உள்நாட்டிலும் வெளிநாட்டிலும் : பிரதமரின் ஐந்து நாடு தூதரகப் பயணம் குறித்து . . .

பிரதமர் நரேந்திர மோடியின் ஐரோப்பியப் பயணம், எரிசக்திப் பாதுகாப்பில் வலுவான ஒத்துழைப்பை உருவாக்க உதவக்கூடும்.

பிரதமர் நரேந்திர மோடியின் ஐக்கிய அரபு அமீரகம் மற்றும் நெதர்லாந்து, ஸ்வீடன், நார்வே, இத்தாலி ஆகிய ஐரோப்பிய நாடுகளுக்கான சுற்றுப்பயணம் பன்முனைத் திட்டத்தைக் கொண்டிருந்தது. இது 2025-ம் ஆண்டு பஹல்காம் தாக்குதல் மற்றும் மோதலுக்குப் பிறகு ரத்து செய்யப்பட வேண்டியிருந்த இந்தியா-நார்டிக் உச்சிமாநாடு (India-Nordic Summit) உட்பட, இந்தப் பயணத்தின் பெரும்பகுதி கடந்த ஆண்டே திட்டமிடப்பட்டிருந்தது. ரஷ்யாவின் உக்ரைன் மீதான தாக்குதல்கள், அமெரிக்கா-இஸ்ரேல் மற்றும் ஈரான் இடையேயான மோதல், சீனாவின் கட்டாயப் பொருளாதார நடவடிக்கைகள் என வல்லரசு நாடுகளின் நடத்தை குறித்த கவலைகள் அதிகரித்துவரும் நேரத்தில், இந்தியா-ஐரோப்பா உறவுகளுக்கு ஒரு புதிய உத்வேகம் அளிக்கப்பட்டு வருகிறது. இவை அனைத்தும் சர்வதேச விதிகள் அடிப்படையிலான ஒழுங்கிற்கு சவால் விடுகின்றன. கடந்த ஆண்டு நடைமுறைக்கு வந்த இந்தியா-EFTA வர்த்தக ஒப்பந்தமும், இந்த ஆண்டு இறுதியில் அங்கீகரிக்கப்பட/கையெழுத்திடப்பட உள்ள இந்தியா-ஐரோப்பிய ஒன்றிய தடையற்ற வர்த்தக ஒப்பந்தமும், விநியோகச் சங்கிலிகளையும் சந்தைகளையும் பல்வகைப்படுத்துவதற்கான ஒரு பொதுவான விருப்பத்தைப் பிரதிபலிக்கின்றன. குறிப்பாக, இந்தியாவுடனான இருதரப்பு வர்த்தகம் 20 பில்லியன் டாலருக்கும் குறைவாக உள்ள நார்டிக் நாடுகளுடன் இந்த விருப்பம் வலியுறுத்தப்படுகிறது. இறுதியாக, அந்நியச் செலாவணி மற்றும் எரிசக்தி சேமிப்பிற்கான நரேந்திர மோடியின் புதிய "சிக்கன" நடவடிக்கைகளின் சில நாட்களுக்குப் பிறகு இந்தப் பயணம் அமைந்துள்ளது. ஐக்கிய அரபு அமீரகத்தில் நீண்டகால இராஜதந்திர பெட்ரோலிய இருப்புக்கள் குறித்தும், ஐரோப்பாவிலும் நார்டிக்-இந்தியா உச்சிமாநாட்டிலும் "பசுமை இராஜதந்திர கூட்டாண்மைகள்" குறித்தும் நடைபெற்ற கலந்துரையாடல்கள், எரிசக்தி பாதுகாப்பில் ஒத்துழைப்பை மேம்படுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டிருந்தன. பிரதமர் மோடியின் ஒவ்வொரு பயணத்திலும், உக்ரைன் மற்றும் ஈரான் மோதல்கள் குறித்த வலுவான உரையாடல்கள், இருதரப்பு மற்றும் பலதரப்புப் பேச்சுவார்த்தைகள் இடம்பெற்றன. செயற்கை நுண்ணறிவு குறித்த நிர்வாகம் மற்றும் முக்கிய கனிம முயற்சிகள் மீதும் கவனம் செலுத்தப்பட்டது. காலநிலை மாற்றத்தால் பாதிக்கப்பட்டுள்ள ஆர்க்டிக் பகுதியில் கடல்சார் ஒத்துழைப்பு மற்றும் அறிவியல் ஒத்துழைப்பு ஆகியவற்றில் நார்டிக் நாடுகள் கவனம் செலுத்தின. இந்தப் பயணங்கள் சில உறுதியான முடிவுகளையோ அல்லது உண்மையான வர்த்தக ஒப்பந்தங்களையோ ஏற்படுத்தவில்லை என்றாலும், பிரதமர் மோடிக்கு வழங்கப்பட்ட நல்லுறவும் விருதுகளும், இந்தியா-ஐரோப்பா இடையேயான வலுவான ஒத்துழைப்புக்கான எதிர்பார்ப்புகளைக் காட்டின. அவர் ஜூன் மாதம் பிரான்சில் நடைபெறும் ஜி-7 தொடர்பு உச்சிமாநாட்டிற்காகவும், ஸ்லோவாக்கியாவிற்கு மேற்கொள்ளும் இருதரப்புப் பயணத்திற்காகவும், மேலும் இந்த ஆண்டின் பிற்பகுதியில் பிரஸ்ஸல்ஸில் நடைபெறும் இந்தியா-ஐரோப்பிய ஒன்றிய தடையற்ற வர்த்தக ஒப்பந்தக் கையெழுத்து நிகழ்விற்காகவும் பயணம் செய்யும்போது இந்த ஈடுபாடு மேலும் வலுப்பெறும்.

இருப்பினும், நெதர்லாந்து மற்றும் நார்வேயில் ஏற்பட்ட சர்ச்சைகள் காரணமாக, பொதுவான நோக்கங்கள் மற்றும் பகிரப்பட்ட நெறிமுறைகள் குறித்த கடுத்துகள் ஓரளவு பலவீனமடைந்தது. அங்கு, இந்தப் பயணத்தின்போது எந்தவொரு பத்திரிகையாளர் சந்திப்பையும் நடத்தாதது குறித்து, பத்திரிகையாளர்கள் அந்நாட்டுத் தலைவர்களையும் பிரதமர் மோடியையும் கேள்விக்குள்ளாக்கினர். ஐரோப்பா முழுவதும் பத்திரிகையாளர் சந்திப்புகள் வழக்கமாக இருந்தாலும், பிரதமர் மோடி தனது வெளிநாட்டுப் பயணங்களின்போது பெரும்பாலும் கேள்விகளுக்குப் பதிலளிப்பதை நிறுத்திவிட்டார். மேலும், 2014-ம் ஆண்டுக்குப் பிறகு இந்தியாவில் பத்திரிகையாளர் சந்திப்பு எதையும் நடத்தவில்லை. இதுபோன்ற பத்திரிகையாளர் சந்திப்புகள் ஒரு தலைவரின் தனிப்பட்ட உரிமையாகும். மேலும், சில நாடுகளில் இதற்குப் பதில் கிடைக்காமல் போகலாம். ஆனால், பிரதமர் மோடி பயணம் செய்த நாடுகளில் கேள்விகளுக்குப் பதிலளிக்க மறுத்தது தெளிவாகத் தெரிந்தது. ஓஸ்லோவில் நடந்த இந்தியா-நார்டிக் உச்சிமாநாட்டிற்குப் பிறகு, "ஜனநாயகம், சட்டத்தின் ஆட்சி மற்றும் பன்முகத்தன்மை ஆகியவற்றில் தங்களின் பகிரப்பட்ட அர்ப்பணிப்பு" தங்களை "இயல்பான கூட்டணி நாடுகளாக" மாற்றியதாக பிரதமர் மோடி கூறினார். இந்த அர்ப்பணிப்பு, குறிப்பாக எந்தவொரு ஜனநாயகத்துடனும் வரும் வெளிப்படைத்தன்மை மற்றும் பொறுப்புணர்வு மீதான அர்ப்பணிப்பு, வெளிநாட்டில் எழுப்பப்படும் எந்தவொரு கருத்துக்கணிப்பின் காரணமாக அல்லாமல், முதலில் நாட்டிற்குள்ளேயே வெளிப்படையாகத் தெரிய வேண்டும்.

Original link:

​Home and abroad: on the Prime Minister’s five-nation diplomatic tour.

Read More →

எச்சரிக்கை மணி : எட்டு முக்கியத் தொழில்துறை குறியீட்டுத் தரவுகள் குறித்து . . .

 

எட்டு முக்கியத் தொழில்களின் குறியீடு (Index of Eight Core Industries) என்பது, நெருக்கடியில் சிக்கியுள்ள ஒரு பொருளாதாரத்தின்மீது ஏற்பட்டுள்ள மிகச் சமீபத்திய அறிகுறி மட்டுமே.

ஏப்ரல் 2026 மாதத்திற்காக இதுவரை வெளியிடப்பட்ட தரவுகளின்படி, இந்தியாவின் பொருளாதாரம் 2026-2027 நிதியாண்டை மிகவும் மந்தமான நிலையிலேயே தொடங்கியிருப்பதாகத் தெரிகிறது. இவற்றில் சமீபத்தியதான எட்டு முக்கியத் தொழில்களின் குறியீடு (Index of Eight Core Industries (ICI)), இந்த முக்கியமான துறைகளின் வளர்ச்சி ஏப்ரல் மாதத்தில் வெறும் 1.7% மட்டுமே இருந்ததைக் காட்டுகிறது. இதற்குக் காரணம் மேற்கு ஆசியாவில் நிலவும் நெருக்கடியைக் காரணம் காட்டுவது எளிதாகக் கூறிவிடலாம். இந்த நெருக்கடி நிச்சயமாக இதில் ஒரு பங்கை வகித்திருக்கிறது என்பதும் உண்மைதான். ஆனால், போர் தொடங்குவதற்கு முன்பே இந்த மந்தநிலை தொடங்கிவிட்டது. 2025-26 முழு நிதியாண்டிலும் எட்டு முக்கியத் தொழில்களின் குறியீட்டின் (ICI) வளர்ச்சி சராசரியாக வெறும் 2.8% மட்டுமே இருந்தது. இது 2024-25 ஆம் நிதியாண்டில் பதிவான 4.5% சராசரி வளர்ச்சியைவிடக் குறைவாகும். மேலும், 7%-க்கும் அதிகமாக இருந்த முந்தைய மூன்று ஆண்டுகளின் வளர்ச்சியைவிடவும் இது கணிசமாக உள்ளது. இது, வெளிப்புறக் காரணிகளால் ஏற்படும் ஒரு தற்காலிக நிலையைக் காட்டிலும், ஒரு முறையான உள்நாட்டுப் பிரச்சினையையே சுட்டிக்காட்டுகிறது. எட்டுத் துறைகளில், எஃகு, சிமெண்ட் மற்றும் மின்சாரம் ஆகிய மூன்று துறைகள் மட்டுமே ஏப்ரல் 2026-ல் குறைந்தளவாவது வளர்ச்சியைக் கண்டன. எஞ்சிய துறைகள் அனைத்தும் சுருக்கத்தைச் (வளர்ச்சி வீழ்ச்சியை) சந்தித்தன. உண்மையில், கச்சா எண்ணெய் மற்றும் இயற்கை எரிவாயுத் துறைகளின் நிலை தொடர்ந்து 16 மற்றும் 22 மாதங்களாகச் சரிவைச் சந்தித்து வருகிறது. இது குறிப்பாகக் கவலைக்குரிய விஷயமாகும். எரிசக்தி உற்பத்தியை ஒரே இரவில் திடீரென அதிகரிக்க முடியாது. இருப்பினும், இவ்வளவு நீண்ட காலத்திற்கு உற்பத்தி தொடர்ந்து சரிவடைந்து வருவது, தற்போதைய எரிசக்தி நெருக்கடி தொடங்குவதற்கு முன்பே கொள்கை வகுப்பாளர்களை எச்சரித்திருக்க வேண்டும். பெட்ரோலியம் மற்றும் இயற்கை எரிவாயு அமைச்சகம் வெளியிட்டுள்ள தனித்த தரவுகளின்படி, ஏப்ரல் மாதத்தில் இயற்கை எரிவாயுவின் உள்நாட்டு நுகர்வு குறைந்ததைக் காட்டுகின்றன. இந்தியா, அவ்வாறு செய்திருக்க வேண்டியதுபோல, நீண்டகால எரிவாயு சேமிப்பு வசதிகளை நிறுவியிருந்தால், இந்த நுகர்வில் ஏற்பட்ட குறைவு அந்த இருப்புகளை நிரப்புவதற்கான ஒரு வாய்ப்பை வழங்கியிருக்கும். அத்தகைய இருப்புகள் இல்லாததால், அந்நியச் செலாவணி வெளியேற்றத்தைக் குறைக்கும் முயற்சியாக, ஏப்ரல் மாதத்தில் திரவமாக்கப்பட்ட இயற்கை எரிவாயு (LNG) இறக்குமதி 30% குறைக்கப்பட்டது. ஏப்ரல் மாதத்தில் எண்ணெய் இறக்குமதி மற்றும் உள்நாட்டு உற்பத்தி ஆகிய இரண்டின் அளவும் குறைந்துள்ளது.

