனால் வாக்குரிமை மற்றும் குடியுரிமை தொடர்பான நிலை நீண்ட காலம் தெளிவற்றதாக இருக்காமல் தடுக்க முடியும். மேலும், குடியுரிமை மறுக்கப்படுவது ஒரு நபரின் “அடையாள உணர்வையும் சமூக அங்கீகாரத்தையும்” பாதிக்கும் என்பதால், இது போன்ற முடிவுகள் “நியாயமான நடைமுறைகளுடனும் அமைப்புரீதியான கட்டுப்பாட்டுடனும்” அணுகப்பட வேண்டும் என்று நீதிமன்றம் எச்சரித்தது.

வாக்காளர் பட்டியலிலிருந்து நீக்கப்பட்டவர்களை குடியுரிமை தீர்மானத்திற்காக அனுப்புவதால் ஏற்படக்கூடிய பாதிப்புகளுக்கான முன்னுதாரணம் ஏற்கனவே உள்ளது. 1997-ஆம் ஆண்டு அசாமில் நடைபெற்ற சிறப்பு தீவிர வாக்காளர் பட்டியல் திருத்தத்தின் போது, பல இலட்சம் மக்கள் “சந்தேக வாக்காளர்கள்” (D-Voters) எனக் குறிக்கப்பட்டு, அவர்களின் குடியுரிமையை இறுதியாகத் உறுதிசெய்ய வெளிநாட்டு தீர்ப்பாயங்களுக்கு  அனுப்பப்பட்டனர். ஏறக்குறைய 30 ஆண்டுகளை கடந்தும், இந்த சந்தேக வாக்காளர்கள் தொடர்பான பல வழக்குகள் இன்னும் தீர்க்கப்படாமல் உள்ளன. அவர்கள் குடிமக்களாகவும், வெளிநாட்டவர்களாகவும் இல்லாமல் இடையில் சிக்கித் தவித்து வருகின்றனர். இதன் காரணமாக, குடும்பஅட்டைகள், வங்கி கணக்குகள் போன்ற அடிப்படை உரிமைகளையும் சேவைகளையும் பெறுவதில் அவர்கள் அதிக சிரமங்களை எதிர்கொண்டுள்ளனர்.

சிறப்புத் தீவிர திருத்த (SIR) செயல்முறையின்கீழ் வாக்காளர் பட்டியலிலிருந்து நீக்கப்படக்கூடியவர்களின் எண்ணிக்கை, ஒருகாலத்தில் “சந்தேக வாக்காளர்கள்” (D-Voters) எனக் குறிக்கப்பட்டவர்களின் எண்ணிக்கையைவிட பல மடங்கு அதிகமாக இருக்கக்கூடும். இதனால் தற்போதுள்ள வெளிநாட்டவர் தீர்ப்பாயங்களின் (Foreigners Tribunals (FTs)) திறன் கடுமையாக அழுத்தங்களை எதிர்கொள்ளலாம். பெயர்களில் உள்ள சிறிய எழுத்துப் பிழைகள் அல்லது ஆவணங்களில் பெயர் பொருந்தாதது போன்ற   நிர்வாகத் தவறுகளுக்காகவே பலரை வாக்காளர் பட்டியலிலிருந்து நீக்கி, அவர்களை குடியுரிமை விசாரணைக்கு அழைப்பது, அவர்களின் வாக்குரிமையை மட்டுமல்லாமல், பல ஆண்டுகள் நீடிக்கக்கூடிய உரிமையற்ற நிலைக்கு (rightlessness) அவர்களை தள்ளும் அபாயத்தையும் ஏற்படுத்தலாம்.

ஷெனாஸ் சௌத்ரியின் உதவியுடன் தயாரிக்கப்பட்டது. ஆதித்யா பிரசன்ன பட்டாச்சார்யா கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகத்திலும், வாசுதேவ் தேவதாசன் டெல்லியைச் சேர்ந்த வழக்கறிஞரும் ஆவர்.

 

Original article : Can Election Commission decide who is an Indian citizen? What Supreme Court said in SIR verdict. -Aditya Prasanna Bhattacharya, Vasudev Devadasan

Read More →

பின்னோக்கிய வரிவிதிப்பு என்றால் என்ன? உச்சநீதிமன்றத்தின் இணைய வழி விளையாட்டுத்துறை மீதான சரக்கு மற்றும் சேவை வரி விதிப்பு தீர்ப்பின் மூலம் விளக்கம் -ரோஷ்னி யாதவ்

 ஆன்லைன் கேமிங் மீதான பின்னோக்கிய வரிவிதிப்பு (Retrospective) சரக்கு மற்றும் சேவை வரி விதிப்பின் அரசியலமைப்புச் சட்ட செல்லுபடித்தன்மையை உச்சநீதிமன்றம் உறுதி செய்துள்ளது. இருப்பினும், பின்னோக்கிய வரிவிதிப்பு (Retrospective Taxation) என்றால் என்ன? இந்தியாவில் இணையவழி விளையாட்டுகளை ஒழுங்குப்படுத்தும் ஒழுங்குமுறை கட்டமைப்பு எது? நீங்கள் தெரிந்துகொள்ள வேண்டிய அனைத்தும் இங்கே உள்ளன.

 

தற்போதைய செய்தி?

மே 27-ஆம் தேதியன்று, இணையவழி விளையாட்டு நிறுவனங்கள் மீது அரசு பிறப்பித்த, பின்னோக்கிய வரிவிதிப்பு  28 சதவீத சரக்கு மற்றும் சேவை வரியை (Goods and Services Tax (GST)) விதிக்கும் நடவடிக்கையின் அரசியலமைப்புச் செல்லுபடித்தன்மையை உச்ச நீதிமன்றம் உறுதி செய்தது. இந்தத் தீர்ப்பானது, விளையாட்டு நிறுவனங்கள், கற்பனை விளையாட்டுத் தளங்கள் மற்றும் சூதாட்ட விளையாட்டு மீது நிலுவையில் உள்ள 2.5 லட்சம் கோடி ரூபாய் மதிப்பிலான வரி கோரிக்கைகளை மீண்டும் வெளிக் கொண்டுவருகிறது. மேலும், 2025-ஆம் ஆண்டில் அரசு விதித்த தடையின் காரணமாக ஏற்கனவே கடுமையான நெருக்கடியில் சிக்கித் தவிக்கும் இணையவழி விளையாட்டுத் துறைக்கு இது இறுதி முடிவாக அமையக்கூடும்.

முக்கிய அம்சங்கள்:

1. நீதிபதிகள் ஜே.பி. பர்திவாலா மற்றும் ஆர். மகாதேவன் ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வு, சரக்கு மற்றும் சேவை வரிவிதிப்பு மற்றும் அதிகாரிகளால் வழங்கப்பட்ட முன்தேதியிட்ட வரி அறிவிப்புகளை எதிர்த்து பல்வேறு சூதாட்ட நிறுவனங்கள் மற்றும் தொழில் அமைப்புகள் தாக்கல் செய்த மனுக்களைத் தள்ளுபடி செய்தது.

2. சரக்கு மற்றும் சேவை வரி  குழுவால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட திருத்தங்கள் நடைமுறைக்கு வந்த பிறகு, இணையவழி விளையாட்கள் மீதான 28% சரக்கு மற்றும் சேவை வரி , 2023-ஆம் ஆண்டு  அக்டோபர் 1 முதல் மட்டுமே வருங்கால அடிப்படையில் அமல்படுத்தப்பட வேண்டும் என்ற இணையவழி விளையாட்டு நிறுவனங்களின் வாதத்தை தொடர்ந்து இந்த சர்ச்சை எழுந்தது.

3. இருப்பினும், உச்சநீதிமன்றம் அரசாங்கத்தின் விளக்கத்தை ஏற்றுக்கொண்டு, 2023-ஆம் ஆண்டின் சரக்கு மற்றும் சேவை வரியில் மேற்கொள்ளப்பட்ட திருத்தங்களை ஒரு முக்கிய நடவடிக்கையாகக் கருதியது. இதன் மூலம், அக்டோபர் 1, 2023-க்கு முந்தைய காலங்களுக்கும் இந்தத் திருத்தங்களை பின்னோக்கிய வரிவிதிப்பதன் மூலம் பயன்படுத்திக்கொள்ள உச்சநீதிமன்றம் அனுமதி அளித்தது.

பின்னோக்கிய வரிவிதிப்பு (Retrospective taxation) என்றால் என்ன?

1. பின்னோக்கிய வரிவிதிப்பு என்பது, புதிய சட்டம் அறிமுகப்படுத்தப்படுவதற்கு முன்பு நடைபெற்ற செயல்பாடுகளைப் பாதிக்கும் வகையில் வரிச் சட்டங்களை மாற்றுவதாகும். எளிமையாக, பின்னோக்கிய வரிவிதிப்பு ஒரு நாடு, சில பொருட்கள், சரக்குகள் அல்லது சேவைகள் மற்றும் ஒப்பந்தங்களுக்கு வரி விதிப்பது குறித்த ஒரு விதியை இயற்றவும், சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்ட தேதிக்கு முந்தைய காலத்திலிருந்து நிறுவனங்களிடம் கட்டணம் வசூலிக்கவும் அனுமதிக்கிறது.

2. நிறுவனங்கள் கடந்தகாலங்களில் வரி சட்டங்களில் உள்ள இடைவெளிகளை (loopholes) பயன்படுத்தி தேவையற்ற வரிச்சலுகைகளைப் பெற்றிருக்கின்றன. அது போன்ற வரிவிதிப்பு கொள்கைகளில் உள்ள குறைபாடுகள் மற்றும் முரண்பாடுகளைச் சரிசெய்வதற்காக நாடுகள் இந்த வழிமுறையைப் பயன்படுத்துகின்றன.

2025-ஆம் ஆண்டு இணையவழி விளையாட்டு ஊக்குவிப்பு மற்றும் ஒழுங்குமுறைச் சட்டம், என்றால் என்ன மற்றும் அதன் முக்கிய அம்சங்கள் யாவை?

