மனித உரிமைகள் (Human Rights) என்றால் என்ன?
1. ஐ.நா.வின் கூற்றுப்படி: மனித உரிமைகள் என்பது இனம், பாலினம், குடியுரிமை, இனம், மொழி, மதம் அல்லது வேறு எந்த அங்கீகாரத்தையும் பொருட்படுத்தாமல் அனைத்து மனிதர்களுக்கும் உள்ள உள்ளார்ந்த உரிமைகளாகும். மனித உரிமைகளில் வாழ்க்கை மற்றும் சுதந்திரத்திற்கான உரிமை, அடிமைத்தனம் மற்றும் சித்திரவதையிலிருந்து விடுதலை, கருத்து மற்றும் கருத்து சுதந்திரம், வேலை மற்றும் கல்வி உரிமை போன்ற பல்வேறு உரிமைகள் இன்னும் உள்ளன. பாகுபாடு இல்லாமல், இந்த உரிமைகளுக்கு அனைவருக்கும் உரிமை வழங்கப்படுகிறது.
மனித உரிமைகள் மற்றும் நிலையான வளர்ச்சி ஆகியவை நிலையான வளர்ச்சி இலக்குகளுடன் (Sustainable Development Goals (SDGs)) தொடர்புடையவை. மனித உரிமைகள் அனைத்து நிலையான வளர்ச்சி இலக்குகளின் முன்னேற்றத்தாலும், நிலையான வளர்ச்சி இலக்குகள் மனித உரிமைகள் மீதான முன்னேற்றங்களாலும் இயக்கப்படுகின்றன.
2. 1993ஆம் ஆண்டு மனித உரிமைகள் பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் பிரிவு 2-ன் படி, "மனித உரிமைகள்" என்பது அரசியலமைப்பின் கீழ் உத்தரவாதம் அளிக்கப்பட்ட அல்லது சர்வதேச உடன்படிக்கைகளில் உள்ளடக்கப்பட்ட மற்றும் இந்தியாவில் நீதிமன்றங்களால் செயல்படுத்தக்கூடிய தனிநபரின் வாழ்க்கை, சுதந்திரம், சமத்துவம் மற்றும் கண்ணியம் தொடர்பான உரிமைகளைக் குறிக்கிறது.
"சர்வதேச உடன்படிக்கைகள்" (International Covenants) என்பது டிசம்பர் 16, 1966 அன்று ஐக்கிய நாடுகள் பொதுச் சபையால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட சர்வதேச மக்கள் மற்றும் அரசியல் உரிமைகள் தொடர்பான உடன்படிக்கை மற்றும் சர்வதேச பொருளாதார, சமூக மற்றும் கலாச்சார உரிமைகள் தொடர்பான உடன்படிக்கையைக் குறிக்கிறது.
மனித உரிமைகள் தினம் மற்றும் மனித உரிமைகளுக்கான உலகளாவிய பிரகடனம் என்றால் என்ன?
1. மனித உரிமைகள் தினம் ஒவ்வொரு ஆண்டும் டிசம்பர் 10 அன்று கொண்டாடப்படுகிறது. இது ஐக்கிய நாடுகள் பொதுச் சபை மனித உரிமைகளுக்கான உலகளாவிய பிரகடனத்தை (Universal Declaration of Human Rights (UDHR)) ஏற்றுக்கொண்ட நாளாகும். 2025ஆம் ஆண்டிற்கான கருப்பொருள் ‘மனித உரிமைகள்: நமது அன்றாட வாழ்வின் ஒரு பகுதி’ என்பதாகும்.
2. இனம், நிறம், மதம், பாலினம், மொழி, அரசியல் அல்லது பிற கருத்து, தேசிய அல்லது சமூக தோற்றம், சொத்து, பிறப்பு அல்லது வேறு எந்த ஒரு அங்கீகாரத்தையும் பொருட்படுத்தாமல், ஒரு மனிதனாக அனைவருக்கும் உரிமையுள்ள பிரிக்க முடியாத உரிமைகளை அறிவிக்கும் ஆவணம் மனித உரிமைகளுக்கான உலகளாவிய பிரகடனம் (UDHR) ஆகும். இது உலகளவில் அதிகம் மொழிபெயர்க்கப்பட்ட ஆவணமாகும். மேலும், இது 500-க்கும் மேற்பட்ட மொழிகளில் கிடைக்கிறது.