வணிகப் பயன்பாட்டிற்கான அரசாங்கக் கட்டுப்பாடுகளால் இந்தக் குறைந்த எரிபொருள் நுகர்வு ஏற்பட்டிருக்கலாம். இருப்பினும், பொருளாதார வளர்ச்சியில் இதன் தாக்கம் தீவிரமானது. இதன் விளைவுகள் அடுத்த சில மாதங்களில் வெளிப்பட வாய்ப்புள்ளது. மார்ச் மாதத்தில் சிறிது காலம் வளர்ச்சிக்குத் திரும்பிய உர உற்பத்தி, ஏப்ரல் மாதத்தில் சரிந்தது. குறைந்த உர உற்பத்தியின் தாக்கத்தைக் குறைக்கக்கூடிய ஒரே காரணி, இந்த ஆண்டு தேவையும் குறையக்கூடும் என்பதுதான். விவசாயிகள் இயல்பைவிடக் குறைவான பருவமழை மற்றும் இயல்பைவிட வலுவான எல் நினோ நிலைமைகளைச் சமாளித்து வருகின்றனர். இருப்பினும், இது சிறிதளவு ஆறுதலையே அளிக்கிறது. இதன் விளைவாக உற்பத்தியிலும் கிராமப்புறத் தேவையிலும் ஏற்படும் வீழ்ச்சி, இந்தியப் பொருளாதாரத்திற்கு ஒரு தீவிரமான கவலையாகும். எஃகு மற்றும் சிமெண்ட் ஆகிய துறைகள் மட்டுமே சீரான வளர்ச்சியைக் காட்டியுள்ளன. இது அரசாங்கச் செலவினங்களால் ஏற்படுத்தக்கூடிய தொடர்ச்சியான கட்டுமான நடவடிக்கைகளைக் குறிக்கிறது. தற்போதைய நெருக்கடியால் ஏற்பட்ட நிதி நெருக்கடிக்கு மத்தியில் இந்த உந்துதல் எவ்வளவு காலம் நீடிக்கும் என்பதைப் பொறுத்திருந்துதான் பார்க்க வேண்டும். இந்தக் கவலை முக்கியத் துறைத் தரவுகளுடன் மட்டும் நின்றுவிடவில்லை. கொள்முதல் மேலாளர்கள் குறியீடு (Purchasing Managers' Index (PMI)) தரவுகள் கிட்டத்தட்ட நான்கு ஆண்டுகளில் இல்லாத அளவுக்கு மிகக் குறைந்த நிலைக்கு அருகில் உள்ளன. மேலும், உள்நாட்டு விற்பனையிலிருந்து கிடைக்கும் சரக்கு மற்றும் சேவை வரி (GST) வசூல் பணவீக்கத்தைவிட சற்றே வேகமாக வளர்ந்து வருகிறது. இந்த எச்சரிக்கை அறிகுறிகளை இப்போது புறக்கணிப்பது கடினமாகி வருகிறது.

Original link:

 ​Alarm bells: on the Index of Eight Core Industries data.

Read More →

சர்வதேச கடல் பகுதிகளை நிர்வகிக்கும் விதிகள் யாவை? -எம். கல்யாணராமன்

ஈரான் நாடு சட்டப்பூர்வமாக ஹார்முஸ் ஜலசந்தி வழியாகச் செல்லும் போக்குவரத்தைத் தடுக்க முடியுமா? அதேபோல், அமெரிக்கா அந்த ஜலசந்தியை முற்றுகையிடுவது சட்டப்படி செல்லுமா? கடலில் செல்லும் கப்பல்களை இடைமறித்து நிறுத்துவதற்கான விதிகள் என்னென்ன? இதுபோன்ற பதற்றமான சூழல்களில் எந்த சர்வதேச அமைப்பு தலையிடுகிறது, அதன் செயல்பாடுகள் எவ்வாறு இருக்கும்? மேலும், அடுத்தகட்டமாக என்ன நடக்கக்கூடும்?

ஹார்முஸ் ஜலசந்தியில் பதற்றம் அதிகரித்துவரும் நிலையில், ஈரான் தனது கடல் எல்லைக்குள் மூன்று கப்பல்களைத் தாக்கியதோடு, இரண்டு கப்பல்களை சிறைபிடித்துள்ளது. முன்னதாக, இலங்கை மற்றும் இந்தோனேசியாவிற்கு இடைப்பட்ட சர்வதேச கடல் பகுதியில், ஈரானுடன் தொடர்புடைய ஒரு பெரிய கச்சா எண்ணெய் கப்பல் உட்பட இரண்டு கப்பல்களை அமெரிக்கப் படைகள் கைப்பற்றின. அதற்குப் பதிலடியாகவே ஈரான் இந்த நடவடிக்கையை எடுத்துள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது.

போர் பதற்றம் அதிகரித்தபோது ஹார்முஸ் ஜலசந்தியில் நிலைமை எப்படி இருந்தது?

கடந்த பிப்ரவரி மாதம் 28-ஆம் தேதி போர் தொடங்கிய ஒரே நாளுக்குள், ஹார்முஸ் ஜலசந்தி வழியாகச் செல்லும் கப்பல்களின் போக்குவரத்து ஒரு நாளைக்கு சுமார் 100 கப்பல்கள் என்பதிலிருந்து வெறும் ஒரு சில கப்பல்களாகக் குறைந்தது. அதன் பிறகு, ஈரான் ஒரு புதிய முறையை அறிமுகப்படுத்தியது; அதன்படி புவிசார் அரசியல் காரணிகள் மற்றும் ஒரு கப்பலுக்கு சுமார் ஒரு மில்லியன் டாலருக்கும் அதிகமான சுங்கக் கட்டணம் செலுத்துவதன் அடிப்படையில் மட்டுமே கப்பல்கள் அனுமதிக்கப்பட்டன. இந்தச் சூழலில் இந்தியா கணிசமான பலனைப் பெற்றது.  ஏனெனில், சுமார் 10 இந்தியக் கொடி ஏந்திய கப்பல்களையும், இந்தியாவின் எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயுவை ஏற்றிச் சென்ற பல வெளிநாட்டு கப்பல்களையும் கடந்து செல்ல ஈரான் அனுமதித்தது.

சர்வதேச சட்டத்தின்படி, வணிகக் கப்பல்களுக்கான "சுதந்திரமான பயண உரிமையை" (Right to free navigation) மட்டுமே பயன்படுத்தியதாகவும், இதற்காக தாங்கள் எந்தவிதமான சுங்கக் கட்டணமும் செலுத்தவில்லை என்றும் இந்திய அரசாங்கம் தெரிவித்தது. அதே வேளையில், ஈரானைச் சேர்ந்த நூற்றுக்கணக்கான கப்பல்களும், ஈரானுடன் தொடர்புடைய பிற கப்பல்களும் அந்த ஜலசந்தி பகுதி வழியாகத் தொடர்ந்து பயணித்துக் கொண்டிருந்தன.

அமெரிக்கா என்ன செய்தது?

அமெரிக்காவுடனான பேச்சுவார்த்தையின்போது, ஈரான் ஹார்முஸ் ஜலசந்தி தொடர்பான விவகாரத்தை முன்வைத்தது. அங்கு கப்பல்களின் போக்குவரத்தைக் கட்டுப்படுத்தவும், தனது பொருளாதாரத்தை மீண்டும் கட்டியெழுப்புவதற்காக அங்குக் கடந்து செல்லும் கப்பல்களிடம் சுங்கக் கட்டணம் வசூலிக்கவும் தங்களுக்கு உரிமை வழங்கப்பட வேண்டும் என்று ஈரான் கோரிக்கை விடுத்தது.

ஏப்ரல் மாதம் 12-ஆம் தேதியன்று அமைதிப் பேச்சுவார்த்தைகள் தோல்வியடைந்ததைத் தொடர்ந்து, ஈரானியக் கப்பல்களை முற்றுகையிடப்போவதாக அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப் அறிவித்தார். இது நேரடியான கடற்படை முற்றுகை அல்ல, மாறாக எச்சரிக்கைகள் போன்ற நடவடிக்கைகள் மூலம் கட்டுப்படுத்துவதாகும். ஈரானியக் கப்பல்கள் சுதந்திரமாக இயங்குவதைத் தடுத்து, அதுவரை தடையின்றிச் சென்று கொண்டிருந்த ஈரானியக் கப்பல்களைத் தடுப்பதுமே இதன் முக்கிய நோக்கமாக இருந்தது. இந்த நடவடிக்கையால் ஏராளமான ஈரானியக் கப்பல்கள் திருப்பி அனுப்பப்பட்டதாகத் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.

ஏப்ரல் 19-20 ஆகிய தேதிகளில், 60,000 டன்னுக்கும் அதிகமான கொள்ளளவு கொண்ட தூஸ்கா (Touska) என்ற ஈரானிய சரக்குக் கப்பலை அமெரிக்கா தடுத்து நிறுத்தி, அதன் இயக்கத்தைச் செயலிழக்கச் செய்து, அதனுள் ஏறிச் சோதனையிட்டது. அந்த கப்பலில் ராணுவத் தேவைக்குப் பயன்படுத்தக்கூடிய பொருட்கள் கொண்டு செல்லப்படுவதாக அமெரிக்கா சந்தேகித்ததே இதற்குக் காரணமாகக் கூறப்பட்டது.

அதே காலகட்டத்தில், இலங்கைக்கும் இந்தோனேசியாவிற்கும் இடைப்பட்ட சர்வதேச கடல் பகுதியில், 20 லட்சம் பேரல்கள் கொள்ளளவு கொண்ட 'டிபானி' (Tifani) என்ற மிகப்பெரிய எண்ணெய் கப்பலை அமெரிக்கப் படைகள் தடுத்து நிறுத்தின. இந்தக் கப்பல் ஈரானின் எண்ணெய் வர்த்தகத்தின் ஒரு பகுதி என்று அமெரிக்கா தெரிவித்தது. தற்போது இந்த இரண்டு கப்பல்களும் அமெரிக்காவின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளன. ஈரானின் வருமானத்தைக் குறைப்பதற்காக மேற்கொள்ளப்படும் முயற்சிகளின் ஒரு பகுதியாகவே இந்த நடவடிக்கைகள் பார்க்கப்படுகின்றன.

இதற்கு ஈரான் எப்படி எதிர்வினையாற்றியது?

ஏப்ரல் மாதம் 16-ஆம் தேதி, அந்த ஜலசந்தி முழுமையாகத் திறந்திருப்பதாக டிரம்ப் தெரிவித்தார். இருப்பினும், ஈரானியக் கப்பல்கள் மீதான அமெரிக்காவின் முற்றுகை தொடர்ந்ததால், ஏப்ரல் 17 மற்றும் 18 ஆகிய தேதிகளில், இந்தியாவிற்குச் சென்று கொண்டிருந்த இந்தியக் கொடி ஏந்திய கப்பல்கள் மற்றும் வெளிநாட்டுக் கப்பல்கள் என ஏராளமான கப்பல்கள் அந்த ஜலசந்தியைக் கடக்க முடியாமல் காத்திருந்தன.

ஈரானின் இஸ்லாமிய புரட்சிகர பாதுகாப்புக் கடற்படை (Islamic Revolutionary Guard Corps Navy), இந்தியக் கொடி ஏந்திய சன்மார் ஹெரால்டு (Sanmar Herald) மற்றும் ஜாக் அர்னவ் (Jag Arnav) ஆகிய இரண்டு கப்பல்கள் மீது துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தி, அவற்றை மீண்டும் திரும்பிச் செல்லுமாறு உத்தரவிட்டது. ஒரு கப்பலைத் தவிர, மற்ற அனைத்து கப்பல்களும் பாரசீக வளைகுடாவுக்கே (Persian Gulf) திரும்பின. இந்தச் சம்பவத்திற்காக ஈரானிய தூதரிடம், இந்தியா தனது கடும் எதிர்ப்பைப் பதிவு செய்தது.

ஏப்ரல் மாதம் 23-ஆம் தேதி, ஜலசந்தி பகுதியை விட்டு வெளியேற முயன்ற 'பிரான்செஸ்கா' (Francesca) மற்றும் 'எபமினோண்டாஸ்' (Epaminondas) ஆகிய இரண்டு சரக்குக் கப்பல்களை ஈரான் சிறைபிடித்ததோடு, மூன்றாவது கப்பல் ஒன்றின் மீது துப்பாக்கிச் சூடும் நடத்தியது. ஈரானியத் துறைமுகங்களுக்கு அமெரிக்கா விதித்த தடைக்கும், ஈரானியக் கப்பல்கள் பிடிபட்டதற்கும் பதிலடியாக இந்த நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டது. முறையான அனுமதியின்றி இயங்கியதாலும், கப்பல் வழிகாட்டும் அமைப்புகளில் மாற்றங்களைச் செய்ததாலும், இந்த இரண்டு கப்பல்களும் கடல்சார் பாதுகாப்பிற்கு அச்சுறுத்தலாக இருந்ததாக ஈரான் தெரிவித்தது. தற்போது இந்த இரண்டு கப்பல்களும் ஈரானின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளன.

இந்திய மாலுமிகளைக் கொண்ட 'யுபோரியா' (Euphoria) என்ற மூன்றாவது கப்பல் தாக்குதலுக்கு உள்ளானது. ஆனால், அந்தக் கப்பல் தற்போது ஈரானின் கட்டுப்பாட்டில் இல்லை என்று கூறப்படுகிறது. இதற்கிடையில், அமெரிக்கா விதித்துள்ள தடையை நீக்கும் வரை, இந்த கடல்வழிப் பாதை போக்குவரத்துக்காக மீண்டும் திறக்கப்படாது என்று ஈரான் திட்டவட்டமாகத் தெரிவித்துள்ளது.

இத்தகைய குறுக்கீடுகளின் சட்டப்பூர்வ நிலைப்பாடு என்ன?

ஜலசந்திகள் (Straits) பெரும்பாலும் போர்களின்போது மோதல்கள் நிகழும் இடங்களாகவோ அல்லது ஒரு நாட்டின் பாதுகாப்புக்கு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த இடங்களாகவோ பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. 20-ஆம் நூற்றாண்டில், துருக்கி, எகிப்து மற்றும் அகாபா வளைகுடாவில் உள்ள திரான் தீவு (Tiran Island) ஆகிய பகுதிகளுக்கு அருகிலுள்ள பல இயற்கை ஜலசந்திகளுக்கான உரிமைகளையும் பொறுப்புகளையும் வரையறுக்கப் பல ஒப்பந்தங்கள் மேற்கொள்ளப்பட்டன.

உலகின் பெருங்கடல்களுக்குத் தெளிவான சட்ட அமைப்பை உருவாக்க, ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் கடல் சட்ட ஒப்பந்தம் (United Nations Convention on the Law of the Sea (UNCLOS)) சுமார் 20 ஆண்டுகாலப் பேச்சுவார்த்தைகளுக்குப் பிறகு உருவாக்கப்பட்டு, 1994-ஆம் ஆண்டில் நடைமுறைக்கு வந்தது. கடல்கள் அனைத்து நாடுகளுக்கும் பொதுவானவை என்றும், அவற்றை ஒருங்கிணைந்துதான் நிர்வகிக்க வேண்டும் என்பதே இதன் முக்கிய நோக்கமாகும். இது வணிகக் கப்பல்கள் தடையின்றிப் பயணிக்கும் உரிமையை ஆதரிக்கிறது. சில விதிவிலக்குகளைத் தவிர, மற்ற அனைத்து நேரங்களிலும் கப்பல் போக்குவரத்து சுதந்திரமாக இருக்க வேண்டும் என்பதை இது வலியுறுத்துகிறது. மேலும், சர்வதேச கடல் பரப்பு எந்தவொரு குறிப்பிட்ட நாட்டின் கட்டுப்பாட்டிலும் இருக்கக் கூடாது என்பதும் இந்த ஒப்பந்தத்தின் அடிப்படை விதியாகக் கூறப்படுகிறது.