பணமோசடி மற்றும் சட்டவிரோத நிதிப் பரிமாற்றங்களுக்கு டிஜிட்டல் பணப்பைகள் மற்றும் கிரிப்டோகரன்சிகளைப் பயன்படுத்துவது உள்ளிட்ட தேசியப் பாதுகாப்பு தொடர்பான கவலைகளைக் காரணம் சுட்டிக்காட்டி, இந்தியாவில் செயல்படும் இணையவழி விளையாட்டு நிறுவனங்களுக்குக் கடந்த ஆண்டு அரசாங்கம் கடுமையான தடைவிதித்தது. இதன் விளைவாக, இந்தியாவின் இணையவழி விளையாட்டுத்துறைக்கு ஒரு விரிவான சட்டக் கட்டமைப்பை உருவாக்குவதற்காக, 2025-ஆம் ஆண்டு இணையவழி விளையாட்டு ஊக்குவிப்பு மற்றும் ஒழுங்குமுறைச் சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டது.

முக்கிய அம்சங்கள்

1. இணைய வழியில் பணம் வைத்து விளையாடும் விளையாட்டுகளுக்கு தடை: இந்தச் சட்டம், Dream11, Mobile Premier League, WinZO போன்ற  செயலிகள் உட்பட, அனைத்து வகையான இணைய வழியில் பணம் வைத்து விளையாடும் (Real Money) விளையாட்டுகளையும் தடை செய்கிறது. மேலும், இணைய வழியில் பணம் வைத்து விளையாடும் விளையாட்டுகள் தொடர்பான விளம்பரங்களும் தடைசெய்யப்படுகின்றன. அதனுடன், எந்த ஒரு நபரும் இணைய வழியில் பணம் வைத்து விளையாடும் விளையாட்டுகளை அல்லது அவற்றுடன் தொடர்புடைய சேவைகளை வழங்குதல், உதவுதல், தூண்டுதல், ஊக்குவித்தல், உடந்தையாகச் செயல்படுதல் அல்லது வேறு எந்த வகையிலும் ஈடுபடுதல் கூடாது என்று இந்தச் சட்டம் குறிப்பிடுகிறது.

இணையவழிப் பண விளையாட்டுகளால், குறிப்பாக இளைஞர்கள் மற்றும் பொருளாதாரரீதியாகப் பின்தங்கிய குழுக்களிடையே ஏற்படும் “கடுமையான சமூக, நிதி, உளவியல் மற்றும் பொது மக்களுக்கு ஏற்படும் பாதிப்புகளே” இந்தத் தடைக்கான முக்கிய காரணமாகும்.

இந்த விளையாட்டுகள் மனிதர்களை கவர்ந்து ஈர்க்கும் வகையிலான வடிவமைப்பு அம்சங்கள் (manipulative design features), அடிமைப்படுத்தும் அல்கோரிதம்கள் (addictive algorithms), போட்கள் மற்றும் வெளிப்படுத்தப்படாத முகவர்கள் ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்துகின்றன. இதனால் நியாயத்தன்மை, வெளிப்படைத்தன்மை மற்றும் பயனர் பாதுகாப்பு பாதிக்கப்படுகின்றன. மேலும், இவை கட்டுப்பாடற்ற மற்றும் கட்டாயமான விளையாட்டுப் பழக்கத்தை ஊக்குவித்து, இறுதியில் நிதி சீர்குலைவிற்கு வழிவகுப்பதாக சட்டம் கூறுகிறது.

2. சட்டத்தை மீறுவதற்கான தண்டனைகள்: இணைய வழியில் பணம் வைத்து விளையாடும் (Online Money Gaming) சேவையை வழங்கினால், அதிகபட்சமாக 3 ஆண்டுகள் வரை சிறைத்தண்டனையும், ரூ.1 கோடி வரை அபராதமும் விதிக்கப்படலாம். மீண்டும் அதே குற்றத்தைச் செய்தால், 5 ஆண்டுகள் வரை சிறைத்தண்டனையும், ரூ.2 கோடி வரை அபராதமும் விதிக்கப்படலாம்.

சமூக ஊடகத்தில் செல்வாக்குள்ளவர்கள் மற்றும் பிரபலங்கள் உட்பட எந்த ஒரு நபரும், இதுபோன்ற விளையாட்டுகளை விளம்பரப்படுத்தினாலோ அல்லது ஊக்குவித்தாலோ, இரண்டு ஆண்டுகள் சிறைத்தண்டனையும் 50 லட்சம் ரூபாய் அபராதமும் விதிக்கப்படலாம்.

அடிக்கடி குற்றம் செய்பவர்களுக்கு மூன்று ஆண்டுகள் வரை சிறைத்தண்டனையும், ஒரு கோடி ரூபாய் வரை அபராதமும் விதிக்கப்படலாம்.

வங்கிகள் மற்றும் பிற நிதி நிறுவனங்கள், இணைய வழியில் பணம் வைத்து விளையாடும் விளையாட்டுகளுக்கு சேவைகளுக்கான எந்தவொரு பரிவர்த்தனையையும் எளிதாக்குவதற்குத் தடை விதிக்கப்பட்டுள்ளது. இதை மீறுபவர்களுக்கு மூன்றாண்டு சிறைத் தண்டனையும், ஒரு கோடி ரூபாய் வரை அபராதமும் விதிக்கப்படலாம்.

3. மின்னணு விளையாட்டுப் போட்டிகளை (Electronic Sports) ஒரு விளையாட்டாக அங்கீகரித்தல்: மின்னணு விளையாட்டுப் போட்டிகள் என்பது பல்துறை விளையாட்டு நிகழ்வுகளின் ஒரு பகுதியாக விளையாடப்படும் இணையவழி விளையாட்டாக வரையறுக்கப்படுகிறது. இது தனிநபர்கள் அல்லது அணிகளுக்கு இடையிலான ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட போட்டி நிகழ்வுகளை உள்ளடக்கியதுடன், தேசிய விளையாட்டு நிர்வாகச் (National Sports Governance Act) சட்டத்தின் கீழ் முறையாக அங்கீகரிக்கப்பட்டு உள்ளது.

உடல்திறன், மனத்திறன், வியூகச் சிந்தனை போன்ற காரணிகளின் அடிப்படையில் முடிவுகள் தீர்மானிக்கப்படுகின்றன. இதில், பங்கேற்பாளராக இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும், பந்தயம், சூதாட்டம் அல்லது வேறு எந்த வகையான பணயம் வைப்பதும், அதன்மூலம் வெற்றி தொகை பெறுவதும் இடம்பெறாது. மேலும், இதர தொடர்புடைய செயல்பாடுகளும் இதில் அடங்காது.

2026-ஆம் ஆண்டு சர்வதேச மின்னணு விளையாட்டு  கோப்பை (Esports Nations Cup (ENC))

இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை நடைபெறும் ஒரு முக்கிய சர்வதேச நாடுகள் அடிப்படையிலான போட்டியான தேசிய மின்னணு விளையாட்டு போட்டியின் முதல் பதிப்பு, சவுதி அரேபியாவின் ரியாத் நகரில் 2026 நவம்பர் 2 முதல் 29-ஆம் தேதி வரை நடத்தத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. தனியார் அணிகள் போட்டியிடும் வழக்கமான போட்டிகளைப் போல இல்லாமல், தேசிய மின்னணு விளையாட்டு போட்டியில் பங்கேற்கும் வீரர்கள் தங்கள் சொந்த நாட்டை பிரதிநிதித்துவப்படுத்த அனுமதிக்கிறது. சர்வதேச மின்னணு விளையாட்டு  துறைக்கு ஒரு கட்டமைப்பை வழங்குவதற்காகவே ENC உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.

4. ஒரு மைய அதிகார அமைப்பை உருவாக்குதல்: மின்னணு விளையாட்டு போட்டிகளை ஊக்குவிப்பதற்கும், அதே நேரத்தில் சட்டத்திதின் படி  முழுமையாக செயல்பாடுகளை உறுதி செய்வதற்கும் ஒரு முக்கிய அதிகார அமைப்பை உருவாக்க இந்தச் சட்டம் வழிவகை செய்தது. இந்த மையம், "இணையவழி சமூக விளையாட்டுகளை" அந்த அதிகார அமைப்பில் அங்கீகரித்து, வகைப்படுத்தி, பதிவு செய்வதுடன், பொழுதுபோக்கு மற்றும் கல்வி நோக்கங்களுக்காக இது போன்ற விளையாட்டுகளின் வளர்ச்சிக்கும் அவை கிடைப்பதையும் எளிதாக்கும்.

ஓர் இணைய விளையாட்டு, 'இணையயில் பணம் வைத்து விளையாடும்  விளையாட்டு' என்ற  வரையறைக்குள் இடம் பெற்று இருக்குமா என்பதை அந்த அதிகார மையம் தீர்மானிக்கும்; இதன் மூலம், அந்த விளையாட்டைத் தடைசெய்ய வேண்டுமா அல்லது இல்லையா என்பதை முடிவு செய்யும்.

இந்திய இணையவழி  விளையாட்டு ஆணையம் 

1. இந்தியாவில் இணையவழி விளையாட்டுத் துறையை ஒழுங்குபடுத்துவதில் ஒரு முக்கியப் படியாக, இணையவழி விளையாட்டுகளை ஊக்குவித்தல் மற்றும் ஒழுங்குபடுத்துதல் விதிகள், மே 1, 2026 அன்று நடைமுறைக்கு வந்தது. இது, இத்துறையின் டிஜிட்டல்-சார்ந்த ஒழுங்குமுறை அமைப்பான இந்திய இணையவழி விளையாட்டு ஆணையத்தை (Online Gaming Authority of India (OGAI)) உருவாக்குவாதற்கு வழிவகுத்தது.

2. இந்திய இணையவழி விளையாட்டு ஆணையம் (Online Gaming Authority of India (OGAI)) என்பது மின்னணுவியல் மற்றும் தகவல் தொழில்நுட்ப அமைச்சகத்தின் (Ministry of Electronics and Information Technology (MietY)) கீழ் இயங்கும் ஒரு ஒருங்கிணைந்த ஒழுங்குமுறை அமைப்பாகும். இந்த ஆணையம் இணைய விளையாட்டுகளை வகைப்படுத்தும், இணக்கத்தைக் கண்காணிக்கும், பயனர் குறைகளைக் கையாளும், மேலும் நிதி நிறுவனங்கள் மற்றும் சட்ட அமலாக்க முகமைகளுடன் இணைந்து சட்ட நடவடிக்கைகளை ஒருங்கிணைக்கும்.

3. இந்திய இணையவழி விளையாட்டு ஆணையம் (Online Gaming Authority of India (OGAI))  என்பது ஒரு விளையாட்டு எந்த வகையைச் சேர்ந்தது என்பதைத் தீர்மானிக்கும்.