3. 1948 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 10-ஆம் தேதி, ஐக்கிய நாடுகள் பொதுச் சபை பாரிஸில் மனித உரிமைகளின் உலகளாவிய பிரகடனத்தை அங்கீகரித்தது. இரண்டாம் உலகப் போரின் கொடூரமான நிகழ்வுகளுக்குப் பிறகு உருவாக்கப்பட்ட புதிய உலகளாவிய அமைப்பில் இது ஒரு முக்கிய அமைப்பாக மாறியது.
4. இந்தப் பிரகடனம் அனைத்து மக்களுக்கும் நாடுகளுக்கும் ஒரு பொதுவான இலக்காக இருக்க வேண்டும் என்பதை நோக்கமாக கொண்டுள்ளது. ஆனால், கடந்த 75 ஆண்டுகளில் இது எப்போதும் நடந்ததில்லை. இந்த ஆவணம் தனது 75-வது ஆண்டு நிறைவைக் கொண்டாடும் வேளையில், ஐ.நா. மனித உரிமைகள் தலைவர் Volker Türk, பல மோதல்களும் பிரச்சனைகளும் நிறைந்த கடினமான காலங்களை உலகம் எதிர்கொண்டு வருவதாகக் கூறினார். இருப்பினும், மனித உரிமைகள் தோல்வியடையவில்லை என்று குறிப்பிட்டார்.
5. ஒப்பீட்டளவில் சிறிய ஆவணமான இருந்துவரும் இந்தப் பிரகடனம், ஒரு முன்னுரையையும் அடிப்படை உரிமைகள் மற்றும் சுதந்திரங்களை அமைக்கும் 30 கட்டுரைகளையும் கொண்டுள்ளது.
6. பிரிவு 1, அனைத்து மக்களும் சுதந்திரமாகவும், ஒரே கண்ணியத்துடனும் உரிமைகளுடனும் பிறக்கிறார்கள் என்று கூறுகிறது. மேலும் பிரிவு 2, இனம், நிறம், பாலினம், மொழி, மதம், அரசியல் அல்லது பிற கருத்து, தேசிய அல்லது சமூக தோற்றம், சொத்து, பிறப்பு அல்லது பிற அங்கீகாரம் போன்ற எந்த வகையான வேறுபாடும் இல்லாமல் பிரகடனம் வகுத்துள்ள அனைத்து உரிமைகள் அல்லது வேறு எந்தத் தகுதியையும் பொருட்படுத்தாமல் இந்த உரிமைகளும் சுதந்திரங்களும் உண்டு என்று பிரகடனம் கூறுகிறது.
7. மற்ற பிரிவுகள் "ஒவ்வொருவரு மனிதருக்கும் வாழ்க்கை, சுதந்திரம் மற்றும் நபரின் பாதுகாப்புக்கு உரிமை உண்டு" என்றும், யாரும் "அடிமைத்தனத்திலோ அல்லது அடிமைத்தனத்திலோ வைக்கப்படக்கூடாது" அல்லது "சித்திரவதைக்கு ஆளாக்கப்படக்கூடாது அல்லது கொடூரமான, மனிதாபிமானமற்ற அல்லது இழிவான செயல்கள் அல்லது தண்டனைக்கு உட்படுத்தப்படக்கூடாது” என்றும் கூறுகின்றன.