அமெரிக்கா தனது கொள்கைகளோடு முரண்படும் நாடுகளுக்குப் பொருளாதாரரீதியாக அழுத்தம் கொடுப்பதற்காக, அந்த நாடுகளின் அரசு அமைப்புகள் மற்றும் நிறுவனங்கள் மீது தடைகளை விதிக்கிறது. இத்தகைய தடைகள் அந்த நாடுகள் பணத்தைப் பயன்படுத்துவதைக் கட்டுப்படுத்துவதுடன், வர்த்தகம் செய்வதையும் கடினமாக்குகின்றன. இருப்பினும், இந்தத் தடைகள் அமெரிக்காவின் உள்நாட்டுச் சட்டங்களின் அடிப்படையிலேயே விதிக்கப்படுகின்றன.  இவை சர்வதேச சட்டங்களின் அடிப்படையிலோ அல்லது ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் ஒப்புதலோடு விதிக்கப்படுபவை அல்ல. இது தவிர, வெனிசுலா மற்றும் கியூபா நாடுகளுடன் எண்ணெய் வர்த்தகத்தில் ஈடுபடும் கப்பல்களையும் அமெரிக்கா தடுத்து நிறுத்தியுள்ளது.

பொதுவாக, சர்வதேச சட்டங்கள் அனைத்து நாடுகளின் வணிகக் கப்பல்களும் சர்வதேச கடற்பரப்பில் சுதந்திரமாகச் செல்ல அனுமதிக்கின்றன. இருப்பினும், சில விதிவிலக்கான சூழ்நிலைகளில் இக்கப்பல்களைத் தடுக்கமுடியும்: ஒரு நாட்டின் கடல் எல்லைக்குள் குற்றங்களில் ஈடுபட்டுவிட்டுத் தப்பிச் செல்லும் கப்பல்களைத் துரத்துவது, ஐநா பாதுகாப்புச் சபையின் (UN Security Council) ஒப்புதல் பெற்ற நடவடிக்கைகள், எந்த நாட்டு அடையாளமும் இல்லாத கப்பல்கள் அல்லது ஒரு கப்பல் எந்த நாட்டிற்குச் சொந்தமானதோ அந்த நாடு அனுமதி அளிக்கும்போது அத்துமீறும் கப்பல்களைத் தடுத்து நிறுத்துவது போன்றவை இதில் அடங்கும். அமெரிக்கா சில சமயங்களில் இத்தகைய காரணங்களைப் பயன்படுத்திப் பிற நாட்டு கப்பல்களைத் தடுத்துள்ளது.

சர்வதேச கடற்பரப்பிற்கு வெளியே உள்ள எல்லைக் கடல் போன்ற பகுதிகளில், போர்க்கப்பல்கள் உட்பட அனைத்துக் கப்பல்களுக்கும் "பாதிப்பில்லாத பயண உரிமை" (Innocent Passage) உண்டு. அதாவது, அந்தந்த நாட்டின் பாதுகாப்பிற்கு அச்சுறுத்தல் ஏற்படாத வரை, மற்ற நாட்டு கப்பல்கள் அந்த கடல் பகுதி வழியாகக் கடந்து செல்ல உரிமை உண்டு என்கின்றனர்.

ஹார்முஸ் ஜலசந்தி பகுதியின் மீது ஈரானுக்கு ஏதேனும் உரிமைகள் உள்ளதா?

இந்த கடல்வழிப் பாதை ஒரு சர்வதேச வழித்தடமாகும். இருப்பினும், இதன் மிகக் குறுகிய பகுதியில் ஈரானின் கடல் எல்லைகளும் ஓமானின் கடல் எல்லைகளும் ஒன்றாக அமைந்திருப்பதால், அங்கு சர்வதேச கடல் பகுதியோ அல்லது பிரத்யேக பொருளாதார மண்டலமோ (Exclusive economic zone) கிடையாது. ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் கடல்சார் சட்ட உடன்படிக்கையின்படி (United Nations Convention on the Law of the Sea), அங்கு முழுமையான தடையற்ற கப்பல் பயண உரிமைகளுக்குப் பதிலாக, கடந்து செல்லும் உரிமை (Transit) என்ற விதிமுறை மட்டுமே பொருந்தும் என்றும் கூறப்படுகிறது.

ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் கடல்சார் சட்ட ஒப்பந்தத்தின்படி (UNCLOS), ஒரு நாட்டின் கடல் பகுதி வழியாக வெளிநாட்டு கப்பல்கள் எந்தவித இடையூறுமின்றி சுதந்திரமாக கடந்து செல்ல அனுமதி உண்டு. இந்த விதியின்படி, ஈரான் தனது கடல் பகுதியில் கப்பல் போக்குவரத்தை கட்டுப்படுத்தவோ அல்லது கடந்து செல்லும் வணிகக் கப்பல்களுக்கு அனுமதி மறுக்கவோ முடியாது. இருப்பினும், இதற்கு சில நிபந்தனைகள் உள்ளன: கப்பல்கள் ஓரிடத்தில் நிற்காமல் தொடர்ச்சியாக பயணம் செய்ய வேண்டும்; ஈரான் சமீபத்தில் அறிவித்துள்ள குறிப்பிட்ட கடல் பாதைகளையே பின்பற்ற வேண்டும்; அந்தப் பகுதியை கடந்து செல்வதற்காக மட்டுமே பயணம் அமைய வேண்டும்; மேலும், ஈரான் அல்லது ஓமன் நாடுகளின் சட்டங்களுக்குப் புறம்பான பொருட்களை ஏற்றுமதி, இறக்குமதி செய்யக் கூடாது.

அடுத்து என்ன நடக்கக்கூடும்?

இந்த விவகாரத்தைத் தீர்க்க உதவக்கூடிய ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் அமைப்பு, சர்வதேச கடல்சார் அமைப்பு (International Maritime Organization (IMO)) ஆகும். இந்தப் பிரச்சினையைச் சரிசெய்ய தாங்கள் ஈரானுடன் இணைந்து பணியாற்றி வருவதாக அந்த அமைப்பு தெரிவித்துள்ளது. கப்பல் போக்குவரத்தின் சுதந்திரத்தைப் பாதுகாக்கும் அதேவேளையில், அங்குள்ள கப்பல்களைப் பாதுகாப்பாக வெளியேற்றுவதற்கு ஒரு திட்டத்தையும் முன்மொழிந்துள்ளது. மேலும், கப்பல்களுக்குக் கட்டணம் வசூலிப்பதையும் அனுமதிச் சீட்டு கட்டாயமாக்கப்படுவதையும் இந்த அமைப்பு எதிர்க்கிறது. வணிகக் கப்பல்கள் மீதான தாக்குதல்களுக்காகவும், ஹார்முஸ் ஜலசந்தியை முடக்க முயற்சிப்பதற்கும் ஈரானைக் கடுமையாகக் கண்டித்து இந்த அமைப்பின் குழுவானது ஒரு தீர்மானத்தை நிறைவேற்றியுள்ளது. ஆனால், அதேசமயம் அமெரிக்காவின் நடவடிக்கைகள் அல்லது அதன் முற்றுகை குறித்து இந்த அமைப்பு எந்த விமர்சனத்தையும் தெரிவிக்கவில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

Original link:

What rules govern international waters? 

Read More →

இந்தியாவின் கூட்டாட்சி சவால்கள், மற்றும் அனைத்துத் தரப்பினரிடையே ஒருமித்த கருத்தை உருவாக்குவதே முன்னேறுவதற்கான வழி. -தேவேஷ் கபூர், அர்விந்த் சுப்ரமணியன்

இந்தத் தீவிரமான சவால்களை எதிர்கொள்ள, அதிக அதிகாரம் கொண்ட ஒன்றிய அரசு, விரிவான கலந்தாலோசனை, ஒத்துழைப்பு, சமரசம் மற்றும் சுயக்கட்டுப்பாடு போன்ற ஜனநாயக வழிமுறைகளின் மூலம் மாநில அரசுகளுடன் இணைந்து செயல்பட வேண்டும்.

கூட்டாட்சித் தத்துவம் (Federalism) குறித்த விவாதங்களைப் பற்றிய இரண்டு கட்டுரைகளில் இது முதலாவது கட்டுரையாகும். இது எங்களின் சமீபத்திய புத்தகமான 'A Sixth of Humanity: Independent India’s Development Odyssey' (குறிப்பாக அத்தியாயங்கள் 14 மற்றும் 15) என்பதை அடிப்படையாகக் கொண்டது.

சமீபத்தில் தோற்கடிக்கப்பட்ட அரசியலமைப்பு சட்டத்திருத்த மசோதா (Constitutional Amendment Bill) பெரும் விவாதங்களை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இருப்பினும், சுதந்திரம் பெற்றது முதலே கூட்டாட்சித் தத்துவத்தின் வளர்ச்சியில் இத்தகைய கருத்து வேறுபாடுகள் எப்போதும் ஒரு பகுதியாகவே இருந்துள்ளன. ஏனெனில், கூட்டாட்சி என்பது தேசக் கட்டமைப்பிற்கான ஒரு முக்கியக் கருவியாக இருந்து வருகிறது. தேசப் பிரிவினையின் பெரும் பாதிப்பிற்குப் பிறகு அரசியலமைப்பில் மத்திய அதிகாரக் குவிப்பை நோக்கி நகர்ந்தது, நிதி ஆதாரங்களை செங்குத்தாகவும் (Vertical) கிடைமட்டமாகவும் (Horizontal) பகிர்வது குறித்த தொடர்ச்சியான விவாதங்கள், திட்டக் குழுவின் மத்திய அதிகாரக் குவிப்புத் தாக்கம், மாநில அரசுகளைக் கலைத்து குடியரசுத் தலைவர் ஆட்சியை அமுல்படுத்த அரசியலமைப்புப் பிரிவு-356 (Article 356)-ஐத் தவறாகப் பயன்படுத்தியது, ஆளுநர்களின் ஒருதலைப்பட்சமான செயல்பாடுகள், மொழி சர்ச்சைகள், தொகுதி மறுவரையறை மற்றும் நாடாளுமன்றத்தில் இடங்களைப் பகிர்ந்தளிப்பது போன்ற பல சிக்கல்கள் இதில் அடங்கும். எனவே, இந்தியாவில் கூட்டாட்சி என்பது எப்போதும் ஒரு நிலையானதாக இல்லாமல், தொடர்ந்து மாறிவரும் ஒரு செயல்முறையாகவே இருந்து வருகிறது.

இந்தியாவின் 75 ஆண்டுகால வளர்ச்சிப் பயணத்தைப் பிரதிபலிக்கும் எங்களின் சமீபத்திய புத்தகமான 'A Sixth of Humanity: Independent India’s Development Odyssey', இந்தச் சிக்கல்களில் சிலவற்றை விரிவாக எடுத்துரைக்கிறது. இது தற்போதைய இரண்டு உடனடி சவால்களை விளக்குகிறது, அதற்கான இரண்டு ஆழமான காரணங்களைக் கண்டறிகிறது. மேலும், இந்தியாவின் அரசியல்வாதிகளுக்கு உண்மையை வெளிப்படுத்தும் வகையிலும் படிப்பினையாகவும் இருக்கும் ஒரு சுவாரசியமான நிகழ்வோடு நிறைவடைகிறது.

அடுத்தடுத்த சவால்கள் 1. அதிகரித்து வரும் ஜனநாயக 'பற்றாக்குறை' 

ஜனநாயக நாடுகளில், சமமான குடியுரிமை என்பது ஒவ்வொரு குடிமகனின் வாக்கிற்கும் சமமான மதிப்பு இருக்க வேண்டும் என்பதை உணர்த்துகிறது. மக்கள்தொகை அமைப்பில் மாற்றங்கள் ஏற்படும்போது, அனைத்துப் பகுதிகளுக்கும் சமமான பிரதிநிதித்துவம் கிடைப்பதை உறுதிசெய்ய, மாநிலங்களுக்கு இடையேயும் மற்றும் மாநிலங்களுக்குள்ளும் தொகுதி இடங்களின் ஒதுக்கீடு வழக்கமாக மாற்றியமைக்கப்பட வேண்டும். மக்கள்தொகை மெதுவாக வளரும் மாநிலங்கள், வேகமாக வளரும் மாநிலங்கள் மற்றும் வெவ்வேறு விகிதங்களில் வளரும் கிராமப்புற மற்றும் நகர்ப்புறங்களுக்கு இடையே சமநிலையைப் பேணுவது இதில் அடங்கும். இருப்பினும், இந்த கோட்பாடுகளைச் செயல்படுத்த நடைமுறை அரசியல் விவேகமும் அவசியமாகிறது.

இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத் திருத்தங்கள் மூலம் 1976 மற்றும் 2002-ஆம் ஆண்டுகளில், 1971-ஆம் ஆண்டு மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பின் அடிப்படையிலான தொகுதி பிரதிநிதித்துவம், 2026-ஆம் ஆண்டிற்குப் பிறகு நடத்தப்படும் முதல் மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பு வரை மாற்றக்கூடாது என முடக்கப்பட்டது. இதன் காரணமாக, "ஜனநாயகக் குறைபாடு" (Democratic deficit)  அதாவது ஒரு மாநிலத்தின் மக்கள்தொகை பங்கிற்கும், அதற்கான நாடாளுமன்ற தொகுதி இடங்களின் பங்கிற்கும் இடையே உள்ள இடைவெளி — காலப்போக்கில் அதிகரித்துள்ளது. வரைபடம்-1 (Figure 1) காட்டுவது போல, 2024-ஆம் ஆண்டு பொதுத்தேர்தலின்போது, புதிய மக்கள்தொகை மதிப்பீடுகளின் அடிப்படையில் தொகுதிகள் பிரிக்கப்பட்டிருந்தால், நான்கு தென்மாநிலங்கள் (ஆந்திரப் பிரதேசம், கேரளா, தமிழ்நாடு மற்றும் தெலங்கானா) 23 இடங்களை இழந்திருக்கும். அதேநேரத்தில் நான்கு வடமாநிலங்கள் (பீகார், மத்தியப் பிரதேசம், ராஜஸ்தான் மற்றும் உத்தரப் பிரதேசம்) கூடுதலாக 31 இடங்களைப் பெற்றிருக்கும்.