இணையவழி விளையாட்டு என்பது பயனர்கள் கட்டணம் செலுத்தி அல்லது பணத்தைப் பணயமாக வைத்து விளையாடும் விளையாட்டுகள் ஆகும்.

இணையவழி ஆன்லைன் சமூக விளையாட்டு என்பது பணத்தைப் பணயமாக வைக்காமல் பொழுதுபோக்கிற்காக விளையாடப்படும் விளையாட்டுகள் ஆகும்.

மின்னணு விளையாட்டு போட்டிகள் என்பது உடல் திறன், விரைவான செயல்பாடு மற்றும் உத்தி சார்ந்த சிந்தனை போன்ற திறன்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட போட்டி விளையாட்டுகள் ஆகும்.

இந்திய இணையவழி விளையாட்டு ஆணையம் இவ்வகைகளில் எதற்குள் ஒரு விளையாட்டு வருகிறது என்பதை நிர்ணயிக்கும்.

4. இணையவழி விளையாட்டு ஆணையம் வழிகாட்டுதல்களை வழங்கவும், புகார்களை விசாரிக்கவும், அபராதங்களை விதிக்கவும் அதிகாரம் பெற்றுள்ளது. ஆணையம் முழுமையாக அரசாங்கத்தால் வழிநடத்தப்படும் ஆறு உறுப்பினர்களைக் கொண்டுள்ளது. இதன் தலைவராக மின்னணு மற்றும் தகவல் தொழில்நுட்ப அமைச்சகத்தின் கூடுதல் செயலாளர் இருப்பார். மற்ற ஐந்து உறுப்பினர்களில் உள்துறை அமைச்சகம், தகவல் மற்றும் ஒளிபரப்பு அமைச்சகம், இளைஞர் விவகாரங்கள் மற்றும் விளையாட்டு அமைச்சகம், நிதிச் சேவைகள் துறை மற்றும் சட்ட விவகாரங்கள் துறை ஆகியவற்றின் இணைச் செயலாளர்கள் இடம்பெறுவர்.

Original article : What is Retrospective Taxation? Explained through SC’s Online Gaming GST Verdict. -Roshni Yadav

Read More →

இந்தியா வெப்பமடைந்து வருகிறதா? - ஜேக்கப் கோஷி

 உலகின் அதிக வெப்பம் மிகுந்த நகரங்கள் பெரும்பாலும் இந்தியாவில்  உள்ளனவா? 'நகர்ப்புற வெப்பத் தீவுகள்' (Urban Heat Islands) எப்படி உருவாகிறது? எல் நினோ (El Niño) பருவமழையில் தாக்கதை ஏற்பத்துமா?

தற்போதைய செய்தி :

இந்தியாவின் பல நகரங்கள் கடும் வெப்ப அலைகளினால் தகித்து வருகின்றன. தென்மேற்குப் பருவமழை தொடங்குவதில்  ஏற்படும் தாமதம்  ஜூன் முதல் செப்டம்பர் வரையிலான பருவமழை மாதங்களில் 'எல் நினோ' (El Niño) உருவாகுவதற்கான உறுதியான சாத்தியக்கூறுகள், வெப்பம் தொடர்பான பாதிப்புகளை அதிகரிக்க செய்யும்.

2026-ஆம் ஆண்டு மே மாதம், இந்தியாவில் வழக்கத்திற்கு மாறாக வெப்பமான மாதமாக இருந்ததா?

பகல் நேர வெப்பநிலையின்படியோ அல்லது தேசிய அளவிலோ அல்ல. இந்திய வானிலை ஆய்வு மையத்தின் மே 2026-க்கான கணிப்பின்படி, நாட்டின் பெரும்பாலான பகுதிகளில் அதிகபட்ச வெப்பநிலை 'இயல்பான' அல்லது 'இயல்புக்குக் குறைவான' அளவில் இருக்கும் என்றும், இயல்பைவிட அதிகமான அளவுகள் தென் தீபகற்பம் மற்றும் வடகிழக்கு, வடமேற்குப் பகுதிகளில் மட்டுமே இருக்கும் என்றும் எதிர்பார்க்கப்பட்டது. பெரும்பாலான சூழல்களில், 'இயல்பான' என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட நிலையத்தில் உள்ள 30 ஆண்டுகால சராசரி வெப்பநிலையைக் குறிக்கிறது. இது கணிசமாக மாறுபடும். இமயமலையில் உள்ள  கீழ்சரிவுகள், கிழக்குக் கடற்கரை மாநிலங்கள், குஜராத் மற்றும் மகாராஷ்டிரா போன்ற குறிப்பிட்ட மாநிலங்களில் மட்டுமே இயல்பைவிட அதிகமான வெப்ப அலை நாட்கள் கணிக்கப்பட்டன. அதே நேரத்தில், மே மாதத்திற்கான அகில இந்திய மழைப்பொழிவு நீண்டகால சராசரியைவிட 110% அதிகமாக இருக்கும் என்று கணிக்கப்பட்டது. தெளிவான அறிகுறி நீண்டகால அடிப்படையில் உள்ளது: 1961-2020 காலகட்டத்தில் மைய வெப்ப அலை மண்டலம் (Core Heatwave Zone (CHZ)) குறித்த இந்திய வானிலை ஆய்வுமையத்தின் ஆய்வில், வெப்ப அலைகளின் நிகழ்வு பத்தாண்டுக்கு 0.1 நாட்களாகவும், அதன் கால அளவு பத்தாண்டுக்கு 0.44 நாட்களாகவும் அதிகரித்திருப்பது கண்டறியப்பட்டது. இவை இரண்டுமே புள்ளிகளின்ப்படி முக்கிய  மாற்றங்களகும். மேலும், இந்த ஆய்வில், பகல் நேரத்தைவிட இரவு நேரம் வேகமாக, பத்தாண்டுக்கு 0.21°C என்ற அளவில் வெப்பமடைவதும் கண்டறியப்பட்டது. நாட்டில் உள்ள மத்திய வெப்ப மண்டலத்தில், பஞ்சாப், இமாச்சலப் பிரதேசம், உத்தரகாண்ட், டெல்லி, ஹரியானா, ராஜஸ்தான், உத்தரப் பிரதேசம், குஜராத், மத்தியப் பிரதேசம், சத்தீஸ்கர், பீகார், ஜார்க்கண்ட், மேற்கு வங்கம், ஒடிசா மற்றும் தெலங்கானா ஆகிய மாநிலங்களும், மேலும் மராத்வாடா, விதர்பா, மத்திய மகாராஷ்டிரா மற்றும் கடலோர ஆந்திரப் பிரதேசம் ஆகிய வானிலை துணைப் பிரிவுகளும் அடங்கும். பல ஆண்டுகளாக வெப்ப அலைகள் அடிக்கடி ஏற்படுவதோடு, நீண்டு கொண்டே வருகின்றன. ஆனால், 2026-ஆம் ஆண்டு  மே மாதத்தை மட்டும் பார்க்கும்போது, அது அதிகபட்ச வெப்பத்தை பதிவுசெய்த மாதமாக இல்லாமல், அதிக மழை பெய்து, பிராந்தியங்களுக்கு இடையே வானிலை வேறுபாடுகள் காணப்பட்ட மாதமாக இருந்தது.

பரவலாகப் பகிரப்பட்ட ஒரு பட்டியல், ஏப்ரல் மாதத்தில் உலகின் 50 வெப்பமான நகரங்களும் இந்தியாவில்தான் இருந்ததாகக் கூறியது. அது எந்த அளவுக்கு நம்பகமானது?

அதை எச்சரிக்கையுடன் படிக்க வேண்டும். காற்றின் தரத்தைக் கண்காணிக்கும் ஒரு இணையதளத்தால் தொகுக்கப்பட்ட இந்தத் தரவரிசை, ஏப்ரல் 27, 2026 என்ற ஒரே ஒரு நாளை மட்டும் தரவுகளாகப் பதிவுசெய்து, அதை ஒரு காலநிலைக்கான செய்தியாக முன்வைத்தது. ஒரே ஒரு நாள் பதிவான தரவு மட்டும் ஒரு போக்கை தீர்மானிக்க முடியாது என்பதை அந்தக் கட்டுரையே ஒப்புக்கொள்கிறது. அந்தப் பட்டியல், இணையதளம் கண்காணிக்கும் நகரங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு தயாரிக்கப்பட்டது. அவற்றில் பெரும்பாலானவை வட மற்றும் மத்திய இந்தியாவில் உள்ளன. மேற்கு ஆசியா, ஆப்பிரிக்கா அல்லது ஆஸ்திரேலிய நகரங்கள் இல்லாதது, அந்தத் தரவுத்தொகுப்பின் அமைப்பையே காட்டுகிறது. மேலும், 24 மணிநேர சராசரி வெப்பநிலையை அடிப்படையாகக் கொண்டு தரவரிசைப்படுத்துவது, இரவிலும் அதிக வெப்பம் நீடிக்கும் இடங்களுக்கு சாதகமாகவும், இரவில் வெப்பநிலை வேகமாகக் குறையும் பாலைவன நகரங்களுக்கு பாதகமாகவும் அமைகிறது. இது போன்ற காரணிகள்தான் இந்தியாவின் அனைத்துக்கால அதிகபட்ச வெப்பநிலை பதிவான மாநிலமான ராஜஸ்தானின் நகரங்கள் பட்டியலில் கடைசி இடங்களில் இடம்பெற்றன. பயன்படுத்தப்பட்ட புள்ளிவிவரங்கள் இந்திய வானிலை ஆய்வு மையத்தின் நேரடி நிலையத் தரவுகளிலிருந்து பெறப்படவில்லை. மாறாக அந்த இணையதளத்தின் குறியீட்டிலிருந்தே பெறப்பட்டுள்ளன. மேலும், சராசரி மதிப்புகளை கணக்கிட பயன்படுத்தப்பட்ட முறை பற்றிய எந்த விளக்கமும் வெளியிடப்படவில்லை.

ஏப்ரல் 2025-ஐ விட ஏப்ரல் 2026 வெப்பமான ஆண்டாக இருந்ததா?