8. "சட்டத்தின் முன் அனைவரும் சமம்" (all are equal before the law) என்றும், "தற்சார்பான மற்றும் பாரபட்சமற்ற தீர்ப்பாயத்தால் நியாயமான மற்றும் பொது விசாரணைக்கு" அனைவருக்கும் உரிமை உண்டு என்றும் பிரகடனம் கூறுகிறது. மேலும், "துன்புறுத்தலில் இருந்து பாதுகாப்பு கோருவதற்கும் மற்ற நாடுகளில் தேவையான பாதுகாப்பை பெறுவதற்கும் அனைவருக்கும் உரிமை உண்டு" என்றும் பிரகடனம் கூறுகிறது. இந்த பிரகடனம் எந்தவொரு மதத்தையும் பின்பற்றுவதற்கும், கருத்துக்களைச் சுதந்திரமாகப் பகிர்ந்துகொள்வதற்கும், அமைதியான முறையில் கூடுவதற்கும் உள்ள உரிமையைப் பாதுகாக்கிறது. அனைவருக்கும் கல்வி பெறும் உரிமை உண்டு என்றும் கூறுகிறது.
9. இரண்டு உலகப் போர்களின் மற்றும் ஹோலோகாஸ்டின் கொடூரங்கள் மீண்டும் ஒருபோதும் நிகழக்கூடாது என்பதில் அரசியல் தலைவர்கள் உடன்பட்டதாலேயே இந்த பிரகடனம் உருவாக்கப்பட்டது.
ஹோலோகாஸ்ட் என்றால் என்ன?
ஹோலோகாஸ்ட் என்பது, 1933 மற்றும் 1945ஆம் ஆண்டிற்கு இடையில் ஆறு மில்லியன் ஐரோப்பிய யூதர்களைத் துன்புறுத்தி கொல்வதற்காக நாஜி ஜெர்மனியும் அதன் நட்புநாடுகளும் இணைந்து திட்டமிட்டு, அரசாங்கத்தால் முன்னெடுக்கப்பட்ட ஒரு முயற்சியாகும். |
10. மறைந்த அமெரிக்க அமெரிக்க அதிபர் பிராங்க்ளின் டி. ரூஸ்வெல்ட் மனைவி எலினோர் ரூஸ்வெல்ட் தலைமையில் ஒரு முறையான வரைவுக் குழு அமைக்கப்பட்டது. மேலும், இது புதிய மனித உரிமைகள் ஆணையத்தின் 8 நாடுகளைச் சேர்ந்த உறுப்பினர்களை கொண்டிருந்தது. இவர்கள் புவியியல் பரவலைப் பிரதிபலிக்கும் வகையில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருந்தனர்.
11. 1948ஆம் ஆண்டு இறுதி வரைவுத் திட்டத்தில் 50க்கும் மேற்பட்ட ஐ.நா. உறுப்பு நாடுகள் பங்கேற்றன. மேலும், ஐ.நா. பொதுச் சபை டிசம்பர் 10, 1948 அன்று முடிவை அங்கீகரித்தது. எட்டு நாடுகள் வாக்களிப்பில் பங்கேற்கவில்லை. ஆனால், எந்த ஒரு நாடும் தீர்மானத்திற்கு எதிராக வாக்களிக்கவில்லை.
12. உலக மக்கள்தொகையில் பெரும்பகுதி காலனித்துவ ஆட்சியின்கீழ் இருந்த காலத்தில் இந்தப் பிரகடனம் உருவாக்கப்பட்டதாக மனித உரிமைகள் குழுவான Amnesty International குறிப்பிடுகிறது. ஆனால், அந்தப் பிரகடனத்தை எழுதும் பணி சக்திவாய்ந்த நாடுகளால் மட்டுமே கட்டுப்படுத்தப்படவில்லை. சிறிய நாடுகளும் அந்தச் செயல்முறையில் செல்வாக்கு செலுத்தி, யார் என்பதைப் பொருட்படுத்தாமல் அனைவருக்கும் உரிமைகளை உறுதிசெய்யும் ஒரு ஆவணமாக அது இருப்பதை உறுதி செய்தன. பெண் பிரதிநிதிகள் ஆண்களுக்கும் சம உரிமைகள் அதில் சேர்க்கப்படுவதை உறுதி செய்தனர்.