வரைபடம் 1 (Figure 1) காட்டுவது என்னவென்றால், தென் மாநிலங்களுக்கும் (மற்றும் ஓரளவிற்கு கிழக்கு மாநிலங்களுக்கும்) மற்றும் இந்தி பேசும் வடமாநிலங்களின் மையப்பகுதிக்கும் இடையேயான பிரச்சினை மிகவும் தீவிரமாக உள்ளது. ஏனெனில், இந்தப் பிராந்தியங்களில் பிறப்பு விகிதம் (Fertility rates) முற்றிலும் மாறுபட்ட நிலைகளில் மாறியுள்ளது. தென்னிந்திய மாநிலங்களும் மேற்குவங்க மாநிலமும் தங்களின் பிறப்பு விகிதத்தை "மாற்று நிலை அளவிற்கும்" அல்லது அதற்குக் கீழும் கொண்டு வந்து நிலைநிறுத்தியுள்ளன. இதன் காரணமாக, மேற்கு மற்றும் வடஇந்தியப் பகுதிகளின் மக்கள்தொகை பங்கு நிலையாக உள்ளது.  ஆனால், தென் மாநிலங்களின் மக்கள்தொகை பங்கு குறைந்துள்ளது மற்றும் இந்தி பேசும் மாநிலங்களின் மக்கள்தொகை பங்கு கணிசமாக அதிகரித்துள்ளது.

அடுத்தடுத்த சவால்கள் 2. அதிகரித்து வரும் நிதிப் பகிர்வு 

ஒரு கூட்டாட்சி முறையில், வரி வருவாயானது மாநிலங்களின் பொருளாதார அளவு மற்றும் செயல்பாட்டின் அடிப்படையில் சேகரிக்கப்பட்டு அவற்றுக்கிடையே பகிர்ந்து அளிக்கப்படுகிறது. ஆனால் நடைமுறையில், இதை முழுமையாகச் செய்ய முடியாது என்பதால், சில மறுபகிர்வு நடவடிக்கைகள் அவசியமாகின்றன. ஏழை மாநிலங்களுக்கு அதிக நிதி வழங்குவது, அனைத்து குடிமக்களுக்கும் பொதுச் சேவைகள் சமமாகக் கிடைப்பதை உறுதி செய்வதோடு, தேசிய ஒற்றுமையையும் பலப்படுத்துகிறது. இருப்பினும், இந்த மறுபகிர்வு வரம்பில்லாமல் தொடர்ந்து அதிகரித்துக்கொண்டே போனால், அது நிதி வழங்கும் மாநிலங்களிடையே அதிருப்தியையும் மனக்கசப்பையும் உருவாக்கக்கூடும் என்கின்றனர்.

வரைபடம் 2 (Figure 2), ஒரு மாநிலம் வரியாக எவ்வளவு பங்களிக்கிறது மற்றும் நிதி ஆணையப் பகிர்வு மூலம் அதற்கு எவ்வளவு நிதி திரும்பக் கிடைக்கிறது என்பதற்கு இடையிலான இடைவெளியைக் காட்டுகிறது. இந்த அளவீடு (Index) 1-க்கு மேல் இருந்தால், அந்த மாநிலம் தனது பங்களிப்பைவிட அதிக நிதியைப் பெறுகிறது என்றும், 1-க்குக் குறைவாக இருந்தால், அது வழங்கும் பங்களிப்பைவிடக் குறைவான நிதியையே பெறுகிறது என்று கணக்கிடப்படும். 1960-களின் தொடக்கத்தில் இந்த இடைவெளி மிகவும் குறைவாகவே இருந்தது. உதாரணமாக, இந்தி பேசும் மாநிலங்கள் தங்கள் பொருளாதார பங்களிப்பைவிட சுமார் 20% கூடுதல் வளங்களைப் பெற்றன. அதேநேரத்தில் தெற்கு மற்றும் மேற்கு மாநிலங்கள் தங்களின் பங்களிப்பைவிட சுமார் 20% குறைவாகவே பெற்றன.

ஆனால், மாநிலங்களுக்கு இடையே உள்ள சமமற்ற பொருளாதார வளர்ச்சி மற்றும் ஏழை மாநிலங்களுக்கு ஆதரவான தீவிர மறுபகிர்வுக் கொள்கைகள் காரணமாக, 2023-ஆம் ஆண்டிற்குள் இந்தி பேசும் மாநிலங்கள் தங்கள் பொருளாதார பங்களிப்போடு ஒப்பிடும்போது 90% கூடுதல் நிதியைப் பெற்றன. இதற்கு நேர்மாறாக, தெற்கு மற்றும் மேற்கு மாநிலங்கள் முறையே தங்களது வரிப் பங்களிப்பைவிட 44% மற்றும் 58% குறைவான நிதியையே பெற்றன. நிதி வழங்கும் கொடையாளி மாநிலங்களுக்கும் (Donor states), நிதியைப் பெறும் பயனாளி மாநிலங்களுக்கும் (Beneficiary states) இடையிலான இந்த இடைவெளி கடந்த அறுபது ஆண்டுகளில், குறிப்பாக 2000-ஆம் ஆண்டிற்குப் பிறகு மிகக் கடுமையாக அதிகரித்துள்ளதாகத் தரவுகள் காட்டுகின்றன.

ஒரு முக்கியமான விஷயத்தை நாம் கவனிக்க வேண்டும். தற்போது மிக அதிக பங்களிப்பை வழங்கும் மாநிலங்கள் தென்னிந்திய மாநிலங்கள் அல்ல, மாறாக குஜராத், மகாராஷ்டிரா மற்றும் ஹரியானா ஆகிய மாநிலங்கள் ஆகும். அதே நேரத்தில், ஒடிசா மற்றும் மேற்குவங்கம் ஆகிய மாநிலங்கள் இந்த நிதிப் பகிர்வின் மூலம் அதிகப் பலன்களைப் பெறும் முக்கியப் பயனாளி மாநிலங்களாக உள்ளன.

அதிகரித்து வரும் ஜனநாயக சமநிலையின்மை மற்றும் உயர்ந்து வரும் நிதிப்பகிர்வுகள் ஆகியவை ஆழமான சில பிரச்சனைகளின் வெளிப்பாடுகள் மட்டுமே ஆகும். இதற்குப் பின்னணியில் இரண்டு முக்கிய அடிப்படைக் காரணங்கள் உள்ளன.

ஆழ்ந்த காரணம் 1. மாறுபட்ட செயல்திறன்

கூட்டாட்சி முறை குறித்த விவாதங்களில் நீண்டகாலமாகப் பாதிப்பை ஏற்படுத்தி வரும் மிக முக்கியமான அடிப்படைப் பிரச்சனை என்னவென்றால், மாநிலங்களின் பிறப்பு விகிதம் மற்றும் பொருளாதாரம் சார்ந்த செயல்பாடுகளில் காணப்படக்கூடிய வேறுபாடுகள் ஆகும் (பொருளாதார வேறுபாடுகள் வரைபடம் 3-ல் காட்டப்பட்டுள்ளன).

1980-ஆம் ஆண்டு முதல், தெற்கு மற்றும் மேற்கு இந்திய மாநிலங்கள் மற்றும் ஹரியானாவில், தனிநபர் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி விகிதமானது (Per capita GDP - இது மக்களின் வாழ்க்கைத்தரம் மற்றும் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கான ஒரு குறியீடாகும்) சீனாவின் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு நிகராக மிக வேகமாக வளர்ந்து வந்துள்ளது. இதன் மூலம் இந்த மாநிலங்கள், இந்தி பேசும் வடமாநிலங்கள் மற்றும் மேற்குவங்கத்தைவிடப் பொருளாதாரத்தில் முன்னேறியுள்ளன. இத்தகைய பொருளாதார மற்றும் மக்கள்தொகை இடைவெளிகளைச் கையாள்வது எந்தவொரு கூட்டாட்சி முறைக்கும் ஒரு மிகப்பெரிய சிக்கலாகும். ஏனெனில், இதில் அரசியல் பிரதிநிதித்துவம் மற்றும் பொருளாதார மறுபகிர்வு போன்ற முக்கியமான விஷயங்கள் அடங்கியுள்ளன, இவற்றை எளிதில் சமரசம் செய்துவிட முடியாது. மேலும், சிறப்பாகச் செயல்படும் மாநிலங்கள் தங்களின் அதிகப்படியான பங்களிப்பிற்காகத் (மக்கள்தொகை கட்டுப்பாடு மற்றும் பொருளாதார வளர்ச்சியில்) தண்டிக்கப்படுவதாகவும், அதே வேளையில் சரியாகச் செயல்படாத மாநிலங்கள் தங்களின் குறைவான செயல்பாட்டிற்காகப் பரிசளிக்கப்படுவதாகவும் (வரைபடம் 2-ல் காட்டப்பட்டுள்ளது போல) ஒரு கருத்து நிலவுவது இந்தச் சிக்கலை இன்னும் அதிகப்படுத்துகிறது.

ஆழ்ந்த காரணம் 2. ஜனநாயக உணர்வு சீர்குலைதல்

நிதிசார் கூட்டாட்சியை மேலும் மோசமாக்கும் முக்கியப் பிரச்சனை, இந்திய அரசியலில் அதிகரித்துவரும் பிளவுகள் ஆகும். பணமதிப்பிழப்பு, வேளாண் சட்டங்கள் (Farm laws), மற்றும் குடியுரிமை திருத்தச் சட்டம், 2019 (Citizenship Amendment Act -2019) ஆகியவற்றில் தொடங்கி, இந்திய தண்டனைச் சட்டத்திற்கு (Indian Penal Code (IPC)) மாற்றாக பாரதிய நியாய சன்ஹிதா (Bharatiya Nyaya Sanhita (BNS)) கொண்டு வரப்பட்டது வரை, மற்றும் வாக்காளர் பட்டியல் சிறப்பு தீவிர திருத்த (Special Intensive Revision (SIR))) தேர்தல் மாற்றங்கள், சமீபத்திய அரசியலமைப்பு திருத்த மசோதா (Constitutional Amendment Bill) என அனைத்திலும் ஆளும் கட்சி பெரும்பாலும் தன்னிச்சையாகவே செயல்பட்டுள்ளது. பரந்த அளவிலான விவாதங்கள், சமரசம், அனைவரையும் அரவணைத்துச் செல்லுதல் மற்றும் சுயகட்டுப்பாடு போன்ற ஜனநாயக நடைமுறைகளுக்கு மிகக் குறைந்த அளவே மதிப்பளிக்கப்பட்டுள்ளது.

அரசியலை வெறும் தேர்தல் போட்டியாகப் பார்ப்பதற்குப் பதிலாக, எதிரிகளை வீழ்த்துவதற்கான ஒரு போராகக் கருதும் போக்கு தற்போது பெருகி வருகிறது.     தேசக் கட்டமைப்பின் அடிப்படையாக விளங்கும் 'கூட்டுறவு கூட்டாட்சி' (Cooperative federalism), தற்போது மோதல்களும் எதிர்ப்புகளும் நிறைந்த ஒரு 'முரண்பாட்டு கூட்டாட்சியாக' மாறி வருகிறது. இது காஷ்மீர், லடாக், மணிப்பூர், தென்னிந்தியா மற்றும் மதரீதியிலான சிறுபான்மையினரிடையே பெரும் அதிருப்தியை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இதன் விளைவாக ஏற்பட்டுள்ள மிகப்பெரிய இழப்பு என்னவென்றால், தேசக் கட்டமைப்பிற்கு மிகவும் அவசியமான ஒரு சக்தியாக விளங்கும் 'நம்பிக்கை' பலவீனமடைந்துள்ளதுதான். இந்த நம்பிக்கை இழப்பு குடிமக்களுக்கு இடையேயும், குடிமக்களுக்கும் அரசாங்கத்திற்கும் இடையேயும், ஒன்றிய-மாநில அரசுகளுக்கு இடையேயும் மற்றும் மாநிலங்களுக்கு இடையேயும்கூட ஏற்பட்டுள்ளது.

ஜனநாயக உணர்வு என்றால் என்ன? கடந்த 2018-ஆம் ஆண்டு, கேரள நிதியமைச்சர் டி.எம். தாமஸ் ஐசக் அவர்கள், சூதாட்ட வரி விதிப்பு குறித்த பொதுவான முடிவிற்கு தான் ஒருவரே எதிர்ப்பு தெரிவிப்பதாகக் கூறி, சரக்கு மற்றும் சேவை வரி கவுன்சில் (Goods and Services Tax Council (GST Council)) கூட்டத்திலிருந்து நாகரீகமாக வெளியேற முன்வந்தார். ஒன்றிய அரசும் 28 மாநிலங்களும் அந்த முடிவை ஆதரித்ததாலும், எதிர்க்கட்சி ஆளும் ஒரே ஒரு மாநிலம் (கேரளா) மட்டுமே அதை எதிர்த்ததாலும், அந்தக் குழு கூட்டத்தைத் தடையின்றி எளிதாகத் தொடர்ந்திருக்க முடியும். (இருப்பினும், ஒரு தனி மாநிலத்தின் குரலையும் மதிக்க வேண்டும் என்ற ஜனநாயகப் பண்பின் காரணமாக அன்றைய கூட்டம் ஒத்திவைக்கப்பட்டது).

மாறாக, அப்போதைய ஒன்றிய நிதி அமைச்சர் அருண் ஜெட்லி அவர்கள், கேரள நிதியமைச்சர் மீண்டும் வருவதற்குப் பல சிறப்பு முயற்சிகளை மேற்கொண்டார். அதோடு, மற்ற 28 மாநில நிதி அமைச்சர்களுக்கு இடையே ஒரு சமநிலையை மிகவும் கவனமாகக் கையாண்டு, அவரது நிபந்தனைகளையும் ஏற்றுக்கொண்டார். இதன் காரணமாகக் கேரளா இந்தத் திட்டத்தில் இணைய ஒப்புக்கொண்டது. இதன் மூலம் அனைவரின் ஒருமித்த கருத்து நிலைநாட்டப்பட்டது, இந்தியாவும் இந்த முயற்சியில் வெற்றியடைந்தது.