பகல் நேர வெப்பநிலையைப் பொறுத்தவரை, ஏப்ரல் 2026 பொதுவாகக் குளிர்ச்சியாக இருந்தது. இதற்குக் காரணமாக, வழக்கத்தைவிட அதிகமாக செயல்பட்ட மேற்கத்திய இடையூறுகள் (Western Disturbances) அதிக மழையை கொண்டு வந்ததாக இந்திய வானிலை ஆய்வு மையம் (IMD) தெரிவித்தது. இதற்கு முந்தைய ஆண்டு, ஏப்ரல் மாதத்தில் நாட்டின் பெரும்பாலான பகுதிகளில் வழக்கத்தைவிட அதிகபட்ச வெப்பநிலை அதிகமாக இருக்கும் என்று இந்திய வானிலை ஆய்வு மையம் முன்னறிவிப்பு வெளியிட்டிருந்தது. ஆனால், 2026-ஆம் ஆண்டில் காணப்பட்ட மிதமான சூழல் பகல்நேரத்தில் மட்டுமே காணப்பட்டது. இருப்பினும், இரவு நேர வெப்பநிலைகள் தொடர்ந்து அதிகமாகவே இருந்தன. டெல்லியில் இரவு வெப்பநிலை இயல்பைவிட 2.2°C அதிகமாகவும், பஞ்சாபில் 2.4°C அதிகமாகவும் பதிவானது. மேலும், தேசிய சராசரியானது, குறிப்பிட்ட மாவட்டங்களில்  நிலவிய தீவிரமான நிகழ்வுகளை வெளிக்காட்டவில்லை.

நகர்ப்புற வெப்பத் தீவுகள் எவ்வாறு செயல்படுகின்றன, மற்றும் குளிரூட்டிகளின் பங்கு என்ன?

ஒரு நகரம் மண் மற்றும் தாவரங்களுக்குப் பதிலாக கான்கிரீட் மற்றும் நிலக்கீல் மணற்கலவை ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்தும்போது, ​​அந்த மேற்பரப்புகள் பகலில் வெப்பத்தை உறிஞ்சி, இரவில் மெதுவாக வெளியிடுகின்றன. குறைந்த ஆவியாதல் குளிர்ச்சி,  மோசமான காற்றோட்டம் மற்றும் வெப்பம் ஆகியவற்றுடன் இது சேரும்போது, ​​இந்திய நகரங்கள் சுற்றியுள்ள கிராமப்புறங்களைவிட 2–10°C வரை அதிக வெப்பமாக மாறக்கூடும். இந்த வெப்ப வேறுபாடு இரவில் அதிகமாக இருக்கும். குளிரூட்டிகள் இதை மேலும் தீவிரப்படுத்துகின்றன: ஒவ்வொரு அலகும் வெப்பத்தை வெளிப்புறமாக வெளியேற்றுவதன் மூலம்  உட்புறத்தைக் குளிர்விக்கிறது.

காலநிலை மாற்றத்தை விட நகர்ப்புற வெப்பத் தீவுகள் வெப்பத்தை உருவாக்குவதில் பெரிய காரணியாக உள்ளதா?

பெரும்பாலான நகரங்களில், இல்லை என்றே சான்றுகள் காட்டுகின்றன. Nature Cities  இதழில் 2024-ல் வெளியான ஒரு ஆய்வின்படி, நாடு முழுவதற்கும் பத்தாண்டுக்கு 0.26°C என்ற அளவில் வெப்பமடைவதோடு ஒப்பிடுகையில், இந்திய நகரங்கள் பத்தாண்டுக்கு 0.53°C என்ற அளவில் வெப்பமடைவதாகக் கண்டறியப்பட்டது. ஆனால், அந்த நகர்ப்புற வெப்பமயமாதலில் 38% மட்டுமே நகரமயமாக்கலால் ஏற்படுகிறது என்றும், இது பிராந்திய, காலநிலை சார்ந்த வெப்பமயமாதலுக்கு மேல் ஏறக்குறைய 60% அதிகரிப்பு என்றும் அந்த ஆய்வு குறிப்பிட்டது. நகர்ப்புறங்களில் வெப்பம் அதிகரிப்பதற்கு வெப்பமயமாதல் முக்கியமான தொடர்பை கொண்டுள்ளது. இது, பிராந்திய அளவிலான பருவநிலை மாற்றமே நகர்ப்புறங்களில் ஏற்படும் வெப்பநிலையில் பெரும்பகுதியை உருவாக்குகிறது என்பதைக் காட்டுகிறது.

உருவாகி வரும் எல் நினோ, வெப்பநிலை மற்றும் பருவமழையை எவ்வாறு பாதிக்கும்?

இது வெப்பமான, வறண்ட பருவத்திற்கான அபாயத்தை அதிகரிக்கிறது. எல் நினோ, பருவமழையின் ஈரப்பதம் நிறைந்த மேல்நோக்கி செல்லும் தன்மையை பலவீனப்படுத்துகிறது. இது வறண்ட "இடைவெளி" (break) காலங்களை அதிகரிக்க செய்கிறது. வடமேற்குப் பகுதி முழுவதும் ஈரப்பதமிக்க வெப்ப அலைகளைத்  அதிகரிக்க செய்யும்.

Original article : Is India getting hotter? -Jacob Koshy

Read More →

மொழிப் பண்பாடு : சிபிஎஸ்இ பள்ளிகளில் மும்மொழித் திட்டம் குறித்து . . .

 பள்ளி கல்வி ஒரு கலாச்சாரப் போர்க்களமாக மாறக்கூடாது.

ஜூலை 1, 2026 முதல் அனைத்து சிபிஎஸ்இ பள்ளிகளிலும் 9-ம் வகுப்பு மாணவர்களுக்கு மும்மொழித் திட்டத்தை (three-language formula) நடைமுறைப்படுத்துவதற்கான தங்கள் நிர்வாக மற்றும் தளவாடத் தயார்நிலை குறித்து விரிவான அறிக்கையைச் சமர்ப்பிக்குமாறு, இந்திய உச்சநீதிமன்றம் மத்திய அரசு, சிபிஎஸ்இ மற்றும் என்சிஆர்டி ஆகியவற்றுக்கு நோட்டீஸ் அனுப்பியுள்ளது. மே 27 அன்று, சிபிஎஸ்இ-யின் இந்த நடவடிக்கையை எதிர்த்து மனு தாக்கல் செய்தவர்களின் வாதங்களை விசாரித்தபோது, ​​இக்கொள்கைக்கு உடனடியாகத் தடைவிதிக்க நீதிமன்றம் மறுத்துவிட்டது. இருப்பினும், இது தொடர்பாக எழுப்பப்பட்டுள்ள "சிரமங்கள் மற்றும் அசௌகரியங்கள்" குறித்த கவலைகள் கவனமாகப் பரிசீலிக்கப்பட வேண்டியவை என்பதை நீதிமன்றம் ஏற்றுக்கொண்டது. ஜூலை 15 மற்றும் 16 ஆகிய தேதிகளில் நீதிமன்றம் இதுகுறித்த வாதங்களை விசாரிக்கவுள்ளது. தனது சர்ச்சைக்குரிய மொழிக் கொள்கையை அமல்படுத்துவதற்கு சிபிஎஸ்இ-யை ஒரு கருவியாகப் பயன்படுத்தி, அரசு செயல்படும் இந்த அலட்சியமான அணுகுமுறை, மாணவர்கள், ஆசிரியர்கள் மற்றும் பெற்றோர்கள்மீது அரசுக்கு இருக்கும் முழுமையான அலட்சியத்தை மீண்டும் ஒருமுறை வெளிப்படுத்துகிறது. தேசியக் கல்விக் கொள்கை 2020 (National Education Policy (NEP)) மற்றும் 'பள்ளி கல்விக்கான தேசியப் பாடத்திட்டக் கட்டமைப்பு 2023' (National Curriculum Framework for School Education(NCF-SE)) ஆகியவற்றுடன் இணக்கமாகச் செயல்படுவதாகக் குறிப்பிட்டு, ஜூலை 1 முதல் 9-ம் வகுப்பு மாணவர்கள் மூன்று மொழிகளைக் கற்பது கட்டாயம் என்று அறிவித்து, மே 15 அன்று சிபிஎஸ்இ ஒரு சுற்றறிக்கையை வெளியிட்டிருந்தது. இந்த மூன்று மொழிகளில் குறைந்தது இரண்டு மொழிகளாவது இந்தியாவின் பூர்வீக மொழிகளாக (இந்திய மொழிகளாக) இருக்க வேண்டும். மாணவர்கள் தங்கள் முதல் இரண்டு மொழிகளாக இந்திய மொழிகளைத் தேர்ந்தெடுத்திருந்தால் மட்டுமே, மூன்றாவது மொழியாக பிரெஞ்சு அல்லது ஜெர்மன் போன்ற அயல்நாட்டு மொழிகளைக் கற்க முடியும். அவ்வாறில்லையெனில், அயல்நாட்டு மொழிகளை ஒரு விருப்பப் பாடமாக (optional subject) நான்காவது பாடமாக மட்டுமே எடுத்துக்கொள்ள முடியும். மாணவர்களின் சுமையைக் குறைக்கும் ஒரு சிறிய முயற்சியாக, 10-ஆம் வகுப்பு பொதுத் தேர்வில் (Board examination) மூன்றாவது மொழியை எழுதுவதிலிருந்து சிபிஎஸ்இ விலக்கு அளித்துள்ளது. அதற்குப் பதிலாக, பள்ளிகளே நடத்தும் அக மதிப்பீடுகள் (internal evaluations) மூலம் அம்மொழி மதிப்பிடப்படும். இருப்பினும், அந்த மதிப்பீட்டில் பெறப்படும் மதிப்பெண்கள் இறுதிச் சான்றிதழில் இடம்பெறும்.