13. இந்தப் பிரகடனம் ஒரு சட்டப்பூர்வ ஒப்பந்தம் அல்ல, சட்டப்படி இதைப் பின்பற்ற வேண்டிய அவசியமும் இல்லை. இருப்பினும், இதன் கருத்துக்கள் பல நாடுகளின் சட்டங்களில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன. இந்த பிரகடனம் சர்வதேச மனித உரிமைகள் சட்டத்திற்கான அடிப்படையாகக் கருதப்படுகிறது.
மனித உரிமைகள் கவுன்சில் மற்றும் உலகளாவிய மனித உரிமைகள் குறியீடு (Universal Human Rights Index (UHRI)) என்றால் என்ன?
1. மனித உரிமைகள் அமைப்பு (Human Rights Council (HRC)): இது உலகெங்கிலும் மனித உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதிலும் மேம்படுத்துவதிலும் கவனம் செலுத்தும் ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் முக்கிய அமைப்பாகும். 2006-ஆம் ஆண்டில் பொதுச் சபையால் உருவாக்கப்பட்ட இந்த அமைப்பு, முந்தைய மனித உரிமைகள் ஆணையத்திற்குப் பதிலாக நிறுவப்பட்டதுடன், ஜெனீவாவில் உள்ள ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் அலுவலகத்தில் தொடர்ந்து கூடுகிறது.
மனித உரிமைகள் பிரச்சினைகள் குறித்து நாடுகள், ஐ.நா. நிபுணர்கள் மற்றும் குடிமை சமூகத்தினரிடையே உரையாடலுக்கான உலகளாவிய மன்றத்தை இந்த அமைப்பு வழங்குகிறது. இது சர்வதேச சமூகத்தின் நிலைப்பாட்டைக் குறிக்கும் தீர்மானங்களை ஏற்றுக்கொள்கிறது. அவசர நெருக்கடிகளுக்குப் பதிலளிக்கும் வகையில் சிறப்பு அமர்வு கூட்டங்களை நடத்துகிறது. உலகளாவிய கால மதிப்பாய்வு (Universal Periodic Review (UPR)) மூலம் ஒவ்வொரு உறுப்பு நாடுகளின் மனித உரிமைகள் பதிவையும் மதிப்பாய்வு செய்கிறது. கருப்பொருள் மற்றும் நாட்டு சூழ்நிலைகளைக் கண்காணிக்க தற்சார்பு நிபுணர்களை நியமிக்கிறது. மேலும், கடுமையான மீறல்கள் குறித்த விசாரணைகளை அங்கீகரிக்க முடியும்.
மனித உரிமைகள் அமைப்பு (Human Rights Council (HRC)) பொதுச் சபையால் மூன்று ஆண்டு காலத்திற்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட 47 உறுப்பு நாடுகளைக் கொண்டுள்ளது. பிராந்தியக் குழுக்களிடையே இடங்கள் பகிர்ந்தளிக்கப்பட்டு, உறுப்பினர்களில் மூன்றில் ஒரு பங்கு ஆண்டுதோறும் புதுப்பிக்கப்படும். நாடுகள் மிக உயர்ந்த மனித உரிமைக் கோட்பாடுகளை (human rights standards) மதிக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. கடுமையான மீறல்களில் ஈடுபடும் உறுப்பு நாடுகளைப் பொதுச் சபை இடைநீக்கம் செய்ய முடியும். இந்த அமைப்பு ஒரு தலைவர் மற்றும் உலகின் வெவ்வேறு நாடுகளைச் சேர்ந்த நான்கு துணைத் தலைவர்களால் வழிநடத்தப்படுகிறது.