இந்தியக் கூட்டாட்சித் தத்துவத்தில் எழுந்துள்ள கடுமையான சிக்கல்களை எதிர்கொள்வதற்காக - புதிய ஒப்பந்தங்கள், பெரிய அளவிலான சமரசங்கள், சிக்கலான வாக்குப்பதிவு முறைகள் மற்றும் திருத்தப்பட்ட நிதிப் பகிர்வு ஏற்பாடுகள் போன்ற பல தீர்வுகள் சமீபகாலங்களில் பரிந்துரைக்கப்பட்டுள்ளன. ஆனால், இந்தியாவின் பல்வேறு மாநிலங்களுக்கு இடையே செயல்பாட்டுத் திறனில் வேறுபாடுகள் நீடிக்கும் பட்சத்தில், கூடுதல் அதிகாரம் கொண்ட ஒன்றிய அரசாங்கத்திடமிருந்து ஒரு அடிப்படையான ஜனநாயக அணுகுமுறை ஏற்படாதவரை எந்தவொரு தீர்வும் பலன் தராது. இத்தகைய ஜனநாயக அணுகுமுறை இருந்தால் மட்டுமே எவ்வளவு பெரிய சிக்கல்களையும் தீர்க்க முடியும். அது இல்லையென்றால், சிறிய பிரச்சனைகள்கூட பெரிய நெருக்கடிகளாக உருவெடுக்கக்கூடும் என்கின்றனர். ஒரு ஜனநாயக அணுகுமுறை மட்டுமே, அதிகாரம் படைத்த ஒரு அரசாங்கம் தன்னிச்சையாகவும் அடக்குமுறையுடனும் நடந்துகொள்வதைத் தடுக்கிறது.

தேவேஷ் கபூர், ஒரு அரசியல் விஞ்ஞானி ஆவார். இவர் Washington DC (District of Columbia) நகரில் உள்ள ஜான்ஸ் ஹாப்கின்ஸ் பல்கலைக்கழகத்தின் மேம்பட்ட சர்வதேச ஆய்வுகள் பள்ளியில், தெற்காசிய ஆய்வுகளுக்கான ‘Starr Foundation’ பேராசிரியராகப் பணியாற்றுகிறார்.

அரவிந்த் சுப்ரமணியன், ஒரு இந்தியப் பொருளாதார அறிஞர் மற்றும் இந்திய அரசாங்கத்தின் முன்னாள் தலைமைப் பொருளாதார ஆலோசகர் (2014-18) ஆவார். இவர் தற்போது வாஷிங்டன் டிசி-யில் உள்ள பீட்டர்சன் சர்வதேச பொருளாதார நிறுவனத்தில் மூத்த ஆய்வாளராகப் பணியாற்றுகிறார்.

Original Link: India’s federalism challenges, and how consensus building is the way forward.

Read More →

ஒன்றிய அரசு மற்றும் பிறருக்கு எதிரான மோஹித் மினரல்ஸ் நிறுவன இயக்குநர் வழக்கில், இந்தியாவின் ‘கூட்டாட்சித் தத்துவம்’ குறித்து இந்திய உச்சநீதிமன்றம் கூறியது என்ன? - பிரியா குமாரி சுக்லா

முக்கிய அம்சங்கள்:

• இந்தியப் பிரிவினையின் துயரங்களுக்குப் பிறகு நமது அரசியலமைப்பை வடிவமைக்கும்போது ஒன்றிய அரசிடம் அதிகாரங்கள் குவிக்கப்பட்டதில் தொடங்கி; நிதிப்பகிர்வில் ஒன்றிய மற்றும் மாநில அரசுகளுக்கு இடையிலான செங்குத்து மற்றும் கிடைமட்டப் பகிர்வு குறித்த முடிவில்லாத விவாதங்கள்; திட்டக் குழுவின் மூலம் நிகழ்ந்த அதிகாரக் குவிப்பு; அரசியலமைப்புச் சட்டப்பிரிவு 356-ஐத் தவறாகப் பயன்படுத்தி மாநில அரசுகளைக் கலைத்துவிட்டு குடியரசுத் தலைவர் ஆட்சியை அமல்படுத்துவது; ஆளுநர்களின் ஒருதலைபட்சமான செயல்பாடுகள்; மொழிச் சிக்கல்கள்; தொகுதி மறுவரையறை மற்றும் நாடாளுமன்றத்தில் மாநிலங்களுக்கான இடங்களைப் பகிர்ந்தளிப்பது எனப் பல விஷயங்களை எதிர்கொண்ட இந்தியக் கூட்டாட்சித் தத்துவம் என்பது காலம் மற்றும் சூழலுக்கு ஏற்ப தொடர்ந்து மாறிவரும் மற்றும் பரிணமித்து வரும் ஒரு செயல்முறையாகவே இருந்து வருகிறதே தவிர, அது ஒருபோதும் மாற்ற முடியாத ஒன்றாகக் கல்லில் எழுதப்படவில்லை.

• ஜனநாயக நாடுகளில், சமமான குடியுரிமை (Equal citizenship) என்பது ஒவ்வொரு குடிமகனின் வாக்கிற்கும் சமமான மதிப்பு இருக்க வேண்டும் என்று கோருகிறது. மக்கள்தொகை மாறும்போது, இந்தச் சமத்துவத்தை உறுதி செய்வதற்காக, மாநிலங்களுக்கு இடையேயும் (மெதுவாக மக்கள்தொகை வளரும் மாநிலங்கள் மற்றும் வேகமாக மக்கள்தொகை வளரும் மாநிலங்கள் இடையே) மற்றும் மாநிலங்களுக்குள்ளும் (மெதுவாக மக்கள்தொகை வளரும் கிராமப்புறங்கள் மற்றும் வேகமாக மக்கள்தொகை வளரும் நகர்ப்புறங்கள் இடையே) குறிப்பிட்ட கால இடைவெளியில் தொகுதிகளின் எண்ணிக்கையை மாற்றியமைப்பது அவசியமாகிறது. ஆனால், இத்தகைய கோட்பாடுகளை வெறும் தத்துவங்களாக மட்டும் பார்க்காமல், அரசியல் விவேகத்தின் நடைமுறை உண்மைகளுக்கேற்ப அவற்றை மாற்றி அமைத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

உங்களுக்குத் தெரியுமா?

• தேசிய கல்வி ஆராய்ச்சி மற்றும் பயிற்சிக் குழு (National Council of Educational Research and Training (NCERT)) பாடப்புத்தகங்களின்படி, கூட்டாட்சி (Federalism) என்பது ஒரு நாட்டின் ஒன்றிய அதிகார அமைப்பிற்கும் (ஒன்றிய அரசு), அதன் பல்வேறு உறுப்பு அமைப்பிற்கும் (மாநில அரசுகள்) இடையே அதிகாரம் பகிர்ந்து அளிக்கப்படும் ஓர் அரசாங்க முறையாகும். பொதுவாக, கூட்டாட்சி முறையில் இரண்டு அடுக்கு அரசாங்கங்கள் இருக்கும். ஒன்று, ஒட்டுமொத்த நாட்டிற்குமான அரசாங்கம் (ஒன்றிய அரசு); இது பொதுவாகப் பொதுவான தேசிய நலன் சார்ந்த சில குறிப்பிட்ட துறைகளுக்குப் பொறுப்பாகச் செயல்படும். மற்றொன்று, மாகாணங்கள் அல்லது மாநிலங்களின் அளவில் உள்ள அரசாங்கங்கள் (மாநில அரசுகள்); இவை தங்களின் மாநில அன்றாட நிர்வாகத்தைக் கவனித்துக்கொள்கின்றன. இந்த இரண்டு அடுக்கு அரசாங்கங்களும் மற்றொன்றைச் சார்ந்து இருக்காமல், தங்களுக்குரிய அதிகாரங்களைத் தன்னிச்சையாகவும் சுதந்திரமாகவும் பயன்படுத்துகின்றன.

Original Link: What Supreme Court of India said on Federalism in India in Union of India and Anr versus M/s Mohit Minerals Through Director case? 

Read More →

குடியுரிமை (திருத்த) விதிகள், 2026 என்றால் என்ன? -பிரியா குமாரி சுக்லா

முக்கிய அம்சங்கள்:

• திங்கட்கிழமை வெளியிடப்பட்ட அரசாங்க அரசிதழ் அறிவிப்பில், மத்திய உள்துறை அமைச்சகம் (Ministry of Home Affairs (MHA)), 1955-ஆம் ஆண்டின் குடியுரிமைச் சட்டத்தின் பிரிவு-18-ன்கீழ் உருவாக்கப்பட்ட 'குடியுரிமை (திருத்த) விதிகள், 2026' (Citizenship Amendment Rules, 2026), 2009-ஆம் ஆண்டு விதிகளின் அட்டவணை (IC)-ல் ஒரு புதிய பத்தியைச் சேர்த்துள்ளதாகத் தெரிவித்துள்ளது. அந்தப் புதிய விதியான பத்தி (iiiA)-ன்படி, விண்ணப்பதாரர்கள் தங்களுக்குப் அண்டை நாடுகள் மூன்றில் ஏதேனும் ஒன்றால் வழங்கப்பட்ட செல்லுபடியாகும் அல்லது காலாவதியான கடவுச்சீட்டு (Passport) உள்ளதா என்பதைக் குறிப்பிட வேண்டும். அத்தகைய கடவுச்சீட்டுகளை வைத்திருப்பவர்கள், அதன் எண், வழங்கப்பட்ட தேதி, இடம் மற்றும் காலாவதியாகும் தேதி போன்ற விவரங்களை வழங்க வேண்டும். மேலும், தங்களுக்கு இந்தியக் குடியுரிமைக்கான ஒப்புதல் கிடைத்த 15 நாட்களுக்குள், சம்பந்தப்பட்ட அஞ்சல்துறை முதுநிலை கண்காணிப்பாளர் அல்லது அஞ்சல்துறை கண்காணிப்பாளரிடம் அந்த கடவுச்சீட்டை ஒப்படைக்க ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும் என்று அந்த அறிவிப்பில் கூறப்பட்டுள்ளது.

உங்களுக்குத் தெரியுமா?

• அரசாங்க அறிவிப்பின்படி, இந்த புதிய விதிகள் அதிகாரப்பூர்வ அரசிதழில் வெளியிடப்படும் தேதியிலிருந்து நடைமுறைக்கு வரும் என்றும் குடியுரிமை தொடர்பான வழக்குகளில், சரிபார்ப்பு மற்றும் ஆவணப் பராமரிப்பை மேம்படுத்துவதற்காகக் கொண்டுவரப்பட்ட ஒரு நிர்வாகரீதியான தெளிவுபடுத்தல் மட்டுமே இந்தத் திருத்தம் என்றும் மத்திய உள்துறை அமைச்சகத்தின் (MHA) அதிகாரி ஒருவர் தெரிவித்துள்ளார்.

• இந்த மாத தொடக்கத்தில், மத்திய உள்துறை அமைச்சகம் 'குடியுரிமை (திருத்த) விதிகள், 2026'-ஐ அறிவித்தது. இது மின்னணு இந்திய வெளிநாட்டு குடிமக்கள் (electronic Overseas Citizen of India (e-OCI)) அட்டைகள், முழுமையான இணையவழி விண்ணப்ப முறை மற்றும் சிறுவர்களுக்கான இருநாட்டு கடவுச்சீட்டுகள் (Dual passports) மீதான கடுமையான விதிகளை அறிமுகப்படுத்துகிறது. இணையவழி விண்ணப்பங்கள், மின்னணு ஆவணங்கள் மற்றும் ஒப்புகைகளைக் கட்டாயமாக்குவதன் மூலம் முழுமையான மின்னணு இந்திய வெளிநாட்டு குடிமக்கள் (OCI) அமைப்பை இந்த விதிகள் உருவாக்குவதோடு, மீண்டும் மீண்டும் காகிதங்களில் செய்யப்படும் எழுத்துப் பணிகளைக் குறைப்பதாக மத்திய உள்துறை அமைச்சக (MHA) அதிகாரி ஒருவர் தெரிவித்தார். வெளிநாடு வாழ் இந்தியர்களுக்கான காகிதமில்லா அடையாள அமைப்புகளை உருவாக்கும் நோக்கத்துடன், நேரடியாக வழங்கப்படும் அட்டைகளுடன் சேர்த்து மின்னணு இந்திய வெளிநாட்டு குடிமக்கள் (e-OCI) அட்டைகளை வழங்குவதற்கும் ஒரு புதிய விதிமுறை அனுமதிக்கிறது. மேலும், எதிர்காலத்தில் தானியங்கிப் பதிவிற்கு வசதியாக, அதிவேக குடிவரவுத் திட்டங்களுடன் இணைக்க விண்ணப்பதாரர்கள் தங்களின் உயிரியல் அடையாளத் தரவுகளைப் (Biometric) பகிரவும் சம்மதிக்க வேண்டும் என்றும் கூறப்படுகிறது.

Original Link: What is Citizenship (Amendment) Rules, 2026?

Read More →

மே-ஜூன் மாதங்களில் தீவிரமாகும் எல் நினோ இந்தியாவை எவ்வாறு பாதிக்கக்கூடும்? -அபினவ் ராய்

நமது நாடு வேளாண்மை, நீர் வளங்கள் மற்றும் ஒட்டுமொத்த பொருளாதார நிலைத்தன்மையில் தென்மேற்குப் பருவமழையை சார்ந்திருக்கும் சூழலில், எல் நினோவின் வேகமான வளர்ச்சி எது போன்ற தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும்?

வட, மத்திய மற்றும் கிழக்கு இந்தியா முழுவதும் கடுமையான வெப்ப அலை நிலவும் என இந்திய வானிலை ஆய்வு மையம் (India Meteorological Department (IMD)) தொடர்ந்து எச்சரித்துவரும் நிலையில், ஒரு புதிய மேற்கத்திய இடையூறு (Western Disturbance) வரும் நாட்களில் நிலைமையை தீவிரப்படுத்த வாய்ப்புள்ளது.

அமெரிக்காவைச் சேர்ந்த எல் நினோ தெற்கு அலைவு (El Niño Southern Oscillation (ENSO)), மே 11 அன்று வெளியிட்ட தேசிய பெருங்கடல் மற்றும் வளிமண்டல நிர்வாக (National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA)) அறிக்கையில், இந்த ஆண்டு மே மற்றும் ஜூலை மாதங்களுக்கு இடையில் ஒரு எல் நினோ உருவாகி, ஆண்டு இறுதி வரை நீடிப்பதற்கு வலுவான வாய்ப்பு இருப்பதாகத் தெரிவித்துள்ளது. இது 2026-27 குளிர்காலத்தில் வட அரைக்கோளத்தைப் பாதிக்கும். மேலும், இந்தியா உள்ளிட்ட வெப்பமண்டல நாடுகளில் (tropical countries) அதிக தாக்கங்களை ஏற்படுத்தும்.