சில வாரங்களுக்கு முன்புதான், மூன்றாவது மொழித் தேவை 2029-30 கல்வியாண்டு வரை ஒத்திவைக்கப்படும் என்று சிபிஎஸ்இ அறிவித்திருந்தது. இந்த திடீர் மாற்றத்தை ஒரு அரசியல் முடிவாகத் தெரிகிறது. இந்த நடவடிக்கை தற்போது அரசியலமைப்புச் சட்டக் காரணங்கள் உட்பட பல காரணங்களுக்காக நீதிமன்றத்தில் எதிர்க்கப்படுகிறது. மொழி என்பது தனிப்பட்ட விருப்பம் சார்ந்த விஷயம் என்றும், அதை அரசால் திணிக்க முடியாது என்றும் மனுதாரர்கள் வாதிடுகின்றனர். மேலும், இந்த ஆணை அமல்படுத்தப்படும் தேசியக் கல்விக் கொள்கை-2020, நெகிழ்வுத்தன்மையை உறுதியளிப்பதாகவும், எந்தவொரு மாணவர் மீதோ அல்லது மாநிலத்தின் மீதோ மொழித் தேவை திணிக்கப்படாது என்பதற்கு உத்தரவாதம் அளிப்பதாகவும் சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது. தேசியக் கல்விக் கொள்கை ஒரு நிர்வாகக் கொள்கை நோக்கமே தவிர, அது ஒரு சட்டம் அல்ல என்பதால், அது என்ன கூறினாலும், நாடாளுமன்றச் சட்டத்தின் ஆதரவு இல்லாமல், ஒரு நிர்வாக அமைப்பாக சிபிஎஸ்இ-க்கு இத்தகைய பரந்த கல்வி ஆணையைத் திணிக்கும் அதிகாரம் இல்லை என்றும் மனுதாரர்கள் வாதிடுகின்றனர். பொதுத் தேர்வுகளுக்குச் சற்று முன்பு மாணவர்கள் மீது சுமத்தப்படும் கூடுதல் அழுத்தம் குறித்து பெற்றோர்களும் ஆசிரியர்களும் கவலை தெரிவித்துள்ளனர். பயிற்சி பெற்ற மொழி ஆசிரியர்களின் பற்றாக்குறை மற்றும் பொருத்தமான பாடப்புத்தகங்கள் கிடைக்காதது குறித்தும் பள்ளி நிர்வாகத்தினர் சுட்டிக்காட்டியுள்ளனர். பள்ளிக் கல்வியை ஒரு கலாச்சாரப் போர்க்களமாக மாற்றுவது, மேம்பட்ட மனிதவளங்களின் உலகளாவிய மையமாக உருவெடுக்கும் இந்தியாவின் லட்சியத்திற்கு உதவவில்லை. நீதிமன்றம் இந்த வழக்கை மீண்டும் விசாரிப்பதற்கு முன்பு, மத்திய அரசு தனது முடிவை மறுபரிசீலனை செய்து திருத்தங்களைச் செய்ய வேண்டும்.

Original article : Language decorum: On the three-language formula in CBSE schools

Read More →

திவால் மற்றும் நொடிப்பு நிலைச் சட்டத்திற்கு, அதன் செயல்பாடுகளை மேம்படுத்த நிறுவனக் கட்டமைப்பு தேவைப்படுகிறது. -எம்.எஸ். சாஹூ மற்றும் ராகவ் பாண்டே

கடன் அல்லது நிதி நெருக்கடிகளைத் தீர்க்கும் முறை, பழமையான மற்றும் அதிகக் கட்டுப்பாடுகள் கொண்ட மறுவாழ்வு முறையிலிருந்து, சந்தை நிலவரங்களின் அடிப்படையில் தீர்மானிக்கப்படும் சந்தை சார்ந்த தீர்வு முறைக்கு மாறியுள்ளது.

மே மாதம் 2024-ஆம் ஆண்டில், நிதியமைச்சர் ஒரு முக்கியக் குறிப்பைத் தெரிவித்தார்: 'நலிவடைந்த தொழில்துறை நிறுவனங்கள் (சிறப்பு விதிகள்) சட்டம், 1985' (Sick Industrial Companies Act (SICA)) முப்பது ஆண்டுகளில் எவ்வளவு வழக்குகளைத் தீர்த்ததோ, அதே அளவிலான வழக்குகளை 'திவால் மற்றும் நொடிப்பு நிலைச் சட்டம், 2016' (Insolvency and Bankruptcy Code (IBC)) வெறும் ஏழே ஆண்டுகளில் தீர்த்து வைத்துள்ளது. இந்த அறிக்கை, இந்தச் சட்டங்களைப் பற்றிய விவாதங்களை முறையான மற்றும் நியாயமான ஒப்பீடுகளை நோக்கி மெதுவாகத் திருப்பியது.

பல ஆண்டுகளாக, விமர்சகர்கள் திவால் மற்றும் நொடிப்பு நிலைச் சட்டத்தை (IBC), 1993-ஆம் ஆண்டின் கடன் மீட்பு மற்றும் திவால் சட்டம் (Recovery of Debts and Bankruptcy Act (RDBA)) அல்லது 2002-ஆம் ஆண்டின் நிதிச் சொத்துக்களைப் பத்திரப்படுத்துதல் மற்றும் மறுகட்டமைத்தல் மற்றும் பாதுகாப்பு வட்டி அமலாக்கச் சட்டத்துடன் (Securitisation and Reconstruction of Financial Assets and Enforcement of Security Interest Act (SARFAESI)) ஒப்பிட்டுப் பேசி வந்தனர். இருப்பினும், அத்தகைய ஒப்பீடுகள் சரியானவை அல்ல. ஏனெனில், முந்தைய சட்டங்கள் முக்கியமாகக் கடனைத் திரும்பப் பெறுவதற்காக மட்டுமே வடிவமைக்கப்பட்டவை. ஆனால் திவால் மற்றும் நொடிப்பு நிலைச் சட்டத்தின்கீழ் (IBC), கடனை மீட்பது என்பது நிறுவனங்களின் நிதி நெருக்கடிக்குத் தீர்வு காணும் பரந்த இலக்கின் ஒரு பகுதி மட்டுமே ஆகும். மேலும், கடனைத் திரும்பப் பெறுவதிலும்கூட, இந்தக் கடன் மீட்புச் சட்டங்களைவிட திவால் மற்றும் நொடிப்பு நிலைச் சட்டம் தொடர்ந்து சிறந்த செயல்திறனைக் காட்டியுள்ளது.

எனவே, கால அளவு மற்றும் அதன் தாக்கம் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில்  திவால் மற்றும் நொடிப்பு நிலைச் சட்டம் (IBC) மற்றும் நலிவடைந்த தொழில்துறை நிறுவனங்கள் சட்டம் (SICA) ஆகிய இரண்டு முறைகளையும் ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பது நியாயமானதும் அவசியமானதும் ஆகும். இவை இரண்டுமே பெருநிறுவனங்களின் நிதி நெருக்கடிகளைத் தீர்ப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டவை என்றாலும், முற்றிலும் மாறுபட்ட நிறுவன அணுகுமுறைகளையும் பொருளாதாரக் கொள்கைகளையும் பின்பற்றுகின்றன. திவால் மற்றும் நொடிப்பு நிலைச் சட்டம் நடைமுறைக்கு வந்து ஏறக்குறைய பத்து ஆண்டுகள் நிறைவடைய உள்ள நிலையில், இந்தச் சட்டத்தை பற்றி மட்டுமல்லாமல், இந்த இரண்டு அமைப்புகளும் உருவாக்கியுள்ள மாறுபட்ட பொருளாதாரக் கலாச்சாரங்களையும் மதிப்பீடு செய்வது முக்கியமானதாகிறது.

நலிவடைந்த தொழில்துறை நிறுவனங்கள் சட்டத்தின் ஆண்டுகள்

1985-ஆம் ஆண்டில் தொழில்துறை தோல்விகளைக் கையாள்வதற்காக இந்தியா, நலிவடைந்த தொழில்துறை நிறுவனங்கள் சட்டத்தைக் (SICA) கொண்டு வந்தபோது, அது காலத்திற்கு முந்தைய ஒரு முற்போக்கான நடவடிக்கையாக இருந்தது. ஏனெனில், 1991-ஆம் ஆண்டில் பொருளாதார தாராளமயமாக்கல் கொள்கை கொண்டு வரப்பட்டு தொழில்களைத் தொடங்கவும் நடத்தவும் அதிக சுதந்திரம் வழங்கப்படுவதற்கு முன்பே இச்சட்டம் இயற்றப்பட்டது. இச்சட்டம், அரசாங்கத்தின் முழுக் கட்டுப்பாட்டில் பொருளாதாரம் இயங்கிய அந்த 'கட்டளை மற்றும் கட்டுப்பாட்டு' காலத்தின் அரசியலமைப்பு மற்றும் பொருளாதாரச் சிந்தனையைப் பிரதிபலித்தது. பொது நலன் கருதியும், இந்திய அரசியலமைப்பின் 39-வது பிரிவின்கீழ் உள்ள 'அரசின் வழிகாட்டு நெறிமுறைகளை' ஊக்குவிப்பதற்காகவும் இந்தச் சட்டம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. நலிவடைந்த நிறுவனங்களைக் கண்டறிவது மட்டுமின்றி, நிதியுதவி, சலுகைகள் மற்றும் நிறுவனரீதியான ஆதரவு மூலம் அவற்றை மீட்டெடுக்கும் பொறுப்பையும் அரசாங்கம் ஏற்றுக்கொண்டது.

நலிவடைந்த தொழில்துறை நிறுவனங்கள் சட்டம் (SICA) நிறுவனங்களின் திவால் நிலையை ஒரு நோய் போலவே கருதியது. நிதி நெருக்கடியில் இருந்த நிறுவனங்கள் 'நலிவடைந்த' நிறுவனங்கள் என்றும், அவற்றிற்கு 'மறுவாழ்வு' தேவை என்றும் கூறப்பட்டது. இந்த வார்த்தைகள் 'கடன்' என்ற ஆழமான கலாச்சாரச் சிந்தனையோடு ஒத்துப்போனதால், முதலீட்டு மூலதனத்தைவிட அந்த நிறுவனங்களின் உரிமையாளர்கள்மீது அதிக அனுதாபத்தை உருவாக்க வழிவகுத்தது. இதன் காரணமாக, தொழில்துறை மற்றும் நிதி மறுசீரமைப்பு வாரியம் (Board for Industrial and Financial Reconstruction (BIFR)) என்ற அமைப்பு, உரிமையாளர்கள் தங்களின் நலிவடைந்த நிறுவனங்களை நீண்டகாலத்திற்கு விட்டு வைக்கும் ஒரு நீண்டகாலப் பராமரிப்பு மையமாக மாறியது. ஆனால், நிறுவனங்களின் நிதி நெருக்கடிக்குத் தகுந்த தீர்வுகளைக் காண்பதற்கான திறனோ அல்லது உந்துதலோ தொழில்துறை மற்றும் நிதி மறுசீரமைப்பு வாரிய (BIFR) அமைப்பிடம் இல்லை.