2. உலகளாவிய மனித உரிமைகள் குறியீடு (Universal Human Rights Index (UHRI)): ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் மனித உரிமைகள் கண்காணிப்பு அமைப்பின் மூன்று முக்கிய தூண்களால் வழங்கப்பட்ட மனித உரிமைகள் பரிந்துரைகளை அணுகுவதற்கு உலகளாவிய மனித உரிமைகள் குறியீடு உதவுகிறது: அவை சர்வதேச மனித உரிமைகள் ஒப்பந்தங்களின்கீழ் நிறுவப்பட்ட ஒப்பந்த அமைப்புகள், அத்துடன் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட சிறப்பு நடைமுறைகள் மற்றும் மனித உரிமைகள் கவுன்சிலின் உலகளாவிய காலமுறை மதிப்பாய்வு (Universal Periodic Review (UPR)) ஆகும்.
மனித உரிமைகள் தகவல்கள் சேகரிக்கப்படும் முக்கிய இடம் இதுவாகும். மேலும், இந்தப் பரிந்துரைகளை செயல்படுத்துவதில் மாநிலங்களுக்கு உதவுவதையும், தேசிய மனித உரிமை ஆணையங்கள் (National Human Rights Institutions (NHRIs)), அரசுசாரா நிறுவனங்கள், குடிமை சமூகம், கல்வியாளர்கள் மற்றும் ஐக்கிய நாடுகள் சபை போன்ற தேசிய பங்குதாரர்களின் பணிகளை எளிதாக்குவதையும் நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. இது செயல்படுத்தல் முயற்சிகளுக்கு ஆதரவளிப்பதிலும், பின்தங்கியிருக்கும் அபாயத்தில் உள்ளவர்களைக் கண்டறிந்து முறையான, தொடர்ச்சியான மற்றும் தீர்க்கப்படாத மனித உரிமைகள் பிரச்சினைகளை வரைபடமாக்குவதிலும் மனித உரிமைகள் பகுப்பாய்விற்காகவும் செயல்படுகிறது.
தேசிய மனித உரிமைகள் ஆணையம் (National Human Rights Commission (NHRC))
— இந்தியாவில் தேசிய மனித உரிமைகள் ஆணையம் (NHRC) அக்டோபர் 12, 1993 அன்று உருவாக்கப்பட்டது.
— இது 1993-ஆம் ஆண்டு மனித உரிமைகள் பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் (Protection of Human Rights Act (PHRA)) கீழ் உருவாக்கப்பட்டது. மேலும், அச்சட்டம் 2019-ஆம் ஆண்டில் மனித உரிமைகள் பாதுகாப்பு (திருத்தச்) சட்டத்தால் புதுப்பிக்கப்பட்டது.
— புகார்களை விசாரிப்பது ஆணையத்தின் முக்கிய செயல்பாடுகளில் ஒன்றாகும். தேசிய மனித உரிமைகள் ஆணையத்தின் இணையதளத்தின்படி, தனிநபர்களின் புகார்கள் பெரும்பாலும் மனித உரிமை மீறல்கள் தொடர்பான பெரிய சிக்கல்களை வெளிக்காட்டியுள்ளன. இந்தச் சிக்கல்களைச் சரிசெய்ய முக்கியமான மாற்றங்களைச் செய்யுமாறு அதிகாரிகளிடம் ஆணையம் கோருவதற்கு இது உதவுகிறது.
இந்த ஆணையம் தானாகவே அல்லது மக்கள், ஊடகங்கள் அல்லது நிபுணர்கள் இந்தச் சிக்கல்களைப் பற்றித் தெரிவிக்கும்போது, முக்கியமான மனித உரிமைப் பிரச்சினைகளைத் தீவிரமாகத் ஆராய்கிறது. சமூகத்தின் அனைத்துப் பிரிவினருக்கும், குறிப்பாக பாதிக்கப்படக்கூடிய குழுக்களுக்கும் (particularly vulnerable groups) மனித உரிமைகள் சென்றடைவதை வலுப்படுத்துவதே ஆணையத்தின் முக்கிய நோக்கம் ஆகும்.
— விசாரணை முடிந்ததும், ஆணையம்:
மனித உரிமை மீறல்களில் ஈடுபடும் அல்லது அத்தகைய மீறல்களைத் தடுப்பதில் அலட்சியம் காட்டிய எந்தவொரு அதிகாரிக்கும் எதிராக அரசாங்கமோ அல்லது சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரமோ சட்ட நடவடிக்கை அல்லது பிற நடவடிக்கைகளைத் தொடங்க வேண்டும் என்று ஆணையம் பரிந்துரைக்கிறது.