இந்தச் சூழலில், வரவிருக்கும் பருவமழைக்காலத்தில், 87 செ.மீ. அளவிலான நீண்டகால சராசரியில் (1971-2020) 92 சதவீத அளவுக்கே மழைப்பொழிவு இருக்கக்கூடும் என்றும், மழைப்பொழிவு இயல்பை விடக் குறைவாக இருக்கும் என்றும் இந்திய வானிலை ஆய்வு மையம் ஏப்ரல் மாதத்தில் கணித்திருந்தது. 2015-16-ஆம் ஆண்டில் ஏற்பட்ட கடந்த 'சூப்பர் எல் நினோ' (Super El Niño) நிகழ்வின்போது, ​​இந்தியா தனது நீண்டகால சராசரி மழைப்பொழிவில் 86 சதவீதத்தை மட்டுமே  பெற்றிருந்தது.

எல் நினோ நிகழ்வு என்றால் என்ன, மேலும் அது உலகம் முழுவதிலும் மற்றும் இந்தியாவிலும் வானிலைகளை எவ்வாறு பாதிக்கிறது?

எல் நினோ-தெற்கு அலைவு(El Niño-Southern Oscillation) என்றால் என்ன?

கடல் மேற்பரப்பு வெப்பநிலை (Sea surface temperature (SST)) மற்றும் வளிமண்டல அழுத்தம் போன்றவையே உலகளாவிய கடல் நீரோட்டங்களை பாதிக்கும் இரண்டு முக்கிய காரணிகளாகும். எல் நினோ தெற்கு அலைவு (ENSO) என்பது, பூமத்திய ரேகைக்கு அருகிலுள்ள பசிபிக் பெருங்கடல் பகுதியில் கடல் மேற்பரப்பு வெப்பநிலை மற்றும் காற்று அழுத்தத்தில் ஏற்படும் ஒரு காலமுறை சார்ந்த கடல்-வளிமண்டல மாறுபாடாகும்.

பண்டைய பவள எலும்புக்கூடுகளின் வேதியியல் கலவையானது, கடந்த ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக எல் நினோ தெற்கு அலைவு நிகழ்ந்து வருவதை வெளிக் காட்டுகிறது. இது மூன்று முக்கிய கட்டங்களைக் கொண்டுள்ளது: அவை வெப்பமான அல்லது எல் நினோ, குளிர்ந்த அல்லது லா நினோ, மற்றும் நடுநிலை ஆகும். 

சாதாரண சூழ்நிலைகளில் அல்லது நடுநிலைக் கட்டத்தின்போது, ​​வர்த்தகக் காற்றுகள் (trade winds) என அறியப்படும் ஒரு அமைப்பில், வர்த்தகக் காற்றுகள் பூமத்திய ரேகையில் கிழக்கிலிருந்து மேற்கு நோக்கி வீசுகின்றன. பசிபிக் பெருங்கடலின் கிழக்குப் பகுதி (தென் அமெரிக்காவிற்கு அருகில் உள்ள பகுதி) மேற்குப் பகுதியை (இந்தோனேசியாவிற்கு அருகில் உள்ள பகுதி) விட குளிர்ச்சியாக உள்ளது.

வர்த்தகக் காற்றுகள் வெப்பமான மேற்பரப்பு நீரை ஆஸ்திரேலியா மற்றும் ஆசியாவை நோக்கித் தள்ளுவதால், மேற்கு பசிபிக் பகுதி வெப்பமாகிறது. வெப்பமான நீர் மேற்கு நோக்கி நகர்வதால், ஆழ்கடலில் இருந்து வரும் குளிர் நிறைந்த நீர் தென் அமெரிக்காவின் மேற்குக் கடற்கரைக்கு அருகில் மேற்பரப்புக்கு உயர்கிறது. இந்த செயல்முறை மேல்நோக்கி எழுதல் (upwelling) என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்த குளிர்ச்சியடைந்த நிறைந்த நீர், அந்தப் பகுதியில் மீன்வளத்தைப் பாதுகாக்க உதவுகிறது.

மேற்கு பசிபிக் பகுதியில் நிலவும் வெப்பமான குறைந்த காற்றழுத்த நிலைமைகள், தென் அரைக்கோளத்தில் உள்ள வடக்கு ஆஸ்திரேலியா, தென்கிழக்கு ஆசியா மற்றும் நியூ கினியா ஆகிய பகுதிகளில் டிசம்பர் மாதத்தில் அதிகமான மழையைக் (abundant rainfall) கொண்டு  வந்தன.

எல் நினோ என்றால் என்ன, அது எவ்வாறு உருவாகிறது?

‘எல் நினோ’ என்ற சொல் முதன்முதலில் 1600-களில் தென் அமெரிக்க மீனவர்களால் பயன்படுத்தப்பட்டது. இது ஸ்பானிய மொழியிலிருந்து வந்தது, மேலும் இதன் நேரடிப் பொருள் கிறிஸ்து குழந்தை அல்லது சிறுவன் என்பதாகும். ஏனெனில் இந்த நிகழ்வு பொதுவாக கிறிஸ்துமஸ் பண்டிகையை ஒட்டி உச்சத்தை அடைகிறது. எனவே, மீனவர்கள் பயன்படுத்திய முழுப் பெயர் ‘கிறிஸ்துமஸ் குழந்தை’ (El Niño de Navidad) என்பதாகும்.

எல் நினோ பொதுவாக மத்திய மற்றும் கிழக்கு வெப்பமண்டல பசிபிக் பெருங்கடலில் இரண்டு முதல் ஏழு ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை ஏற்படுகிறது. இது உலகளாவிய வானிலை மற்றும் மழைப்பொழிவு முறைகள், கடல் நிலைமைகள் மற்றும் மீன்வளத்தைப் பாதிக்கிறது. ஒரு எல் நினோ பொதுவாக 12-18 மாதங்கள் நீடிக்கும் மற்றும் இந்தியத் துணைக்கண்டத்தின் ஏற்படும் பருவக்காற்றுகளை எல் நினோ பலவீனப்படுத்துகிறது.

வர்த்தகக் காற்றுகளின் திசை மாற்றம் அல்லது பலவீனம் காரணமாக எல் நினோ ஏற்படுகிறது. இது மத்திய மற்றும் கிழக்கு பசிபிக் பகுதிகளில் வெப்ப நீர் அதிகம் குவிவதற்கு வழிவகுக்கிறது. வலுவான மற்றும் பலவீனமான வர்த்தகக் காற்றுகள், வெப்பமண்டல பசிபிக் பகுதியின் வளிமண்டலத்தில் ஏற்படும் அழுத்தச் சரிவின் (ஒரு குறிப்பிட்ட தூரத்தில் காற்றின் அழுத்தம் மாறும் விகிதம்) மாற்றங்களுடன் தொடர்புடையவையாகும். இந்த இடையூறு கடல் மேற்பரப்பு வெப்பநிலை (SST), வளிமண்டல சுழற்சி மற்றும் வானிலை முறைகளைப் பாதிக்கிறது.

எல் நினோ நிகழ்வுகளின் போது, ​​மத்திய பசிபிக்கில் குறைந்த காற்றழுத்த மண்டலம் கிழக்கு நோக்கி நகர்கிறது. மேலும், மேற்கு பசிபிக் ஒரு பலவீனமான உயர் காற்றழுத்த மண்டலத்தையும் வறட்சி போன்ற நிலைமைகளையும் எதிர்கொள்கிறது. காற்றழுத்த அமைப்பில் ஏற்படும் இந்த மாற்றம் தெற்கு அலைவு(Southern Oscillation) என அழைக்கப்படுகிறது.

 எல் நினோ தெற்கு அலைவு  (El Niño Southern Oscillation (ENSO)) நிலைமைகளைக் கண்காணித்தல்

ENSO நிலைமைகளைக் கண்காணிப்பது, பூமத்திய ரேகை பசிபிக் பெருங்கடல் முழுவதும் உள்ள கடல் மேற்பரப்பு வெப்பநிலையின் சராசரி நிலைகளில் ஏற்படும் மாற்றங்களில் கவனம் செலுத்துகிறது. தேசிய கடல் மற்றும் வளிமண்டல நிர்வாகம் (National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA)) இந்த வெப்பநிலை முரண்பாடுகளைப் பல்வேறு குறியீடுகள் மூலம் கண்காணிக்கிறது.

1. பெருங்கடல் நினோ குறியீடு (Oceanic Niño Index (ONI)) – இது பசிபிக் பெருங்கடலில் நினோ 3.4 (5°வ–5°தெ, 120°மே-170°மே தீர்க்கரேகை) என அறியப்படும் ஒரு குறிப்பிட்ட பிராந்தியத்தில் உள்ள மூன்றாண்டு கால முழுமையான சராசரி கடல் மேற்பரப்பு வெப்பநிலை முரண்பாட்டை அளவிடுகிறது.

குறைந்தது ஐந்து தொடர்ச்சியான, ஒன்றன் மேல் ஒன்றாக ஏற்படும் மூன்று மாத காலங்களுக்கு நீடிக்கும், +0.5°C அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட கடல் மேற்பரப்பு வெப்பநிலை மாறுபாடுகள் ENSO வெப்ப நிலை (எல் நினோ) என அறிவிக்கப்படுகின்றன. அதேசமயம் -0.5°C அல்லது அதற்குக் குறைவான மாறுபாடுகள் ENSO குளிர் நிலை (லா நினோ) என அழைக்கப்படுகின்றன.

2. தெற்கு அலைவுக் குறியீடு (Southern Oscillation Index (SOI)) – இது தஹிதி (பிரெஞ்சு பாலினேசியா) மற்றும் டார்வின் (ஆஸ்திரேலியா) ஆகியவற்றுக்கு இடையேயான கடல் மட்ட  வேறுபாடுகளை அளவிடுகிறது. அதிக தெற்கு அலைவுக் குறியீடு வலுவான வர்த்தகக் காற்றுகளையும் லா நினோ நிலைமைகளையும் குறிக்கிறது.  அதேசமயம் குறைந்த தெற்கு அலைவுக் குறியீடு பலவீனமான வர்த்தகக் காற்றுகள் மற்றும் எல் நினோ நிலைமைகளுடன் தொடர்புடையது.

3. சார்பு பெருங்கடல் நினோ குறியீடு (Relative Oceanic Niño Index (RONI)) – இது ஒரு மேம்பட்ட ENSO அளவீடு ஆகும். இது, உலகளாவிய பெருங்கடல் வெப்பமயமாதலுக்கு ஏற்ப சரிசெய்து, நினோ 3.4 வெப்பநிலை மதிப்புகளை அனைத்து வெப்பமண்டலப் பெருங்கடல்களின் வெப்பநிலையுடன் ஒரே நேரத்தில் ஒப்பிடுகிறது. உலகம் வெப்பமடையும்போது ஒரு உயர் அடிப்படை அளவைக் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்வதன் மூலம் முன்னறிவிப்பை மேம்படுத்துவதே RONI-யின் நோக்கமாகும்.

ஒப்பீட்டு பெருங்கடல் எல் நினோ குறியீட்டின்  வலிமை நிகழ்வுகளின் அடிப்படையில், எல் நினோவை பின்வருமாறு வகைப்படுத்தலாம்:

– பலவீனமான  எல் நினோ (0.5°C முதல் 1°C)-யில் வரை ஏற்படும்.

– மிதமான எல் நினோ  (1°C முதல் 1.5°C)-யில் ஏற்படும்.

– அதிக வெப்பமுடைய எல் நினோ (1.5°C முதல் 2°C)-யில்   ஏற்படும்.

– மிகவும் வலிமையான எல் நினோ (≥ 2°C)-யில்  ஏற்படும்.

குறிப்பாக, 'சூப்பர் எல் நினோ’ என்பது அதிகாரப்பூர்வமான அறிவியல் சொல் அல்ல; இது  நடைமுறையில் பயன்படுத்தபடாத சொல் ஆகும். மிகவும் வலுவான எல் நினோ நிகழ்வைக் குறிக்க இந்த சொல் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இந்த முறை அது போன்ற வலுவான எல் நினோ நிகழ்வு ஏற்படும் வாய்ப்பு உள்ளது. இருப்பினும், ‘மிகவும் வலுவான எல் நினோ நிகழ்வுகள், கட்டாயமாகத் தீவிரமான தாக்கங்களை ஏற்படுத்தும் என்று உறுதிகூற முடியாது. அவை குறிப்பிட்ட சில தாக்கங்கள் ஏற்படுவதற்கான வாய்ப்புகளை மட்டுமே அதிகரிக்கக்கூடும்’ என்று NOAA எச்சரித்துள்ளது.

எல் நினோ-தெற்கு அலைவு (El Niño-Southern Oscillation)  நிகழ்வுகளின் தாக்கம்

எல் நினோ-தெற்கு அலைவு நிகழ்வுகளின் தாக்கத்தை உலகளவில் காண முடிந்தாலும், தெற்கு மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியா, இலத்தீன் அமெரிக்கா மற்றும் ஆப்பிரிக்காவின் வெப்பமண்டல நாடுகளில் இதன் தாக்கம் மிகவும் அதிகமாக உணரப்படுகிறது. இந்தத் தாக்கங்கள் நாடுகளுக்கு இடையே  மாறுபடலாம்.

எல் நினோ நிலைமைகள் பொதுவாக தெற்கு ஆப்பிரிக்கா, தெற்காசியா, தென்கிழக்கு ஆசியா மற்றும் வடக்கு பிரேசில் ஆகிய பகுதிகளில் வறண்ட வானிலையைக் கொண்டு வருகின்றன. இதற்கு மாறாக, எல் நினோ மத்திய அமெரிக்கா, வடக்கு பெரு, ஈக்வடார் மற்றும் தென் அமெரிக்காவின் வடக்கு மற்றும் தென்கிழக்குப் பகுதிகளில் கனமழையையும், கிழக்கு-மத்திய பசிபிக் தீவுகள் மற்றும் பூமத்திய ரேகை கிழக்கு ஆப்பிரிக்காவின் சில பகுதிகளில் ஈரப்பதமான  வானிலையையும் கொண்டு வருகிகிறது.