இந்த நீண்ட காலகட்டத்தில், நிறுவனத்தை உருவாக்கிய நிறுவனர்களே அதன் முழுக் கட்டுப்பாட்டைக் கொண்டிருந்தனர். ஆனால், கடன் கொடுத்தவர்கள் இந்தச் செயல்பாட்டிற்கு வெளியேயே நிறுத்தப்பட்டு, முடிவுகள் எடுப்பதில் எந்த அதிகாரமும் இல்லாமல் இருந்தனர். முன்னாள் நிதியமைச்சர் அருண் ஜெட்லி குறிப்பிட்டது போல, நலிவடைந்த தொழில்துறை நிறுவனங்கள் சட்டம் (SICA) கடன் வாங்கியவர்களை ஒரு இரும்புத் திரைக்குப் பின்னால் வைத்துப் பாதுகாத்தது; இதனால் கடன் கொடுத்தவர்கள் அவர்கள்மீது எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்க முடியாமல் காலவரையின்றித் தடுக்கப்பட்டனர். இந்த அணுகுமுறை பொருளாதாரரீதியான தர்க்கத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது அல்ல, மாறாக நிறுவனக் கட்டுப்பாட்டிலிருந்து 'நிறுவனர்களை' நீக்குவது ஒரு தண்டனையாகப் பார்க்கப்பட்ட ஒரு தவறான அமைப்பை அடிப்படையாகக் கொண்டது.

இயல்புநிலையை மறுபரிசீலனை செய்தல்

திவால் மற்றும் நொடிப்பு நிலைச் சட்டம் (IBC) என்பது கடனைத் திருப்பிச் செலுத்தாததால் ஏற்படும் நிதி நெருக்கடியை அணுகும் கண்ணோட்டத்தை மாற்றியமைத்துள்ளது. இதை ஒரு ஒழுக்கக் கேடாகப் பார்ப்பதற்குப் பதிலாக, ஒரு சாதாரணப் பொருளாதார நிகழ்வாகவே இச்சட்டம் கருதுகிறது. கடனைத் திருப்பிச் செலுத்தத் தவறிய ஒரு நிறுவனம், சரியாகச் செயல்படாத ஒரு அமைப்பிற்குள் சிக்கிக்கொண்ட சொத்துக்களின் தொகுப்பாகவே பார்க்கப்படுகிறது. எனவே, யாருக்கு அனுதாபம் காட்டுவது என்பதில் கவனம் செலுத்தாமல், அந்தச் சொத்துக்களை யார் மிகச் சிறந்த முறையில் பயன்படுத்த முடியும் என்பதைக் கண்டறிவதே இதன் முக்கிய நோக்கமாக மாறியுள்ளது.

இன்றைய நவீனச் சந்தைகள் நிலையற்றவை ஆகும். தொழில்நுட்பங்கள் மாறலாம், தொழிலை விரிவுபடுத்தும் திட்டங்கள் ஆபத்தாக முடியலாம் அல்லது நிர்வாகம் தோல்வியடையலாம். இந்தத் தோல்வி ஏன் ஏற்பட்டது என்பதில் திவால் மற்றும் நொடிப்பு நிலைச் சட்டம் (IBC) அதிகக் கவனம் செலுத்துவதில்லை. நிறுவனத்தின் நிறுவனர்கள் தோல்வியடைந்தால், அந்த நிறுவனத்தின் பொருளாதார மதிப்பைப் பாதுகாக்க, உலக அளவில் திறமையான வேறு யாரிடமாவது நிறுவனத்தை ஒப்படைக்க இந்தச் சட்டம் முயல்கிறது. ஒருவேளை அந்த நிறுவனத்திற்கு இனி எந்த மதிப்பும் இல்லை என்ற நிலை வந்தால், அதன் சொத்துக்கள் விற்கப்பட்டு, வேறு இடங்களில் திறம்படப் பயன்படுத்த வழிவகை செய்யப்படுகிறது.

இது ஒரு அடிப்படையான ஒப்பந்தக் கொள்கையைச் சார்ந்தது. வரையறுக்கப்பட்ட பொறுப்புக் கொண்ட ஒரு நிறுவனம் என்பது அடிப்படையில் பங்குதாரர்களுக்கும் கடன் வழங்குபவர்களுக்கும் இடையேயான ஒரு ஒப்பந்தமாகும். கடன்கள் சரியான நேரத்தில் திருப்பிச் செலுத்தப்படும் வரை, பங்குதாரர்களே நிறுவனத்தைக் கட்டுப்படுத்துகிறார்கள். கடன் கொடுத்தவர்கள் அதில் தலையிட முடியாது. ஆனால், கடனைத் திருப்பிச் செலுத்தத் தவறும்போது, பெருநிறுவன நொடிப்புநிலை தீர்வு செயல்முறையைத் (Corporate Insolvency Resolution Process (CIRP)) தொடங்க இந்தச் சட்டம் அனுமதிக்கிறது. இந்தச் செயல்முறை நிறுவனர்களைக் கட்டுப்பாட்டிலிருந்து நீக்கி, கடன் கொடுத்தவர்களிடம் அதிகாரத்தை ஒப்படைக்கிறது. அந்த நிலைக்குப் பிறகு, நிறுவனத்தின் எஞ்சியிருக்கும் மதிப்பு முக்கியமாகக் கடன் கொடுத்தவர்களுக்கே சொந்தமாகிறது. நிறுவனத்தின் எதிர்காலத்தை அவர்களே தீர்மானிக்கிறார்கள். இதில் அரசோ அல்லது நிறுவனத்தை உருவாக்கியவர்களோ முடிவெடுக்க முடியாது. கடன் கொடுத்தவர்களின் வணிகரீதியான முடிவுகளுக்கே முன்னுரிமை அளிக்கப்படுகிறது. மேலும், நீதிமன்றங்கள் பொதுவாக இந்த விவகாரங்களில் தலையிடுவதில்லை.

சட்டப்பிரிவு- 29A ஒரு நிறுவனம் மற்றும் அதன் நிறுவனருக்கும் இடையேயான பிரிவினையை மேலும் வலுப்படுத்துகிறது. பெருநிறுவன நொடிப்புநிலை தீர்வு செயல்முறையின்போது (CIRP), கடன் செலுத்தத் தவறிய நிறுவன உரிமையாளர்கள் தங்களது நிறுவனங்களை மிகக் குறைந்த விலைக்கு மீண்டும் தங்கள் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டு வருவதை இந்தச் சட்டப்பிரிவு தடுக்கிறது. இதன் பின்னணியில் உள்ள யோசனை மிகவும் எளிதானது: உண்மையான வணிகத் தோல்விகளை ஏற்றுக்கொள்ளலாம், ஆனால் வேண்டுமென்றே கடன் செலுத்தாமல் ஏமாற்றுபவர்களுக்கு எந்தச் சலுகையும் வழங்கப்படக் கூடாது.

வெவ்வேறு சட்டங்கள் இயற்கையாகவே வெவ்வேறு விளைவுகளை ஏற்படுத்தின. நலிவடைந்த தொழில்துறை நிறுவனங்கள் சட்ட (SICA) முறைமையானது, நிறுவனங்களின் நிதி நெருக்கடிகளைத் திறம்படக் கையாள்வதில் தோல்வியடைந்தது. இது 'இரட்டை இருப்புநிலை குறிப்பேடு சிக்கலுக்கு' (Twin Balance Sheet Syndrome (TBS)) வழிவகுத்தது. இதனால், நிறுவனங்கள் மற்றும் வங்கிகள் ஆகிய இரண்டின் நிதி நிலைகளும் பலவீனமடைந்தன. இதற்கு நேர்மாறாக, திவால் மற்றும் நொடிப்புநிலைச் சட்டம் (IBC) இந்தச் சிக்கலைக் குறைக்கவும், கடன் வழங்குவதில் ஒழுக்கத்தை மேம்படுத்தவும் உதவியது. இதன் விளைவாக, பட்டியலிடப்பட்ட வணிக வங்கிகளின் மொத்த வாராக்கடன் (Gross Non-Performing Assets (Gross NPAs)) விகிதம், கடந்த 2018-ஆம் ஆண்டில் 14.8 சதவீதமாக உச்சத்தில் இருந்தது, 2025-ஆம் ஆண்டிற்குள் சுமார் 2.2 சதவீதமாகக் குறைந்தது.

வெற்றிக் கதை

திவால் மற்றும் நொடிப்புநிலைச் சட்டம் (IBC) கொண்டுவரப்பட்ட பிறகு, நிறுவனங்களின் கடன் மீட்பு விகிதங்கள் மற்றும் தீர்வு காண்பதற்கான நேரம் ஆகிய இரண்டிலுமே நல்ல முன்னேற்றம் காணப்படுகிறது. உலக வங்கியின் 'தொழில் செய்வதை எளிதாக்குதல்' குறியீடுகள் இந்த மாற்றத்தைப் பிரதிபலித்தன.  திவால் மற்றும் நொடிப்புநிலைச் சட்டம் (IBC) கொண்டுவரப்பட்ட மூன்றே ஆண்டுகளுக்குள், நொடிப்பு நிலைத் தீர்வில் இந்தியாவின் தரவரிசை 136-லிருந்து 52-ஆக உயர்ந்தது. முக்கியமாக, இந்தச் சட்டத்தின்கீழ் தீர்வு காணப்பட்ட நிறுவனங்கள் செயல்பாட்டு ரீதியாக மீண்டும் வலுவடைந்தன: தீர்வு காணப்பட்ட ஐந்து ஆண்டுகளுக்குள், அவற்றின் சராசரி விற்பனை மற்றும் மூலதனச் செலவு இரண்டு மடங்கு அதிகரித்தன. சொத்து வளர்ச்சி விகிதம் இரண்டு மடங்குக்கும் மேலாக அதிகரித்தது, லாபம் ஈட்டும் திறன் தொழில்துறை தரத்திற்கு நிகராக உயர்ந்தது, மற்றும் சந்தை மதிப்பு மூன்று மடங்காக அதிகரித்தது.