ஆணையம் தேவை எனக்கருதும் உத்தரவுகளையோ அல்லது அறிவுறுத்தல்களையோ பிறப்பிக்குமாறு உச்சநீதிமன்றம் அல்லது உயர் நீதிமன்றத்தை நாடலாம்.
பாதிக்கப்பட்டவருக்கு அல்லது பாதிக்கப்பட்டவரின் குடும்ப உறுப்பினர்களுக்கு உடனடி இடைக்கால நிவாரணம் வழங்குவதற்கு, ஆணையம் தேவை என்று கருதும் பட்சத்தில், சம்பந்தப்பட்ட அரசு அல்லது அதிகாரிகளுக்கு பரிந்துரை செய்யலாம்.
— பொதுவான புகார்களுக்கு ஒரு மாதத்திற்குள்ளும், ஆயுதப் படைகள் தொடர்பான புகார்களுக்கு மூன்று மாதங்களுக்குள்ளும், ஆணையத்தின் அறிக்கைகள் அல்லது பரிந்துரைகள் மீது எடுக்கப்பட்ட நடவடிக்கைகள் குறித்த தங்கள் கருத்துக்களையோ அல்லது அறிக்கையையோ வழங்குமாறு அந்த அதிகாரம்/மாநில அரசு அல்லது ஒன்றிய அரசிடம் கோரிக்கை வைக்கலாம்.
- ஆணையத்தின் சுதந்திரமானது, அதன் தலைவர் மற்றும் உறுப்பினர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் விதம், அவர்களின் நிலையான பதவிக்காலம், சட்டப் பாதுகாப்பு, அவர்களின் அதிகாரப்பூர்வ தகுதி, மற்றும் அதன் ஊழியர்கள் மற்றும் புலனாய்வாளர்கள் பணியமர்த்தப்பட்டு செயல்படும் (investigative agency) முறை ஆகியவற்றிலிருந்து பெறப்படுகிறது.
— ஆணையத்தின் சுதந்திரமானது நிதி சுயாட்சி சட்டத்தின் பிரிவு 32-ல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. ஆணையத்தின் தலைவர் மற்றும் உறுப்பினர்கள், பிரதமர், மக்களவை சபாநாயகர், உள்துறை அமைச்சர், மக்களவை மற்றும் மாநிலங்களவையின் எதிர்க்கட்சித் தலைவர்கள், மற்றும் மாநிலங்களவையின் துணைத் தலைவர் ஆகியோர் அடங்கிய ஒரு குழுவின் ஆலோசனையின் பேரில் குடியரசுத் தலைவரால் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறார்கள்.
- மாநில மனித உரிமைகள் ஆணையத்தின் தலைவர் மற்றும் உறுப்பினர்கள், முதலமைச்சர் அதன் தலைவராக, சபாநாயகர், மாநில உள்துறை அமைச்சர் மற்றும் சட்டமன்ற எதிர்க்கட்சித் தலைவர் ஆகியோரைக் கொண்ட குழுவின் பரிந்துரைகளின் பேரில் மாநில ஆளுநரால் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறார்.
— மனித உரிமை மீறல் புகார்களை விசாரிப்பதற்காக ஆணையம் காவல்துறை இயக்குநர் (Director General of Police) தலைமையில் அதன் சொந்த புலனாய்வுப் பணியாளர்களைக் கொண்டுள்ளது. இந்தச் சட்டத்தின் கீழ், ஆணையம் ஒன்றிய அல்லது மாநில அரசுகளின் அதிகாரிகள் அல்லது புலனாய்வு அமைப்புகளின் சேவைகளையும் பயன்படுத்தலாம். கூடுதலாக, ஆணையம் பல வழக்குகளில் விசாரணைகளில் அரசு சாரா அமைப்புகளை விசாரணைக்காக ஈடுபடுத்தியுள்ளது.