எல் நினோ ஆண்டுகளில் பெரும்பாலும் சராசரியை விட அதிக வெப்பநிலை நிலவும். உதாரணமாக, 2023-24ல் ஏற்பட்ட வலுவான எல் நினோ நிகழ்வின் காரணமாக, 2024-ஆம் ஆண்டு  வரலாற்றில்  இல்லாத அளவுக்கு வெப்பமான ஆண்டாக அமைந்தது. இந்த நிலைமைகள் கடும் வெப்பம், வறட்சி, காட்டுத்தீ மற்றும் உணவுப் பாதுகாப்பின்மை போன்ற சூழல்களை  அதிகமாக ஏற்படுதும். மேலும், இவை பூச்சிகளால் பரவும் நோய்களின் பரவல் (vector-borne diseases) முறைகளையும் மாற்றக்கூடும்.

இந்தியாவில் ஏற்படவிருக்கும் தாக்கங்கள்

வேளாண்மை, நீர் வளங்கள் மற்றும் ஒட்டுமொத்த பொருளாதார நிலைத்தன்மைக்காக தென்மேற்குப் பருவமழையை இந்தியா சார்ந்திருப்பதால், எல் நினோவின் தாக்கம் இந்தியாவிற்கு அதிக தாக்கத்தை ஏற்படுதும். வரலாற்றுரீதியாக, எல் நினோ ஆண்டுகளில் குறைந்தது பாதி, பருவமழை வறட்சியுடன் (நீண்டகால சராசரியிலிருந்து -10% க்கும் குறைவான அளவில்) பொழிந்துள்ளது. 1950-ஆம் ஆண்டு முதல், 16 எல் நினோ ஆண்டுகளில், 7 ஆண்டுகளில் இந்தியா இயல்பை விடக் குறைவான பருவமழை பொழிவு ஏற்பட்டுள்ளது.

இந்த ஆண்டு இயல்பை விடக் குறைவான பருவமழை பெய்யும் என்ற இந்திய வானிலை ஆய்வு மையத்தின் கணிப்பு, பயிர் விளைச்சலையும் வேளாண் உற்பத்தித்திறனையும் அதிககமாகப் பாதிக்கக்கூடும். இது போன்ற ஒரு சூழல் உணவுப் பற்றாக்குறை, பணவீக்கம் மற்றும் கிராமப்புற வருமானச் சரிவை ஏற்படுத்தி, பொருளாதாரச் சிக்கல்களை மோசமாக்கும்.

குறைந்த மழைப்பொழிவு, நீண்ட வறண்ட காலங்கள், வறட்சி மற்றும் அதிக வெப்பநிலை ஆகியவை கிடைக்கக்கூடிய நீர் வளங்களுக்கு அதிக பாதிப்பை ஏற்படுத்தக்கூடும். இந்த சூழல் காட்டுத் தீ மற்றும் வெப்ப அலைகள் அதிகரிப்பதற்கும் வழிவகுக்கலாம். இந்தக் காலநிலை மாற்றங்கள் சுகாதாரத்தில் கடுமையான விளைவுகளை ஏற்படுத்தக்கூடும்.

மேலும், மேற்கு ஆசியாவில் நிலவும் நெருக்கடி மற்றும் ஹோர்முஸ் நீரிணை மூடப்பட்டதன் காரணமாக எரிசக்தி மற்றும் உர விநியோகத்தில் ஏற்படும் பாதிப்புகள், குறைவான பருவமழை ஆண்டின் தாக்கத்தை  மோசமாக்கக்கூடும்.

ஆரம்பகால கணிப்புகள் (early forecasts) ஏன் முக்கியம்

எல் நினோ-தெற்கு அலைவு ஒரு இயற்கை நிகழ்வு, அதைத் தடுக்க முடியாது. ஆனால், முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகள் மூலம் அதன் தாக்கத்தைக் குறைக்க முடியும். மேம்பட்ட கண்காணிப்புத் திறன்கள், எல் நினோ நிகழ்வுகளின் தொடக்கம், தீவிரம் மற்றும் கால அளவைக் கணிப்பதற்கான நிலைமைகளை மேம்படுத்தியுள்ளன.

இதுபோன்ற முன்னறிவிப்புகள், ஏற்படக்கூடிய சேதங்களைக் குறைப்பதற்காக, பேரிடர் தயார்நிலையை வலுப்படுத்துதல், நீர் சேமிப்பை ஊக்குவித்தல் மற்றும் வேளாண் நடைமுறைகளை மேம்படுத்துதல் போன்ற நடவடிக்கைகளை எடுக்க தேவையான கால அவகாசத்தை வழங்குகின்றன.

குறிப்பாக, மழைப்பொழிவு பற்றாக்குறை உள்ள மாவட்டங்களில், வறட்சியைத் தாங்கக்கூடிய காரிஃப் பயிர் இரகங்களை ஊக்குவிப்பதும், விதைப்பு காலங்களை மாற்றி அமைப்பதும், விளைச்சல் குறையும் பட்சத்தில் விவசாயிகளுக்கான வருமான இழப்பைக் குறைக்க உதவக்கூடும்.

காலம் கடந்து போவதற்குள், மாநிலங்களும் தங்களின் வறட்சி மற்றும் வெப்பத் தடுப்பு நடவடிக்கைத் திட்டங்களைத் தயாரித்து, நிலத்தடி நீர் மறு அலைவுமற்றும் நீர் சேமிப்பு முயற்சிகளுக்கு முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டும். முன்கூட்டிய கணிப்புகளின்படி நாம் செயல்பட்டால் மட்டுமே, அவை நமக்கு தேவையான அளவு  பயனளிக்கும்.

Original Link: How El Niño development during May-June is likely to affect India.

Read More →

சுற்றுச்சூழல் நிர்வாகத்தில் பெண்கள் ஏன் முக்கியப் பங்குதாரர்களாகத் திகழ்கிறார்கள்? -ரித்விகா பட்கிரி

சில நாட்களுக்கு முன்னர், ஆறு பெண் சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர்கள் 2026-ஆம் ஆண்டிற்கான 'கோல்ட்மேன் சுற்றுச்சூழல் விருதை' (Goldman Environmental Award) பெற்றனர். உலகம் முழுவதிலும், குறிப்பாக  நமது நாட்டில் நடைபெறும் அடித்தள அளவிலான சுற்றுச்சூழல் இயக்கங்களில் பெண்களின் பங்கை இது எவ்வாறு முன்னிலைப்படுத்துகிறது?  

இங்கிலாந்தில் எண்ணெய் துளையிடுதலுக்கு எதிரான பிரச்சாரம், நைஜீரியாவில் மனித நடவடிக்கைகளால் ஏற்படும் காட்டுத்தீயிலிருந்து அழிவு நிலையில் உள்ள வௌவால்களை பாதுகாக்கும் முயற்சிகள், இந்தியாவில் நடைபெறும் பல்வேறு சுற்றுச்சூழல் போராட்டங்கள் ஆகியவை, சுற்றுச்சூழலை பாதுகாப்பதிலும் அதை மீண்டும் உருவாக்குவதிலும் பெண்கள் வகிக்கும் முக்கியப் பங்கினை தெளிவாக எடுத்துக்காட்டுகின்றன.

சில நாட்களுக்கு முன்னர், ஆறு பெண் ஆர்வலர்கள் 2026-ஆம் ஆண்டிற்கான கோல்டுமேன் சுற்றுச்சூழல் விருதைப் பெற்றனர். 1989-ல்  உருவாக்கப்பட்ட, பசுமை நோபல் பரிசு என்றும் அழைக்கப்படும் இந்த விருதை வென்ற ஆறு பேரும், பல்வேறு பிரச்சினைகளை எழுப்பி, பல்வேறு வகையான பிரச்சாரங்களை மேற்கொண்டு, காலநிலை செயல்பாட்டில் தங்குளுக்கான ஒரு தனித்துவமான வரலாற்றைக் கொண்டுள்ளனர்.

சுற்றுச்சூழல் செயல்பாடுகளில் பெண்கள் முன்னணியில் இருந்து வந்திருந்தாலும், இதற்குப் பெண்களுக்கும் சுற்றுச்சூழலுக்கும் இடையிலான உறவுகள் குறித்த புரிதலும் முக்கியமானதாகிறது.

ஆறு பெண்களுக்கு 'பசுமை நோபல்' (Green Nobel) விருது

'பசுமை நோபல்' பரிசு வென்ற ஆறு வெற்றியாளர்கள்:

1. நைஜீரியாவின் வெப்பமண்டல சூழலியல் நிபுணரும், இயற்கை பாதுகாவலருமான இரோரோ தான்ஷி.

2.  தென் கொரியாவைச் சேர்ந்த காலநிலை மாற்ற செயற்பாட்டாளர் போரிம் கிம். 

3. பிரிட்டிஷ் காலநிலைச் செயற்பாட்டாளர் சாரா ஃபின்ச்,

4. அமெரிக்கப் பூர்வகுடி காலநிலைச் செயற்பாட்டாளர் அலன்னா அக்காக் ஹர்லி, 

5. கொலம்பிய இளைஞர் காலநிலைச் செயற்பாட்டாளர் யுவெலிஸ் மொராலஸ் பிளாங்கோ, 

6. சுரங்கத் தொழிலால் ஏற்படும் பாதிப்புகளை முடிவுக்குக் கொண்டுவரப் போராடிய பப்புவா நியூ கினிய அரசியல்வாதி தியோனிலா ரோகா மாட்போப் ஆவார்.

இந்த வெற்றியாளர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் காலநிலை ஆர்வலர் (climate activism)  என்ற தனித்துவமான ஒரு கதை உண்டு. உதாரணமாக, பிரிட்டிஷ் காலநிலை ஆர்வலரான சாரா ஃபின்ச், இங்கிலாந்தில் எண்ணெய் துளையிடுதலுக்கு எதிராக ஒரு பிரச்சாரத்தை முன்னெடுத்தார். அதன் விளைவாக, துளையிடுவதாலும் எரிபொருளை எரிப்பதாலும் ஏற்படும் அனைத்து உமிழ்வுகளையும் கருத்தில் கொள்ளுமாறு அதிகாரிகளுக்கு உத்தரவிட்டு, இங்கிலாந்து உச்ச நீதிமன்றம் ஒரு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க தீர்ப்பை வழங்கியது.

நைஜீரியாவைச் சேர்ந்த வெப்பமண்டல சூழலியலாளரும் இயற்கை ஆர்வலருமான இரோரோ தன்ஷி, மனிதர்களால் ஏற்ப்படும் காட்டுத்தீயிலிருந்து அழிந்துவரும் வௌவால்களைப் பாதுகாப்பதற்காக, மக்களின் பங்களிப்புடன் (community-led campaign) ஒரு வெற்றிகரமான பிரச்சாரத்தைத் தொடங்கினார். இருப்பினும், இந்தக் கதைகளை முக்கியமானவையாக ஆக்குவது, உள்ளூர் சுற்றுச்சூழல் கவலைகளை எவ்வாறு பரந்த உலகளாவிய விளைவுகளுடன் இணைக்கின்றன என்பதுதான்.

உள்ளூர் காலநிலை இயக்கங்கள் 

உள்ளூர் காலநிலை இயக்கங்கள், சமீப காலங்களில் உலகின் வடக்கு மற்றும் தெற்கு நாடுகளிலும் அரசியல் மற்றும் வளர்ச்சி மாதிரிகளின் ஒரு முக்கியப் பகுதியாக இருந்து வருகின்றன. பெரிய அளவிலான உலகளாவிய சுற்றுச்சூழல் மற்றும் காலநிலை மாற்ற இயக்கங்கள் முறையான அமைப்புகள், முறைசாரா குழுக்கள் மற்றும் தனிநபர்களின் ஒரு பன்முகத்தன்மை கொண்ட வலையமைப்பாக இருக்கும் அதே வேளையில், உள்ளூர் இயக்கங்கள் பெரும்பாலும் சுற்றுச்சூழல் பாதிப்பின் உடனடி நேரடி அனுபவங்களிலிருந்தே உருவாகின்றன.

உதாரணமாக, உலகின் வடக்கு பகுதியில் உள்ள இங்கிலாந்தின் ஹீத்ரோ விமான நிலையத்தை விரிவுபடுத்தும் திட்டம், பல்வேறு கவலைகளை எழுப்பியது. குறிப்பாக, விமானப் போக்குவரத்தால் ஏற்படும் கார்பன் உமிழ்வுகள் அதிகரித்து, அந்த விமான நிலையம் நாட்டிலேயே மிக அதிக பசுமை இல்ல வாயுக்களை வெளியிடும் விமான நிலையமாக மாறியிருக்கும். இதன் விளைவாக, தேசிய அமைப்புகளும், உள்ளூர் சமூகக் குழுக்களும் ஒன்றிணைந்து, விமான நிலைய விரிவாக்கத்திற்கான அனுமதியை எதிர்த்துப் போராடின.

உலகின் தென் பகுதியில், விளிம்பு நிலையில் உள்ள மக்கள் இயக்கங்கள் எவ்வாறு பரந்த அளவிலான ஏற்றத்தாழ்வுகளை எதிர்கொள்கின்றன என்பதற்குச் சிலி நாடு ஒரு சிறந்த உதாரணமாக இருந்து வருகிறது. நீரை ஒரு தனியார்மயமாக்கப்பட்ட பண்டமாகச் சிலியின் அரசியலமைப்புச் சட்டம் வரையறுக்கிறது. ஆறுகளும் நீர்வளம் தொடர்பான உரிமைகளும் தனியார் ஏலதாரர்களுக்கு ஏலத்தில் வழங்கப்பட்டுள்ளன. இதன் விளைவாக, நீர் நெருக்கடிகள் ஏற்பட்டதுடன், மனித வாழ்வின் அடிப்படைத் தேவையான தண்ணீரின் சமமற்ற  முறையில் வழங்கப்படும் நிலை ஏற்பட்டுள்ளது.

மேலும், நாட்டின் முதன்மையான  வேளாண்ப் பயிரான அவகாடோவிற்கு அதிக அளவு தண்ணீர் தேவைப்படுகிறது. இது நீர்வளப் பங்கீட்டில் உள்ள ஏற்றத்தாழ்வுகளை அதிகரித்துள்ளது. இதன் விளைவாக, சிலியில் உள்ள  விளிம்பு நிலை இயக்கங்கள் உழவர்கள், தொழிலாளர்கள் மற்றும் உள்ளூர் மக்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதில் கவனம் செலுத்தி வருகின்றன.