ஒருவேளை, திவால் மற்றும் நொடிப்புநிலைச் சட்டத்தின் (IBC) மிகப்பெரிய வெற்றி என்பது, அது சட்டரீதியாகச் செயல்படத் தொடங்குவதற்கு முன்பாகவே அதன் பயத்தினால் ஏற்படும் தீர்வுகளில்தான் அடங்கியுள்ளது. தங்கள் நிறுவன சாம்ராஜ்யத்தை இழந்துவிடுவோம் என்ற பயம், தொழில்துறை நிறுவனர்களின் நடத்தையை அடிப்படையிலேயே மாற்றியமைத்துள்ளது. நீதிமன்றத்தால் திவால் விண்ணப்பம் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவதற்கு முன்னதாகவே, பல்லாயிரக்கணக்கான கடன் பெற்றவர்கள் தங்களது கடனைத் தீர்த்துக்கொண்டுள்ளனர். இன்னும் பலர், தங்களுக்கு எதிராக விண்ணப்பம் தாக்கல் செய்யப்படுவதற்கு முன்பாகவே கடனைச் சரிசெய்துவிடுகிறார்கள். இந்த ஒழுக்கமான நடத்தை, இதற்கு முந்தைய நலிவடைந்த தொழில்துறை நிறுவனங்கள் சட்டத்தின்கீழ் (SICA) முற்றிலும் இல்லாமல் இருந்தது.

திவால் மற்றும் நொடிப்புநிலை சட்டம், 2016 (IBC) கொண்டுவரப்படுவதற்கு முந்தைய காலத்திற்கும், அதற்குப் பிந்தைய காலத்திற்கும் இடையே உள்ள வேறுபாடு மிகத் தெளிவானது. இருப்பினும், இந்த திவால் மற்றும் நொடிப்புநிலை சட்டம் (IBC) இன்னும் சில நிறுவன மற்றும் கட்டமைப்பு ரீதியான தடைகளை எதிர்கொண்டுதான் வருகிறது. ஏறத்தாழ 400 நிறுவன மறுசீரமைப்புத் திட்டங்கள் இன்னும் ஒப்புதலுக்காகக் காத்திருக்கின்றன என்றும், சில திட்டங்களின் தாமதம் நான்கு ஆண்டுகள் வரை நீடிக்கிறது என்றும் உச்சநீதிமன்றம் சமீபத்தில் சுட்டிக்காட்டியுள்ளது.

திவால் மற்றும் நொடிப்புநிலை சட்டத்தின் (IBC) முழுத் திறனையும் வெளிப்படுத்தவிடாமல் தடுக்கும் இத்தகைய முட்டுக்கட்டைகளுக்கு தீர்வு காணப்படாவிட்டால், இதற்கு முந்தைய பழைய சட்ட அமைப்புகளிலிருந்து இந்த திவால் மற்றும் நொடிப்புநிலை சட்டத்தை (IBC) ஒரு சிறந்த சட்டமாக வேறுபடுத்திக் காட்டிய அந்தச் செயல்திறன் நன்மைகளை நாம் இழக்க நேரிடும். திவால் மற்றும் நொடிப்புநிலை சட்டம் (IBC) தனது அடுத்த பத்தாண்டிற்குள் அடிவைக்கும் இந்த நேரத்தில், அதன் நிறுவனக் கட்டமைப்பை வலுப்படுத்துவதில் முழுக் கவனமும் செலுத்தப்பட வேண்டும். அப்போதுதான், திறமையின்மையைப் பாதுகாத்த கடந்த காலத் தோல்விகள் மீண்டும் வராமல் தடுக்க முடியும்.

சாஹூ, இந்திய திவால் மற்றும் நொடிப்புநிலை வாரியத்தின் (IBBI) முன்னாள் தலைவரும், திவால் சட்ட அகாடமியின் (ILA) ஒரு ஓய்வுபெற்ற சிறப்புப் பேராசிரியரும் ஆவார். பாண்டே, டெல்லி தேசிய சட்டப் பல்கலைக்கழகத்தில் (NLUD) திவால்நிலை முதுகலை திட்டத்தின் (PGIP) இயக்குநராக உள்ளார்.

Original link:

IBC needs an institutional boost.

Read More →

வளர்ச்சியடைந்த இந்தியா - ஊரக வேலைவாய்ப்பு மற்றும் வாழ்வாதாரப் பாதுகாப்புத் திட்ட (VB-G RAM G) விதிமுறைகள்: ஜூலை 1 முதல் மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதித் திட்ட முறைக்கு மாற்றாக வரும் புதிய வேலைவாய்ப்புத் திட்டத்தால் என்னென்ன மாற்றங்கள் ஏற்படும்?

வளர்ச்சியடைந்த இந்தியா - ஊரக வேலைவாய்ப்பு மற்றும் வாழ்வாதாரப் பாதுகாப்புத் திட்ட (Viksit Bharat-Guarantee for Rozgar and Ajeevika Mission (Gramin) (VB-G RAM G)) விதிகள் 125 நாட்கள் உத்தரவாதமளிக்கப்பட்ட வேலைவாய்ப்பு, மாற்றியமைக்கப்பட்ட நிதிப் பகிர்வு முறை, நேரடிப் பயன் பரிமாற்றம் மூலமாக நேரடியாக ஊதியம் வழங்குதல் மற்றும் மாநிலங்களுக்கு நிதியை ஒதுக்கீடு செய்வதற்கான புதிய முறை ஆகியவற்றை அறிமுகப்படுத்துகின்றன.

வளர்ச்சியடைந்த இந்தியா - ஊரக வேலைவாய்ப்பு மற்றும் வாழ்வாதாரப் பாதுகாப்புத் திட்டம், 2025 (VB-G RAM G)) Act, 2025) சட்டம், 20 ஆண்டுகள் பழமையான மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலை உறுதிச் சட்டத்திற்கு (Mahatma Gandhi National Rural Employment Guarantee Act (MGNREGA)) மாற்றாக வரும் ஜூலை மாதம் 1-ஆம் தேதி முதல் அமலுக்கு வருகிறது. இந்த புதிய கிராமப்புற வேலைவாய்ப்புத் திட்டம் நாடு முழுவதும் தொடங்கப்படுவதற்கு முன்னதாக, ஒன்றிய அரசு இதனைச் செயல்படுத்துவதற்கான வரைவு விதிகளை வெளியிட்டுள்ளது.

இந்த வளர்ச்சியடைந்த இந்தியா - ஊரக வேலைவாய்ப்பு மற்றும் வாழ்வாதாரப் பாதுகாப்புத் திட்டம், உத்தரவாதமளிக்கப்பட்ட ஊதிய வேலை நாட்களின் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்கிறது. அதேநேரத்தில் நிதிப் பொறுப்பின் பெரும்பகுதியை மாநிலங்களின்மீது சுமத்துகிறது மற்றும் நிதி ஒதுக்கீடு செயல்முறையை ஒன்றிய அரசின் முழுக் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டு வருகிறது.

இந்தப் புதிய விதிகளில் ஒரு புதிய அம்சம் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது. அதன்படி, சரிபார்க்கப்பட்ட மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலை உறுதித் திட்ட (MGNREGS) அடையாள அட்டை (Job card) வைத்திருப்பவர்கள், இந்த புதிய திட்டத்தின் கீழும் வேலை பெற அனுமதிக்கப்படுவார்கள். மேலும், மாநிலங்களுக்கு ஒன்றிய அரசு வழங்கும் நிதி ஒதுக்கீட்டைத் தீர்மானிக்க பதினாறாவது நிதிக் குழுவின் (Sixteenth Finance Commission) திட்ட செயல்முறையைப் பயன்படுத்தவும் முன்மொழியப்பட்டுள்ளது. மற்றொரு புதிய விதியின்படி, குறிப்பிட்ட நிபந்தனைகளின் அடிப்படையில் மாநிலங்களுக்கான நிதிஒதுக்கீட்டின் ஒரு பகுதியை அரசு தனியாக ஒதுக்கி வைக்கவும் அனுமதிக்கிறது.

இந்தப் புதிய விதிகளின் முக்கிய அம்சங்கள் என்னென்ன, மற்றும் அவை தொழிலாளர்கள், இந்தத் திட்டம் மற்றும் மாநிலங்களின் நிதி நிலைமை ஆகியவற்றில் என்ன வகையான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் என்பதைப் பற்றி அறிந்து கொள்வோம். 

முதலாவதாக, வளர்ச்சியடைந்த இந்தியா - ஊரக வேலைவாய்ப்பு மற்றும் வாழ்வாதாரப் பாதுகாப்புத் திட்டம் (VB-G RAM G), மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலை உறுதித் திட்டத்தில் (MGNREGA) இருந்து எவ்வாறு வேறுபடுகிறது?

கடந்த ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் நாடாளுமன்றத்தால் நிறைவேற்றப்பட்ட வளர்ச்சியடைந்த இந்தியா - ஊரக வேலைவாய்ப்பு மற்றும் வாழ்வாதாரப் பாதுகாப்புத் திட்டம் (VB-G RAM G Act), கடந்த 2025-26-ஆம் நிதியாண்டில் ஐந்து கோடிக்கும் அதிகமான கிராமப்புறக் குடும்பங்களுக்கு வேலை வழங்கிய மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலை உறுதித் திட்டத்திற்கு (MGNREGA) மாற்றாக அமையும் என்கின்றனர்.

இந்தச் சட்டம் வேலை நாட்களின் எண்ணிக்கையை 100 நாட்களில் இருந்து 125 நாட்களாக உயர்த்துகிறது. மேலும், வேளாண் சாகுபடிக்கு போதிய தொழிலாளர்கள் கிடைப்பதை உறுதி செய்வதற்காக, பயிர் விதைப்பு மற்றும் அறுவடை தீவிரமாக நடக்கும் காலங்களில் 60 நாட்கள் வேலை இடைவேளையையும் இந்தச் சட்டம் உள்ளடக்கியுள்ளது.

ஒன்றிய அரசு 100% ஊதியச் செலவை ஏற்கும் மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதித் திட்டம் (MGNREGS) போலல்லாமல், புதிய வளர்ச்சியடைந்த இந்தியா - ஊரக வேலைவாய்ப்பு மற்றும் வாழ்வாதாரப் பாதுகாப்புத் திட்டம் (VB-G RAM G) திட்டமானது 40% நிதிச் சுமையை மாநில அரசுகளின்மீது சுமத்துகிறது. எனினும், வடகிழக்கு மற்றும் இமயமலைப் பகுதி மாநிலங்கள், மற்றும் சொந்தமாகச் சட்டமன்றத்தைக் கொண்டுள்ள யூனியன் பிரதேசங்களுக்கு இதில் விதிவிலக்கு அளிக்கப்பட்டுள்ளது; இந்த பிராந்தியங்களில் ஒன்றிய அரசே 90% நிதிச் சுமையைப் பகிர்ந்துகொள்ளும். அதேநேரத்தில், சட்டமன்றம் இல்லாத யூனியன் பிரதேசங்களின் முழு நிதிச் சுமையையும் ஒன்றிய அரசே முழுமையாக ஏற்கும் என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது.