தேசிய மனித உரிமைகள் ஆணைய இணையதளத்தின் (nhrc.nic.in) படி:
— இந்தியாவின் மனித உரிமைகள் கட்டமைப்பு அதன் கலாச்சார நெறிமுறைகள், அரசியலமைப்பு ஆணைகள், பல்வேறு சட்டங்கள், நிறுவன கட்டமைப்புகள் மற்றும் சர்வதேச கடமைகளில் ஆழமாக உள்ளது. இந்திய அரசியலமைப்பு, அனைவருக்குமான வயதுவந்தோர் வாக்குரிமை (universal adult franchise) மூலம் ஜனநாயக விழுமியங்களுக்கான அரசியலமைப்பின் உறுதிப்பாட்டை எடுத்துக்காட்டுகிறது. சாதி, பாலினம், மதம் அல்லது சமூக-பொருளாதார பின்னணியைப் பொருட்படுத்தாமல் வாக்களிக்கும் உரிமைகளை இந்தியா அரசியலமைப்பு உறுதி செய்கிறது.
அரசியலமைப்பில் கூறப்பட்டுள்ள அடிப்படை உரிமைகள் மற்றும் அரசுக்கு வழிகாட்டும் நெறிமுறை கோட்பாடுகள் (Directive Principles of State Policy enshrined in the Constitution form the cornerstone of human rights protections in the), நாட்டில் மனித உரிமைகள் பாதுகாப்பின் முக்கிய அம்சங்களாக அமைகின்றன. வரலாற்று சிறப்புமிக்க தீர்ப்புகள் மற்றும் முன்முயற்சியுடன் கூடிய தலையீடுகள் மூலம் இந்த உரிமைகளை நிலைநிறுத்துவதில் நீதித்துறை முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது.
கூடுதலாக, குழந்தைத் தொழிலாளர், சுற்றுச்சூழல் மாசுபாடு, சுகாதார வசதி அணுகல், கைதிகளின் நலன் மற்றும் இடம்பெயர்ந்தோரின் உரிமைகள் போன்ற முக்கிய மனித உரிமை சவால்களை எதிர்கொள்வதற்கான ஒரு முக்கியமான வழி பொதுநல வழக்குகள் (Public Interest Litigations (PILs)) ஆகும். அரசியலமைப்புப் பாதுகாப்புகளை அமல்படுத்தும் மற்றும் மீறல்களுக்கு எதிரான தீர்வுகளை வழங்கும் நீதிப் பேராணைகளைப் பிறப்பிப்பதன் மூலம் நீதிமன்றங்கள் தனிநபர் சுதந்திரங்களை மேலும் பாதுகாக்கின்றன
— தேசிய மனித உரிமைகள் ஆணையம் (National Human Rights Commission (NHRC)) உட்பட பல்வேறு சட்டப்பூர்வ மற்றும் அரசியலமைப்பு அமைப்புகள், இந்தியாவில் மனித உரிமைகளை மேம்படுத்துவதிலும் பாதுகாப்பதிலும் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன.
தேசிய மகளிர் ஆணையம் (National Commission for Women (NCW)), தேசிய குழந்தைகள் உரிமைகள் பாதுகாப்பு ஆணையம் (National Commission for Protection of Child Rights (NCPCR)), தேசிய பட்டியல் சாதி ஆணையம் (National Commission for Scheduled Castes (NCSC)), தேசிய பட்டியல் பழங்குடி ஆணையம் (National Commission for Scheduled Tribes (NCST)), தேசிய சிறுபான்மையினர் ஆணையம் (National Commission for Minorities (NCM)) மற்றும் தேசிய பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினருக்கான ஆணையம் (National Commission for Backward Classes (NCBC)) போன்றவை இந்தியாவில் சில முக்கிய ஆணையங்களாகும்.
Original link;
Human Rights Day: What are Human Rights, why Dec 10 matters and how India protects them.