இந்தியாவின் முக்கிய அடித்தள இயக்கங்கள் 

இந்தியாவில், சுற்றுச்சூழல் நலன்களுக்கான முக்கிய அடித்தள மற்றும் பிராந்திய இயக்கங்கள் பின்வருமாறு:

பிஷ்ணோய் இயக்கம் – ராஜஸ்தானில் சுமார் 300 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கேஜர்லி கிராமத்தில் கேஜ்ரி மரங்களை வெட்டுவதற்கு எதிராக பிஷ்ணோய் சமூகத்தால் தலைமையேற்று நடத்தப்பட்ட இயக்கம். கேஜர்லி கிராமத்தைச் சேர்ந்த அம்ரிதா தேவி பிஷ்ணோய் மற்றும் அவரது மூன்று மகள்கள், பிஷ்ணோய் சமூகத்தின் நூற்றுக்கணக்கான உறுப்பினர்களுடன், மரங்களை அணைத்தபடியே கொல்லப்பட்டனர். இந்தத் தியாகம் பின்னர் 1970களில் சிப்கோ இயக்கத்திற்கு உத்வேகம் அளித்தது.

சிப்கோ இயக்கம் –இந்த இயக்கம் 1973-ஆம் ஆண்டில், உத்தரப்பிரதேசத்தின் சமோலி மாவட்டத்தில் (தற்போது உத்தரகாண்ட்) மரங்களை வெட்டுவதற்கு எதிராகவும் சூழலியல் சமநிலையைப்  பாதுகாப்பதற்காகவும் ஒரு பெண்கள் இயக்கம் முன்னெடுக்கப்பட்டது. மரங்கள் வெட்டப்படுவதைத் தடுக்கும்  வகையில், கிராம மக்கள் மரங்களைக் கட்டிப்பிடித்து அவற்றைச் சூழ்ந்துகொண்டதால், இந்த இயக்கத்திற்கு 'சிப்கோ' (Chipko) அல்லது 'அணைத்தல் / தழுவுதல்' (embrace) எனும் பெயர் ஏற்பட்டது.

அப்பிகோ இயக்கம் – உள்ளூர் மொழியில் ‘அணைத்தல்’ என்ற அப்பிகோ இயக்கம் என்பது, கர்நாடகாவில் நிலவிய ஒற்றைப் பயிர் சாகுபடி முறைக்கு எதிராகக் கிளர்ச்சி செய்வதற்காக சிப்கோ இயக்கத்தால் உத்வேகம் பெற்ற ஒரு முறையாகும். ஒரே வகை மரங்களை பெரிய பரப்பளவில் வளர்ப்பதற்கு எதிராக மக்கள் மரங்களை கட்டிப்பிடித்து போராட்டம் நடத்தினர்.

அமைதிப் பள்ளத்தாக்கு இயக்கம் 1977-ஆம் ஆண்டு, கேரள அரசு, அமைதிப் பள்ளத்தாக்கு தேசியப் பூங்கா வழியாக பாயும் குந்தி ஆற்றின்மீது நீர்மின் திட்டம் அமைக்கத் திட்டமிட்டது. இதற்கு எதிராக சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர்கள் மற்றும் பொதுமக்கள் இணைந்து ஒரு பெரிய சமூக இயக்கத்தை நடத்தினர். இந்தப் போராட்டத்தின் விளைவாக அமைதிப் பள்ளத்தாக்கின் பசுமை நிறைந்த மழைக்காடு (evergreen rainforest) பாதுகாக்கப்பட்டது.

நர்மதா பச்சாவ் அந்தோலன் (Narmada Bachao Andolan) இயக்கம்– இந்த இயக்கம் 1985-ஆம் ஆண்டு நர்மதை ஆறு மீது மிகப்பெரிய அணைகள் கட்டுவதற்கு எதிராக தொடங்கப்பட்டது. பின்னர், அணைத் திட்டங்களால் இடம்பெயர்க்கப்படும் மக்களின் மறுவாழ்வு உரிமைக்காகவும் போராடியது. வளர்ச்சி திட்டங்கள் வெவ்வேறு சமூகங்களுக்கு வெவ்வேறு வகைகளில் தாக்கங்களை ஏற்படுத்தும் என்பதை இந்த இயக்கம் வலியுறுத்தியது.

1970-களின் பெண்கள் இயக்கங்கள், தலித் இயக்கங்கள், பழங்குடியினர் இயக்கங்கள், உழவர்கள் இயக்கங்கள் மற்றும் வளர்ச்சித் திட்டங்களை எதிர்க்கும் சுற்றுச்சூழல் நடவடிக்கைக் குழுக்கள் ஆகியவை அத்தகைய “புதிய சமூக இயக்கங்களுக்கு” ​​எடுத்துக்காட்டுகளாகும்.

இந்தச் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு மற்றும் புனரமைப்பு இயக்கங்களில் பெண்கள் முக்கியப் பங்கு வகித்துள்ளனர். சிப்கோ இயக்கம் முதல் மேற்கு இமயமலைப் பகுதிகளில் பெண்கள் மேற்கொண்ட நீரூற்றுப் புனரமைப்புத் பங்கேறப்பு வரை, பெண்களுக்கும் சுற்றுச்சூழலுக்கும் இடையே ஒரு சிறப்பு உறவு உண்டு என்பதை வலியுறுத்தும் ஒரு கதை உருவாகியுள்ளது. இதன் பின்னணியில், பெண்களும் இயற்கையும் ஒரே மாதிரியான அடக்கு முறைகளை எதிர்கொள்கின்றன என்ற  தொடர்பை விளக்கும் சிந்தனை வடிவமாக சுற்றுச்சூழல் பெண்ணியம் (Ecofeminism) உருவெடுத்தது..

பெண்களும் இயற்கையும்

1970-களின் முற்பகுதியில், சமகாலப் பெண்கள் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் இயக்கங்களில் ஏற்பட்ட ஒரு முக்கிய எழுச்சியுடன் இணைந்து தோன்றிய சூழலியல் பெண்ணியம், இயற்கை வளங்கள் மற்றும் பெண்களின் சுரண்டல் மீது தனது கவனத்தை செலுத்தியது. பெண்கள் 'இயற்கைக்கு' நெருக்கமானவர்கள் என்றும், ஆண்கள் 'பண்பாட்டிற்கு' நெருக்கமானவர்கள் என்றும்  கூறுகிறது. இயற்கையின் ஆதிக்கமும் பெண்களின் ஆதிக்கமும் ஒன்றாகவே நிகழ்கின்றன.

பெண்ணிய இயக்கமும் சுற்றுச்சூழல் இயக்கமும் சமத்துவமான மற்றும் படிநிலை அற்ற அமைப்புகளின் மீதான அர்ப்பணிப்பைப் பகிர்ந்து கொள்கின்றன. இந்த இரண்டு இயக்கங்களும் இணைந்து செயல்பட வேண்டும் என்று சூழலியல் பெண்ணியவாதிகள் வாதிடுகின்றனர்.

இந்தியச் சூழலில், சூழலியல் பெண்ணியம் என்பது, பெண்களுக்கும் இயற்கைக்கும் எதிரான வன்முறை என்பது பொருளாதாரரீதியாகப் இணைக்கப்பட்டுள்ளது என்று கூறிவரும் சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர் வந்தனா சிவாவின் கருத்துக்களுடன் வலுவாகத் தொடர்புபடுத்தப்பட்டுள்ளது. கிராமப்புற இந்தியாவில் உள்ள பெண்கள், நீர், உணவு, விறகு போன்றவற்றைச் சேகரிப்பதன் மூலம் இயற்கையிலிருந்து எவ்வாறு தங்கள் வாழ்வாதாரத்தைப் பெறுகிறார்கள் என்பதை உதாரணமாகக் கொண்டு, இயற்கையின் அழிவு என்பது பெண்களின் வாழ்வாதார ஆதாரங்களின் அழிவைக் குறிக்கிறது என்று அவர் விளக்குகிறார்.

இருப்பினும், பெண்ணிய பொருளாதார நிபுணரான பீனா அகர்வால், பெண்கள் மற்றும் சுற்றுச்சூழலைப் பற்றிய இந்த அணுகுமுறையை விமர்சித்துள்ளார். சூழலியல் பெண்ணியவாதிகள் (Ecofeminists) வடமேற்கு இந்திய பெண்களின் அனுபவங்களை, வளர்ந்து வரும் நாடுகளில் வாழும் அனைத்து கிராமப்புற பெண்களின் அனுபவங்களாக இணைத்துப்பார்ப்பதாக அகர்வால் கருத்து தெரிவித்துள்ளார்.

சாதி மற்றும் வர்க்கம் போன்ற சமூக அடையாளங்களும் பெண்களுக்கும் சுற்றுச்சூழலுக்கும் இடையிலான உறவைத் தீர்மானிக்கின்றன என்று அவர் அவர் விளக்கியுள்ளார். எனவே, சுற்றுச்சூழலுடனான மனித உறவுகள் எவ்வாறு பொருளாதாரம் தொடர்பான உண்மைகளில் வேரூன்றியுள்ளன என்பதை விளக்க, அகர்வால் அதற்கு மாற்றாக “பெண்ணியச் சூழலியல்” (feminist environmentalism) எனும் சொல்லை முன்மொழிகிறார்.

சுற்றுச்சூழல் சீரழிவின் தாக்கம்

காலநிலை மாற்றத்தை ஒரு அரசியல் பிரச்சினையாகக் கருதி பெண்கள் அதிக அக்கறை வெளிப்படுத்துகிறார்கள் என்றும் ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. இதற்கு ஒரு பகுதி காரணம், காலநிலை மாற்றம் பல்வேறு விளிம்புநிலை சமூகங்களைச் சமமற்ற விகிதத்தில் பாதிப்பதே ஆகும். சுற்றுச்சூழல் சீரழிவு பெண்களைப் பாதிக்கும் ஆறு முக்கிய வழிகளை அகர்வால் குறிப்பிட்டார்: அவை நேரம், வருமானம், ஊட்டச்சத்து, உடல்நலம், சமூக வாழ்வாதார வலைப்பின்னல்கள் மற்றும் பழங்குடி அறிவு ஆகும்.

சுற்றுச்சூழல் சீரழிவு பெண்களின் உழைப்புச் சுமையை அதிகரிக்கிறது. உதாரணமாக, வங்கதேசத்தில் சமீபத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஒரு ஆய்வு, காலநிலை மாற்றம், சுற்றுச்சூழல் சீரழிவு, வளப் பற்றாக்குறை மற்றும் ஆண்களின் இடம்பெயர்வு ஆகியவை சேர்ந்து, பெண்கள் எரிபொருள் சேகரித்தல், தண்ணீர் எடுத்தல் மற்றும் பிற பராமரிப்புப் பணிகளில் செலவிடும் நேரத்தை அதிகரிக்கின்றன என்பதைக் காட்டுகிறது. இது பெண்கள் வேளாண் உற்பத்தியில் குறைந்த நேரத்தைச் செலவிட வழிவகுத்து. அதன் மூலம் குடும்ப வருமானத்தைக் குறைக்கக்கூடும்.

சுற்றுச்சூழல் சீரழிவு பெண்களின் உடல்நலம் மற்றும் ஊட்டச்சத்து உட்கொள்ளலிலும் தாக்கங்களை ஏற்படுத்துகிறது. காடுகள் மற்றும் கிராமப் பொது நிலங்களின் சரிவு, ஏழைக் குடும்பங்களுக்கு உணவு மற்றும் அத்தியாவசிய வளங்கள் கிடைப்பதையும் குறைக்கிறது. கிராமப்புறப் பெண்களும் குழந்தைகளும் அதிகமாகப் பாதிக்கப்படுகிறார்கள். குறிப்பாக, குடும்பத்திற்குள் உணவு மற்றும் பிற வளங்கள் சமமாகப் பகிரப்படாததால், அவர்களின் ஆரோக்கியம் மற்றும் ஊட்டச்சத்து நிலை  மோசமடைகிறது.

சுற்றுச்சூழல் நிர்வாகத்தில் பெண்களின் பங்கை வலுப்படுத்துதல்

வளரும் நாடுகளில் கடன் சுமை அதிகரிக்கும்போது பெண்களே அதிகமாக மோசமாகப் பாதிக்கப்படுகிறார்கள் என்று சமீபத்திய ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் ஆய்வு ஒன்று மேலும் கண்டறிந்துள்ளது. கடன் நெருக்கடியின் விளைவாக அரசாங்கங்கள் பொதுச் செலவினங்களைக் குறைக்கும்போது, ​​கல்வி மற்றும் பராமரிப்பு போன்ற துறைகளில் அதிக எண்ணிக்கையில் உள்ள பெண்கள்    வேலைகளை இழக்கிறார்கள். வளரும் நாடுகள் இன்று எதிர்கொள்ளும் காலநிலை தொடர்பான கடன் சுமைகளுக்கும் இது பொருந்தும். இந்தச்சுமைகள் பெண்களைக் கடுமையான வறுமை நிலைக்குள் தள்ளுவதுடன், அவர்களது ஊதியமற்ற பராமரிப்பு மற்றும் வீட்டு வேலைகளின் அளவும் அதிகரிக்க வழிவகுக்கிறது.

ஆகவே, பெண்களுக்கும் சுற்றுச்சூழலுக்கும் இடையிலான உறவு எவ்வாறு உருவாகிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்வது முக்கியமானதாகிறது. சுற்றுச்சூழல் பாதிப்பால் பெண்கள் சமமற்ற வழிகளில் பாதிக்கப்படுவதாலும், அவர்களின் வாழ்வியல் சூழல்களும், அவர்கள் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு இயக்கங்களில்  முன்னணிப் பங்களிப்பாளர்களாக உருவெடுக்கின்றனர்.

 சுற்றுச்சூழல் நிர்வாகம் மற்றும் நிலைத்தன்மையில் பெண்கள் முக்கியப் பங்குதாரர்களாக உள்ளனர். எனவே, அவர்களின் நிலம் மற்றும் சொத்துரிமைகளை வலுப்படுத்துவதும், தூய்மையான ஆற்றல், நீர், சுகாதாரம் மற்றும் பருவநிலை மாற்றத்தைத் தாங்கக்கூடிய வாழ்வாதாரங்களுக்கான அணுகலை மேம்படுத்துவதும், உள்ளூர் நிர்வாகத்தில் முடிவெடுக்கும் நிறுவனங்களில் அவர்களின் தீவிரப் பங்கேற்பை உறுதி செய்வதும்  முக்கியமானதாகிறது.

Original Link: Why women are key stakeholders in environmental governance.

Read More →