மேலும், இந்தப் புதிய திட்டம் மாநிலங்களின் தொழிலாளர் நிதி ஒதுக்கீடு திட்டத்தின் அடிப்படையில் ஒன்றிய அரசு நிதி ஒதுக்கும் பழைய மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதித் திட்ட (MGNREGS) முறையை முற்றிலும் மாற்றியமைக்கிறது.  இனி மாநிலங்களுக்கான நிதிப் பகிர்வை ஒன்றிய அரசே நேரடியாகத் தீர்மானிக்கும் என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது.

புதிய விதிகள் யாவை?

மத்திய ஊரக வளர்ச்சி அமைச்சகம் (Ministry of Rural Development (MoRD)) கடந்த மே மாதம் 23-ஆம் தேதியன்று, வளர்ச்சியடைந்த இந்தியா - ஊரக வேலைவாய்ப்பு மற்றும் வாழ்வாதாரப் பாதுகாப்புத் திட்டத்தின் (VB-G RAM G) விதிகளை வெளியிட்டது. இதில் தினசரி கூலி வழங்குதல், வேலையின்மைக்கான உதவித்தொகை, மாநிலங்களுக்கான நிதி ஒதுக்கீடு மற்றும் திட்டக் கண்காணிப்பு தொடர்பான முக்கியமான எட்டு வரைவு விதிகள் இடம்பெற்றுள்ளன. அந்த விதிகள் பின்வருமாறு:

• தேசிய அளவிலான வழிகாட்டுதல் குழு விதிகள் 

• குறை தீர்க்கும் விதிகள் 

• நிர்வாகச் செலவின விதிகள்

• வளர்ச்சியடைந்த இந்தியா - ஊரக வேலைவாய்ப்பு மற்றும் வாழ்வாதாரப் பாதுகாப்புத் திட்டத்தின்கீழ் இடைக்கால ஏற்பாடுகளுக்கான விதிகள் 

• வழக்கமான நிதி ஒதுக்கீட்டிற்கான கொள்கை அளவுகோல் விதிகள் 

• மத்திய கிராமப்புற வேலைவாய்ப்பு உத்தரவாதக் குழு விதிகள் 

• கூலி மற்றும் வேலையின்மை உதவித்தொகை வழங்குவதற்கான நடைமுறை விதிகள் 

• மாநிலங்கள் தங்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட வழக்கமான நிதியைவிட கூடுதலாகச் செய்யும் செலவினங்களின் நடைமுறைகள் மற்றும் சட்டமன்றம் இல்லாத யூனியன் பிரதேசங்களுக்கான திட்டச் செலவின விதிகள், 2026

ஒரு மாதத்திற்குள் பொதுமக்களிடமிருந்து ஆட்சேபனைகளையும் ஆலோசனைகளையும் மத்திய அமைச்சகம் கோரியுள்ளது. இதற்குப் பிறகு, அமைச்சகம் இந்த புதிய விவாதத்திற்குரிய விதிகளை அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவிக்கும் என்று தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

புதிய விதிகள், தற்போது பணியில் இருக்கும் மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலை உறுதித் திட்ட (MGNREGS) தொழிலாளர்களை எவ்வாறு பாதிக்கின்றன?

புதிய விதிகளின்படி, தற்போதைய மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலை உறுதித் திட்ட (MGNREGS) தொழிலாளர்களுக்கு "இடைக்கால விதிகளே" மிகவும் முக்கியமானதாகக் கருதப்படுகிறது. அவர்களின் மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலை உறுதித் திட்ட (MGNREGS) அடையாள அட்டைகள் புதுப்பிக்கப்பட்டு, மின்-வாடிக்கையாளர் சரிபார்ப்பு (e-KYC) மூலம் உறுதி செய்யப்பட்டவுடன், அவை 'வளர்ச்சியடைந்த இந்தியா - ஊரக வேலைவாய்ப்பு மற்றும் வாழ்வாதாரப் பாதுகாப்புத்  திட்டத்தின்கீழ் (VB-G RAM G Act) வேலை பெறுவதற்கும் செல்லுபடியாகும். புதிய சட்டத்தின்கீழ் மாநில அரசுகள் 'ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதி அட்டைகளை' வழங்கும் வரை இந்த இடைக்கால ஏற்பாடு தொடரும் என்றும் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. 

அனைத்து  ஊதியத் தொகை மற்றும் வேலையின்மைக்கான உதவித்தொகை வழங்கல்கள், நேரடியாகப் பயனாளிகளின் வங்கி அல்லது அஞ்சலகக் கணக்குகளில் 'நேரடிப் பலன் பரிமாற்றம்' மூலம் மட்டுமே செலுத்தப்படும் என்று புதிய விதிகள் திட்டவட்டமாகக் குறிப்பிடுகின்றன. இருப்பினும், ஒன்றிய அரசு வளர்ச்சியடைந்த இந்தியா - ஊரக வேலைவாய்ப்பு மற்றும் வாழ்வாதாரப் பாதுகாப்புத்  திட்டத்தின்கீழ் வழங்கப்பட வேண்டிய தினசரி ஊதிய விகிதத்தை இன்னும் அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவிக்கவில்லை. 

மாநிலங்களுக்கு இந்தப் புதிய விதிகளின் முக்கியத்துவம் என்ன?

2026–27-ஆம் நிதியாண்டுக்கான வளர்ச்சியடைந்த இந்தியா - ஊரக வேலைவாய்ப்பு மற்றும் வாழ்வாதாரப் பாதுகாப்புத் திட்டத்திற்காக ஒன்றிய அரசு ரூ.95,692.31 கோடியை ஒதுக்கியுள்ளது.

மாநிலங்களைப் பொறுத்தவரை, நிதி ஒதுக்கீடு மற்றும் கூடுதல் செலவினங்கள் தொடர்பான விதிகளே மிகவும் முக்கியமானவையாகும்.

2026-ஆம் ஆண்டின் நெறிமுறைப்படுத்தப்பட்ட ஒதுக்கீட்டு விதிகளுக்கான வரைவு குறிக்கோள் அளவுகோல்களின்படி (Draft Objective Parameters for Normative Allocation Rules, 2026), அந்த விதிகளில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள குறிப்பிட்ட தகுதிகளின் அடிப்படையில், ஒவ்வொரு நிதியாண்டிலும் ஒவ்வொரு மாநிலத்திற்குமான நிதி ஒதுக்கீட்டை ஒன்றிய அரசு தீர்மானிக்கும் என்றும் கூறப்படுகிறது.

இந்த விதிகளின்படி, மாநிலங்களுக்கான நெறிமுறை சார்ந்த நிதி ஒதுக்கீட்டைத் தீர்மானிக்க, ஒன்றிய அரசு பதினாறாவது நிதி ஆணையத்தின் கிடைமட்டப் பகிர்வு பரிந்துரைகளைப் பயன்படுத்தும் என்றும் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

பதினாறாவது நிதி ஆணையத்தின் கணக்கீட்டு முறைகளின்படி, சில மாநிலங்களுக்கு 2025-26-ஆம் நிதியாண்டில் மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலை உறுதித் திட்டத்தின்கீழ் (MGNREGS) கிடைத்த நிதியோடு ஒப்பிடும்போது, புதிய வளர்ச்சியடைந்த இந்தியா - ஊரக வேலைவாய்ப்பு மற்றும் வாழ்வாதாரப் பாதுகாப்புத்  திட்டத்தின் (VB-G RAM G) மூலம் கிடைக்கப் பெறும் நிதி ஒதுக்கீடு குறைவாக இருக்கக்கூடும். இத்தகைய மாநிலங்களின் பட்டியலில் தமிழ்நாடு, ஆந்திரப் பிரதேசம், ராஜஸ்தான் மற்றும் மகாராஷ்டிரா ஆகியவை அடங்கும். இதற்கு நேர்மாறாக, உத்தரப் பிரதேசம், குஜராத், மத்தியப் பிரதேசம், அசாம், ஹரியானா, பஞ்சாப் மற்றும் பீகார் ஆகிய மாநிலங்களின் நிதிப் பங்கீடு அதிகரிக்க வாய்ப்புள்ளதாகவும் கூறப்படுகிறது.

முக்கியமாக, இந்த வரைவு விதிகளில் நிலையான நிதி ஒதுக்கீட்டின் ஒரு பகுதியை தனியாக ஒதுக்கி வைப்பதற்கான ஒரு வழிமுறை சேர்க்கப்பட்டுள்ளது. இவ்வாறு தனியாக வைக்கப்படும் தொகையானது - தொழிலாளர்களுக்கு சரியான நேரத்தில் ஊதியம் வழங்குதல், சமூகத் தணிக்கை நடைமுறைகளைப் பின்பற்றுதல், ஒரு நிதியாண்டில் பணிகளை முடிக்கும் வீதம் மற்றும் ஒன்றிய அரசால் தீர்மானிக்கப்படும் பிற செயல்திறன் குறியீடுகளின் அடிப்படையில் மாநிலங்களுக்குப் பிரித்து வழங்கப்படும். இருப்பினும், இவ்வாறு தனியாக எடுத்துவைக்கப்பட வேண்டிய நிதியின் பங்கு இன்னும் இறுதி செய்யப்படவில்லை.

இந்த புதிய வழிமுறையானது அடுத்த நிதியாண்டு முதல் அமலுக்கு வரவுள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது.

சட்டப்பிரிவில் ஏற்கனவே குறிப்பிடப்பட்டுள்ள மற்றொரு முக்கியமான விதியின்படி, மாநிலங்கள் தங்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட நிலையான நிதியைத் தாண்டிச் செய்யும் கூடுதல் செலவினங்களை அந்தந்த மாநில அரசுகளே ஏற்க வேண்டும். அதாவது, அந்த மாநிலத்திற்கு ஒதுக்கப்பட்ட தொகையைவிட அதிகமாகச் செலவு செய்தால், அந்த கூடுதல் செலவை அந்த மாநில அரசே ஏற்கவேண்டும் என்று விதிகள் வரையறுக்கப்பட்டுள்ளது.

 

Original link:

VB-G RAM G rules: What changes as the new job scheme replaces MGNREGS from July 1?

Read More →